Βασικά συμπεράσματα από την 82η ΓΣ ΔΟΕ-22-25 Ιούνη

Σε περίοδο γενικευμένης επίθεσης σε Δημόσιο σχολείο και εκπαιδευτικούς…

Πολλή φασαρία-Λίγη ουσία-Έλλειψη αποφάσεων

Πραγματοποιήθηκε το διάστημα 22-25 Ιουνίου , περίοδο γενικευμένης επίθεσης σε δημόσιο σχολείο , εκπαιδευτικούς και συνολικότερα στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους(επιστράτευση καθηγητών , απολύσεις στην ΕΡΤ, προώθηση με ταχύτατους ρυθμούς μέτρων που οδηγούν σε χιλιάδες απολύσεις-διαθεσιμότητες-υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων)- η 82^η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ καθώς και οι εκλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ της Ομοσπονδίας και αντιπροσώπων στην ΑΔΕΔΥ.
Πρόκειται για το συνέδριο μιας από τις μαζικότερες Ομοσπονδίες εργαζομένων, καθώς αφορά περί τις 60 χιλιάδες εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης , που εκπροσωπήθηκαν από 599 εκλεγμένους αντιπροσώπους. Συνέδριο που πραγματοποιείται υπό το βάρος της επίθεσης κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, που ρίχνει όλα τα βέλη πάνω στην εργατική τάξη και το λαό της χώρας , χαλκεύει νέα , πιο βαθιά και περίπλοκα δεσμά εξάρτησης και καταλήστευσης , υπαγάγει τη χώρα κάτω από τον πιο ασφυκτικό διεθνή έλεγχο και επιτήρηση , αναπαραγάγει και οξύνει ακόμη πιο πολύ όλες τις εσωτερικές αντιθέσεις με την αντιδραστική πολιτική «τάξη» που εφαρμόζει. Κυβέρνηση που είναι και φιλοδοξεί να φανεί ο πιο πιστός και δουλικός υπηρέτης των κελευσμάτων και προσταγών των ιμπεριαλιστών της Ε.Ε και των ΗΠΑ , μαζί με τη ντόπια ξενόδουλη ολιγαρχία.
Κομμάτι αυτής της αντιδραστικής , ενιαίας πολιτικής σε βάρος των εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων , αποτελούν οι ρυθμίσεις σε βάρος της εκπαίδευσης, εκπαιδευτικών αλλά και μαθητών.

Κύρια χαρακτηριστικά των εργασιών της τριήμερης Γενικής Συνέλευσης ήταν τα εξής:

• Παρά τη σχετική υποχώρηση, αριθμητικά και ποσοστιαία , της δύναμης σε αντιπροσώπους των δυνάμεων του κρατικού συνδικαλισμούς , ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ ή αλλιώς νεόκοπα ΔΗ.ΣΥ , οι δεινόσαυροι του γραφειοκρατικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού , ροκάνιζαν αδιάκοπα το χρόνο της ΓΣ , εφαρμόζοντας το γνώριμο σ ’αυτούς κόλπο των διαδικαστικών θεμάτων .Προφανής ο στόχος , να εμποδίσουν τις εργασίες , την ουσιαστική συζήτηση και πολύ περισσότερο τη λήψη αποφάσεων , σε αγωνιστική κατεύθυνση. Αποδείχτηκε πεντακάθαρα , πως είναι οι δύο παρατάξεις που στήριξαν και εξακολουθούν να στηρίζουν τις αντιδραστικές πολιτικές ρυθμίσεις στο χώρο της εκπαίδευσης. Σφαδάζουν και οι δύο αφημένες και παραδομένες στα κρίματα του δικομματισμού.Όσον αφορά την πάλαι ποτέ κραταιά συνδικαλιστική δύναμη του χώρου , ΠΑΣΚ , φάνηκε περίτρανα , παρ’ όλη την οβιδιακή και εκλογοθηρική μετονομασία της σε ΔΗΣΥ(Δημοκρατική Συνεργασία) , ότι το πρόβλημα δεν  είναι ασφαλώς η αλλαγή του ονόματος σαν ένα «πουκάμισο που δε μας κάνει και το αλλάζουμε»…αλλά το τι πολιτική υπηρετείς με την ύπαρξή σου.
• Οι αναχωρητές του ΠΑΜΕ/ΕΣΑΚ ΔΕΕ , με τη στάση τους , αποδείχτηκαν για άλλη μια φορά και παρά τη σοβαρότητα της περιόδου , απόντες , μακριά από τις αγωνίες και τους πραγματικούς αγώνες των εκπαιδευτικών , για το σταμάτημα της ξέφρενης επίθεσης εναντίον τους. Ακολουθώντας ακόμη μία φορά «μοναχική» πορεία , επιβεβαίωσαν ξανά τη θέση και στάση τους απέναντι στο αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν αναγνωρίζουν τίποτε και κανέναν , καμία οργανωμένη δύναμη που αντιστέκεται και αντιπαλεύει τις βάρβαρες, αντιλαϊκές πολιτικές. Είναι πιστοί θιασώτες του δόγματος πως , ό, τι κινείται εκτός της κομματικής γραμμής είναι εχθρικό! Φέρουν  γι’ αυτό σοβαρότατες ευθύνες για την αποσυγκρότηση και αποδυνάμωση των εκπαιδευτικών και του κινήματός τους , για την καλλιέργεια και παγίωση κλίματος ηττοπάθειας, μοιρολατρίας , αυταπατών ιδίως ανάμεσα στους αριστερούς εκπαιδευτικούς Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι , από μία παράταξη και έναν πολιτικό χώρο που αυτοχαρακτηρίζεται πούρος επαναστατικός , έλειψε η παραμικρή αναφορά στο ζήτημα του Ιμπεριαλισμού , σε μια ιστορική περίοδο που η ανάγκη ανάπτυξης ισχυρού αντιμπεριαλιστικού κινήματος-με σαφή αντιΕΕ και αντι ΗΠΑ στόχευση- είναι τεράστια. Από τους εκπροσώπους ομιλητές του ΠΑΜΕ περίσσεψαν οι αντικαπιταλιστικές κορόνες και τα ιδεολογήματα περί λαϊκής συμμαχίας , έγινε άφαντος όμως ο ιμπεριαλισμός. Αδιαφορούν προφανώς οι σύντροφοι του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ για την ασφυκτική , ιμπεριαλιστική θηλιά στο λαιμό και τη ζωή του λαού μας , της λυκοσυμμαχίας Γερμανών-Γάλλων –Άγγλων! Ξεχνούν με επιμέλεια την ύπαρξη του ΝΑΤΟ , των Βάσεων και των πυρηνικών στη χώρα μας! Μα πάνω απ’ όλα ξεχνούν πως οι αριστεροί και ιδιαίτερα οι κομμουνιστές εκπαιδευτικοί , από άποψη παραδόσεων , αγώνων και πολιτικής αναγκαιότητας και χθες , αλλά και σήμερα , υπήρξαν αντιμπεριαλιστές. Πάλεψαν , παλεύουν και θα παλέψουν ενάντια σε ιμπεριαλισμό και πόλεμο.
• Η ΕΡΑ εκπαιδευτικών(ΣΥΡΙΖΑ), αναδυόμενος και φιλόδοξος , νέος  κυβερνητικός συνδικαλισμός , περιορίστηκε στην προσπάθεια δημιουργίας κινήματος , που θα ανατρέψει την παρούσα κυβέρνηση-και όχι συνολικά την πολιτική του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας ολιγαρχίας. Μόνιμη αναφορά η ανατροπή της δικομματικής κυβέρνησης και ο ερχομός στα ηνία του πολιτικού τους φορέα.
• Σ’ αυτό το κλίμα κινήθηκαν και αντιπαρατέθηκαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις. Οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί του Εκπαιδευτικού Όμιλου , που συμμετέχουν και αναπτύσσουν τη δράση και τους αγώνες τους στα πλαίσια τους , προσπάθησαν  με την παρουσία τους , με τη διακίνηση υλικού και την προπαγάνδιση και ζύμωση των θέσεών μας , να φέρουν στη Συνέλευση τα πραγματικά ζητήματα που απασχολούν κάθε εκπαιδευτικό ξεχωριστά αλλά και τα καθήκοντα του εκπαιδευτικού κινήματος συνολικότερα

Γενικότερα για τη Συνέλευση

• Η Γ Σ , οι τοποθετήσεις των περισσότερων αντιπροσώπων και παρατάξεων , χαρακτηρίστηκαν από έλλειψη πολιτικού λόγου και σκέψης , που να γενικεύει και να μετατρέπει σε όφελος του εκπαιδευτικού κινήματος τη συγκεντρωμένη εμπειρία των τελευταίων χρόνων , σε πείρα. Πείρα που θα έδινε τη δύναμη να βρεθούμε ένα σκαλοπάτι  πιο ψηλά , στην ταξική πάλη στην εκπαίδευση και συνολικά.
• Τα συνέδρια εκπαιδευτικών-τόσο αυτό της ΔΟΕ όσο και της ΟΛΜΕ- οφείλουν αντικειμενικά να έχουν στο επίκεντρο και τον προβληματισμό τους και το σχολείο. Οφείλουν να θέτουν ερωτήματα για το τι διδάσκει ο δάσκαλος , για ποιο σχολείο μιλά και ενδιαφέρεται , ποιο είναι το πρότυπο του δασκάλου που οραματίζεται και επιδιώκει. Αποτέλεσε ολίσθημα ολκής και σοβαρή αδυναμία ότι , καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέλευσης ελάχιστες ήταν οι τοποθετήσεις που έθεταν τους προβληματισμούς και τα ερωτήματα αυτά. Είναι δεδομένη μία τέτοια αντίληψη και αδιάφορη συμπεριφορά από το νεκροταφείο ελεφάντων του κρατικού συνδικαλισμού των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ. Είναι όμως ακατανόητη αυτή η αντίληψη από δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στο χώρο της αριστεράς. Ασφαλώς και τα παραπάνω ερωτήματα – ζητήματα αφορούν την αριστερά κι είναι αυτή που οφείλει και πρέπει να δώσει απαντήσεις ως προς αυτά στους εκπαιδευτικούς.
• Σχετικά με τους συσχετισμούς και την αλλαγή τους θα πρέπει να τονίσουμε πως θα πρέπει να αλλάξουν πραγματικά. Λίγο ενδιαφέρει τους εκπαιδευτικούς αν η ΔΑΚΕ πήρε τη θέση της ΠΑΣΚ , αν το ΠΑΜΕ πανηγυρίζει για την κατάκτηση δεύτερης έδρας στο ΔΣ της ΔΟΕ , αν η ΕΡΑ πανηγυρίζει με τη σειρά της για τη μία έδρα σ' αυτό. Οι συσχετισμοί πρέπει ν' αλλάξουν και σχετίζονται με τους αγώνες , την ανασυγκρότηση και τη μαζικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος από εδώ και στο εξής , όχι "αλα καρτ" και κομματιαστά , αλλά ενιαία και αδιαίρετα.

Με τη λήξη του συνεδρίου , ο κλάδος των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας βρέθηκε ουσιαστικά δίχως αποφάσεις για σχεδιασμό αγώνων ενάντια στη γενικευμένη επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη και πρόκειται να οξυνθεί , το αμέσως επόμενο διάστημα στην εκπαίδευση. Τα πραγματικά προβλήματα όμως είναι μπροστά! Η δικομματική λαίλαπα που απειλεί να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά της , και στο χώρο της εκπαίδευσης, οφείλει να βρει απέναντί της το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο των Εργαζόμενων , με πολιτικούς στόχους , αντι-ΕΕ κατεύθυνση  αλλά και γενίκευση των αγώνων.

Τα πάντα  μπορούν να αλλάξουν μέσα στο κίνημα!

Ο οργανωμένος λαός είναι ανίκητος!

Διέξοδος με αγώνες τώρα!