Αρχίζει το μεγάλο ξεπούλημα

Έφτασε η ώρα της μεγάλης λεηλασίας. Έναντι του θλιβερού ποσού των 3 δισ. ευρώ η Ελλάδα παραχωρεί στο εγχώριο και διεθνές νταβατζιλίκι ό,τι έχει και δεν έχει. Υποδομές, γη, μεταφορές, ενέργεια, επικοινωνίες, κοινή ωφέλεια, τυχερά παιχνίδια παίρνουν τον δρόμο προς τους «επενδυτές», μόνο και μόνο για να βρεθούν κάτι ψίχουλα, τα οποία θα πάνε κατ’ ευθείαν στις τσέπες των πιστωτών και επιτηρητών μας.
Ο επικεφαλής αυτής της διαδικασίας, ο Παπακωνσταντίνου, ένας από τους πλέον ανίκανους πολιτικούς που ποτέ ανέλαβαν να διαχειριστούν την οικονομία της χώρας, είχε το θράσος να ανακοινώσει στους υποτελείς του ΔΝΤ ότι δεν πρόκειται για εκποίηση, αλλά για... αξιοποίηση (!) της δημόσιας περιουσίας, για ανάπτυξη και βελτίωση της ποιότητας ζωής, οικονομική αναδιάρθρωση και βελτίωση των δημοσιονομικών!


Το πιο κακόγουστο όμως είναι ότι η απίθανη αυτή κυβέρνηση έδωσε τη «διαρροή» στα ΜΜΕ για «διαφωνίες» κυβερνητικών στελεχών με τον Παπακωνσταντίνου – από τα οποία όμως κανένα δεν παραιτήθηκε για ένα τέτοιας σημασίας θέμα. Ο τραγέλαφος όμως συμπληρώνεται με την... «οργή του Γιώργου» (μέχρι τον... ανασχηματισμό θα μπορούσε να φτάσει ο Μεγάλος) επειδή ο υπουργός του θέλησε να αναλάβει το ξεπούλημα η κρατική ΚΕΔ – και κάτι άλλα εντελώς ακατάληπτα, τα οποία απλώς επιχειρούσαν να συγκαλύψουν την πρωθυπουργική ευθύνη για το έγκλημα.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ανάγκη να ξέρει κάποιος από οικονομία για να κρίνει αν πρόκειται για ξεπούλημα ή «ανάπτυξη», για έγκλημα ή «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας. Αρκεί η παράθεση της ανακοίνωσης, σύμφωνα με την απλή καταγραφή και κωδικοποίηση της Αυγής, η οποία σημειώνει προλογικά ότι «το πρόγραμμα γενικευμένης εκποίησης της δημόσιας περιουσίας» παραπέμπει σε «εκκαθάριση κράτους εν λειτουργία»!