ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

 

 Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. 

Δεν έχει άλλο μέτρο. 

Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. 

Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. 

Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. 

Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. 

Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. 

Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. 

Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. 

Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. 

Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

 Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. 

Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. 

Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. 

Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν.

 Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις.

 Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα.

 Αυτοί που αντιτάσσονται στον προληπτικό πόλεμο ξεκινούν από διαφορετικές προθέσεις. 

Δεν κατανοούν το προτσές, φοβούνται, είναι ανασφαλείς και πολλοί από τους ηγέτες όχι γιατί είναι δειλοί, αλλά γιατί δεν έχουν αντίληψη της ιστορίας. 

Δεν υπάρχει θεωρητική και πολιτική ζωή κι έτσι δεν το συζητούν αυτό. 

Έτσι μένουν υποταγμένοι στο φόβο απέναντι σ’ ένα προτσές που αυτοί θεωρούν συγκεχυμένο, ότι θα φέρει συνέπειες που κανένας δεν τις προβλέπει. 

Δεν είναι αλήθεια αυτό. 

Όλη η ιστορία της επανάστασης δείχνει ότι ο μαρξισμός δίνει τα μέσα για την πρόβλεψη. 

Λείπει η θεωρητική και πολιτική ζωή, λείπει η συγκεντροποίηση των εμπειριών. 

Γι’ αυτό φοβούνται να συζητήσουν τον προληπτικό πόλεμο, πιστεύοντας ότι κάνοντας τον προληπτικό πόλεμο αναπτύσσουμε ένα κίνημα που αυτοί δεν μπορούν να συγκρατήσουν και να σταματήσουν, που είναι ο πόλεμος. 

Αυτοί πιστεύουν ότι μπορούν να συγκρατήσουν τον πόλεμο.

Ο ιμπεριαλισμός κάνει τον πόλεμο, δεν έχει άλλη διέξοδο στην προσπάθειά του να επιβιώσει. 

Δεν θα επιβιώσει, αλλά αυτό είναι το μέσο που έχει.