Όλοι στην κινητοποίηση στο Σύνταγμα, Παρασκευή 13/2, 4:00μμ, για τον δίκαιο αγώνα των αγροτών
Κάλεσμα του Μ-Λ ΚΚΕ
Το Μ-Λ ΚΚΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή
στην κινητοποίηση στο Σύνταγμα
την Παρασκευή 13/2, στις 4:00μμ
για τον δίκαιο αγώνα των αγροτών
*****
Ο αγώνας των αγροτών και οι ευθύνες του ΚΚΕ
Σε ακροβατικά μεταξύ της πραγματικής κατάληξης του μεγαλειώδους αγώνα που έδωσαν οι αγρότες και κτηνοτρόφοι σε ολόκληρη τη χώρα και ενός αντιφατικού αφηγήματος που αποσκοπεί στην απόκρυψη των ευθυνών που τού αναλογούν επιδίδεται το ΚΚΕ το τελευταίο διάστημα.
Από τη μία, στελέχη του ΚΚΕ στο αγροτικό κίνημα που πρωταγωνίστησαν στις κινητοποιήσεις ισχυρίστηκαν αμέσως μετά τη συνάντηση με τον Μητσοτάκη ότι ο αγροτοκτηνοτροφικός κόσμος δεν είναι ευχαριστημένος από τις παραχωρήσεις στις οποίες εξαναγκάστηκε η κυβέρνηση.
Από την άλλη, η ηγεσία του ΚΚΕ και τα κομματικά του έντυπα διατείνονται μέχρι σήμερα ότι οι αγρότες έφυγαν με ψηλά του κεφάλι, αποκομίζοντας μεγάλη πείρα για το μέλλον και τις πολύμορφες κινητοποιήσεις που έρχονται.
Η ηγεσία του ΚΚΕ προβαίνει για μία ακόμα φορά σε επιδέξιες κυβιστήσεις που εξυπηρετούν κατά το δοκούν τα διαφορετικά αφηγήματα που προβάλλει, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα:
«Κλιμακώθηκε» ποτέ ο αγώνας;
Από την πρώτη ημέρα των μπλόκων την 1η Δεκέμβρη μέχρι και λίγο πριν τη συνάντηση με το Μητσοτάκη, τόσο οι αγροτοσυνδικαλιστές του ΚΚΕ όσο και σύσσωμος ο κομματικός του τύπος και τα στελέχη του διατείνονταν ότι οι αγροτοκτηνοτρόφοι παρέμεναν σταθερά στα μπλόκα, κηρύσσοντας συνεχώς την «κλιμάκ
ωση» του αγώνα.
Με το τέλος των γιορτών, όταν οι δρόμοι άνοιξαν για να μεταβεί ο κόσμος στον τόπο καταγωγής του, αντί οι δυνάμεις που κυριαρχούσαν στο αγροτοκτηνοτροφικό κίνημα να τηρήσουν τις εξαγγελίες τους για κλιμάκωση, με κλείσιμο δρόμων, τελωνείων, λιμανιών κλπ, επιδόθηκαν σε ένα παιχνίδι με την κυβέρνηση για τον ορισμό συνάντησης, βασική επιδίωξη του Μαξίμου για να σπάσει τις κινητοποιήσεις.
Κάπως έτσι δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιαστούν οι δεξιοί «πρόθυμοι» των μπλόκων και να συναντηθούν με το Μητσοτάκη, προκαθορίζοντας το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκαν οι παραχωρήσεις στις οποίες εξαναγκάστηκε η κυβέρνηση.
Ωστόσο, η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων έστειλε στις 19 Γενάρη αντιπροσωπεία στο Μέγαρο Μαξίμου, με ανοιχτούς δρόμους, υποκύπτοντας στις κυβερνητικές πιέσεις, παρά τις εξαγγελίες για ανοιχτούς δρόμους, υποστέλλοντας στη συνέχεια τη σημαία του αγώνα, με τα τρακτέρ να αποχωρούν τις επόμενες ημέρες.
Για μία ακόμα φορά οι εξαγγελίες των προσκείμενων στο ΚΚΕ δυνάμεων περί «κλιμάκωσης», έμειναν στα λόγια και αντ’ αυτού ο αγροτικός κόσμος και ο εργαζόμενος λαός βρέθηκαν και πάλι θεατές στο ίδιο έργο, με αναδίπλωση του αγώνα από τις «γαλάζιες» και υποτίθεται «κόκκινες» ηγεσίες.
Τελικά οι αγρότες δεν πέτυχαν τίποτα ή έφυγαν νικητές με ψηλά το κεφάλι;
Την αμέσως επόμενη της συνάντησης με το Μητσοτάκη ακολούθησαν ενημερώσεις από την αντιπροσωπεία προς τα μπλόκα. Η κεντρική γραμμή που πρόβαλλαν τα στελέχη του ΚΚΕ ήταν ότι «δεν είμαστε ευχαριστημένοι, γιατί το μεγάλο πρόβλημα της επιβίωσης, της ανασφάλειας για το μέλλον και της παραμονής μας στα χωράφια, παραμένει», ενώ «δεν δεσμεύτηκε σε τίποτα η κυβέρνηση για την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος, που ήταν επιτακτικό μας αίτημα».
Παρόλα αυτά, στην αποτίμηση των αγροτικών κινητοποιήσεων από το «Ριζοσπάστη» παρουσιάζεται μία εικόνα νικηφόρου αγώνα, καθώς οι αγροτοκτηνοτρόφοι «έφυγαν με ψηλά το κεφάλι» και με πείρα και παρακαταθήκη για το μέλλον.
Ταυτόχρονα, το κομματικό έντυπο του ΚΚΕ σημειώνει μεταξύ άλλων σε άρθρα του τις επόμενες ημέρες ότι «η κυβέρνηση δεν ικανοποίησε τα βασικά αιτήματα» (23/1/26), ότι «με τα κυβερνητικά “ψίχουλα” που κερδίσαμε, με την ισχυρή πίεση των μπλόκων, δεν πρόκειται να σωθούμε, να έχουμε αύριο», ότι «αρνήθηκε να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας για κατώτατες εγγυημένες τιμές», ωστόσο «συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά, περήφανοι» (24/1/26).
Ακόμα, ο «Ριζοσπάστης» αναφέρεται στη μη ικανοποίηση των αιτημάτων για αναγκαία έργα άρδευσης και αντιπλημμυρικής προστασίας και για εμβολιασμό των αιγοπροβάτων για την ευλογιά.
Υπήρξαν δε εισηγήσεις από αγροτοσυνδικαλιστές του ΚΚΕ για μαζική αποχώρηση από τα μπλόκα μετά τη συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο όνομα της… ενότητας του αγώνα και της συντονισμένης απόφασης λέγοντας ότι «αν φύγουν όλοι οι άλλοι, θα φύγουμε και εμείς» (21/1/26).
Πρόκειται στην πραγματικότητα για δύο αφηγήματα που εξυπηρετούν δύο γραμμές που καιροσκοπικά, ανεύθυνα και κατά το δοκούν αξιοποιούνται για κάθε περίσταση. Το ΚΚΕ θέλει ουσιαστικά να παίζει σε «διπλό ταμπλό», ισχυριζόμενο μεν ότι η κυβέρνηση δίνει ψίχουλα, ταυτόχρονα όμως θέλει να εξάρει το δικό ρόλο, αποκρύπτοντας τις ευθύνες του για το κλείσιμο του αγώνα.
Για να μειωθεί το κόστος παραγωγής, πρέπει οι αγρότες να ρίξουν το σύστημα;
Ούτε αυτή τη φορά δεν κατάφερε η ηγεσία του ΚΚΕ και ο «Ριζοσπάστης» να αποφύγουν την… «απογείωση» της πολιτικής τους τοποθέτησης, καθώς για μία ακόμα φορά και εκ των υστέρων συνδέουν την πραγματική νίκη του αγροτικού κινήματος με την ανατροπή του συστήματος! Και στο βάθος… «λαϊκή εξουσία»!
Σε άρθρο αποτίμησης των κινητοποιήσεων της 24ης Γενάρη, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι «είδαν κάθε τους διεκδίκηση που θα μπορούσε στοιχειωδώς να εξασφαλίσει την παραγωγή και το εισόδημά τους να “απορρίπτεται” όχι από κάποια “ιδεοληψία”, αλλά επειδή συγκρούεται με “τα ιερά και τα όσια” του σημερινού σάπιου συστήματος».
Επισημαίνεται δε ότι «οι κατώτατες εγγυημένες τιμές παραγωγής “απορρίπτονται”, γιατί έτσι είναι οι “νόμοι της αγοράς και της ΕΕ”», αλλά και ότι «ο αγώνας αυτός τελικά συνέβαλε στο να τραβηχτεί η κουρτίνα και να πέσει ο προβολέας στον πραγματικό αντίπαλο: Το σύστημα του κέρδους, το κεφάλαιο και την εξουσία του, που για τα συμφέροντα μιας χούφτας ομίλων ρίχνουν στην ανέχεια χιλιάδες ανθρώπους του μόχθου».
Σύμφωνα με το «Ριζοσπάστη», οι αγροτοκτηνοτρόφοι πλέον «ξέρουν ποιον έχουν απέναντί τους» και καλούνται από το έντυπο να στρέψουν τις δυνάμεις τους, «για να αξιοποιηθούν οι τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, μέσα από ριζικές αλλαγές στην οικονομία, με μια διαφορετική αγροτική παραγωγή, με κριτήριο τη σχεδιασμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών».
Με βάση τη λογική της ηγεσίας του ΚΚΕ κάθε διεκδίκηση του αγώνα των αγροτών δεν μπορεί να επιτευχθεί γιατί δήθεν συγκρούεται με τα «ιερά και τα όσια του σάπιου συστήματος». Πίσω από ψευτοεπαναστατικές κορώνες για «το κεφάλαιο και την εξουσία του» υπάρχει η έλλειψη πίστης στη δύναμη του ενιαίου λαϊκού αγώνα, η βαθιά ηττοπαθής και συμβιβαστική αντίληψη ότι ο εργαζόμενος λαός δεν μπορεί να φρενάρει την κυβερνητική επίθεση, να διεκδικήσει και να κερδίσει ζωτικά οικονομικά αιτήματα και τελικά υπάρχει η υπόκλιση και η προσαρμογή στην υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων. Έτσι η ηγεσία του ΚΚΕ ισχυρίζεται πως νικηφόρος συνδικαλιστικός αγώνας δεν μπορεί να υπάρξει σήμερα και όλα ανάγονται στη «μεσσιανική» επίκληση της «λαϊκής εξουσίας» που θα έρθει ως «μάννα εξ ουρανού» με κάποιο μεταφυσικό τρόπο. Στην πραγματικότητα το ΚΚΕ υποχωρεί, φυγομαχεί από τους αγώνες και όλα αυτά τα επενδύει με ψευτοεπαναστατικά αντικαπιταλιστικά συνθήματα.
Ολόκληρη η ιστορία των ταξικών αγώνων, της συνδικαλιστικής και πολιτικής πάλης, του μετασχηματισμού του αυθόρμητου σε συνειδητή πολιτική πράξη, του τρόπου και του στυλ δουλειάς των κομμουνιστών σε διάφορες συνθήκες, διαγράφονται με μιας.
Φέρει ευθύνες το ΚΚΕ;
Μπορεί ο αγώνας των αγροτών να συνεχίζεται με διάφορες δράσεις, ωστόσο, τα μαζικά μπλόκα, το κύριο μέσο πάλης και βασικός μοχλός πίεσης για σχεδόν δύο μήνες χάθηκε, με τις ευθύνες να βαραίνουν τις πολιτικές δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν, μεταξύ των οποίων και το ΚΚΕ.
Για μία ακόμα φορά είδαμε να επαναλαμβάνεται η ίδια παλιά συνταγή της υποτιθέμενης «κλιμάκωσης» του αγώνα στα λόγια, χωρίς ουσιαστικά να γίνεται κάτι ουσιώδες και μάλιστα την περίοδο αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, περίοδο που ο αγώνας βρισκόταν σε κρίσιμη καμπή.
Τότε, όχι μόνο οι όποιες εξαγγελίες έμειναν μετέωρες, αλλά και ο αγώνας βάλτωσε σε ένα πάρε-δώσε για τη συνάντηση στο Μαξίμου που τελικά έγινε με τους όρους που είχε καθορίσει η κυβέρνηση, με ανοιχτούς δηλαδή δρόμους και με συγκεκριμένο πλαίσιο παραχωρήσεων.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να επικαλείται α λα καρτ αφηγήματα, όπως ότι η «κυβέρνηση έδωσε ψίχουλα», θεωρώντας ότι ο μεγαλειώδης αγώνας που δόθηκε ουσιαστικά απέτυχε, ενώ ταυτόχρονα να διατείνεται ότι οι βιοπαλαιστές της γης «έφυγαν με ψηλά του κεφάλι» και ότι πρέπει να παλεύουμε γενικά και αόριστα για τη… λαϊκή εξουσία, αφού σύμφωνα με τη λογική του τίποτα δεν μπορεί να κερδηθεί σήμερα.
Όπως έγραψε ήδη ο «Λ.Δ.» (24/1/26), ο αγώνας που δόθηκε ήταν μεγαλειώδης, αλλά χωρίς αντάξια κατάληξη και οι δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν δεν μπορούν να μένουν στο απυρόβλητο.
Τρείς εβδομάδες μετά τον τερματισμό των κινητοποιήσεων η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων ανακοίνωσε πως οργανώνει συλλαλητήριο, την Παρασκευή 13 Φλεβάρη στο Σύνταγμα, προφανώς κάτω από την πίεση του κόσμου για το «άδοξο» κλείσιμο του αγώνα και στην προσπάθεια των υπευθύνων να χρυσώσουν το χάπι.
Το γράψαμε, το γράφουμε και θα το ξαναγράψουμε: Μόνο ένα πλατύ οργανωμένο μαζικό και μαχητικό αγροτικό κίνημα που θα έχει στο πλευρό του όλο τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία μπορεί να βάλει φρένο στην αντιλαϊκή-αντιαγροτική πολιτική που εφαρμόζει το σύνολο των κυβερνήσεων τις τελευταίες δεκαετίες.
Σχόλια