Εκδήλωση ΚΚΕ - ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση που διοργάνωσαν οι οργανώσεις Χαλκίδας – Θήβας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με το παράρτημα Χαλκίδας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ την Κυριακή 2/6/2013 στη Ριτσώνα.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο μνημείο που έχει στηθεί στο χώρο όπου στις 18 Μάη του 1944 οι Ναζί κατακτητές με τους ντόπιους συνεργάτες τους – ταγματσφαλίτες εκτέλεσαν 110 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, ανάπηρους του Αλβανικού μετώπου και κομμουνιστές.

Το άνοιγμα της εκδήλωσης έγινε από τον Κώστα Δελλή, πρόεδρο του Παραρτήματος Χαλκίδας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο οποίος αφού σημείωσε ότι ‘’η σημερινή εκδήλωση αποτελεί παρακαταθήκη και μάθημα ιστορίας για τη νεολαία’’ αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα. Μεταξύ άλλων είπε:

‘’Το πρωί της 15 Μάη του 1944 αντάρτες του Ε.Λ.Α.Σ. χτύπησαν μια γερμανική φάλαγγα που κατευθυνόταν από Χαλκίδα προς Αθήνα, όπου οι κατακτητές είχαν μεγάλες απώλειες σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Λυσσασμένοι από οργή οι ναζί πήγαν στο Χαϊδάρι μαζί με ταγματασφαλίτες και πήραν κατ' άλλους 87 κατ' άλλους 50 κρατούμενους ανάπηρους. Άλλους 60 πήραν από το νοσοκομείο Χαλκίδας και τους οδήγησαν νύχτα στην Ριτσώνα στον τόπο που έκανε το σαμποτάζ ο Ε.Λ.Α.Σ.. Τους έβαλαν όλους μαζί να ανοίξουν ένα βαθύ χαντάκι και όταν ο λάκκος τελείωσε μάζεψαν και τους 110 στο χείλος. Μπροστά από όλους στήσανε δύο με κομμένο το ένα τους πόδι, για να στηρίζεται η πλάτη τους στα σώματα των άλλων’’.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Θέμος Βασιλείου, μέλος του Γραφείου του ΣΠ Ανατολικής Στερεάς – Εύβοιας της ΚΝΕ όπου αναφέρθηκε αναλυτικά και με αποδείξεις για την ανάπτυξη του φασισμού χτες και σήμερα, της ευθύνες των πολιτικών δυνάμεων και τον τρόπο αντιμετώπισής του από το εργατικό – λαϊκό κίνημα. Παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία:

Σύντροφοι και φίλοι

Η σημερινή συγκέντρωση για εμάς, δεν αποτελεί μια απλή εκδήλωση επετειακού χαρακτήρα. Τα αιματηρά γεγονότα αυτού του τόπου, μαρτυρούν τη φρίκη που προκαλεί ο ιμπεριαλισμός, δείχνουν το πρόσωπο του καπιταλισμού σε περίοδο πόλεμου. Το έγκλημα που επιτελέστηκε εδώ από τους Ναζί και τα ντόπια τσιράκια τους, δείχνει το αποκορύφωμα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, την απόλυτη απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Έχουμε συγκεντρώσει πείρα. Είμαστε πιο ώριμοι σήμερα να διεξάγουμε συμπεράσματα για τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και τον χαρακτήρα του. Ο πόλεμος αυτός ήταν αποτέλεσμα της όξυνσης των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ήταν τότε και είναι σήμερα η αναπόφευκτη κατάληξη της ιμπεριαλιστικής ειρήνης. Την περίοδο πριν τον πόλεμο, σε καιρό ειρήνης, τα μονοπώλια ανταγωνίζονταν και συγκρούονταν μεταξύ τους με στόχο τα ακόμα μεγαλύτερα κέρδη τα οποία απαιτούσαν νέες αγορές, νέες πλουτοπαραγωγικές πήγες, τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας.

Αυτός ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός (σε περίοδο ειρήνης), είχε και ως απαίτηση την καταλήστευση των λαών, την υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων με αποκορύφωμα την καπιταλιστική κρίση του 1929-33 την οποία πλήρωσαν οι λαοί με φτώχεια πείνα και αίμα οι λαοί των καπιταλιστικών κρατών.

Με φτώχεια πείνα και 10δες εκατομμύρια νεκρούς τραυματίες και ανάπηρους πλήρωσε η εργατική τάξη και τον πόλεμό τους. Έτσι είναι αυτό το σύστημα, όταν έχει ειρήνη, ο λαός πουλάει φτηνά τον ιδρώτα του για τα κέρδη των καπιταλιστών, όταν το σύστημα αποφασίζει να Κάνει πόλεμο ο λαός γίνεται κρέας για τα κανόνια τους.

Άρα λοιπόν ο πόλεμος δεν ήταν το έργο ενός τρελού όπως προσπαθούν σήμερα να μας διδάξουν ακόμα και μέσα από σχολικά βιβλία. Αλλά αποτελούσε την συνέχεια της καταστροφικής για τον κόσμο, πολιτικής της αστικής τάξης.

Δεν θα τους αφήσουμε να ξαναγράψουν την ιστορία. Δεν θα αφήσουμε τη νεολαία να ξεχάσει τη λαμπρή ιστορία της τάξης της. Δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί  η μεγάλη ιστορική αλήθεια – ότι η νίκη ενάντια στο Φασιστικό τέρας ήταν έργο των λαών.

Έργο των πρωτοπόρων εργατών σε Κάθε χώρα

Αλλά και των ΚΚ που αποτέλεσαν τους οργανωτές και αιμοδότες της αντιφασιστικής πάλης.

Των μελών και στελεχών των ΚΚ που καθοδήγησαν και ενέπνευσαν αυτόν τον αγώνα, Αυτοί που την ύστατη στιγμή διδάξαν στους λαούς πως αξίζει να ζεις και να πεθαίνεις αγωνιζόμενος για τα ιδανικά της τάξης σου.

Των κομουνιστών ηγετών που με τους πύρινους λόγους τους ακόμα και με 2 αράδες γράμματα από τη φυλακή, ξεσήκωσαν αυτόν τον αγώνα, ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν ολόκληρες γενιές στη μάχη ενάντια στην εκμετάλλευση.

Αποτέλεσμα της δράσης αυτής των κομουνιστών στη χώρα μας ήταν οι αθάνατες εποποιίες του ΕΑΜ του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ.

Η μεγάλη αντιφασιστική νίκη, επισφραγίστηκε με την ανάρτηση της κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγκ, της τελευταίας σκηνής αυτού του μεγαλειώδους έργου που σκηνοθέτησαν Αυτοί οι ήρωες, τα εκατομμύρια των εργατών και εργατριών που μέσα από τις γραμμές του κόκκινου στρατού δίδαξαν τον κόσμο τι πραγματικά σημαίνει πατριωτικό καθήκον. 

Και από την άλλη πλευρά έχουμε τα Παράσιτα.

Δεν θα αφήσουμε το λαό να ξεχάσει τι στάση κράτησαν οι δυνάστες του σε αυτόν τον πόλεμο. Η στάση αυτή σκιαγραφεί πλήρως τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις που οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.  Ένα τμήμα των παρασίτων της αστικής τάξης λούφαξε και πήγε στο Κάϊρο παίρνοντας μαζί της και κάποια από τα τσιράκια της όπως π.χ. το Βασιλιά. Αυτό άλλωστε επέτασσε το συμφέρον της. Ένα άλλο τμήμα της αστικής τάξης έμεινε εδώ και συνεργάστηκε με τους Ναζί, το ίδιο έκαναν και τα δικά της τσιράκια όπως πχ ο Τσολάκογλου. Αυτό άλλωστε επέτασσε το δικό της συμφέρον. Η δράση της αστικής τάξης στην Ελλάδα τον καιρό του πόλεμου δεν ήταν οικονομικά ουδέτερη. Καταλήστευσαν το αποτέλεσμα της εργασίας των Ελλήνων εργαζομένων. Έκλεψαν με ακόμα πιο βάναυσο τρόπο τον ιδρώτα του λαού. Έκαναν δηλαδή ότι ακριβώς έκαναν και πριν τον πόλεμο χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά άλλα μέσα και τρόπους. Η αστική τάξη σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπερασπίστηκε αταλάντευτα τα ταξικά της συμφέροντα.

Υπηρετώντας αυτό ακριβώς το συμφέρον οδηγήθηκαν και στο να στηρίξουν την ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Αυτό ακριβώς έκαναν τα μεγαλύτερα Αγγλικά, Γαλλικά και Αμερικάνικα μονοπώλια. Η δική τους ανάπτυξη όμως βασίζεται στην εκμετάλλευση. Όσο εντείνεται η εκμετάλλευση τόσο αβγαταίνουν τα κέρδη τους. Αλλά πως θα το κατάφερναν αυτό όταν στο κατώφλι της καπιταλιστικής Ευρώπης υπήρχε μια χώρα στην οποία η εκμετάλλευση είχε καταργηθεί;

Η ΕΣΣΔ, η χώρα στην οποία συντελέστηκε για πρώτη φορά αυτό το τεράστιο για την ανθρωπότητα άλμα, τους χαλούσε τα σχέδια. Οι σοσιαλιστικές χώρες γέμιζαν με ελπίδα τους εργάτες όλου του κόσμου και δυνάμωναν την πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  

Άρα η πάταξη των λαϊκών κινημάτων ήταν προϋπόθεση για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Τα μονοπώλια έπρεπε να βρουν αυτήν την πολιτική εκπροσώπηση που θα ικανοποιούσε και τις δύο αυτές ανάγκες.

Το φασιστικό τέρας είναι δημιούργημα του καπιταλιστικού συστήματος. Ο ναζισμός στηρίχθηκε και ενισχήθηκε από τα γερμανικά και από τα ξένα μονοπώλια με την ίδια συνέπεια που στηρίχτηκε και η καπιταλιστική ανάπτυξη. Ο φασισμός δεν ήταν τότε ούτε και είναι σήμερα Κάτι καινούριο, Κάτι διαφορετικό από την οικονομική πραγματικότητα ΠΥ ζούμε. Ο φασισμός είναι μονοπωλιακός καπιταλισμός. Η οικονομική του βάση είναι το μονοπώλιο. Στηη Ναζιστική Γερμανία το κεφάλαιο ήταν συγκροτημένο σε μετοχικές εταιρείες οι οποίες ήταν ενταγμένες σε τεράστιους μονοπωλιακούς ομίλους για τους οποίους το κυνήγιτου κέρδους ήταν ζωτικής σημασίας. Η εκμετάλευση των εργαζομένων την περίοδο του Ναζισμού έναθηκε στον υπέρτατο βαθμό. Άρα ο φασισμός είναι μορφή άσκησησς της εξουσίας των μονοπωλίων. Αυτήν την εξουσία εξέφρασαν  και υπηρέτησαν ο Χίτλερ ο Μουσολίνι και γενικότερα τα εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα. Δεν είναι τυχαίο ότι και άλλου τύπου αστικά κόμματα στηριξαν το ναζισμό, με πρώτη και καλύτερη τη σοσιαλδημοκρατία.

Ταυτόχρονα τα φασιστικά κόμματα ήταν ταγμένοι αντικομουνιστές. Αποτέλεσαν το μαστίγιο της αστικής τάξης ενάντια στο εργατικό – λαϊκό κίνημα. ηάταν ο φόβος των καπιταλιστών για την προοπτική του αγώνα της εργατικής τάξης, που τους οδήγησε στην ενίσχυση της φασιστικής μηχανής. Αυτός ο φόβος εκφράστηκε και μέσω των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Ένας από τους ηγέτες της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, το 1931 εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης δήλωνε: «Στεκόμαστε πάνω από το κρεβάτι του άρρωστου καπιταλισμού όχι για να Κάνουμε διάγνωση αλλά για να τον γιατρέψουμε» ένας άλλος ηγέτης του την ίδια περίοδο δήλωνε: « η σοσιαλδημοκρατία εργάζεται για να αποτρέψει την κατάρευση του καπιταλισμού» έλεγαν επίσης ότι «τα αντεργατικά μέτρα είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση της κρίσης» και ότι «είναι εγκληματικό εν μέσω κρίσης να γίνονται απεργίες. Με το ίδιο πνεύμα η σοσιαλδημοκρατία, στις προεδρικές εκλογές του 1933 στήριξε τον φιλομοναρχικό υποψήφιο ο οποίος παρέδωσε με τη σειρά του απλόχερα την καγκελαρία στον Χίτλερ, μετά φυσικά από τις επιταγές των βιομηχάνων οι οποίοι είχαν ήδη φροντίσει να ενισχύσουν με εκατομμύρια μάρκα το Χίτλερ και το κόμμα του. στις υποσχέσεις που έδινε ο Χίτλερ για συντριβή των κομουνιστών, οι καπιταλιστικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας, έβλεπαν την προοπτική. Έβλεπαν στο πρόσωπο της χιτλερικής Γερμανίας την αιχμή του δόρατος ενάντια στη ΕΣΣΔ. Γι’ αυτό και πριν μπουν αυτές οι δυνάμεις στον πόλεμο φρόντισαν να γιγαντώσουν τη ναζιστική μηχανή. Οι ΗΠΑ Αγγλία και Γαλλία, δεν αντέδρασαν ούτε για τα μάτια του κόσμου στην επίθεση της Ιταλίας στην Αιθιοπία το 35, ενέκριναν την επίθεση της Ιαπωνίας στην Κίνα, καθώς μάλιστα ενθαρρύναν τη μεταφορά αυτού του πόλεμου στα σοβιετικά σύνορα. Διευκόλυναν στο μέγιστο βαθμό την επικράτηση του Φράνκο στην Ισπανία. Ενέκριναν το γερμανικό επανεξοπλισμό και την προσάρτιση της Αυστρίας στους Ναζί, με το σύμφωνο του μονάχου το 1938, παραδίδουν την Τσεχοσλοβακία στους Γερμανούς καταπατώντας προηγούμενα σύμφωνα. Ταυτόχρονα αγνοούσαν ΚΑΤ ‘ επανάληψη και προκλητικά τις προειδοποιήσεις της ΕΣΣΔ και τις εκκλήσεις της για από κοινού αντιμετώπιση του Χίτλερ. 

Ας τα πάρουν αυτά υπόψιν αυτοί που σήμερα με βρόμικο και ανιστόρητο τρόπο επιχειρούν να εξισώσουν το φασισμό με τον κομουνισμό.  Είναι αυτοί που θέλουν να κρύψουν τις ευθύνες της αστικής τάξης για αυτόν τον πόλεμο και ταυτόχρονα να συσκοτίσουν τις ιστορικές νομοτέλειες που οδήγησαν σε αυτόν. Αρκεί να τους θυμίσουμε ότι οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες, πριν παραδώσουν με το σύνταγμα της Βαϊμάρης τη Γερμανία στο Χίτλερ φρόντισαν να εξισώσουν του φασισμό με τον κομουνισμό.

Δυσυχώς σφοι και φίλοι, η φασιστική μηχανή πάτησε και πάνω σε μια μεγάλη λαϊκή ανοχή αλλά και αποδοχή. Η άνοδος των εθνικιστικών και φασιστικών αντιλήψεων, αποδείχνει ιστορικά ότι η καπιταλιστική κρίση, η εξαθλίωση των μαζών δεν οδηγούν απαραίτητα σε ριζοσπαστικοποίηση. Μπορεί να οδηγήσουν και σε αντιδραστικοποίηση, και πισωγύρισμα των συνειδήσεων. Αυτό το ενδεχόμενο θα το επιδιώξει η αστική τάξη σε περίπτωση που κινδυνεύσει η εξουσία της. Θα αντιμετωπίσει το ριζοσπαστισμό με τα πιο σκληρά και βρόμικα μέσα. Είναι χαρακτηριστικό πως τις μέρες της εξέγερσης των Γερμανών εργατών το 1918, ο μεγαλοβιαμήχανος ρομπερτ Μπος δήλωνε χαρακτηριστικά, «για να σβήσεις το σπίτι σου που καίγεται θα χρησιμοποιήσεις και βρωμόνερα», η γερμανική επανάσταση πνίχτηκε στια αίμα.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μετά τον Β’παγκόσμιο πόλεμο δημιούργησαν οργάνωσαν, χρηματοδότησαν και ενίσχυσαν ένα μεγάλο αριθμό εθνικιστικών και νεοναζιστικών οργανώσεων σε μια σειρά χώρες με στόχο το χτύπημα του εργατικού κινήματος σε περίπτωση ανόδου του. Είναι γνωστό πια το δίκτυο παράνομων οργανώσεων που έστησαν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, το λεγόμενο «Stay behind». Τέτοιες οργανώσεις ήταν η «Gladio» στην Ιταλία, η «κόκκινη προβιά» στην Ελλάδα, η «operation stay behind» στη Βρετανία, η «Schwert» στη Γερμανία, η «Catena» στο Βέλγιο και άλλες. Αυτές οι οργανώσεις ήταν υπεύθυνες για τρομοκρατικές ενέργειες, δολοφονίες κομουνιστών και αγωνιστών, για προβοκάτσιες ακόμα και για την οργάνωση πραξικοπημάτων σε μια σειρά χώρες.

Ας τα πάρουν και αυτά υπόψιν τους αυτοί που θέλουν να εξισώνουν το φασισμό με τον κομουνισμό.

 Πρέπει να το έχουμε καθαρό, ο εθνικισμός είναι το δηλητήριο που χύνει η αστική τάξη στο εργατικό κίνημα ως ένα ακόμα μέτρο για να το διασπάσει να το απομακρύνει από τους στόχους του και να το εγκλωβίσει μέσα στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Ο εθνικισμός πρέπει να αντιπαλευτεί στο εργατικό κίνημα ως κάτι ξένο και επικίνδυνο. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με τις πιο απλές επιδιώξεις των εργαζομένων.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε και το ναζιστικό απόβρασμα τη Χ.Α.

Η Χ.Α. είναι για το καπιταλιστικό σύστημα ένα χρήσιμο χαρτί, όπως άλλωστε έχει ιστορικά αποδειχθεί. Γι’ αυτό και την υπερπροβάλλουν από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές μέχρι και σήμερα. Υπερπρόβαλλαν τα αντιδραστικά συνθήματα-αντιλήψεις του τύπου «και οι 300 στο Γουδή», ή «έξω τα συνδικάτα» που εκφράζονταν από τέτοια φασιστικά στοιχεία, την ίδια στιγμή που διαστρεβλώνουν τις θέσεις του ΚΚΕ και του ταξικού κινήματος, λένε ψέματα για τη δράση τους.

Ας σκεφτούν λοιπόν καλά οι άνθρωποι του λαού, αν θα εμπιστευτούν αυτούς που εξισώνουν το φασισμό με τον κομμουνισμό.

Αλλά δεν σταματούν εκεί. Όλη η ρητορεία των αστικών κομμάτων και του οπορτουνισμού στην πραγματικότητα τροφοδοτεί τον εθνικισμό και της ΧΑ. Τα περί χούντας που ακούγονται από διάφορους «αντιμνημονιακούς», τα περί κατοχής της Ελλάδας απ’ τους Γερμανούς και τους τραπεζίτες, τα περί πολιτικών που προδωσαν την Ελλάδα στους ξένους, τροφοδοτούν ακριβώς τέτοιες αντιδραστικές αντιλήψεις. Όταν Ρωτησαν τους χρυσαυγίτες για τη χούντα, εκείνοι απάντησαν «γιατί, τώρα δεν έχουμε χούντα;». Μήπως το έχουμε ακούσει και από άλλους αυτό;. Μήπως δεν κοσμεί τις αριστερούτσικες εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή την συνθηματολογία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή τους λόγους των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να λανσάρουν το νέο αριστερό τους προφίλ; Το «έξω τα κόμματα» που φώναζαν οι Χρυσαυγίτες στις πλατείες, δεν το ακούμε και από διάφορους συνδικαλιστές που θέλουν δήθεν «ανεξάρτητο» κίνημα; Η ΧΑ έχει δήθεν ανοίξει μέτωπο στους κλέφτες και τα λαμόγια που τα «έφαγαν». Η αστική προπαγάνδα και ο οπορτουνισμός προσπαθούν να εγκλωβίσουν την πολιτική αντιπαράθεση γύρω απ’ τα σκάνδαλα της μιας ή της άλλης κυβέρνησης - λες και είναι αυτή η αιτία των προβλημάτων, της κρίσης – και τροφοδοτούν έτσι  την ΧΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι προσπαθούν να εγκλωβίσουν το λαό στο κάλπικο δίλημμα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», βγάζοντας έτσι λάδι τον καπιταλισμό και δίνοντας άλλοθι στη ΧΑ να παρουσιάζεται σαν αντιμνημονιακή.

Την ίδια στιγμή τα αστικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν από αντικομμουνιστικές εκπομπές, ντοκυμαντέρ και ανιστόρητα ιστορικά ένθετα, που επαναφέρουν την εμφυλιοπολεμική προπαγάνδα, λένε χυδαία ψεμματα για το ΚΚΕ και τους ηγέτες του και με το περιεχόμενο αυτής της προπαγάνδας συναινούν τα κατά καιρούς αντικομμουνιστικά παραληρήματα  της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι κανένα απ’ αυτά τα κόμματα, όσο και αν καταγγέλλουν τη ΧΑ γιατί τους χαλάει την εικόνα της αγαπημένης τους κοινοβουλευτικής δικτατορίας των μονοπωλίων, δεν έχουν κάνει την παραμικρή αναφορά ή την παραμικρή κριτική στο χυδαίο αντικομμουνισμό της ΧΑ.

Ο λαός πρέπει να έχει καθαρό ότι η ΧΑ είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλισμού, της μεγαλύτερης σαπίλας του και ότι η ΧΑ αυτό το σύστημα στηρίζει με νύχια και με δόντια.

Αυτό κάνει όταν διαπράττει ελεημοσύνες π.χ. με τρόφιμα – στέλνει τον κόσμο στον καναπέ για να μη διεκδικήσει το φάι απ’ αυτούς που του το κλέβουν.

Αυτό κανει όταν οργανώνει απεργοσπασίες όπως στη Χαλυβουργία του Βόλου, βάζοντας ίδια με τους εργοδότες εκβιαστικά διλήμματα του τύπου «Ή δέχεσαι μειώσεις ή χάνεις τη δουλειά σου».

Αυτό κάνει όταν θέλει να φύγουν οι μετανάστες απ’ τους χώρους δουλειάς και να αντικατασταθούν από Έλληνες με 18 € μεροκάματο.

Αυτό κάνει όταν προτείνει να δουλέψουν οι άνεργοι σε δουλειές του δημοσίου με 14 ευρώ μεροκάματο.

Αυτό Κανει όταν επαινεί τον Ιταλό Τραπεζίτη Μόντι και τον δεξιό Ισπανό πρωθυμουργό Ραχόι, που εφάρμοσαν στις χώρες τους, χωρίς μνημόνια, την ιδια αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική που εφαρμόστηκε και στην Ελλάδα.

Αυτό κάνει όταν το παίζει νταής απέναντι σε αβοήθητους μετανάστες, παίζοντας το παιχνίδι του μεγάλου κεφαλαίου ποτ επιλέγει πότε θα Ανοίξει και πότε θα κλείσει τη στρόφιγγα της μετανάστευσης με στόχο τον εκβιασμό των εργαζομένων και τη συμπίεση των μισθών τους.

Οι Χρυσαυγίτες είναι τα μαντρόσκυλα του συστήματος, είναι οι πιο χυδαίοι υπερασπιστές του καπιταλισμού.

Είναι οι πολιτικοί απόγονοι αποβρασμάτων που δολοφόνησαν τους ανθρώπους που είναι θαμμένοι εδώ, Κάτω απ’ τα πόδια μας. Και τέτοιο ρόλο θα κληθούν να παίξουν μπροστά στην άνοδο του λαϊκού κινήματος.

Γι’ αυτό η ΧΑ δεν αντιμετωπίζεται με νομοθετήματα στα πλαίσια του συστήματος. Το ξέρουν αυτό και οι συντάκτες των «αντιρατσιστικών» νομοσχεδίων. Διότι στην πραγματικότητα δεν στοχεύουν τη ΧΑ. Στοχεύουν το λαϊκό κίνημα και το ΚΚΕ. Το νομοσχέδιό τους έρχεται σαν συνέχεια των αποφάσεων της ΕΕ που προωθούν την εξίσωση φασισμού-κομμουνισμού. Απώτερος στόχος τους είναι η ποινικοποίηση της πάλης των εργαζομένων. Ο κόσμος που μοιράζεται μαζί μας τι σιχαμάρα για τη ΧΑ, δεν πρέπει να στηρίξει ένα τέτοιο ν/σ. Αν το Κανει αύριο θα βρεθεί ο ίδιος στο εδώλιο.

Τον εθνικισμό και τη ΧΑ πρέπει να την πολεμήσει το λαϊ΄κο κίνημα, όπως έχει κάνει ήδη σε αρκετές περιπτώσεις.

Είναι επικίνδυνες οι απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ που ρίχνει αντιρατσιστικά συνθήματα, αποκρύβοντας όμως την ταξική φύση του ζητήματος.

Τέτοια στάση κράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και στην περίπτωση της Μανωλάδας, λέγοντας ότι πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις κακών εργοδοτών και ότι δεν είναι όλοι έτσι – Κάνοντας δηλαδή κριτική στη μορφή εκμετάλλευσης και οχι στην ίδια την εκμετάλλευση καθεαυτή. Κρύβοντας απ’ το λαό ότι αιτία του ρατσισμού είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι κοινωνικές ανισότητες, ο ίδιος ο καπιταλισμός. Έτσι δεν αντιμετωπίζεται ούτε ο ρατσισμός ούτε η ΧΑ, αντίθετα ενισχύονται.

Ανέξοδες ως επικίνδυνες είναι και οι εκδηλώσεις διάφορων δήθεν αντιεξουσιαστικών και αναρχικών ομάδων οι οποίες μιλούν για «κοινό αντιφασιστικό μέτωπο» το οποίο κάποιοι το θέλουν και να δέρνει τους Χρυσαυγίτες. Κάτι τέτοιο στα μάτια του λαού θα μοιάζει με τις συμπλοκές μεταξύ χούλιγκαν και μπορεί να λειτουργήσει σαν τροχοπέδη στη μάχη κατά του εθνικισμού αφού θα συγκροτήσει ένα ψευτοδίπολο. Άλλωστε αυτή η λογική δεν απέχει πολύ απ’ τη λογική του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Είναι συστημική.

Οι εργαζόμενοι θα καταπολεμήσουν τον εθνικισμό και τη ΧΑ, μόνο όταν εντάξουν αυτή τη μάχη στα πλαίσια της πάλης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Η καταδίκη της ΧΑ θα είναι πιο αποτελεσματική όταν γίνεται έμπρακτα μέσα απ’ τις εργατικές οργανώσεις, μέσα απ’ τα σωματεία και συνδικάτα.

Άλλωστε για μας, τους κομμουνιστές, είναι καθαρό ότι ο φασισμός θα πεθάνει μαζί με το σύστημα που τον γεννά, τον καπιταλισμό.

Σύντροφοι και φίλοι

Τα διδάγματα α’ το Β’ παγκόσμιο Πόλεμο, σε συνδυασμό με τις πρόσφατες εξελίξεις όπως αυτές εκτιμήθηκαν στο 19^ο Συνέδριο του ΚΚΕ, δεν δικαιολογούν κανένα εφησυχασμό, καμιά επανάπαυση. 

Η εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης θα οδηγήσει σε νέα όξυνση τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, σε νέα φάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου σε ακόμα μεγαλύτερους μονοπωλιακούς ομίλους. Κι αυτή η εξέλιξη φέρνει νέα ένταση των αντιλαϊκών μέτρων, μεγαλύτερη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων. Μαζί μ’ αυτή την επίθεση θα ενταθεί όπως είναι φυσικό και η κρατική καταστολή, η περιστολή πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Ήδη ετοιμάζουν νομοσχέδιο για την περιστολή των λαϊκών κινητοποιήσεων.

Η ΧΑ θα παίξει το βρόμικο ρόλο της σε τέτοια κατεύθυνση και γι’ αυτό πρέπει να καταπολεμηθεί από τώρα.

Η καπιταλιστική κρίση γεννά και τις αιτίες που κάνουν αναπόφευκτο τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Τα σύννεφα του πόλεμου πυκνώνουν και στην περιοχή μας. Οι ιμπεριαλιστές συγκεντρώνουν δυνάμεις για επέμβαση στη Συρία, ενώ είναι εμφανής και η στοχοποίηση του Ιράν.

Ταυτόχρονα με τα μέτρα που έχουν πάρει οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια, η ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας σε ενδεχόμενο ιμπεριαλιστικού πόλεμου στην περιοχή, είναι σίγουρη. Ήδη η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο υιοθετεί τα προσχήματα μιας ιμπεριαλιστικής επέμβασης, αλλά συμμετέχει στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ο λαός οφείλει να απαντήσει ότι «δεν θα χύσει το αίμα του για τα συμφέροντα των καπιταλιστών είτε των ντόπιων είτε των μη ντόπιων».

Στην εποχή που ζούμε, στον μονοπωλιακό καπιταλισμό, το ανώτατο και τελευταίο σταδιο αυτού του σάπιου συστήματος, ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος μόνο άδικος θα είναι, είτε πρόκειται για το επιτιθέμενο είτε για το αμυνόμενο τμήμα της αστικής τάξης. Αν ο λαός πάρει το μέρος και πολεμήσει με οποιαδήποτε πλευρά της αστικής τάξης τότε σε Κάθε περίπτωση θα πολεμάει Κάτω από ξένη σημαία, για αλλότρια συμφέροντα.

Η αστική τάξη της χώρας μας θα έχει ευθύνη για τον πόλεμο άσχετα με το πια μορφή αυτός θα πάρει, άσχετα από το αν είναι αμυνόμενη ή επιτιθέμενη, άσχετα από το τι ανίερες συμμαχίες θα σχηματιστούν.

Οι καπιταλιστές γνωρίζουν καλά ότι οι λαοί δεν έχουν κανένα συμφέρον από τους πόλεμους τους. Αλλά γνωρίζουν και ότι χωρίς το λαό δεν μπορούν να τους διεξάγουν.

Γι’ αυτό και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα προσχήματα για να μπερδέψουν το λαό και να τον πάρουν με το μέρος τους. Την τρομοκρατία τον εκδημοκρατισμό κτλ

Κυριότερα θα προσπαθήσουν να παρουσιάσουν τον πόλεμο ως «πατριωτικό»

Αυτό το προπαγανδίζουν από σήμερα τα αστικά κόμματα και ο οπορτουνισμός. Τέτοιο ρόλο παίζουν οι αντιλήψεις περί κατοχής της χώρας ή τα ιδεολογήματα περί παράδοσης της χώρας στους ξένους. Αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό ότι τα μέτρα που παίρνουν, οι συμμαχίες που συνάπτουν, οι συμβιβασμοί που Κάνουν,  αποτελούν συνειδητή επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης, στην προσπάθειά της να διασφαλίσει τα κέρδη της. Στην προσπάθεια των Ελλήνων καπιταλιστών να συμμετέχουν στο ξαναμοίρασμα του κόσμου για να πάρουν το κομμάτι που τους αναλογεί από την πίτα.

Αυτή τη στιγμή, ο μοναδικός δίκαιος πόλεμος για το λαό είναι η συνειδητή πάλη για την απελευθέρωση από τα καπιταλιστικά δεσμά. Σε ένα ενδεχόμενο ιμπ. Πόλεμου, η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα έχουν συμφέρον να μετατρέψουν αυτόν τον πόλεμο σε εμφύλιο σε ταξικό πόλεμο ενάντια στους εκμεταλλευτές του. Ο μοναδικός δικαιος πόλεμος για την εργατική τάξη είναι η σοσιαλιστική επανάσταση και αυτό είναι το πραγματικό πατριωτικό καθήκον.

Και σε αυτήν την κατεύθυνση καλούμε το λαό να παλέψει μέσα από το κίνημα του ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Να μη συρθεί η Ελλάδα σε νέους ιμπ. Πόλεμους

Να υπάρξει άμεση απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς

Να κλείσουν τώρα η βάση της Σούδας και όλες οι βάσεις του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα

Να επιστρέψουν τώρα όλα τα ελληνικά στρατεύματα που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό

Να ακυρωθούν όλα τα στρατιωτικά γυμνάσια με το Ισραήλ.

Γι αυτές ακριβώς τις θέσεις μας και τους στόχους, θα πολεμηθούμε σκληρά. Θα μας χτυπήσουν με τα πιο σκληρά και βρόμικα μέσα.

τους δηλώνουμε ότι είμαστε έτοιμοι και θα ετοιμαζόμαστε Κάθε μέρα πυρετωδώς.

Δεν τους φοβόμαστε

Εμπνεόμαστε από την κόκκινη σημαία που υψώθηκε στο Ράιχσταγκ.

Εμπνεόμαστε από την εαμική αντίσταση και τον ηρωικό ΔΣΕ

Από τα εκατομμύρια των αγωνιστών που όπως και αυτοί που βρίσκονται θαμμένοι εδώ δεν δίστασαν να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους.

Έχουμε πίστη στην υπόθεση της εργατικής τάξης το Σοσιαλισμό – κομουνισμό

Συνεχίζουμε και θα νικήσουμε

Το Γραφείο Τύπου

Χαλκίδα, 4 Ιούνη 2013