Τα κυβερνητικά μέτρα «ανακούφισης» αποδεικνύονται ψίχουλα για τα λαϊκά στρώματα που στενάζουν από την ογκούμενη ακρίβεια

 

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και ο οποίος μαίνεται με αμείωτη ένταση λειτουργεί ως καταλύτης στη έα οικονομική κρίση που προβάλλει. Η κυβέρνηση της ΝΔ από τη μια μεριά εμπλέκει τη χώρα προσφέροντας γη και ύδωρ στους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Από την άλλη προσπαθεί να παρουσιάσει την καλπάζουσα ακρίβεια ως συνέπεια του πολέμου για να συγκαλύψει τις ευθύνες της χρησιμοποιώντας πανομοιότυπη επιχειρηματολογία όπως και στον πόλεμο στην Ουκρανία. Εδώ και πέντε όμως χρόνια που τα λαϊκά νοικοκυριά βρίσκονται γονατισμένα και τα λαϊκά εισοδήματα λεηλατημένα, αποδεικνύεται ότι η ακρίβεια δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του πολέμου αλλά συνέπεια της ανεξέλεγκτης δράσης και της κερδοσκοπίας των μεγάλων μονοπωλίων στην ενέργεια, τη βιομηχανία και το εμπόριο.

Τα στοιχεία που η ίδια η ΕΕ βγάζει στο φως της δημοσιότητας είναι αποκαλυπτικά. Η Ελλάδα το 2025 καταγράφηκε ως η πιο φτωχή ανάμεσα στις 27 χώρες της ΕΕ. Για το 2025 λοιπόν, και πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στο Ιράν, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, εκφρασμένο σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, κατά μέσο όρο στην ΕΕ ανήλθε στα 41.600€. Στο ίδιο διάστημα η Ελλάδα βρέθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο, 32% κάτω από το μέσο όρο, καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση. Ακόμα, το Φεβρουάριο του 2026, πριν την πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, ο πληθωρισμός στη χώρα μας έφτασε το 3,1% ενώ για το Μάρτη σκαρφάλωσε στο 3,3%.

Τα στοιχεία αυτά είναι όχι μόνο αποκαλυπτικά αλλά ανατρέπουν και το κυβερνητικό αφήγημα το οποίο θέλει την ακρίβεια να οφείλεται στον πόλεμο. Εδώ και πέντε χρόνια τα λαϊκά νοικοκυριά βρίσκονται αντιμέτωπα με μια πρωτοφανή σε ένταση ακρίβεια σε όλα τα βασικά είδη, από τα διατροφικά ως την ενέργεια. Την ίδια ώρα οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε εξευτελιστικά επίπεδα και η φτώχεια τσακίζει κόκαλα.

Αντί για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, η κυβέρνηση της ΝΔ εφάρμοσε την πολιτική των επιδομάτων φτώχειας και ανέχειας μέσω των διαφόρων «pass», μοιράζοντας ψίχουλα που δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε κατ’ ελάχιστο στις πραγματικές ανάγκες των νοικοκυριών. Ακόμα και αυτά τα επιδόματα όμως που παρουσιάζει ως απάντηση στην ακρίβεια, έχουν προέλθει από τη ληστρική φορολογία του λαού (ΦΠΑ, ειδικός φόρος κατανάλωσης – ΕΦΚ κλπ).

Τώρα μπροστά στην εκρηκτική κατάσταση που γεννά η ακρίβεια στην ενέργεια και η οποία συμπαρασέρνει τα πάντα, η κυβέρνηση επαναφέρει την ίδια ακριβώς επιδοματική πολιτική για να αντιμετωπίσει τάχα την ενεργειακή ακρίβεια. Παρουσιάζει ως σπουδαίο επίτευγμα τα 300 εκατομμύρια ευρώ που θα δοθούν αποκλειστικά για τη βενζίνη και το πετρέλαιο κίνησης και για το δίμηνο Απριλίου – Μαΐου. Επί της ουσίας τα μέτρα-κοροϊδία αντιστοιχούν σε 50€ για καύσιμα στο δίμηνο αυτό. Από το ποσό των 300 εκατ. η κυβέρνηση προσφέρει ως «δώρο» στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και τις ακτοπλοϊκές εταιρίες 56 εκατ. για να καλύψουν την όποια χασούρα από τα κέρδη τους.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση συνιστούν κανονικό εμπαιγμό για τα λαϊκά στρώματα, τα οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές ανάγκες, με την καλπάζουσα ακρίβεια να εκτοξεύει τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα τιμολόγια ενέργειας, στα καύσιμα κλπ. Την ίδια ώρα αφήνει τα μεγάλα μονοπώλια στο χώρο της ενέργειας και του εμπορίου να κερδοσκοπούν ανενόχλητα. Το αντιλαϊκό κρεσέντο δεν έχει τελειωμό αφού η κυβέρνηση διατηρεί ανέπαφα τόσο το ΦΠΑ όσο και τον ΕΦΚ στα καύσιμα, τους δύο ληστρικούς φόρους δηλαδή με τους οποίους η κυβέρνηση ξεζουμίζει καθημερινά τα εισοδήματα των λαϊκών νοικοκυριών.

Η κούρσα των τιμών στα καύσιμα αλλά και στα τιμολόγια του ρεύματος αναδεικνύει εμφατικά και μια ακόμα πτυχή της πολιτικής της κυβέρνησης. Δείχνει πόσο καταστροφική ήταν η απόφασή της να επιβάλει τη λεγόμενη μετάβαση στην «πράσινη ενέργεια», απεμπολώντας την ενεργειακή αυτάρκεια της χώρας, υλοποιώντας τις επιταγές της ΕΕ. Μια πολιτική που οδήγησε στην ολόπλευρη ενεργειακή εξάρτηση ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, απόρροια της πολιτικής της υποτέλειας. Αυτή η ενεργειακή εξάρτηση -σε συνδυασμό με τις ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της ενέργειας και το μεγάλο ξεπούλημα στα ντόπια και ξένα αδίστακτα συμφέροντα, καθώς και το διαβόητο «χρηματιστήριο ενέργειας» που έχουν οδηγήσει τα τιμολόγια του ρεύματος σε δυσθεώρητα ύψη- καταδικάζει τα πλατιά λαϊκά στρώματα να ζουν σε συνθήκες και ενεργειακής φτώχειας.

Αυτή η ζοφερή κατάσταση, με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η μεγάλη κοινωνική πλειονότητα, μπορεί να ανακοπεί μόνο με την αγωνιστική κινητοποίηση εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος. Καταγγέλλοντας τα κυβερνητικά ψίχουλα, την πολιτική της επαιτείας, διεκδικώντας πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.