Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Προεκλογική δραστηριότητα και συγκεντρώσεις της ΚΟ Εύβοιας του ΚΚΕ

Εντείνει την προεκλογική δραστηριότητα η ΚΟ Εύβοιας του ΚΚΕ με σύνθημα "Τους δοκίμασες... Τώρα με το ΚΚΕ! Υπάρχει λύση στο δρόμο της ανατροπής! 
Συγκεκριμένα το σημερινό πρόγραμμα και των επόμενων ημερών:

Δευτέρα 31/8
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Πλατάνα και Οξύλινθο με τον Κώστα Τράκο, στέλεχος του ΚΚΕ.
8.30 μ.μ. συγκέντρωση στο Γαβαλά (καφενείο του Καρκαλέτση). Θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Τρίτη 1/9
​10​ π.μ. περιοδεία στις υπηρεσίες του Δήμου Χαλκίδας με τη Σοφία Ντούρου, στέλεχος του ΚΚΕ και περιφερειακή σύμβουλος Στερεάς.
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Αη Γιώργης και Καμάρια με τη Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου- Ραχιώτη, στέλεχος του ΚΚΕ.

Τετάρτη 2/9
9 π.μ. περιοδεία σε Γυμνάσια και Λύκεια της Χαλκίδας με τη Σοφία Ντούρου.
11 π.μ. περιοδεία στο εργοστάσιο SABO στο Βασιλικό, με το Γιώργο Μαρίνο.
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Δύστος και Πετριές με τον Κώστα Τράκο. 
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Γαλατσάδες, Καματριάδες, Καστανιώτισσα με τη Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου- Ραχιώτη.
8.30 μ.μ. συγκέντρωση στη Νέα Λάμψακο (Πλατεία Προσφύγων). Θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος.

Πέμπτη 3/9
12.00 μ. περιοδεία στο εργοστάσιο φαρμάκου "Galenica" με τη Σοφία Ντούρου.
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Γερακιού και Ασμήνιο με τη Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου- Ραχιώτη.
8.00 μ.μ. περιοδεία- ομιλία στο Νεοχώρι με τον Κώστα Τράκο. 
8.00 μ.μ. συγκέντρωση στην Ερέτρια (Ειρηνοδικείο). Θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος.


Παρασκευή 4/9
7.00 π.μ. περιοδεία στο εργοστάσιο Κελαϊδίτης ΑΕ με το Γιώργο Μαρίνο
9.00 π.μ. περιοδεία σε Νηπιαγωγεία και Δημοτικά σχολεία της Χαλκίδας με τη Σοφία Ντούρου.
7.00 μ.μ. περιοδεία στα χωριά Μονόδρι και Βρύση με τον Κώστα Τράκο.
8.00 μ.μ. συγκέντρωση στους Ωρεούς. Θα μιλήσει η Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου- Ραχιώτη.
8.00 μ.μ. συγκέντρωση στην παραλία Νέας Αρτάκης. Θα μιλήσει η Σοφία Ντούρου.
8.00 μ.μ. συγκέντρωση στην πλατεία Μαντουδίου. Θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ


Μ-Λ ΚΚΕ: Η «Λαϊκή Ενότητα», μια νέα παραλλαγή της πολιτικής αυταπάτης περί «αριστερού κυβερνητισμού»



               Λίγες μόλις μέρες πριν η "Αριστερή Πλατφόρμα" αντιμετώπιζε τη μνημονιακή υπογραφή Τσίπρα περίπου σαν ένα «πολιτικό παράπτωμα» που θα παλέψει να το διορθώσει ή όπως το είπε ο Π. Λαφαζάνης «θ’ αγωνιστώ το νέο μνημόνιο να γίνει μικρή παρένθεση για την κυβέρνηση».
                Σήμερα, μετά και την απομάκρυνση των στελεχών της από τις υπουργικές θέσεις, την προκήρυξη πρόωρων εκλογών και τη δημιουργία της Λαϊκής Ενότητας, η «Αριστερή Πλατφόρμα» επιχειρεί να εξαγνιστεί για τη συνέργεια που έχει επιδείξει στην πολιτική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία οδήγησε ως το σημείο να φορτώνει τον ελληνικό λαό με νέα μνημονιακά μέτρα.
                Η συνέργειά της, για να σταθούμε μόνο στα τελευταία μνημονιακά χρόνια, εκφράστηκε, πριν να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, με την ανοχή των όλο και δεξιότερων μετατοπίσεων που έκανε η ηγεσία του. Ειδικά μετά τις εκλογές του 2012, δεν ακούσαμε κάποιο ηχηρό όχι της «Αριστερής Πλατφόρμας», όταν σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο Αλ.Τσίπρας με δηλώσεις και ταξίδια στο εξωτερικό προσάρμοζε την πολιτική του κόμματος στα «προαπαιτούμενα» που έθεταν ΕΕ και ΗΠΑ για να γίνει αποδεχτός ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση στην Ελλάδα (υιοθέτηση του ατλαντικού δόγματος του «ανήκομεν εις την Δύσιν» και διαβεβαιώσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αμφισβητήσει τη θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ). Δεν ακούσαμε το ηχηρό όχι της στον Αλ.Τσίπρα όταν με ομιλίες για την «ενθάρρυνση της υγιούς επιχειρηματικότητας» και την «ενθάρρυνση των ιδιωτικών επενδύσεων», έστηνε γέφυρες με τον ΣΕΒ και άλλα κεφαλαιοκρατικά κέντρα μέσα στην Ελλάδα.
Μετά τις εκλογές του 2015 η «Αριστερή Πλατφόρμα» δεν ακούστηκε να θέτει κάποιο βέτο στο να συγκροτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση με το ακροδεξιό κόμμα των ΑΝΕΛ. Δεν αρνήθηκε ούτε και την επιλογή της στήριξης και εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας από το κόμμα της ΝΔ.
                Η «Αριστερή Πλατφόρμα» υποστήριξε και το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» που προανάγγειλε ο Αλ. Τσίπρας στη ΔΕΘ το 2014, ένα πρόγραμμα που «κούρεψε» ακόμα και τα όσα έλεγε, προηγούμενα, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Την είδαμε, παραπέρα, όταν πια ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση να αποδέχεται και τις «εκπτώσεις» ακόμα και από αυτό το ελαχιστοποιημένο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης». Οπισθοχώρηση που έφτασε μέχρι το βαθμό ο Π.Λαφαζάνης να υπερασπίζεται στη Βουλή την πρόταση της κυβέρνησης με τις 47 σελίδες μνημονιακών μέτρων ως μια «κατ’ελάχιστον πρόταση, προκειμένου να βρεθεί μια συμφωνία, επ’ωφελεία της ελληνικής πλευράς»!
Η «Αριστερή Πλατφόρμα» θριαμβολόγησε για το «όχι» του δημοψηφίσματος, αλλά δεν την είδαμε να εξεγείρεται όταν το ίδιο βράδυ ο πρωθυπουργός «τα έστριψε» και κάλεσε τους αρχηγούς των κομμάτων του «ναι» σε «εθνική συνεννόηση» για «ένα κοινό πλαίσιο διαπραγμάτευσης» που θα επιτύχει τη συμφωνία με τους «θεσμούς».
Δεν την είδαμε, επίσης, να τολμά να ψηφίσει «όχι» στη ψηφοφορία στη Βουλή της 10.7.2015 που εξουσιοδότησε τον πρωθυπουργό για διαπραγμάτευση με βάση το κείμενο που κατέληξαν η κυβέρνηση με τη ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. «Προτιμήθηκε» από ηγετικά στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας» το «παρών» (από άλλους η αποχή), που εξηγήθηκε από τον Π.Λαφαζάνη ως επιλογή που εκφράζει το «στηρίζω την κυβέρνηση αλλά δεν στηρίζω ένα πρόγραμμα λιτότητας, νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων»!

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ
               Όσο και να φωνασκεί τώρα η «Αριστερή Πλατφόρμας» πως η συμφωνία του Αλ.Τσίπρα είναι «ασύμβατη» με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο παραλογισμός της ότι «δεν αποδέχεται τα μνημονιακά μέτρα αλλά στηρίζει την κυβέρνηση που τα εφαρμόζει» δείχνει, ακριβώς, την αλήθεια που δεν θέλει να παραδεχτεί: τη συμβατότητα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ με αυτό που έπραξε, τελικά, η κυβέρνησή του όταν πιέστηκε ασφυκτικά από τον ιμπεριαλιστικό παράγοντα. Συμβατότητα, που με πιο καθαρά λόγια, ονομάζεται πολιτική του συμβιβασμού που σέρνει στην πολιτική υποταγή.
               Η «Αριστερή Πλατφόρμα» έδρασε και δρα στο ΣΥΡΙΖΑ αποδεχόμενη - παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις της- το πολιτικό πρόγραμμα του που, διαχρονικά, υποστηρίζει τον σταθερό προσανατολισμό της χώρας μέσα στην ΕΕ. Αυτό τον προσανατολισμό η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επικάλυπτε, πάντα, με την απάτη της πάλης για την «προοδευτική αλλαγή» της ΕΕ, όπως άλλωστε κάνει ακόμα και τώρα, αν και η ζωή έδειξε να γίνεται τώρα το αντίθετο: Η αντιδραστική ΕΕ να μετασχηματίζει τον ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικό εφαρμοστή μέσα στην Ελλάδα της μνημονιακής πολιτικής της!
               Αυτή την απάτη έκφρασε και η «διαπραγμάτευση για την απαλλαγή από τα μνημόνια», την οποία και η «Αριστερή Πλατφόρμα» υποστήριξε μέχρι τις παραμονές της συμφωνίας σαν «όπλο απέναντι στους δανειστές», όπως έλεγε, και η οποία, τελικά, κατέληξε σε μια χρεοκοπία. Δεν είναι, ασφαλώς, αυτή η κατάληξη αποκομμένη από τις πολιτικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις που ασπάζεται από γεννησιμιού του ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, ακριβώς, ο πικρός καρπός αυτών των κατευθύνσεων. Γιατί όταν έχεις ορίσει σαν αμετάθετο προγραμματικό στοιχείο σου το «μέσα από την ΕΕ», είναι επόμενο όταν η ΕΕ σφίξει τα χαλινάρια και ασκήσει τους ιμπεριαλιστικούς εκβιασμούς της η πλάστιγγα θα γείρει στο «πάση θυσία μέσα στην ΕΕ». Όπως έκανε, ακριβώς, η κυβέρνηση Τσίπρα..

ΙΔΙΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΕ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΣΥΡΙΖΑ
               Η «Αριστερή Πλατφόρμα», παρ’ όλα αυτά, για να υπερασπίσει το όχι της στην κυβερνητική συμφωνία, υποστηρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια της γενικής πολιτικής του είχε και έχει και «άλλη εναλλακτική λύση». Αν και αυτή μέσα στη δημόσια πολεμική του τελευταίου καιρού, με αφορμή και το Grexit, περιγράφεται σαν πρόταση «επιστροφής στη δραχμή», η αλήθεια είναι πως η εναλλακτική πρόταση της «Αριστερής Πλατφόρμας», χωρίς να αποκλείει ως ενδεχόμενο μέτρο της λύσης που προτείνει και την «έξοδο από το ευρώ», δεν είναι παρά η πρόταση «τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ» και ορισμένα αιτήματα που διατύπωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην αρχή των μνημονίων («διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους», «εθνικοποίηση των τραπεζών»κλπ.). Στην πραγματικότητα, δεν αποτελεί παρά μια επανάληψη των ελαχιστοποιημένων «αντιμνημονιακών» διεκδικήσεων που πρόβαλε πριν τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ(και τώρα εγκατέλειψε η ηγεσία του) και μια συρρικνωμένη επαναφορά στοιχείων της πρότασης «εξόδου από την κρίση» σοσιαλδημοκρατικού και ρεφορμιστικού τύπου που είχε διατυπώσει παλιότερα. Θα μπορούσε να την κατατάξει, κανείς, σαν κάτι ενδιάμεσο μεταξύ προγενέστερων διακηρύξεων πολιτικής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και της πολιτικής που προβάλλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σαν μια πολιτική που αναπαράγει τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ προηγούμενης περιόδου και που, από αυτή την άποψη, δεν έχει να προσφέρει παρά μόνο στην ανακύκλωση μιας πορείας η οποία, ήδη, φάνηκε με πολύ οδυνηρό τρόπο μέχρι πού μπορεί να φτάσει.
Για το Μ-Λ ΚΚΕ,  όσο και αν η αντίθεση της «Αριστερής Πλατφόρμας» στο μνημονιακό κατρακύλισμα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ έχει τη σημασία της, δεν είναι σε θέση να δώσει διέξοδο σ’ αυτό που έχει ανάγκη το αριστερό κίνημα και ο κόσμος της Αριστεράς. Στην ουσία, συντηρεί σε μια «αριστερή εκδοχή» την πολιτική και ιδεολογία που εξέθρεψε το σημερινό κατάντημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και εμποδίζει αγωνιστές να απαγκιστρωθούν απ’ αυτές.
Μ-Λ ΚΚΕ
Γραφείο Τύπου
24/8/2015

Aκόμη δεν παραιτήθηκε από πρόεδρος της ΕΡΤ;


Σαν Σήμερα: 31/08/2015



12: Γεννιέται ο ρωμαίος αυτοκράτωρ Γάιος Καίσαρ. Έμεινε στην ιστορία με το παιδικό του προσωνύμιο Καλιγούλας και για την εξαιρετική αγριότητα και φαυλότητά του.

1811: Γεννιέται ο γάλλος ποιητής και συγγραφέας Θεόφιλος Γκοτιέ.

1847: Πεθαίνει ο πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης.

1932: Με υπουργική απόφαση, εγκαταλείπεται στην Ελλάδα η θερινή ώρα.

1934: Γεννιέται ο ηθοποιός και τραγουδιστής Νίκος Ξανθόπουλος.

1945: Γεννιέται ο ιρλανδός ρόκερ Βαν Μόρισον.

1949: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ.

1980: Ιδρύεται το πολωνικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη», το οποίο υπό την ηγεσία του ηλεκτρολόγου Λεχ Βαλέσα συνέβαλε καθοριστικά στην πτώση του κομμουνισμού στη χώρα.

1997: Σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι η λέϊντι Ναϊάνα Σπένσερ (πρώην σύζυγος του πρίγκιπα Καρόλου) με τον φίλο της Ντόντι Αλ Φαγιεντ.

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Δεν νομιμοποιούμε τη συνέχιση της βάρβαρης πολιτικής!

Δεν νομιμοποιούμε τη συνέχιση της βάρβαρης πολιτικής!
Δεν διαλέγουμε ποιος θα συνεχίσει τη λεηλασία του λαού και της χώρας!
Όχι στο νέο γύρο εκβιασμών και αυταπατών!
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ για να ανατραπούν τα βάρβαρα μνημόνια
 και τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης
Η Εκλογική Συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές με συνδυασμούς σε όλες τις περιφέρειες

O νυν σούπερ μνημονιακός Κουρουπλής ψάχνει για χαϊβάνια.‏…


Την πεποίθηση ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ που σήμερα είναι πολιτικά άστεγος θα συστρατευτεί με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εξέφρασε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής…

Σαν Σήμερα: 30/08/2015


1826: Πεθαίνει ο υπερασπιστής της Ακρόπολης, Γκούρας. Αντικαταστάτης του αναλαμβάνει ο Γιάννης Μακρυγιάννης.

1871: Γεννιέται ο Έρνεστ Ράδεφορντ, που έβαλε τις βάσεις της μοντέρνας ατομικής επιστήμης.

1918: Ο σοβιετικός ηγέτης Βλαντιμήρ Λένιν πυροβολείται και τραυματίζεται κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εργοστάσιο της Μόσχας, σε μία δολοφονική απόπειρα, στην οποία πρωτοστάτησαν οι αδελφές Φάνια και Ντόρα Καπλάν, αμφότερες μέλη του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος.

1933: Ιδρύεται η γαλλική αεροπορική εταιρία «Air France».

1944: Σοβιετικά στρατεύματα εισέρχονται στο Βουκουρέστι, εκδιώκοντας τους Ναζί.

1945: Ο Ντμίτρι Σοστάκοβιτς ολοκληρώνει την 9η Συμφωνία του.

1972: Γεννιέται το μοντέλο και ηθοποιός Κάμερον Ντιάζ.

1982: Ο ηγέτης της PLO Γιάσερ Αραφάτ εγκαταλείπει το αρχηγείο του στη Βηρυτό μετά την ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο.

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Ο Σύρος πρόσφυγας


Ο Σύρος πρόσφυγας στο πλοιάριο…
Στη Συρία είχε το σπίτι του, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία είχε τη δική του γη, το χωράφι του, όπου οι ελιές και τα πορτοκάλια έδωναν καρπούς, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία τα παιδιά του σπούδαζαν ΔΩΡΕΑΝ από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία απολάμβανε ένα μισθό που του επέτρεπε να ζει με αξιοπρέπεια, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία ο μισθός του του επέτρεπε να πηγαίνει τουλάχιστον τέσσερις φορές τον μήνα σε ρεστοράν με την οικογένειά του, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία μπορούσε να μετακινηθεί κατά μήκος και πλάτος όλης της χώρας με δημόσιες συγκοινωνίες, πληρώνοντας 4 ευρώ, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία το κράτος παρείχε  μηνιαίως τα απαραίτητα τρόφιμα διατροφής (ζάχαρη, ρύζι, τσάι, καφέ, ψωμί, γάλα…) με 3 ευρώ τον μήνα, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Στη Συρία είχε δωρεάν πάνω από 1.000 λίτρα πετρέλαιο για να ζεσταίνεται η οικογένειά του στη διάρκεια του χειμώνα, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Μετά ήρθε η Αραβική Άνοιξη, δημοκρατική και φιλελεύθερη, που τον έχωσε σε ένα φουσκωτό, σε ένα πλοιάριο, αφού πρώτα πούλησε τους ελαιώνες του, τον πορτοκαλεώνα του κι αφού πούλησε μέχρις και τις κιλότες και σώβρακα της οικογένειάς του.
Δημοκρατικά εκλιπαρούσε τον Οθωμανό μπάτσο και τον χαρτζιλίκωνε για να περάσει τα σύνορα, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Δημοκρατικά αντιμετώπισε τον ‘κομμουνιστή’ μπάτσο του ‘συντρόφου’ Τσίπρα, αλλά το καθεστώς τον καταπίεζε…
Σήμερα ελεύθερος να ζητιανεύει ανά την Ευρώπη, όλα αυτά που του παρείχε δωρεάν εκείνο το καταπιεστικό καθεστώς του Bashar Al Assad.
Δικό του ζήτημα

Αναρωτήθηκα… Αν η Ελλάδα, η πατρίδα μας δεχόταν επίθεση όπως δέχεται σήμερα η Συρία, θα πουλούσαμε τα πάντα για να την εγκαταλείψουμε

Σαν Σήμερα: 29/08/2015


29: Αποκεφαλίζεται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.

1922: Οι Τούρκοι πυρπολούν τη Σμύρνη.

1923: Γεννιέται ο βρετανός σκηνοθέτης σερ Ρίτσαρντ Ατένμπορο.

1931: Γεννιέται στη Νέα Ιωνία ο λαϊκός τραγουδιστής Στέλιος Καζαντζίδης.

1935: Γεννιέται ο ηθοποιός Δημήτρης Παπαμιχαήλ.

1941: Γεννιέται ο πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας και νυν υπόδικος για εγκλήματα πολέμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

1944: Πεθαίνει ο «τροβαδούρος» της Αθήνας Αττίκ, κατά κόσμον Κλέων Τριανταφύλλου.

1947: Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης διαδέχεται τον Μάξιμο στην πρωθυπουργία της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου.

1958: Γεννιέται ο αμερικανός τραγουδιστής Μάικλ Τζάκσον.

1991: Πεθαίνει ο θεατρικός συγγραφέας Αλέκος Σακελάριος.

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Μια δυσάρεστη έκπληξη

Δυσάρεστη έκπληξη από σήμερα: Μικρότερες οι συντάξεις λόγω παρακρατήσεων...

 Kι αν προσθέσουμε τις απώλειες από τις αυξήσεις Τσίπρα στον ΦΠΑ, τον χειμώνα με τη θέρμανση...

Σαν Σήμερα: 28/08/2015


430: Πεθαίνει ο Άγιος Αυγουστίνος, μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες του Χριστιανισμού.

1749: Γεννιέται ο φιλόσοφος και συγγραφέας Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκέτε (Φάουστ), γνωστός στην Ελλάδα ως Ιωάννης Γείθιος.

1823: Πεθαίνει ο οπλαρχηγός Ζυγούρης Τζαβέλλας.

1907: Ο 19χρονος Τζιμ Κέισι με 100 δολάρια δανεικά δημιουργεί μία μικρή εταιρεία ταχυμεταφορών. Η εταιρεία θα μετεξελιχθεί στον γίγαντα της United Parcel Service (UPS).

1930: Γεννιέται ο ηθοποιός Μπιάτζιο Γκαζάρα, γνωστός ως Μπεν Γκαζάρα.

1941: Γεννιέται η ηθοποιός Μαριάνα Κουράκου.

1943: Γεννιέται ο ηθοποιός και τραγουδιστής Ντέιβιντ Σόλμπεργκ, γνωστός ως Ντέιβιντ Σόουλ.

1946: Πεθαίνει ο πολιτικός Γεώργιος Καφαντάρης.

1995: Ένας όλμος προερχόμενος από την πλευρά των σερβοβοσνίων πέφτει στην αγορά του Σαράγεβο και σκοτώνει 38 ανθρώπους. Ήταν η αφορμή για τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον των Σερβοβοσνίων.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Εκλογική Συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ


ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ ανακοίνωσαν τη συνεργασία τους ενόψει των προσεχών βουλευτικών εκλογών, με συνδυασμούς σε όλες τις περιφέρειες της χώρας.
Η σχετική ανακοίνωση συνεργασίας έχει ως εξής:
Ένας νέος γύρος πιέσεων και εκβιασμών ενάντια στο λαό ξεκίνησε με την παραίτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών για τα τέλη του Σεπτέμβρη. Αυτή τη φορά, στόχος των εκβιασμών αυτών είναι να νομιμοποιηθεί και μέσα από τις εκλογές το, ήδη ψηφισμένο, τρίτο βάρβαρο αντιλαϊκό μνημόνιο, να επισφραγιστεί και με τη «λαϊκή εντολή» το νέο κύμα της άγριας επίθεσης που ασταμάτητα βιώνει εδώ και έξι σχεδόν χρόνια ο λαός μας Και με αυτήν την έννοια, να αποδεχτεί ο λαός μας ως μονόδρομο την υποταγή του στα ιμπεριαλιστικά κελεύσματα των ΗΠΑ και της ΕΕ, να σκύψει το κεφάλι στη διαιώνιση του καθεστώτος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας, να υποταχτεί στο «ρεαλισμό» της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, της λεηλασίας των λαϊκών δικαιωμάτων και του πλούτου της χώρας.
Με πρωτοστάτη το ΣΥΡΙΖΑ και συνοδοιπόρους όλες τις πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, του μαύρου μετώπου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), ο λαός καλείται να ξεχάσει τους μεγαλειώδεις αγώνες που έδωσε ενάντια στα δύο πρώτα μνημόνια και να συμμορφωθεί στις υποδείξεις των ιμπεριαλιστών, όπως ακριβώς συμμορφώθηκε και η δήθεν αριστερή κυβέρνηση.
Επείγεται το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα και η εξαρτημένη άρχουσα τάξη της χώρας να συγκροτήσουν πολιτικές λύσεις ικανές να προωθήσουν τη βάρβαρη αντιλαϊκή επίθεση που επιβάλλουν τα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα και η ντόπια κεφαλαιοκρατική ολιγαρχία Οι πιέσεις που δέχτηκαν το προηγούμενο πεντάμηνο (όπως η απειλή της αποπομπής από την ευρωζώνη και η επιβολή του λεγόμενου capital control) είναι μικρά μόνο δείγματα των εκβιασμών που είναι ικανοί και διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν οι ιμπεριαλιστές «προστάτες».
Από τη μια, η ντόπια μεγαλοαστική τάξη και τα πολιτικά κόμματα που την υπηρετούν έχουν να αντιμετωπίσουν τη λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια και, από την άλλη, καλούνται να διαχειριστούν την κρίση που περνά η χώρα στο περιβάλλον των άγριων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που γεννούν, ολοένα και πιο συχνά, ολοένα και πιο κοντά, εστίες πολεμικών αντιπαραθέσεων: από το συνεχιζόμενο ματοκύλισμα της Ουκρανίας μέχρι τη φλεγόμενη Μέση Ανατολή, τη Συρία και τα τεράστια καραβάνια των ξεριζωμένων προσφύγων.
Μπροστά σε αυτές εκλογές, ο λαός μας βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος όχι μόνο με εκβιασμούς και πιέσεις αλλά και με μια επανάληψη των αυταπατών για δήθεν εναλλακτικές λύσεις «αριστερής φιλολαϊκής διακυβέρνησης» σε συνθήκες κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου. Η συνθηματολογία και η πολιτική που πρόβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση και σαν κυβέρνηση οδήγησε από το «σκίσιμο των μνημονίων» στη επιβολή ενός τρίτου μνημονίου, σερβίρεται τώρα σαν «ξαναζεσταμένη σούπα» από τη ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ του Π. Λαφαζάνη. Η λογική των λεγόμενων «μεταβατικών προγραμμάτων» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς δείχνει κι αυτή την χρεοκοπία της, καθώς η συγγένεια αυτής της λογικής με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ τείνει να την μετατρέψει σε εκλογικό συνοδοιπόρο του «συνεπούς ΣΥΡΙΖΑ» που πλασάρει ο Π.Λαφαζάνης. Κοινός παρονομαστής της πολιτικής αυτών των δυνάμεων είναι η υπόκλιση στους αρνητικούς ταξικούς συσχετισμούς, η υποτίμηση της δύναμης των λαϊκών αγώνων, η άρνηση της αναγκαιότητας συγκρότησης πλατιού λαϊκού μετώπου αντίστασης, διεκδίκησης και αναμέτρησης με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, ο διαποτισμός της ιδεολογίας τους από ρεφορμιστικές αντιλήψεις.
Όλο αυτό το ρεύμα, παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις του, συνέβαλε -είτε άμεσα (μέσα από τη συμμετοχή του στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε κορυφαία κυβερνητικά πόστα) είτε έμμεσα- και συνεχίζει να συμβάλλει στον αποπροσανατολισμό και τον ιδεολογικό αφοπλισμό του λαού και της εργατικής τάξης.
Διέξοδο για το λαό δεν αποτελεί ούτε και η πολιτική πρόταση των ρεφορμιστών του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ, που αποτελεί την πολιτική μήτρα απόψεων όπως οι προηγούμενες, αρνείται την πάλη για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας και η αόριστη επίκληση της «λαϊκής εξουσίας» εσκεμμένα δεν απαντάει στο πώς θα φτάσουμε σε αυτήν, γιατί δεν έχει ούτε τη διάθεση να συγκρουστεί ούτε τη διάθεση να συμβάλει στη συγκρότηση πλατιού λαϊκού μετώπου για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Δέσμιο της ρεφορμιστικής του λογικής, αναπαράγει και αυτό εκλογικές αυταπάτες.
Μπροστά στην πολιτική μάχη των εκλογών του Σεπτέμβρη, μπροστά στη νέα φάση εκβιασμών και αυταπατών που ξεκίνησε, το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ αποφάσισαν να παρέμβουν από κοινού σαν συνέχεια των κοινών τους αγώνων έτσι όπως εκφράστηκαν στο κίνημα και στα πλαίσια της «Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας». Μέσα από το κοινό σχήμα ΚΚΕ(μ-λ) Μ-Λ ΚΚΕ - Εκλογική Συνεργασία θέλουν να αναδείξουν μιαν άλλη κατεύθυνση για το λαϊκό και εργατικό κίνημα. Την κατεύθυνση της ενίσχυσης των αγώνων, της συγκρότησης ενός πλατιού μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης, για την ανατροπή των μνημονίων, παλιών και νέων, για την ανατροπή της επίθεσης του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου.
- Κόντρα στις αυταπάτες, παλιές και νέες. Γιατί οδήγησαν σε ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση και οπισθοχώρηση το λαό και την εργατική τάξη.
- Κόντρα στις εύκολες λύσεις και τις εκλογικές ψευτοδιεξόδους. Γιατί τέτοιες ούτε υπήρξαν ούτε μπορούν να υπάρξουν. Κόντρα στην απογοήτευση και τη μοιρολατρία. Γιατί η πραγματική δύναμη βρίσκεται στους λαϊκούς αγώνες.
- Κόντρα στη δήθεν Αριστερά, της υποταγής, της ρεφορμιστικής πολιτικής και της διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος. Για την ενίσχυση των εστιών αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς και σπουδών, σε κάθε γειτονιά, για την ενίσχυση των ταξικών αγώνων, για το δυνάμωμα του αγώνα για ανεξαρτησία, για την ανασυγκρότηση του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος.
- Κόντρα στην αναβίωση του μαύρου μετώπου, αλλά και την ενίσχυση των φασιστικών και εθνικιστικών δυνάμεων.
- Κόντρα στην ιμπεριαλιστική πολιτική ΕΕ-ΔΝΤ που λεηλατεί και καταδυναστεύει το λαό και τη χώρα μας.
  • Για να μην νομιμοποιηθεί η συνέχιση της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων, της εξαθλίωσης του λαού και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας.
  • Για την ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής, αντεργατικής επίθεσης.
  • Για τη διεκδίκηση μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών, όρων εργασίας σύμφωνα με τις πραγματικές λαϊκές και εργατικές ανάγκες.
  • Για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών.
  • Για την απαλλαγή από κάθε ξένο και ντόπιο δυνάστη του λαού και της χώρας.
  • Για να αντισταθεί ο λαός στα αιματοβαμμένα σχέδια των ιμπεριαλιστών που εξελίσσονται στην περιοχή μας και ευρύτερα.

Τσίπρας: Ένας Παπανδρέου, Σαμαράς και Παπαδήμος, μαζί

 
Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος
 Ο κ.Τσίπρας στην προεκλογική του συγκέντρωση στις 23 Γενάρη 2015 είχε απευθυνθεί στο ακροατήριό του βροντοφωνάζοντας:
«Δεν ήμασταν ποτέ σαν τους άλλους και δεν θα γίνουμε ποτέ σαν και αυτούς»…
    Μάλιστα. Πάμε τώρα λίγο πιο πίσω. Πάμε στη συνεδρίαση της Βουλής στις 12 Φεβρουαρίου 2012. Ηταν τότε που ψηφίστηκε το δεύτερο Μνημόνιο.
    Σε εκείνη τη συνεδρίαση και για να δικαιολογήσει την επιβολή του δεύτερου Μνημονίου, ο Γιώργος Παπανδρέου κατά την διάρκεια της ομιλίας του είχε μεταξύ άλλων αναφέρει:  
    «Αυτή η συμφωνία είναι ό,τι καλύτερο μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση (…). Δεν υπάρχει κάτι άλλο, κάτι ιδεατό (…) Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τώρα αυτήν την προσπάθεια γιατί αυτό θα σημαίνει ότι χάνουμε κάθε ευκαιρία να μπορέσουμε να επανορθώσουμε αδικίες (…) Να θυσιάσουμε πολλά για να μην χάσουμε τα πάντα από το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας (…) Δίνουμε μάχη σε τρία μέτωπα. Μάχη να κυριαρχήσει η πολιτική έναντι των αγορών, μάχη απέναντι στη συντηρητική Ευρώπη (…)».
    Ο Αντώνης Σαμαράς στη δική του ομιλία είχε υποστηρίξει:
    «Η ψήφιση του μνημονίου είναι η μοναδική λύση λόγω των δραματικών συνθηκών που έχουν πλέον διαμορφωθεί για τη χώρα (…). Δεν αλλάξαμε στάση ή άποψη για το μνημόνιο, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αποτελεί λανθασμένη συνταγή (…). Αυτό που άλλαξε και αναγκαζόμαστε να ψηφίσουμε είναι οι συνθήκες (…) η παραμονή μας στο ευρώ αμφισβητείται ευθέως, αυτές οι δραματικές συνθήκες καθιστούν την μη ψήφιση του μνημονίου άλμα στο κενό (…). Η ΝΔ εξακολουθεί να τάσσεται κατά των μνημονιακών συνταγών λιτότητας».
    Ο τότε πρωθυπουργόςΛουκάς Παπαδήμος στην τοποθέτησή του είχε ισχυριστεί:
    «Είναι πράγματι ιστορικής σημασίας για το μέλλον της χώρας η σημερινή συνεδρίαση (…) οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα καθορίσουν εάν (…) περάσουμε στην ανάπτυξη κατοχυρώνοντας τη θέση μας στο ευρώ. Ή εάν αντίθετα από μοιραία πλάνη, λιποψυχία ή λάθος απόφαση θα οδηγήσουμε τη χώρα σε μια καταστροφική χρεοκοπία (…) και εξώθησης από το ευρώ. Έχω την πεποίθηση ότι οι βουλευτές θα πράξουν το εθνικό καθήκον τους. Έχουμε μπροστά μας ένα (…) οικονομικό πρόγραμμα (…) που διασφαλίζει όσο κανένα άλλο τη θέση μας στο ευρώ. Που αποτρέπει μια καταστροφική χρεοκοπία. Ένα πρόγραμμα σκληρό που συνεπάγεται οδυνηρές θυσίας (…). Είναι όμως ένα πρόγραμμα που θα μας βγάλει σε στέρεο έδαφος (…). Άκουσα με προσοχή την κριτική που ασκείται από πολλές πλευρές. Ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις δεν άκουσα. Δυστυχώς η μόνη εναλλακτική λύση στη σημερινή συμφωνία είναι μια καταστροφική χρεοκοπία. Το κοινωνικό κόστος που συνεπάγεται το πρόγραμμα αυτό είναι περιορισμένο σε σύγκριση με την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που θα ακολουθούσε εάν δεν το υιοθετήσουμε (…).
    Αυτά λέγονταν στη Βουλή το 2012.
    Ο μεν Παπανδρέου, λοιπόν, ισχυριζόταν ότι το τότε Μνημόνιο ήταν «ό,τι καλύτερο μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση». Αλήθεια, αυτό δεν θυμίζει κατιτίς από τα «επιχειρήματα» Τσίπρα για το δικό του Μνημόνιο; Φέραμε το Μνημόνιο, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να κυβερνάμε εμείς που φέραμε το Μνημόνιο για να «επανορθώσουμε τις αδικίες» του Μνημονίου που εμείς το φέραμε! Αυτά έλεγε ο κ.Παπανδρέου. Και να που τρία χρόνια μετά ο κ.Παπανδρέου αναδεικνύεται σε πηγή έμπνευσης (!) του κ.Τσίπρα μιας και ο κ.Τσίπρας δεν κάνει τίποτα λιγότερο από το να επαναλαμβάνει τις ίδιες ακριβώς αστειότητες του προκατόχου του. Φέραμε Μνημόνιο, αλλά παλεύουμε (!) ενάντια στις αγορές και στη συντηρητική Ευρώπη, έλεγε τότε ο κ.Παπανδρέου. Αλήθεια σε τι διαφέρουν οι σημερινές αστειότητες Τσίπρα από τις τότε αστειότητες του κ.Παπανδρέου;  
    Ψηφίζουμε και επιβάλλουμε το Μνημόνιο όχι επειδή το θέλουμε, αλλά λόγω των «δραματικών συνθηκών». Έτσι ισχυριζόταν γεμάτος πόνο ψυχής  ο κ.Σαμαράς. Αλήθεια, τι διαφορετικό επαναλαμβάνει σήμερα ο κ.Τσίπρας για το δικό του Μνημόνιο; Είναι «λανθασμένη συνταγή» το Μνημόνιο αλλά το ψηφίζουμε, έλεγε ο κ.Σαμαράς. Αλήθεια, τι λιγότερο μας λέει σήμερα ο κ.Τσίπρας; Δεν αλλάξαμε εμείς, οι συνθήκες άλλαξαν, έλεγε ο κ.Σαμαράς. Αλήθεια, αυτό δεν επαναλαμβάνει σήμερα και ο κ.Τσίπρας για το δικό του Μνημόνιο;
    Όσο για τον κ.Παπαδήμο, ο λόγος που είχε εκφωνήσει τότε, μοιάζει λες και τον έχει  ξεπατικώσει σήμερα ο κ.Τσίπρας για να δικαιολογήσει το τρίτο, το δικό του Μνημόνιο. Ή Μνημόνιο ή χρεοκοπία, εκβίαζε τότε ο κ.Παπαδήμος. Αλήθεια, αυτό δεν ισχυρίζεται σήμερα και ο κ.Τσίπρας; Όσον αφορά μάλιστα το σημείο του λόγου του στο οποίο ο πρωθυπουργός της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ υποστήριζε ότι «δεν υπάρχουν ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις» απέναντι στο Μνημόνιο – προπαγάνδα που τρία χρόνια αργότερα ο κ.Τσίπρας έχει γίνει ο βασικός της διακινητής - ο κ.Παπαδήμος θα πρέπει μάλλον να ζητήσει πνευματικά δικαιώματα από τον κ.Τσίπρα…
    Πού πήγαν, επομένως, εκείνα τα προεκλογικά, τα «δεν ήμασταν ποτέ σαν τους άλλους και δεν θα γίνουμε ποτέ σαν και αυτούς» του κ.Τσίπρα; Κατέληξαν εκεί ακριβώς που πήγαν και τα «θα καταργήσουμε τα Μνημόνια σε ένα νόμο με ένα άρθρο».
    Ο κ.Τσίπρας – που δεν γινόταν ποτέ σαν τους άλλους – κατάφερε να πετύχει το «τρία σε ένα»: Μέσα σε εφτά μήνες έγινε Παπανδρέου. Μετεξελίχθηκε αυτομάτως σε Σαμαρά. Για να καταντήσει, στο τέλος, Παπαδήμος…

Είναι όλοι τους συνυπεύθυνοι!

 lae1



Η εμφάνιση της -κατ’ ευφημισμόν- «Λαϊκής Ενότητας» έρχεται να επιβεβαιώσει για μια ακόμα φορά τις ανεξάντλητες (όσο ο λαϊκός παράγοντας παραμένει θεατής) δυνατότητες του συστήματος να «γεννά» λύσεις κάθε φορά που τα αδιέξοδα το ζώνουν.
Γιατί, στ’ αλήθεια, ποια λαϊκή ανάγκη «γέννησε» –και- αυτό το πολιτικό σχήμα; Από ποιες κοινωνικές διεργασίες ξεπήδησαν οι νέοι κήνσορες του παραπαίοντος μεταξύ των χτυπημάτων της αυταπάτης και της απογοήτευσης ριζοσπαστισμού τμημάτων του λαού;
Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί.
Ποια η στάση των τριών επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας» τους προηγούμενους εφτά μήνες, όταν ήταν υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που προσχώρησαν στη «ΛΑΕ»:
-Όταν η δική τους κυβέρνηση έφερνε τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη;
-Όταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έστελνε «προτάσεις»-μνημόνιο 47 σελίδων στους «θεσμούς»;
-Όταν το «όχι» του δημοψηφίσματος βαφτιζόταν «ναι»;
-Όταν ο πρωθυπουργός και η «διαπραγματευτική ομάδα» της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης έβαζαν φαρδιές πλατιές τις υπογραφές τους κάτω από το επαίσχυντο τρίτο μνημόνιο;
Είναι όλοι τους συνυπεύθυνοι!

Σαν Σήμερα: 27/08/2015

551 π.Χ: Γεννιέται ο κινέζος φιλόσοφος Κομφούκιος, εξελληνισμένη ονομασία του Κουνγκ Φου Τζου. 

1789: Η γαλλική εθνοσυνέλευση υιοθετεί τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

1922: Κατακρεουργείται στη Σμύρνη απ’ το μαινόμενο τουρκικό όχλο ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος Σμύρνης.

1941: Γεννιέται η τραγουδίστρια από τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου Σεζάρια Έβορα.

1948: Γεννιέται ο ρόκερ Παύλος Σιδηρόπουλος.

1949: Πέφτει ο Γράμμος. Τέλος του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα.

1965: Πεθαίνει ο ελβετός αρχιτέκτονας Λε Κορμπιζιέ.

1967: Πεθαίνει ο μάνατζερ των Beatles Μπράιαν Έμπσταϊν.

1997: Πεθαίνει η ρεμπέτισσα Σωτηρία Μπέλλου.

2002: Πεθαίνει, σε ηλικία 50 ετών, η ηθοποιός Νατάσσα Γερασιμίδου.

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Ομαδική έξοδος 53 στελεχών από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ

Πενήντα τρία μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ προερχόμενα από την Αριστερή Πλατφόρμα υπέβαλλαν την Τετάρτη τις παραιτήσεις τους, τονίζοντας στη σχετική επιστολή τους ότι «ως μέλη της ΚΕ, δεν μπορούμε να υπηρετήσουμε το νέο μνημόνιο -όπως άλλωστε και τα προηγούμενα- που έρχεται να δώσει την χαριστική βολή σε έναν ήδη καθημαγμένο λαό».
Σημειώνεται ότι οι περισσότεροι από τους 53 δραστηριοποιούνται ήδη στη Λαϊκή Ενότητα.
Στην επιστολή παραίτησης τονίζουν ότι «οι εξελίξεις που ζούμε θα καταγραφούν με μελανά γράμματα στην ιστορία της χώρας αλλά και στην ιστορία της Αριστεράς». Προσθέτουν ότι «η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ (για την οποία παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις) δυστυχώς αψηφώντας τις συλλογικές επεξεργασίες και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, τις προγραμματικές της δεσμεύσεις στη βουλή αλλά και την τελευταία απόφαση της ΚΕ για έκτακτο συνέδριο, κατέληξε να ψηφίσει ένα νέο σκληρό μνημόνιο». Επικρίνουν επίσης την κυβέρνηση γιατί «χωρίς την απαραίτητη και αναγκαία διαβούλευση στην ΚΕ του κόμματος, προχώρησε στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών».
Δηλώνουν τέλος ότι θα υπερασπιστούν «το περήφανο και μαζικό ΟΧΙ του λαού μας στο δημοψήφισμα, μέσα από τις γραμμές της Λαϊκής Ενότητας - ΛΑΕ, με στόχο την ακύρωση των μνημονίων και της λιτότητας, καθώς και την ανάκτηση της εθνικής δημοκρατικής κυριαρχίας».
Στους παραιτηθέντες περιλαμβάνονται και οι Αλέκος Καλύβης, Σόφη Παπαδόγιαννη, Αντώνης Νταβανέλος και Στάθης Λεουτσάκος που την περασμένη εβδομάδα παραιτήθηκαν και από την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Την παραίτησή του από την ΚΕ υπέβαλε και ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής
Οι 53 που αποχωρούν από την Κεντρική Επιτροπή είναι οι εξής:
Αζούδης Θόδωρος
Αθανασιάδης Παναγιώτης
Αμανατίδου-Πασχαλίδου Λίτσα
Βεργίτσης Μιχάλης
Βλαδιμίροβιτς Μαρία
Γαβρίλης Γιώργος
Δελημήτρος Κώστας
Δερμετζόγλου Σοφία
Διακάκη Μαρία
Δούκας Γιάννης
Ζάννας Ζήσης
Ήσυχος Κώστας
Θανοπούλου Κατερίνα
Θεοδόση Αυγή
Καλομοίρης Γρηγόρης
Καλύβης Αλέκος
Κανταράς Τάσος
Κολοβός Γιάννης
Κοντός Δημήτρης
Κοσμάς Πάνος
Κουβελάκης Στάθης
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Λεουτσάκος Στάθης
Μάρταλης Σωτήρης
Μαυρόπουλος Τάσος
Μπαδογιάννης Άκης
Μπελαντής Δημήτρης
Μπόλαρη Μαρία
Μπόλας Μάξιμος
Μπούκας Κώστας
Ναθαναηλίδου Κωνσταντίνα
Νταβανέλος Αντώνης
Ουζουνίδου Ευγενία
Παπαδόγιαννη Σόφη
Παπαδόπουλος Χρήστος
Παπαμιχαλοπούλου Μαρία
Παπατριανταφύλλου Νίκος
Πριμηκήρης Βασίλης
Πρωτονοτάριος Γιάννης
Σαπουνάς Γιώργος
Σουλτανίδου Χριστίνα
Σπανού Δέσποινα
Σπηλιοπούλου Μάγδα
Στρατούλης Δημήτρης
Συράκου Σταυρούλα
Τόλιος Γιάννης
Φοντάνας Γιάννης
Φραγκιαδάκη Μαρία
Φράγκου Λία
Χαραλαμπίδου Δέσποινα
Χαρίσης Γιώργος
Χουντής Νίκος
Ψαρρέα Ελένη

Έρευνα – Υπάρχει διατροφική επάρκεια στην Ελλάδα;

Μύθος η διατροφική εξάρτηση της Ελλάδας από άλλες χώρες

του Νίκου Παπαδόπουλου*
Ίσως τα πιο δημοφιλή σλόγκαν τον καιρό της κρίσης να είναι τα εξής: «Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα» ή «Αν πάψουν οι εισαγωγές, τελειώσαμε, θα πεινάσουμε». Οι παραπάνω φράσεις, εκτός από ενδείξεις εθνικής μειονεξίας, μαρτυρούν και ένα τεράστιο έλλειμμα πληροφόρησης ή, καλύτερα, μια συστηματική παραπληροφόρηση του κοινού σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας.



Ο μύθος της έλλειψης τροφίμων στην Ελλάδα
Όπως προκύπτει από την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, το 79% των Ελλήνων (και το 47% των Κυπρίων) θεωρεί πως δεν υπάρχουν επαρκή επίπεδα παραγωγής τροφίμων για τον ευρωπαϊκό πληθυσμό σε επίπεδο ΕΕ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων (ποσοστό 94% – το μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη) πιστεύει ότι η εθνική παραγωγή τροφίμων δεν είναι επαρκής για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού.
 Οι παραπάνω φόβοι των Ελλήνων είναι εντελώς αδικαιολόγητοι.
 Σύμφωνα με έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, η οποία πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας, η Ελλάδα, ακόμα κι αν κοπούν τελείως οι εισαγωγές τροφίμων (όπως έγινε στην Αργεντινή), δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να πεινάσει. Έτσι, λοιπόν, όπως αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, κ. Τζανέτος Καραμίχας, το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας σε μια σειρά βασικών αγροτικών-διατροφικών προϊόντων φυτικής και ζωικής παραγωγής για το 2010, ανήλθε κατά μέσο όρο στο 94% περίπου!Ειδικότερα, από την παραπάνω έρευνα προκύπτει ότι το ποσοστό αυτάρκειας στη φυτική παραγωγή ανέρχεται κατά μέσο όρο περίπου στο 99%, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, με το μικρότερο ποσοστό να καταγράφεται στο μαλακό σιτάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171 %).Στο ελαιόλαδο και τις ελιές, τα οποία είναι βασικά είδη διατροφής, η αυτάρκεια εμφανίζει υψηλό ποσοστό, μια και η χώρα παραμένει έντονα εξαγωγική στα δυο αυτά προϊόντα.
Η αυτάρκεια βρώσιμης ελιάς αυξήθηκε κατά το τελευταίο έτος κατά 61,8%, με αποτέλεσμα να καλύπτουμε το 996%(!) της ζήτησης, με το 88,3% όμως να εξάγεται. Στο λάδι η παραγωγή φτάνει επίσημα το 151% της κατανάλωσης. Στο ποσοστό αυτό, όμως, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια τεράστια ποσότητα ατυποποίητου λαδιού που εξάγεται παρανόμως κυρίως σε γειτονικές χώρες, καθώς και ένα μικρό ποσοστό της τάξεως του 4,33% ελαιολάδου που εισάγεται ετησίως, χωρίς κανείς να ξέρει την αιτία.
Συνυπολογίζοντας αυτά τα ποσοστά, θα μπορούσαμε να τροφοδοτούμε με λάδι σχεδόν όλη την Ευρώπη! Φέτος, μάλιστα, παρατηρήθηκε υπερπαραγωγή ελιάς σε Πήλιο και Χαλκιδική, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να μην έχουν τι να κάνουν το προϊόν τους και να το αποθηκεύουν προκειμένου να πιάσουν καλύτερες τιμές μετά από κάποιους μήνες.

Το ψωμί, ψωμάκι;
Στο μαλακό σιτάρι, από το οποίο γίνεται το ψωμί, εισάγουμε ετησίως πάνω από 1.000.000 τόνους αξίας εκατομμυρίων ευρώ, κυρίως από χώρες όπως η Ρωσία, η Γαλλία και η Ουκρανία. Οι εισαγωγές αυτές είναι τελείως άσκοπες και καταστροφικές για την ελληνική Οικονομία – πρόκειται για σιτηρά αμφίβολης ποιότητας, αφού κάποιες ανατολικές χώρες υποχρεούνται βάσει κοινοτικής νομοθεσίας να κάνουν ακόμα και ελέγχους για ίχνη ραδιενέργειας! Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1957(!) η Ελλάδα πέτυχε την αυτάρκεια σε μαλακό σιτάρι, με την ποικιλία Γ 38290 που δημιούργησε το Ελληνικό Ινστιτούτο Σιτηρών. Μάλιστα, προς τα τέλη του 1970 υπήρχε πλεόνασμα που διατηρήθηκε μέχρι το 1984!
Έκτοτε αρχίζει ραγδαία μείωση της καλλιέργειας του μαλακού σιταριού, η οποία συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της καλλιέργειας του σκληρού. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα είναι από τότε ελλειμματική σε μαλακό σιτάρι και πλεονασματική σε σκληρό, από το οποίο γίνονται τα ζυμαρικά. Αυτό οφείλεται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε., η οποία έδωσε ισχυρά κίνητρα στους παραγωγούς σκληρού σιταριού (35 ευρώ το στρέμμα). Δηλαδή μας αύξησαν την παραγωγή μακαρονιών και μάς μείωσαν την παραγωγή ψωμιού, που από την Αρχαιότητα είναι βασικό είδος διατροφής.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, τα 2.498.070 στρέμματα (με παραγωγή 649.800 τόνων) που καλλιεργούνταν με σκληρό σιτάρι στην Ελλάδα το 1981, αυξήθηκαν το 2001 σε 7.083.100 στρέμματα (με παραγωγή 1.457.260 τόνων) ενώ, αντίστροφα, τα 7.517.747 στρέμματα (με παραγωγή 2.106.270 τόνων) που καλλιεργούνταν με μαλακό σιτάρι στην Ελλάδα το 1981, μειώθηκαν το 2001 σε 1.682.273 στρέμματα (με παραγωγή 442.060 τόνων). Η τεράστια μείωση της παραγωγής του ελληνικού μαλακού σιταριού και του κριθαριού αύξησε σημαντικά την εισαγωγή τους και οδήγησε σε μεγάλο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στο κλάδο των δημητριακών που έφθασε το 2008 τα 365 εκατ. ευρώ, ενώ και το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στον κλάδο των ζωοτροφών έφθασε την ίδια χρονιά στα 354 εκατ.
Αυτή η ραγδαία ανατροπή συνοδεύτηκε από μετακίνηση του μαλακού σιταριού στα πιο άγονα και του σκληρού στα πιο γόνιμα εδάφη, με αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης του πρώτου και την υποβάθμιση της ποιότητας του δεύτερου. Συνολικά, η έκταση του σιταριού την τελευταία εικοσαετία έχει μειωθεί κατά 1.650.000 στρέμματα. Μεγάλο τμήμα αυτής της έκτασης βρίσκεται σε υποχρεωτική αγρανάπαυση ή έχει φυτευτεί με ορισμένα είδη δένδρων, όπως ακακίες και καρυδιές, συνεπεία των «πεφωτισμένων» προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόλα αυτά, η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση στην Ευρώπη στην παραγωγή σιτηρών με 9 εκατ. στρέμματα, από τα οποία περίπου τα 6 εκατ. είναι με σκληρό και μαλακό σιτάρι! Μπορεί, λοιπόν, στο μαλακό σιτάρι να είμαστε ελλειμματικοί με μόνο το 1/3 της ζήτησης να παράγεται στην Ελλάδα, αλλά είμαστε πλεονασματικοί όσον αφορά την παραγωγή του σκληρού σιταριού. Η Ελλάδα παράγει πάνω από 1,1 εκατ. τόνους σκληρό σιτάρι και, σύμφωνα με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Τσαυτάρη, φέτος είμαστε αυτάρκεις κατά 143%. Η κατανάλωση ανέρχεται περίπου στους 700.000 τόνους. Το υπόλοιπο περίπου 400.000 τόνοι (340.000 τόνοι για το 2011), εξάγεται σε διάφορες χώρες, κυρίως στην Ιταλία. Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι διάσημα ζυμαρικά που παράγονται στην Ιταλία γίνονται από ελληνικό σιτάρι.
Αν από τα 4 περίπου εκατ. στρέμματα που καλλιεργούνται με σκληρό σιτάρι (στοιχεία 2011) αφιερώσουμε το 1/3 (δηλαδή εκτάσεις περίπου 1,35 εκατ. στρεμμάτων) για την παραγωγή μαλακού σιταριού, τότε θα έχουμε σχεδόν 2,8 εκατ. καλλιέργειας μαλακού σιταριού, οπότε η παραγωγή του θα διπλασιαστεί. Έτσι, από 450.000 τόνοι που ήταν το 2011, θα φτάσει τους 900.000 και πλέον τόνους. Με λίγα λόγια, θα έχουμε μείωση των εισαγωγών σε μαλακό σιτάρι κατά 50% (περίπου 500.000 τόνοι), με αύξηση της αυτάρκειάς μας σε μαλακό σιτάρι σε πάνω από 62%! Το μαλακό σιτάρι έχει μεγαλύτερη στρεμματική απόδοση (ακόμα και 700 κιλά/ στρέμμα σε αρδευόμενες καλλιέργειες) από το σκληρό (μέχρι 400 κιλά/στρέμμα). Επίσης δεδομένου ότι λόγω επιλεκτικών επιδοτήσεων τα σκληρά σιτάρια καλλιεργούνται στα πιο εύφορα εδάφη, είναι πολύ πιθανό με την καλλιέργεια των μαλακών σιταριών σε αυτά να έχουμε υψηλότερες στρεμματικές αποδόσεις, οπότε το ποσοστό αυτάρκειας σε μαλακό σιτάρι να φτάσει ακόμα και το 80%. Οι εξαγωγές, βέβαια, του σκληρού σιταριού θα μειωθούν (πιθανόν να μηδενιστούν κατά το πρώτο έτος), αλλά με δεδομένο ότι θα παύσουν οι εισαγωγές σκληρού σιταριού (περίπου 53.000 τόνοι) καθώς και οι εξαγωγές μαλακού σιταριού (95.000 τόνοι) που γίνονται ασκόπως, θα εξισορροπήσει το εξωτερικό εμπορικό ισοζύγιο μέσα σε λίγα χρόνια.
Θα μπορέσουμε, λοιπόν, να εξάγουμε ξανά. Αυτό θα ευνοήσει και τους παραγωγούς, αφού θα απολαμβάνουν υψηλότερες τιμές για το προϊόν τους και όχι τις εξευτελιστικές τιμές που δίνουν συχνά οι ξένοι εισαγωγείς. Στην προσπάθειά μας αυτή, καλό είναι να μιμηθούμε τους Βούλγαρους που, αφού πρώτα εξασφάλισαν σιτάρκεια, κάνουν τώρα εξαγωγές μέχρι και 50% της παραγωγής τους.
Αν, ταυτόχρονα με αυτή την προσπάθεια, αρχίσουν και προγράμματα καλλιέργειας και άλλων ξεχα­σμένων σιτηρών, όπως η σίκαλη, το κριθάρι και η ζέα, τα οποία παράγουν υπέροχα και απείρως πιο θρεπτικά ψωμιά, είναι κάτι πα­ραπάνω από βέβαιο ότι οι “Ελληνες όχι απλά δεν θα πεινάσουν, αλλά θα τρώνε και τις πιο υγιεινές τροφές που υπάρχουν.


Η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας
Στα εσπεριδοειδή, τη μεγαλύτερη αυτάρκεια κατέχουν τα πορτοκάλια με ποσοστό 167%, ενώ στα λεμόνια η αυτάρκεια περιορίζεται στο 63%. Αλλά και στα υπόλοιπα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%). Αντί, λοιπόν, να τρώμε μπανάνες, ανανάδες και παπάγια(;), είναι προτιμότερο να στραφούμε στα ελληνικά φρούτα, τα οποία είναι απεί­ρως πιο θρεπτικά και, ευτυχώς, δεν πρόκει­ται να μας λείψουν ποτέ. Είναι ενδεικτικό ότι στο ροδάκινο η Ελλάδα κατέχει πάνω από 60% των εξαγωγών παγκοσμίως! Επιπλέον, υπάρχουν και φρούτα ανεκμετάλλευτα, τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά, όπως το κορόμηλο, το άγριο βατόμουρο, το άγριο αχλάδι (αγκορτσιά), το τσάπουρνο, το μούρο κ.α., που σαπίζουν κάθε χρόνο στα χωριά μας.
Έλλειψη παρατηρείται στη ζάχαρη, με την εγχώρια παρα­γωγή να καλύπτει μόνο το 14,3% των αναγκών, που υπολο­γίζονται στους 320.000 τόνους. Ενώ ως το 2005 η ελληνική ζάχαρη εξασφάλιζε κερδοφορία, το 2006 υπογράφηκε η ταφόπλακά της, όταν η Ελλάδα συμφώνησε με την ΕΕ να πα­ράγει σχεδόν τη μισή παραγωγή από τις ανάγκες της και να πάει σε εισαγωγές! Η ΕΕ έλαβε απόφαση για μείωση της πα­ραγωγής ζάχαρης από τις χώρες-μέλη της κατά 50%, με το σκεπτικό ότι η αγορά ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο από τρί­τες χώρες, αντί για ζαχαρότευτλο, συνέφερε περισσότερο, ώ­στε να διευκολυνθούν οι εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων στις ζαχαροπαραγωγούς Βραζιλία και Ινδία. Η Ελλάδα υπέ­γραψε να της δοθεί ποσόστωση 158.000 τόνους από την ΕΕ και -ανεπαρκή- αντισταθμιστικά οφέλη, μολονότι ως χώρα ήμασταν αυτάρκεις και πραγματοποιούσαμε και εξαγωγές. Ορισμένοι παραγωγοί αποζημιώθηκαν και στράφηκαν σε άλλες καλλιέργειες.


Η κατάσταση επιδεινώθηκε με το κλείσιμο πολλών εργο­στασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, λόγω κακο­διαχείρισης. Με δεδομένο, βέβαια, ότι η ζάχαρη δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης, αλλά και με την καλλιέργεια στέβιας, η οποία έχει έως 300 φορές μεγαλύτερη γλυκαντική δράση, σε μια πιθανή παύση των εισαγωγών δεν αναμένεται να αν­τιμετωπίσει η χώρα σοβαρό πρόβλημα.
Πολύ χαμηλή αυτάρκεια διαπιστώνεται στην κατηγορία των οσπρίων, με ποσοστό που κυμαίνεται στο 39%. Συγκεκριμένα, παράγουμε περίπου 8.000 τόνους φακές και εισάγουμε ακόμα 10.000 τόνους, κυρίως από Τουρκία, προκειμένου να καλύψουμε την εγχώρια ζήτηση. Αντίστοιχο πρόβλημα υπάρχει και στα φασόλια: καταναλώνουμε 35.000 τό­νους, εκ των οποίων οι 25.000 τόνοι είναι εισαγωγής. Σημειωτέον ότι το 1981 η ετή­σια παραγωγή φασολιών ήταν 31.500 τόνοι!
Το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε να λυθεί εύκολα, με μια αναδιάταξη της πα­ραγωγής, ακόμα και με επιδότηση, ώστε σε εκτάσεις που καλλιεργούνται σήμερα άλλα προϊόντα, π.χ. ρύζι (στο οποίο εί­μαστε πλεονασματικοί), να καλλιεργηθούν όσπρια, πολλά από τα οποία, όπως τα ρεβύθια ή τα μαυρομάτικα φασόλια, έχουν και μικρότερες ανάγκες σε νερό.
Και στις πατάτες υπάρχει αυτάρκεια κατά 82%, με μόνιμη μάστιγα όμως τις «ελληνοποιήσεις» πατάτας από Αίγυπτο, αλλά και τις άσκοπες εισαγωγές κατεψυγμένης πατάτας από χώρες όπως οι ΗΠΑ, επειδή δήθεν τηγανίζεται πιο εύκολα.
 
Η ελληνική αμπελουργία είναι επίσης σε πολύ καλό επί­πεδο, αφού στα επιτραπέζια σταφύλια (αυτάρκεια 133,45%) έχουμε πλεόνασμα, δηλαδή μπορούμε άφοβα να κάνουμε εξαγωγές, χωρίς να μας λείψουν ποτέ. Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών, η Ελλάδα παράγει έως 5 εκατ. λίτρα κρασί ετησίως και καταναλώνει μόλις 3 εκατ. λίτρα, ενώ το 2011 εξήγαγε κρασί αξίας 57 εκατ. ευρώ. Παρόλο που το ελληνικό κρασί αρκεί να καλύψει τις ανάγκες των Ελλήνων, το 2010 πραγματοποιήθηκαν εισαγωγές σε αξία 12 εκατ. ευρώ, καθώς οι “Ελληνες φαίνεται ότι δεν προ­τιμούν μόνο τα ελληνικά κρασιά.Αναφέρεται ότι μπορεί το κρασί να καλύπτει τις ανάγκες των Ελλήνων καταναλωτών, αλλά αυτοί δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο ουίσκι (το ουίσκι καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος κατανάλωσης ποτών, καταλαμβάνοντας ποσοστό πε­ρίπου 42% το 2010, σύμφωνα με έρευνα της ICAP), το οποίο βεβαίως εισάγεται. Ταυτόχρονα διαθέτουμε και μια πολύ ση­μαντική (μικρότερη, βέβαια, από το παρελθόν) παραγωγή σταφίδας (σουλτανίνα και κορινθιακή) άνω των 50.000 τόνων ετησίως, η οποία υπερεπαρκεί για τις ανάγκες μας (αυτάρκεια 274,8%) και μας καθιστά ικανούς για εξαγωγές. Στο μέλι, επίσης, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας της τάξεως 92%.

Αρνάκι άσπρο και παχύ

Όπως υποστηρίζουν οι θιασώτες της ελληνικής τροφοεξάρ­τησης, το βασικό πρόβλημα της χώρας, ως προς την αυτάρκεια, είναι κυρίως η ζωική παραγωγή. Αυτό, όμως, είναι ένας μύθος – ή, μάλλον, μια μισή αλήθεια. Το ποσοστό αυτάρκειας στη ζωική παραγωγή-αλιεία ανέρχεται, κατά μέσο όρο, περίπου στο 76,11%, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως το κρέας, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 56% περίπου, με το μικρότερο ποσο­στό να καταγράφεται στο βόειο κρέας (13%) και το υψηλό­τερο στο αιγοπρόβειο κρέας (94%). Είναι χαρακτηριστικό ότι, από τους 158.000 τόνους που καταναλώνουμε ετησίως σε μοσχαρίσιο κρέας, στην Ελλάδα παράγουμε μόλις τους 20.000 τόνους. Στο χοιρινό κρέας η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη, αφού από τους 290.000 τόνους που καταναλώ­νουμε,παράγουμε μόνο τους 111.000, δηλαδή το 38%.
Η έλλειψη αυτή σε μοσχαρίσιο και χοίρειο κρέας είναι αποτέλεσμα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. Χα­ρακτηριστικό είναι ότι πριν το 1980, δηλαδή πριν μπούμε στην τότε ΕΟΚ, η Ελλάδα είχε φτάσει σε αυτάρκεια στο χοι­ρινό κρέας 84%, στο μοσχαρίσιο σε 66%, ενώ το αιγοπρόβειο κρέας ήταν στα σημερινά επίπεδα αυτάρκειας – περί­που 94%. Γιατί, όμως, ενώ είμαστε ελλειμματικοί σε βόειο κρέας, συνεχίζουμε να το καταναλώνουμε, σκορπώντας εκα­τομμύρια ευρώ στο εξωτερικό;
Η Ελλάδα μεταπολεμικά σχεδόν υποχρεώθηκε να κατανα­λώνει μοσχαρίσιο κρέας, με τη λογική ότι είναι πιο ογκώδες ζώο, με μεγαλύτερη γαλακτοπαραγωγή σε σχέση με τα αιγο­πρόβατα, και άρα είναι πιο συμφέρον για την Ελλάδα. Χαρα­κτηριστικό είναι ότι εισήχθησαν και νέες φυλές βοοειδών από βορειο-ευρωπαΐκές χώρες (π.χ. Ελβετία, Βέλγιο), ακόμα και από Αμερική, εκτοπίζοντας εγχώριες φυλές βοοειδών, όπως η ελληνική βραχυκερατική φυλή, που απαντάται στις Πρέσπες, αλλά και άλλες φυλές, όπως οι αγελάδες Κατερίνης, Τήνου και Κέας στις Κυκλάδες, Ζακύνθου, Συκιάς στη Χαλ­κιδική, Κύμης, Φλώρινας, οι σαρακατσάνικες και οι αγελάδες Γλώσσας Σκοπέλου. Οι εγχώριες αυτές φυλές έχουν μικρότερο μέγεθος, αλλά μέσω της γενετικής επιλογής είχαν προσαρμο­στεί πλήρως στις ελληνικές εδαφοκλιματικές συνθήκες. Το ίδιο συνέβη και με τον ελληνικό βούβαλο, που κάποτε κατέ­κλυζε τους υδροβιότοπους της βόρειας Ελλάδας και ο πληθυ­σμός του έφτασε τα όρια της εξαφάνισης τη δεκαετία του ’90. Τα τελευταία χρόνια, γίνεται μια σημαντική προσπάθεια ανά­καμψης του αριθμού των βουβαλιών, η οποία έχει φέρει απο­τελέσματα στην περιοχή της Κερκίνης στον νομό Σερρών.
Με επιδοτήσεις της Ε.Ε. εξαφανίστηκαν οι εγχώριες ράτσες βοοειδών και ενισχύθηκε η εκτροφή βοοειδών έναντι της αιγοπροβατοτροφίας και άλλων παραδοσιακών μορφών κτηνο­τροφίας, απείρως πιο αποδοτικών, όπως η κονικλοτροφία.Αυτό ήταν ένα ολέθριο σφάλμα, καθώς τα αιγοπρόβατα είναι ιδανικά για τη μορφολογία του ελληνικού εδάφους που έχει ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις, σε αντίθεση με τα βοοειδή και κυρίως τις εισαγόμενες ράτσες, που θέλουν ανοιχτές πε­διάδες (τύπου Ολλανδίας). Ταυτόχρονα, έγινε συνήθεια στον Έλληνα η κατανάλωση μοσχαρίσιου κρέατος, κάτι που δεν συνέβαινε σε τέτοια έκταση κατά το παρελθόν. Το μοσχαρίσιο κρέας δεν πλεονεκτεί σε θρεπτικά συστατικά, έναντι του αι­γοπρόβειου, ενώ αν λάβουμε υπόψη και τις σύγχρονες συν­θήκες εντατικής εκτροφής των βοοειδών (αντιβιοτικά, μεταλ­λαγμένες ζωοτροφές, ενσταυλισμός σχεδόν καθόλη τη διάρ­κεια του έτους), το μοσχαρίσιο κρέας είναι μάλλον επιβαρυ­μένο και κακής ποιότητας. Αντίθετα, το αιγοπρόβειο κρέας και κάποιες εγχώριες φυλές βοοειδών προέρχονται στην πλειοψηφία τους από κοπάδια ζώων που βόσκουν τον περισσό­τερο χρόνο ελεύθερα σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές, εκμε­ταλλευόμενα πλήρως την πλούσια ελληνική χλωρίδα.
Στο αιγοπρόβειο κρέας είμαστε σχεδόν αυτάρκεις, αφού σύμφωνα με στοιχεία για το 2009 η Ελλάδα διαθέτει περίπου 8,9 εκατ. πρόβατα και 4,8 εκατ. κατσίκια, δηλαδή αντιστοι­χούν περίπου ένα πρόβατο και μισή κατσίκα για κάθε Έλ­ληνα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνοτροφών, κ. Δημήτρη Καμπούρη, «Σε ένα με δύο χρόνια, μπορούμε να έχουμε 20 εκατ. αιγοπρόβατα. Αυτό για την Οι­κονομία σημαίνει διπλάσια παραγωγή κρέατος και γάλα­κτος, μείωση των εισαγωγών, αύξηση των εξαγωγών και αύ­ξηση των θέσεων εργασίας. Η αύξηση του ζωικού κεφαλαίου μπορεί να γίνει με ελάχιστα οικονομικά κίνητρα. Τα αρνιά και τα κατσίκια πωλούνται κυρίως το Πάσχα. Αν για μία- δύο χρονιές δεν δώσουμε τα θηλυκά στους εμπόρους, τότε τα ζώα θα διπλασιαστούν».
Σημαντικός τομέας είναι και η πτηνοτροφία, στην οποία είμαστε αυτάρκεις κατά 85% στο κρέας και κατά 91% στα αυγά.Ιδιαίτερα για τα αυγά, υπάρχει τόση παραγωγή, ώστε το 2011 οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά. 2134%!


Στη δε αλιεία το ποσοστό αυτάρκειας, χωρίς να υπολογί­σουμε τις ιχθυοκαλλιέργειες, αγγίζει περίπου το 125,6%, με πάνω από 160.000 τόνους ψαριών τον χρόνο. Μαζί με τις ι­χθυοκαλλιέργειες (120.000 τόνοι), το ποσοστό σε αυτάρκεια των αλιευμάτων φτάνει το 221,3%! Μια πιθανή, λοιπόν, παύση των εισαγωγών κρέατος μάλλον καλό θα έκανε στη χώρα, αφού θα επανερχόμασταν στη μεσογειακή διατροφή, μειώνοντας την κατανάλωση κόκκινου κρέατος, η οποία μα­κροπρόθεσμα έχει και επιπτώσεις στην υγεία και θεωρείται υπεύθυνη για την εκδήλωση πολλών μορφών καρκίνου (π.χ. στομάχου ή παχέως εντέρου). Μεσούσης της κρίσης, ο μέσος Έλληνας καταναλώνει ετησίως 100 κιλά κόκκινου κρέατος – γεγονός που τον κατατάσσει στην 7η θέση παγκοσμίως, ξεπερνώντας Αμερικανούς, Καναδούς και Γερμανούς!
Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊό­ντων, η φέτα -με ποσοστό αυτάρκειας 147%- περίπου υπερ­βαίνει τον μέσο όρο της κατηγορίας, ο οποίος κυμαίνεται στο 80%. Γενικότερα στο γάλα, η Ελλάδα κατά το παρελθόν ήταν πλεονασματική. Σήμερα είναι ελλειμματική, αφού η παρα­γωγή αγελαδινού γάλακτος κυμαίνεται στους 638 χιλιάδες τόνους, καλύπτοντας μόνο το 58,2% της ζήτησης (στοιχεία ΕΛΟΓΑΚ 2011). Βέβαια, στο αιγοπρόβειο γάλα που έχει καιμεγαλύτερη θρεπτική αξία, είμαστε σχεδόν αυτάρκεις, με πα­ραγωγή που καλύπτει το 98% της ζήτησης. Αυτό που δε γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι η σχετικά μειωμένη παραγωγή γάλακτος δεν οφείλεται στη μη παραγωγικότητα της ελληνικής κτηνοτροφίας αλλά στο καθεστώς των ποσοστώσεων που επέβαλε η ΕΕ. Μέχρι τις αρχές του 2000, η χώρα πλήρωνε πρόστιμα στην ΕΕ, επειδή οι παραγόμενες ποσότητες γάλακτος ήταν υψηλότερες από το πλαφόν που είχε δέσει αυθαίρετα η ΕΕ – κι αυτό διότι δεν είναι αναλογικές ούτε με τον πληθυσμό, ούτε με το ζωικό κεφάλαιο κάθε χώρας.
Το 1996 γαλακτοπαραγωγοί νομοί, όπως η Φλώρινα, πλήρωσαν πρόστιμα, επειδή η ποσόστωση ήταν 47.000 τόνοι και οι κτηνοτρόφοι παρήγαγαν 55.000 τόνους. Το 1999 η χώρα πλήρωσε συνολικά 2,5 δισ. δραχμές πρόστιμο, επειδή είχε παραγωγή 22.000 τόνους μεγαλύτερη από την ποσόστωση. Ταυτόχρονα, ενώ μας επέβαλαν χαμηλή παραγωγή, εισήγαμε χιλιάδες τόνους συμπυκνωμένου γάλακτος από Ολλανδία και Γερμανία, πετώντας εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών των ζωοτροφών και την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία, αποθάρρυνε πολλούς κτηνοτρόφους, με αποτέλεσμα την τελευταία δεκαετία να εγκαταλείψουν το επάγγελμά τους το 63,5% των κτηνοτρόφων. Έτσι σήμερα, αν και έχουν αυξηθεί οι ποσοστώσεις από 650.000 τόνους κατά το παρελθόν, σε 861.000 τόνους, η παραγωγή έχει μειωθεί στο ελάχιστο.
Αν, λοιπόν, παύσουν οι εισαγωγές στο αγελαδινό γάλα, θα παρατηρηθεί μια πρόσκαιρη έλλειψη, η οποία όμως μπορεί να αναπληρωθεί εύκολα αν μάθουμε να καταναλώνουμε αιγοπρόβειο γάλα. Αν πάρουμε μια ποσότητα αιγοπρόβειου γάλακτος (που έχει μεγαλύτερη θρεπτική αξία από το αγελαδινό) από την παραγωγή φέτας και την αξιοποιήσουμε για την κατανάλωση ως νωπό γάλα, είναι σίγουρο ότι δεν θα υπάρξει έλλειψη στην αγορά. Και αν δοθούν τα λεφτά που ξοδεύονται στις εισαγωγές συμπυκνωμένου γάλακτος αμφίβολης θρεπτικής αξίας στους Έλληνες παραγωγούς, θα αυξηθεί το ζωικό κεφάλαιο και σύντομα θα δημιουργηθεί υπερεπάρκεια σε γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα.

Η Ελλάδα «υπερδύναμη» τροφίμων
Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία (στοιχεία 2009), η Ελλάδα καλλιεργεί 32.693 χιλιάδες στρέμματα, από τα 37.324 χιλιάδες στρέμματα (25% της έκτασής μας) που είναι η συνολική καλλιεργήσιμη έκτασή μας, δηλαδή καλλιεργείται περίπου το 87,6% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Τα υπόλοιπα 4.631 χιλιάδες στρέμματα είναι αναξιοποίητα, αφού βρίσκονται σε αγρανάπαυση, η οποία μάλιστα είναι και συμφέρουσα, αφού είναι επιδοτούμενη από την ΕΕ. Στον αριθμό αυτό μπορούν να προστεθούν και εκατομμύρια άλλα στρέμματα ανά την επικράτεια, τα οποία έχουν εγκαταληφθεί εδώ και δεκαετίες, και έχουν μετατραπεί σε λιβαδικές, θαμνώδεις ή και δασώδεις εκτάσεις. Σε πολλούς νομούς, όπως στον νομό Σερρών, η εγκατάλειψη είναι τόσο μεγάλη, που αγγίζει ποσοστά πάνω από το 40%!
Αυτές οι χαμένες αγροτικές εκτάσεις βρίσκονται στα βοσκοτόπια και στα βουνά (43% της έκτασης), και σε μικρότερο ποσοστό στα δάση (21% της ελληνικής γης). Επειδή τα δάση δεν πρέπει να μειωθούν για χάρη της γεωργίας, θα μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε μέρος από τις χορτολιβαδικές εκτάσεις, πολλές από τις οποίες κάποτε ήταν χωράφια και μάλιστα πολύ εύφορα. Με καλλιέργεια μόνο στο 1/4 της έκτασης της Ελλάδας, η χώρα είναι σχεδόν αυτάρκης. Αν διπλασιάζαμε τις καλλιεργούμενες εκτάσεις, φτάνοντας στο 50% της ελληνικής γης, θα μπορούσαμε να θρέψουμε τουλάχιστον διπλάσιο πληθυσμό ή, αλλιώς, να τροφοδοτούμε εξ ολοκλήρου χώρες με παραπλήσιο πληθυσμό, όπως η Πορτογαλία.
Το επιχείρημα ότι δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε σε ορεινές ή και ημιορεινές περιοχές είναι αστείο, αφού κάποιες καλλιέργειες, όπως τα αρωματικά φυτά, πολλά από τα οπωροκηπευτικά, δενδρώδεις καλλιέργειες, όπως οι καστανιές, οι κερασιές, οι φουντουκιές, οι καρυδιές κ.ά. αναπτύσσονται καλύτερα σε υψηλό υψόμετρο και σε επικλινή εδάφη.
Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας είναι η μείωση του αγροτικού πληθυσμού, με άμεση συνέπεια την υποβάθμιση πρώην αγροτικών εκτάσεων. Για να μεταβληθεί αυτή η κατάσταση απαιτούνται σοβαρά κίνητρα για τους νέους. Θα πρέπει να γίνει όχι ενοικίαση εκτάσεων, όπως προωθεί το Υπουργείο και πρόσφατα η εκκλησία, αλλά πλήρης απαλλοτρίωση και «χάρισμα» γης σε άτομα, με την αυστηρή προϋπόθεση οι εκτάσεις αυτές να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για αγροτικούς σκοπούς. Ο αγρότης, για να είναι αποδοτικός και να παραμείνει στο επάγγελμα, πρέπει να έχει ιδιόκτητη γη και όχι ενοικιαζόμενη. Με πάνω από ένα εκατομμύριο επίσημα ανέργους, σκεφτείτε τι ώθηση δα έδινε στον γερασμένο αγροτικό κόσμο, αν μόνο μισό εκατομμύριο νέοι, αντί να σκέφτονται τη φυγή, στρέφονταν στη γεωργία.
Με μόνο 300.000 κατά κύριο επάγγελμα αγρότες σήμερα (και περίπου 2 εκατ. που δηλώνουν συμπληρωματικό εισόδημα), με άλλο μισό εκατομμύριο, θα είχαμε αύξηση κατά 266% τουλάχιστον του αγροτικού πληθυσμού, ενώ η ποιοτική διαφορά θα ήταν ασύγκριτη, αφού στη γεωργία θα έμπαινε ανθρώπινο δυναμικό μικρής ηλικίας και μορφωμένο, προάγοντας την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία.
Μην ξεχνάμε ότι, μόλις 50 χρόνια πριν (1961), στην Ελλάδα οι αγρότες αντιπροσώπευαν το 53% του πληθυσμού!
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, επιτάχθηκαν και απαλλοτριώθηκαν σχεδόν 10 εκατ. στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε όλη τη χώρα και διατέθηκαν για την αποκατάσταση προσφύγων και γηγενών. Η διανομή της γης είχε ως αποτέλεσμα να καλλιεργηθούν εδάφη που πρώτα χρησιμοποιούνταν ως βοσκές ή έμεναν ακαλλιέργητα και να αυξηθεί σημαντικά η παραγωγή, ιδιαίτερα των σιτηρών, στα οποία ένα ποσοστό 93% της αύξησης προήλθε από τις περιοχές στις οποίες η γη διανεμήθηκε στους ακτήμονες. Στην Μακεδονία, στη Θεσσαλία και στην Ήπειρο, οι εκτάσεις που καλλιεργήθηκαν με σιτηρά διπλασιάστηκαν από το 1915 έως το 1932!
Παράλληλα πρέπει να γίνουν προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης, στα οποία η ανάγκη σε ζωοτροφές, λιπάσματα, νερό, ακόμα και ενέργεια, να καλύπτεται από την ίδια την αγροτική επιχείρηση. Η χρήση των οργανικών υπολειμμάτων των ζώων, αλλά και χορταριού σε αποσύνθεση για λίπασμα, η επιδότηση των κτηνοτροφών για καλλιέργεια των ζωοτροφών που χρειάζονται, η δημιουργία συστημάτων συλλογής βρόχινου νερού, αλλά και η επέκταση των προγραμμάτων φιλικής για το περιβάλλον ενέργειας (π.χ. φωτοβολταϊκά) σε κάθε ιδιόκτητη φάρμα, θα απάλλασσε πολλούς αγρότες από ένα μεγάλο τμήμα του κόστους παραγωγής. Επιπλέον, απαιτείται μείωση της τιμής του αγροτικού πετρελαίου, αλλά και μια καθετοποιημένη παραγωγή με πλήρη επιδότηση μεταποιητικών μονάδων κοντά στα χωράφια, ώστε ο κόσμος να παραμείνει στην επαρχία και το κέρδος από το προϊόν να το απολαμβάνει ο παραγωγός και όχι οι μεσάζοντες.
Ένας ακόμα τομέας ανάπτυξης είναι και η εκτατική μορφή κτηνοτροφίας. Η Ελλάδα διαθέτει λιβάδια σε ποσοστό 35% του εδάφους της, τη στιγμή που στην Ιταλία είναι το 15%, στην Πορτογαλία το 16% και στην Ισπανία το 24%. Στα λιβάδια αυτά μπορούν να βόσκουν κατά το μεγαλύτερο διάστημα του έτους αιγοπρόβατα ή και εγχώριες φυλές βοοειδών και χοίρων, χωρίς να έχουν καμία ανάγκη για ζωοτροφές. Ειδικά για τα αιγοπρόβατα, θα μπορούσαμε να μετατραπούμε σε Νέα Ζηλανδία, αφού η ημιορεινή φύση της χώρας είναι ιδανική για την ανάπτυξή τους, ενώ οι ήπιες κλιματολογικές συνθήκες δεν απαιτούν ενσταυλισμό, παρά μόνο για λίγους μήνες κατά τη διάρκεια του έτους. Αυτό θα μείωνε τις τεράστιες εισαγωγές ζωοτροφών, ενώ θα έδινε ένα κρέας εξαιρετικής ποιότητας. Σύμφωνα με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, η αξιοποίηση των βοσκοτόπων στην Ελλάδα μπορεί να αποφέρει 4,5 δισ. ευρώ ετησίως!
Ένας ακόμα αναξιοποίητος πλούτος είναι και η αλιεία. Η Ελλάδα, με τα 15.000 χιλιόμετρα ακτογραμμών, τα 300 θαλάσσια είδη, τα ποτάμια (ο Αλιάκμονας έχει 33 είδη ψαριών και ο Αξιός 36), τις λίμνες, τους εκατοντάδες κόλπους, καθώς και τα 3.000 νησιά, είναι ένα φυσικό ιχθυοτροφείο. Ήδη η χώρα διαθέτει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην Ε.Ε. Ταυτόχρονα, μπορούν να αναπτυχθούν και οι υδατοκαλλιέργειες. Σύμφωνα με έρευνες Καναδών επιστημόνων που διεξήχθησαν για την Google Earth, από τους 21.200 περίπου κλωβούς ιχθυοτροφείων που βρίσκονται στη Μεσόγειο (δορυφορικές εικόνες), οι μισοί περίπου (49%) βρίσκονται στη χώρα μας, με αποτέλεσμα να υποεκτιμούμε τη συνολική παραγωγή ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας κατά τουλάχιστον 30%! Η Ελλάδα με μόνο ελάχιστα ιχθυοτροφεία, σε σχέση με αυτά που θα μπορούσε να έχει, παράγει το 60% της συνολικής παραγωγής σε συναγρίδα και λαβράκι που εκτρέφονται στην Ε.Ε. και σχεδόν τη μισή από την παγκόσμια παραγωγή!

Αναπτυξιακές προοπτικές
Η χώρα θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να επενδύσει όχι μόνο στη διατροφική της αυτάρκεια, κάτι που ήδη υφίσταται παρόλη την γεωργοκτόνα πολιτική των τελευταίων ετών, αλλά και στην εξάρτηση σε τρόφιμα άλλων χωρών από εμάς, ώστε σε μια πιθανή κρίση να έχουμε συμμάχους τους εμπορικούς μας εταίρους.
Ο φιλότιμος Έλληνας αγρότης, που κατάφερε εδώ και αιώνες να θρέψει τον ελληνικό πληθυσμό, ακόμα και σε αντίξοες συνθήκες, είναι σίγουρο ότι και τώρα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα καταφέρει να θρέψει τους Έλληνες. Παρόλα αυτά, όμως, η αυτάρκεια σε τρόφιμα απαιτεί συντονισμένη δράση όλων – από τους κρατικούς φορείς και τις αρμόδιες υπηρεσίες, μέχρι τον τελευταίο καταναλωτή, ο οποίος θα πρέπει να αποκτήσει εθνική συνείδηση και να πάψει να καταναλώνει εισαγόμενα, κυρίως τυποποιημένα τρόφιμα αμφίβολης ποιότητας, που ενισχύουν παραγωγούς και οικονομίες άλλων κρατών. Ακόμα και αν οι τιμές των ελληνικών προϊόντων είναι υψηλότερες, θα πρέπει να στηρίξουμε τον αγώνα και τον μόχθο του Έλληνα γεωργού. Η επιστροφή στη μεσογειακή διατροφή, που όλοι αναφέρουν αλλά κανείς δεν εφαρμόζει, είναι αυτή που θα μας προστατεύσει σε πιθανή παύση των εισαγωγών.
Η Ελλάδα δεν είναι απλά μια πλούσια χώρα, αλλά μια κοιμισμένη υπερδύναμη, η οποία θα πρέπει να κάποτε να ξυπνήσει και να ορθοποδήσει, πάντα στηριγμένη στα δικά της πόδια. Με δεδομένη την παγκόσμια αύξηση του πληθυσμού, τα τρόφιμα είναι ένας τομέας ζωτικής σημασίας, που μελλοντικά θα αποτελέσει παγκοσμίως τη μέγιστη προτεραιότητα για κάθε κράτος, αλλά και το υπ’ αριθμόν ένα μέσο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Η αυτονομία στα τρόφιμα είναι η μόνη λύση για την επίτευξη της ελευθερίας των λαών, αλλά και της εθνικής ανεξαρτησίας, αφού η χειρότερη μορφή εξάρτησης είναι εκείνη της διατροφής του πληθυσμού.
Γίνεται, λοιπόν, σαφές γιατί η παγκοσμιοποίηση, το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και οι πολιτικές της Ε.Ε., του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και της Παγκόσμιας Τράπεζας χτύπησαν αρχικά την αυτάρκεια σε τρόφιμα των κρατών. Δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί που δεν μας θέλουν ελεύθερους.

Σαν Σήμερα: 26/08/2015


1498: Ο Πάπας Αλέξανδρος ο 6ος παραγγέλλει στον Μιχαήλ Άγγελο να κατασκευάσει το γλυπτό «Πιετά» (Η Μαρία θρηνούσα το νεκρό Ιησού). Το περίφημο έργο ολοκληρώθηκε 3 χρόνια αργότερα.

1740: Γεννιέται ο γάλλος έμπορος Ζοζέφ Μονγκολφιέ, που εφηύρε το αερόστατο.

1910: Γεννιέται στα Σκόπια η αλβανικής καταγωγής Άγκνες Γκόντσα Μπογιατζίου, καθολική μοναχή που ως μητέρα Τερέζα, άφησε εποχή για το φιλανθρωπικό της έργο στην Ινδία.

1914: Γεννιέται ο αργεντινός συγγραφέας Χούλιο Κορτάσαρ.

1957: Η Σοβιετική Ένωση ανακοινώνει ότι πραγματοποίησε επιτυχή δοκιμή διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου (ICBM).

1975: Πεθαίνει ο αυτοκράτωρ της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ.

1989: Πεθαίνει ο συγγραφέας Ίρβιν Στόουν.

1992: Επιβάλλεται Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων στο Ιράκ (No Fly Zone), σε μία προσπάθεια να προστατευτούν οι σιίτες μουσουλμάνοι.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Συγκεντρώσεις του ΚΚΕ στην Εύβοια

Η ΚΟ Εύβοιας του ΚΚΕ συνεχίζει την πολύμορφη πολιτική παρέμβαση, συζητώντας με το λαό του νομού τις πολιτικές εξελίξεις. Για να φτάσει το μήνυμα της ελπίδας και της προοπτικής παντού, αυτό της πολιτικής και αγωνιστικής συσπείρωσης με το ΚΚΕ, ώστε να μη χαθεί άλλος χρόνος, να δείξουμε τη δύναμή μας απέναντι στη πολιτική των μνημονίων που είναι η πολιτική της ΕΕ, των μονοπωλίων και της εξουσίας τους και των κομμάτων που τους στηρίζουν.
​Τώρα με το ΚΚΕ ανοίγουμε το δρόμο της ρήξης και ανατροπής!
​Παρασκευή 28 Αυγούστου, 9 μ.μ., στην παραλία Καρύστου.

Σάββατο 29 Αυγούστου, 8 μ.μ., στο Άγαλμα Λιγνιτωρύχου στο Αλιβέρι.

Και στις δύο συγκεντρώσεις θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ​ΚΚΕ και βουλευτής

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ….ΚΑΙ ΤΑ 600.000 ΣΤΟΝ ΨΥΧΑΡΗ


Όπως προκύπτει από έγγραφο της διαύγειας με ημερομηνία 21/08/2015 (μια ημέρα μετά την ανακοίνωση των εκλογών) το υπουργείο Πολιτισμού ενέκρινε επιχορήγηση 600.000 ευρώ στον Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
megaro1megaro2
Την απόφαση σχολίασε η βουλευτής Ραχήλ Μακρή λέγοντας ότι «στις 20 Αυγούστου αποφασίστηκε η χρηματοδότηση του Μεγάρου Μουσικής και σήμερα διαβάζουμε διθυραμβικά σχόλια για τον κ. Αλέξη Τσίπρα από τις εφημερίδες του κ. Ψυχάρη που συνδέεται με το Μέγαρο Μουσικής.

O Εντιμότατος κύριος Πάκης Φαυλόπουλος

Σαν Σήμερα: 25/08/2015


1530: Γεννιέται ο Ιβάν ο Τρομερός, ο πρώτος τσάρος της Ρωσίας.

1900: Πεθαίνει ο γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε.

1914: Παραιτείται από την πρωθυπουργία ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Διχασμός στην Ελλάδα.

1930: Γεννιέται ο σκωτσέζος ηθοποιός Τόμας Σον Κόνερι.

1934: Γεννιέται ο τραγουδιστής και ηθοποιός Γιάννης Βογιατζής.

1938: Γεννιέται ο ηθοποιός Γιάννης Φέρτης.

1954: Γεννιέται ο Ντέκλαν Πάτρικ Μακ Μάνους, βρετανός ρόκερ με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Έλβις Κοστέλο.

1970: Γεννιέται η μοντέλα Κλόντια Σίφερ.

1981: Ο δολοφόνος του Τζον Λένον, Μαρκ Τσάπμαν, καταδικάζεται σε φυλάκιση 20 ετών.

2002: Πεθαίνει, σε ηλικία 80 ετών, ο ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης.

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Ολη Ελληνοευρωπαϊκή διαπλοκή πίσω από την Fraport

FRAPORT (3)

Η Κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου όρισε την PWC να κάνει αποτίμηση στα Αεροδρομια που θα αγόραζε η Fraport  στην οποία ήταν η ίδια η PWC μέτοχος!

Η εταιρία είναι πίσω όλα τα σκάνδαλα της διαπλοκής από την εποχή Σημίτη.

Δεν έχει αφήσει τίποτα, από Siemens, ΟΤΕ, μέχρι το PSI και φυσικά το ΤΑΙΠΕΔ και από τον Λαλιώτη μέχρι τον Παπαδήμο και την κ.Σαββαϊδου και τωρα τα Αεροδρόμια

Όλως τυχαίως την εποχή Σημίτη θεωρούσαν απαραίτητη προϋπόθεση την ανάληψη συμβουλευτικού ρόλου της PWC δίπλα σε Λαλιώτη και Φούρα.

Της εταιρείας δηλαδή που «έβγαλε λάδι» τις περιβόητες συμβάσεις της Siemens.

Που τελικά αντί προστίμου 2δις στην Siemens, ο Βενιζέλος έκλεισε το θέμα με μερικά εκατομμύρια, που ακόμη περιμένουμε.

Η PWC, σαν τον λύκο που φυλάει τα προβατα είχε κάνει τον ελεγχο για τυχόν ζημίες του ΟΤΕ από την Siemens που όπως αναφέρει και το απόσπασμα της Εξεταστικής της Βουλής του 2010.

Σαν Σήμερα: 24/08/2015

79 π.Χ: Εκρήγνυται ο Βεζούβιος, θάβοντας κάτω από την λάβα τις πόλεις Πομπηία και Ερκουλάνιουμ.

1572: Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. 70.000 γάλλοι ουγενότοι (προτεστάντες) σφάζονται κατ’ εντολή των καθολικών αρχών.

1779: Απαγχονίζεται ο μεγάλος δάσκαλος του Γένους, Κοσμά ο Αιτωλός.

1947: Γεννιέται ο βραζιλιάνος συγγραφέας Πάολο Κοέλιο.

1948: Γεννιέται ο γάλλος συνθέτης Ζαν Μισέλ Ζαρ.

1949: Ιδρύεται το ΝΑΤΟ.

1975: Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με πρόεδρο τον Ιωάννη Ντεγιάνη εκδίδει την απόφασή του στην δίκη των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου. Θάνατος για τους Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό και Νικόλαο Μακαρέζο. Οκτώ κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ισόβια, 7 σε ποινές προσκαίρου καθείρξεως και δύο αθωώνονται. Την ίδια μέρα, η κυβέρνηση Καραμανλή μετατρέπει τις θανατικές ποινές σε ισόβια.

1991: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ παραιτείται από την ηγεσία του ΚΚΣΕ.

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Στον αγύριστο


Σαν Σήμερα: 23/08/2015

410 μ.Χ: Οι Βησιγότθοι καταλαμβάνουν τη Ρώμη, σηματοδοτώντας το τέλος της δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

1305: Ο σκοτσέζος πατριώτης Γουίλιαμ Γουάλας αποκεφαλίζεται από τους Άγγλους σε φυλακή του Λονδίνου.

1912: Γεννιέται ο αμερικανός χορευτής και ηθοποιός Τζιν Κέλι.

1926: Πεθαίνει, σε ηλικία μόλις 31 ετών, ο ιταλός ηθοποιός και είδωλο του βωβού κινηματογράφου Ροντόλφο Βαλεντίνο.

1945: Πεθαίνει ο λογοτέχνης και ιστορικός Γιάννης Βλαχογιάννης.

1947: Γεννιέται ο ντράμερ των «Who» Κιθ Μουν.

1952: Ιδρύεται ο Αραβικός Σύνδεσμος.

1952: Γεννιέται η τραγουδίστρια Βίκυ Λέανδρος, κατά κόσμο Βασιλική Παπαθανασίου.

1982: Αναγνωρίζεται με νόμο (Ν. 1285) η Εθνική Αντίσταση στην Ελλάδα.

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Μ-Λ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

1. Μόλις κατάφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αλυσοδέσει το λαό και τη χώρα με τα δεσμά του τρίτου βάρβαρου μνημονίου, που πέρασε στη Βουλή από κοινού με τις μνημονιόδουλες δυνάμεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, προχώρησε στην παραίτησή της και την προκήρυξη βουλευτικών εκλογών το Σεπτέμβρη, με τις ευλογίες των ξένων ιμπεριαλιστών προστατών της, έτσι ώστε με «νωπή» λαϊκή εντολή, την επομένη των εκλογών, να ξεκινήσει μια μεγάλης έκτασης αντιλαϊκή επίθεση για την εφαρμογή του μνημονίου και των νέων αντεργατικών μέτρων.
Στη σημερινή φάση, αναδείχνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το ρήγμα και την κρίση που έχει ξεσπάσει στις γραμμές του, ως η κυρίαρχη πολιτική δύναμη που τη στηρίζει η άρχουσα τάξη, ο κεντρικός στυλοβάτης του αστικού και ιμπεριαλιστικού συστήματος για το αποτελεσματικό πέρασμα της πολιτικής των μνημονίων και, ταυτόχρονα, ως το νέο «αριστερό» ανάχωμα που έρχεται να νομιμοποιήσει στη συνείδηση του δημοκρατικού και αριστερού κόσμου τα μνημόνια με αριστερό περιτύλιγμα, αποσκοπώντας στη χειραγώγηση και τον επανεγκλωβισμό των πλατιών λαϊκών μαζών και την υφαρπαγή της ψήφου τους.
Οι δοκιμασμένες δυνάμεις της υποτέλειας και της ξενοδουλείας , παλιές και νέες, (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) που υπηρέτησαν και υπηρετούν πιστά το μνημονιακό ευρωμονόδρομο, συνασπίζονται πολιτικά σε μια αντιδραστική δύναμη κρούσης και εμφανίζονται «δικαιωμένες», επιδιώκοντας την εκλογική ενίσχυση και επαναφορά τους, προκειμένου την επομένη των εκλογών να εξασφαλίσουν όρους για νέους κυβερνητικούς συνασπισμούς και συγκυβερνήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ.
2. Η νέα πολιτική δύναμη (ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ), που προέκυψε από την «αριστερή πλατφόρμα» του ΣΥΡΙΖΑ, αναπαράγει τις ίδιες ρεφορμιστικές αυταπάτες και ψευδαισθήσεις που καλλιέργησε όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλήξει εκεί που κατέληξε, και επαναλαμβάνει τις ίδιες κάλπικες διακηρύξεις για μια «αριστερή κυβέρνηση». Το πραγματικό περιεχόμενο και η ουσία της πολιτικής της συνίσταται σε ένα ρεφορμιστικό πρόγραμμα για τη «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους», «την εθνικοποίηση των τραπεζών», την επιστροφή στη δραχμή και όλα αυτά μέσα στα πλαίσια κυριαρχίας του σημερινού καπιταλιστικού συστήματος και πρόσδεσης της χώρας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ.
Από την άλλη μεριά, η ηγεσία του ΚΚΕ, παραπέμποντας τη λύση όλων των προβλημάτων στη μελλοντική "λαϊκή εξουσία" του, όχι μόνο δεν κάνει αγώνα για άμεση έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και για την απαλλαγή από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, αλλά αντίθετα καταγγέλλει όσους μιλούν για εξάρτηση και υποτέλεια. Προβάλλοντας εξωφρενικές ψευτοθεωρίες περί "ιμπεριαλιστικής Ελλάδας", αρνείται και θεωρεί ξένο προς τα λαϊκά συμφέροντα, παρωχημένο και εκτός εποχής, τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, προσφέροντας το έδαφος σε κάθε λογής αντιδραστικές δυνάμεις να καπηλεύονται και να λεηλατούν τον πατριωτικό, εθνικοανεξαρτησιακό αγώνα του λαού. Στην πραγματικότητα, η ηγεσία του ΚΚΕ εξωραΐζει το σημερινό σύστημα της εξάρτησης και της υποτέλειας, παραγνωρίζει και συγκαλύπτει την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική επικυριαρχία του ιμπεριαλισμού και τον αφήνει στο απυρόβλητο στο όνομα ενός κούφιου αντικαπιταλισμού.
3. Οι επερχόμενες εκλογές δεν πρόκειται να δώσουν καμιά λύση στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός και η χώρα. Σε κάθε περίπτωση, τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία και η ντόπια ολιγαρχία, με όποια κυβέρνηση προκύψει, θα κλιμακώσουν την αντιλαϊκή επίθεση μετά τις εκλογές στη βάση των βάρβαρων μέτρων των μνημονίων και των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί. 
Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, όταν η πολιτική της άρχουσας τάξης χαλκεύει νέα δεσμά και ο λαός καταδικάζεται στην πείνα, την ανεργία και την εξαθλίωση, το κρίσιμο ζήτημα που προβάλλει, μπροστά στις εκλογές, δεν είναι να διαλέξουμε ποια κόμματα δεξιά, κεντρώα ή "αριστερά", θα κυβερνούν αύριο αυτοδύναμα ή συνεργαζόμενα σε μικρούς ή "μεγάλους συνασπισμούς" και θα διαχειρίζονται την εξουσία για λογαριασμό του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, τσακίζοντας το λαό με τη βάρβαρη και υποτελή πολιτική των μνημονίων, όποια μεταμφίεση κι αν αποκτήσουν αυτά τα μνημόνια.
Το πραγματικό πρόβλημα, μπροστά στις νέες αντιλαϊκές επιθέσεις που έρχονται μετά τις εκλογές, είναι αν θα χτιστεί βήμα - βήμα ένα ισχυρό λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης, ικανό να αποκρούσει τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και να προασπίσει αποτελεσματικά τα άμεσα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα του εργαζόμενου λαού, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι αν θα οικοδομηθεί μια ανεξάρτητη απέναντι στην κυρίαρχη τάξη, ισχυρή και αξιόπιστη κομμουνιστική Αριστερά, ένα αυθεντικό κομμουνιστικό μαρξιστικό- λενινιστικό κόμμα, σταθερός και ασυμβίβαστος εκφραστής της εργατικής τάξης, του λαού και των ταξικών συμφερόντων τους.
Όχι μια στο όνομα Αριστερά, προσαρμοσμένη στις πιέσεις και τις ανάγκες του αστικού πολιτικού συστήματος που κλήθηκε να ξελασπώσει, να σταθεροποιήσει και να διαιωνίσει την ιμπεριαλιστική και αστική κυριαρχία, αλλά μια πραγματική κομμουνιστική Αριστερά, ένα πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα που χωρίς την ύπαρξη, την οικοδόμηση και την πάλη του η εργατική τάξη και οι πλατιές λαϊκές μάζες θα παραμένουν αφοπλισμένες, ευάλωτες στο πέλαγος των εφήμερων ρεφορμιστικών αυταπατών, όπου οι όποιες εκδηλώσεις μαζικής αντίστασης θα μένουν στα μισά του δρόμου, χωρίς συνέχεια και προοπτική, όπως έδειξε η εμπειρία των τελευταίων χρόνων.
Για το Μ-Λ ΚΚΕ, αυτό αποτελεί έναν μακρόπνοο στόχο, στόχο για τον οποίο παλεύει δεκαετίες το μαρξιστικό - λενινιστικό κίνημα, συστατικό στοιχείο της γενικότερης πάλης που διεξάγουμε για την ανασυγκρότηση του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, κόντρα στη ρεβιζιονιστική γραμμή του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας και ενάντια στα διάφορα ιδεολογικά ρεύματα του κούφιου αντικαπιταλισμού και του μικροαστικού εξεγερτισμού.
4. Μπροστά στο νέο κύμα αντιλαϊκής επίθεσης που έρχεται την επομένη των εκλογών, μπροστά στο νέο τριετές μνημόνιο που ήδη έχει προσυπογράψει η κυβέρνηση και στις απειλές μιας ακόμα πιο συντριπτικής σύνθλιψης του λαϊκού εισοδήματος, με νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του ΕΚΑΣ, με εκτίναξη της φοροληστείας του ΦΠΑ και της μονιμοποίησης του ΕΝΦΙΑ, με τις νέες απολύσεις που θάρθουν και το μαζικό εξευτελιστικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν άλλο δρόμο να επιλέξουν για να υπερασπιστούν την επιβίωσή τους παρά να ξεσηκωθούν σε μαζικούς αγώνες. Οι πλατιές λαϊκές μάζες, που καταδικάζονται να ζήσουν μέσα σε ένα αντιδραστικό καθεστώς πείνας, φτώχειας και στερήσεων, πρέπει να βρουν τη δύναμη και το σθένος να βγουν ξανά στο δρόμο του αγώνα, παραμερίζοντας τις σειρήνες των εύκολων λύσεων και των ψευδαισθήσεων, της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας.
Ο λαός πρέπει να ορθώσει το ανάστημά του, να δυναμώσει την πάλη του για να αποκρούσει τις επιθέσεις και τα τελεσίγραφα των ιμπεριαλιστών, για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων που πέρασαν και την αντίκρουση αυτών που έρχονται, τη σταθερή διεκδίκηση και επανακατάκτηση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων που καταργήθηκαν, σε σύνδεση με τα γενικότερα αιτήματα πάλης για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και το γκρέμισμα του καθεστώτος της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας.
Είναι ο μόνος δρόμος σωτηρίας για το λαό και οφείλουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, να δώσουμε τη δική μας συμβολή στον αγώνα του λαού μας ενάντια στους ξένους και ντόπιους δυνάστες και εκμεταλλευτές και τα πολιτικά τους φερέφωνα.
Στο δύσκολο και σκληρό αγώνα του λαού μας, οι δυνάμεις του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ) που υπηρετούν την υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος καλούνται, τώρα, μπροστά στην πολιτική μάχη των εκλογών να παρέμβουν αποφασιστικά, όπως και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Όλο το προηγούμενο διάστημα, άνοιξαν ένα δρόμο και χάραξαν μια βασική πολιτική κατεύθυνση με τον προσανατολισμό που πρόβαλαν και τους αγώνες που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν καθημερινά, προσφέροντας τη δική τους συμβολή στην πάλη του λαού μας.
Η Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα σε όλους τους συντρόφους του Κόμματος και της Νεολαίας να δώσουμε αποφασιστικά τη μάχη των εκλογών, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τον αγώνα του λαού μας και την πορεία του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, καλώντας τους εργαζόμενους να βαδίσουμε μαζί στους μικρούς και μεγάλους αγώνες για την ανατροπή των αντιδραστικών συσχετισμών και της αντιλαϊκής πολιτικής, για να ανοίξει ένας νέος δρόμος για το κίνημα σύμφωνα με τις προσδοκίες και τα ιδανικά των κομμουνιστών, όλων των λαϊκών αγωνιστών.
Αθήνα, 21 Αυγούστου 2015

Ο «αριστερός» κ.Τσίπρας


Γράφει: Ο Νίκος Μπογιόπουλος

Τρεις μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας ξεπούλησε τα αεροδρόμια της χώρας (στους Γερμανούς), εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος… «αρχές»!
Δυο μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας εφάρμοσε τους μνημονιακούς νόμους του Παπανδρέου και μείωσε (εκείνος που θα επέστρεφε την 13η σύνταξη στους συνταξιούχους) την κατώτατη σύνταξη από τα 500 στα 396 ευρώ, εμφανίστηκε στο...

προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος… «αξίες»!
Πέντε μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας επέβαλε (με τις ψήφους του Σαμαρά, του Βορίδη, του Βενιζέλου, του Λοβέρδου, του Θεοδωράκη και της Λυμπεράκη) το δικό του, το τρισχειρότερο «Μνημόνιο Τσίπρα», εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος την «ασπίδα των …(αριστερών) ιδεών» του!

Σχεδόν ένα μήνα μετά την προδοσία του «Όχι» του ελληνικού λαού στα Μνημόνια και την μετατροπή του σε σημαιοφόρο του ιταμού «Ναι» στην κοινωνική λεηλασία και στην υποτέλεια, ο κ.Τσίπρας εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος το… δημοψήφισμα!

Μόλις επτά μήνες
από τις εκλογές του Γενάρη, τότε που θα «καταργούσε» τα Μνημόνια, ο κ.Τσίπρας εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος την… «ειλικρίνεια»!

Για τις «αρχές», τις «αξίες», τις «ιδέες», την «ειλικρίνεια» όπως και για την «αριστεροσύνη» του κ.Τσίπρα θα έχουμε χρόνο να μιλήσουμε καθ’ όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.