Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Υποζύγια

Εγινε θαύμα! Η εκλογολογία υποχώρησε κάπως, μπροστά στην «επίθεση των αγορών». Ο αστικός Τύπος όχι μόνο σταμάτησε τις άγριες επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και καλεί την κυβέρνηση να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο Τσίπρας μιλά πια για «συνεννόηση».

Οι τόνοι ψιλοέπεσαν, ο Σαμαράς μάζεψε τη Βούλτεψη και τον Μπουμπούκο, η γραμμή «για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ» δεν περνάει. Σταμάτησε και το παιχνίδι των αριθμών μεταξύ του 180 και του 121, ενώ όσοι πέρασαν από το γραφείο του εισαγγελέα για να καταθέσουν για τις καταγγελίες περί εξαγοράς βουλευτών, «διευκρίνισαν» πως μιλούσαν γενικά, με βάση την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Οχι, δεν πηγαίνουμε προς κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» ή «εθνικής ενότητας». Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνουν προηγουμένως εκλογές.
Απλώς, πήραμε μια μικρή –πολύ μικρή– γεύση από το μέλλον. Τότε που θα χρειαστεί να γίνει η κουβέντα για τη διευθέτηση του χρέους.

Προς το παρόν και περιμένοντας την επιστροφή της τρόικας, τα όπλα θα ξαναβγούν από τις θήκες τους γιατί οι μεν θέλουν εκλογές και οι δε θέλουν να τις αποφύγουν, οπότε δεν υπάρχουν και μεγάλα περιθώρια. Επειδή, λοιπόν, θα ξαναζήσουμε τις «μεγάλες αντιπαραθέσεις», με τους πρωταγωνιστές να συγκρούονται στα μαρμαρένια αλώνια των τηλεοπτικών στούντιο, ας θυμόμαστε τη σύντομη αυτή περίοδο της «επίθεσης των αγορών», όταν δεν κατέβηκαν μόνο οι τόνοι της πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά και πύκνωσαν οι «ρεαλιστικές» δηλώσεις από πλευράς στελεχών ΣΥΡΙΖΑ, που επαναλάμβαναν καθημερινά τους όρκους πίστης στην κοινοτική νομιμότητα και «απετάσσοντο» κάθε ιδέα μονομερούς ενέργειας.

Η αστική πολιτική ζωή θα κάνει τον κύκλο της. Εκλογές θα γίνουν, είτε τώρα, είτε το 2016, είτε κάποια φορά ενδιαμέσως, οι κομματικοί συσχετισμοί θα αλλάξουν, νέες κυβερνητικές συμμαχίες θα δημιουργηθούν. Η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, όμως, δε θ’ αλλάξει.

Εκείνοι που εναποθέτουν στον ΣΥΡΙΖΑ τις ελπίδες τους για κάποια –μικρή έστω– βελτίωση της κατάστασής τους, με το σύνδρομο της ήττας να έχει παραλύσει κάθε διάθεση συλλογικής αντίστασης, θα υποστούν οδυνηρή έκπληξη. Ούτε αυτό θα είναι καινούργιο φαινόμενο.

Οσοι όμως στηρίζουν πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τη λογική του μικρότερου κακού, θα κληθούν να λογοδοτήσουν, γιατί βοηθούν το σύστημα να ρυθμίσει την πολιτική του κρίση και να εγκλωβίσει λαϊκές μάζες. Καθυστερούν την αναγκαία κοινωνική και πολιτική αφύπνιση της εργατικής τάξης, γεγονός που τους κατατάσσει στη χορεία των οπορτουνιστών, όποια ιδέα κι αν έχουν για τον εαυτό τους.

Οι υπόλοιποι, αυτοί που έχουμε καταλάβει τι παιχνίδι παίζεται, ας εντείνουμε τη δουλειά μας, χωρίς να μας παρασύρει το κλίμα της κοινωνικής άπνοιας.
Ενα οργανωμένο κίνημα δεν πρέπει να ακολουθεί τις αμπώτιδες και τις παλίρροιες του κινήματος, αλλά να έχει σταθερό ρυθμό.

Μας ειρωνεύεται κιόλας το ΝΑΤΟ-Ο Γενικός Γραμματέας μας ζητά …«αυτοσυγκράτηση»!

Να δείξουν «αυτοσυγκράτηση» κάλεσε… όλες τις πλευρές, εντελώς προκλητικά, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, κατά τη συνάντηση που είχε νωρίτερα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο. Αυτή ήταν η απάντηση που έδωσε σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων, χωρίς όπως ήταν αναμενόμενο να παραδεχτεί το προφανές, ότι δηλαδή η Τουρκία παρανομεί…

Παράλληλα, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ που βρίσκεται στην χώρα μας δεν παρέλειψε να «δει» ως παράγοντα εκτός διεθνούς νομιμότητας την Ρωσία, αν και στην αναγνώριση της διεθνούς νομιμότητας έδειξε είτε προκατειλημμένα μονόπλευρος είτε ….ανενημέρωτος, με το δεύτερο να είναι μάλλον δύσκολο. Άλλωστε η μισή Κύπρος κατελήφθη από τους Τούρκους εξαιτίας αυτής της έλλειψης αναγνώρισης της Διεθνούς Νομιμότητας από το ΝΑΤΟ και τους …«συμμάχους».
Παράλληλα, κάλεσε όλους να συγκεντρωθούν στις σημαντικές προκλήσεις που συνιστά η αστάθεια στη Συρία και στο Ιράκ και τις «επιθετικές» πολιτικές της Ρωσίας. Από την πλευρά του, ο κ. Βενιζέλος διευκρίνισε πάντως, ότι εξήγησε στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, πως η λύση είναι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου της θάλασσας και το πρόβλημα η άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Επίσης, ο κ. Στόλτενμπεργκ επέμεινε να βλέπει μόνο προς Μόσχα και  κάλεσε τη Ρωσία να σταματήσει «να αποσταθεροποιεί την Ουκρανία». Ζήτησε από το Κρεμλίνο «να αποσύρει τα στρατεύματά του» και χαρακτήρισε υπονόμευση των συμφωνιών του Μινσκ, τη διεξαγωγή εκλογών στις περιοχές της Ουκρανίας που ελέγχουν οι αυτονομιστές.
Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ αρνήθηκε ότι βρισκόμαστε «σε κατάσταση Ψυχρού Πολέμου», αλλά κατηγόρησε τη Ρωσία ότι υπονομεύει την εμπιστοσύνη και υπογράμμισε την ανάγκη ισχυρού ΝΑΤΟ σε υψηλή ετοιμότητα. Επίσης, εξήρε τη συμβολή της Ελλάδας στις συμμαχικές αποστολές στο Κόσοβο, το Αφγανιστάν και τη Μεσόγειο.
Ο κ. Βενιζέλος, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα είναι ένα παλιό και αξιόπιστο μέλος της Συμμαχίας, ότι η ευρωατλαντική κατεύθυνση συμβάλλει στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, υπενθύμισε ότι η Αθήνα υπερκαλύπτει τις δεσμεύσεις της για τις αμυντικές δαπάνες και είπε ότι εξήγησε στον ΓΓ του ΝΑΤΟ τους ιστορικούς λόγους, για τους οποίους η ελληνική κοινωνία αναμένει την ….«αλληλεγγύη» ….της Συμμαχίας.

Ακολούθησε ανάλογη συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό ο οποίος επίσης σε γνώριμο ύφος δήλωσε: «Η πατρίδα βγαίνει από μία μακρόχρονη κρίση και αποτελεί νησίδα ασφαλείας σε μία κρίσιμη στιγμή για την ευρύτερη περιοχή». Ο Πρωθυπουργός επισήμανε ότι η Ελλάδα, παρά τη δεδομένη δημοσιονομική της στενότητα, είναι ένα από τα τέσσερα μέλη του ΝΑΤΟ που δαπανά άνω του 2% του ΑΕΠ της για αμυντικές δαπάνες.
Στη συνάντηση συζήτησαν τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν και στη Συρία, καθώς και την κρίση στην Ουκρανία. Ο κ. Σαμαράς επισήμανε τους κινδύνους από την εξάπλωση της τρομοκρατίας και των Τζιχαντιστών, ενώ αναφέρθηκε και στο θέμα της Ουκρανίας, λέγοντας ότι το ΝΑΤΟ υποστηρίζει την πολιτική και διπλωματική επίλυση, που στηρίζεται …στις αρχές του διεθνούς δικαίου και στον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας.

Σαν Σήμερα: 31/10/2014



1821: Γεννιέται ο ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

1896: Γεννιέται στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης.

1905:  «Το Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β΄ παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.

1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.

1910: Πεθαίνει ο ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής Ερρίκος Ντινάν, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού.

1918: Η Γερμανία καταθέτει τα όπλα. Τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1938: Ο Όρσον Γουέλς δεν δυσκολεύεται να πείσει -μέσω ραδιοφώνου- τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.

1944: Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τη ναζιστική κατοχή.

1960: Γεννιέται ο αργεντινός άσος του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Μαραντόνα.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Oι τράπεζες πάνε μια χαρά…



Έχοντας λάβει περί τα 200 δισεκατομμύρια βοήθεια από το 2008 μέχρι και σήμερα οι τράπεζες σύμφωνα με τα stress tests εμφανίζονται υγιείς. Γεγονός που επιβραβεύει το μεγάλο παγκόσμιο  κόλπο της εποχής: Ιδιωτικοποίηση των κερδών - κοινωνικοποίηση των ζημιών…

Για να περάσουν τα test οι τράπεζες ωστόσο κάποιοι πλήρωσαν και εξακολουθούν να πληρώνουν .Ετσι κοινωνικοποιούνται οι ζημιές για να δουλεύει το σύστημα. Το σύστημα που παράγει φτώχεια για τους πολλούς και κέρδη για τους ελάχιστους.
Δεν είναι άλλωστε μυστικό, ότι αυτήν ακριβώς την περίοδο της κρίσης οι Ελληνες δισεκατομμυριούχοι όπως και τα δισεκατομμύριά τους αυξήθηκαν. Δεν είναι μυστικό ότι
  • Σύμφωνα με την έρευνα της ελβετικής τράπεζας UBS πάμπλουτοι που αντιστοιχούν στο 1 εκατομμυριοστό  του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.    
  • Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας «Credit Suisse» στην  Ελλάδα το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου από το 48,6% που συγκέντρωνε το 2007.

Δεν είναι επίσης μυστικό ότι σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ των ετών 2008 – 2013:
 
  • Τα νοικοκυριά με μηνιαίο εισόδημα κάτω από 750 ευρώ αυξήθηκαν κατά 451,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε ένα δωμάτιο αυξήθηκαν κατά 41,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε κατοικίες μικρότερες των 40 τμ αυξήθηκαν κατά 31,3%.
  • Τα νοικοκυριά με κεντρική θέρμανση μειώθηκαν κατά 48,5%.
  • Τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
  • Η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5%.
  • Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 243%….

Μπορεί, λοιπόν, κανείς έχοντας υπόψη του κάποια από τα πιο πάνω στοιχεία να αντιληφθεί ποιοι πλήρωσαν το λογαριασμό…

Αυτοί πλήρωσαν το λογαριασμό σήμερα που οι τράπεζες «σώθηκαν» και επισήμως, προφανώς δεν έχουν κανένα λόγο να συμμεριστούν τις κραυγές των κυβερνητικών πανηγυρισμών. Αυτοί που πληρώνουν αυτές τις «επιτυχίες» έχουν κάθε λόγο να παρακολουθούν με ανησυχία τη συνέχεια που έρχεται, τους επόμενους λογαριασμούς που λήγουν και που πάλι θα πρέπει να πληρωθούν από τα γνωστά υποζύγια. Τους εργαζόμενους...

Γιατί μετά την επιτυχία των τραπεζών, έρχεται μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του επόμενου μήνα η τρόικα ζητώντας:
Απελευθέρωση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα
Απολύσεις στο Δημόσιο
Ρύθμιση του ασφαλιστικού
Αναμόρφωση στα εργασιακά
Πλειστηριασμούς ακόμη και για την πρώτη κατοικία

Με άλλα πιο απλά λόγια: ο λογαριασμός της πολιτική που με συνέπεια και επιμονή ακολουθεί η συγκυβέρνηση, είναι ανοιχτός και  για πάντα ανεξόφλητος. Για όσο τουλάχιστον συνεχίζουμε αδιαμαρτύρητα να συνεισφέρουμε στα κέρδη των ελάχιστων αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα να πληρώνουμε και τις ζημιές τους.

Σαν Σήμερα: 29/10/2014


1863: Ιδρύεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός.

1911: Πεθαίνει ο αμερικανός εκδότης Τζόζεφ Πούλιτζερ, ο άνθρωπος που έδωσε τον ορισμό της «κίτρινης δημοσιογραφίας», αλλά και δημιούργησε τα έγκυρα δημοσιογραφικά βραβεία που φέρουν το όνομά του.

1918: Ιδρύεται η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ).

1923: Περίπου ένα χρόνο μετά τη μικρασιατική καταστροφή, ο Κεμάλ Ατατούρκ ανακηρύσσει την Τουρκική Δημοκρατία.

1947: Το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία σχηματίζουν τη «Μπενελούξ», που αποτέλεσε τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

1956: Η Μαρία Κάλλας κάνει το ντεμπούτο της στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης με τη «Νόρμα» του Μπελίνι.

1971: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Γουαϊνόνα (Λόρα) Ράιντερ (Χόροβιτς).

1986: Πεθαίνει ο ηθοποιός Μίμης Φωτόπουλος.

1988: Ξεσπά το «σκάνδαλο Κοσκωτά», όταν ο υπουργός Παιδείας, Γιώργος Παπανδρέου, καταγγέλλει τον πρόεδρο του Ολυμπιακού για παράνομες συναλλαγές με την τράπεζα «Merrill Lynch».

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014


Τιμάμε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού ενάντια στο φασισμό-ναζισμό.
Τον αγώνα και τους νεκρούς των στρατιωτικών και του λαού στο μέτωπο και τα μετόπισθεν.

Για τις πλημμύρες στην Αττική Άμεση αποκατάσταση των ζημιών – Ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών!

Για ακόμα μια φορά η Αττική, αλλά και πολλές άλλες περιοχές της χώρας, βρέθηκαν στο έλεος των καιρικών φαινομένων. Φαινόμενα που χαρακτηρίστηκαν «ακραία», ώστε να κρυφτούν, για άλλη μια φορά, οι εγκληματικές ευθύνες κυβέρνησης και τοπικών αρχών για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι πόλεις μας. Και, προφανώς, ιδιαίτερα οι πόλεις που ζει ο φτωχότερος κόσμος, το Περιστέρι, η Ανθούπολη, το Ίλιον, η Νέα Φιλαδέλφεια, η Νίκαια, το Κερατσίνι.
Επί δεκαετίες ολόκληρες τα ρουσφέτια, το μπάζωμα ρεμάτων, η άναρχη δόμηση με μόνο στόχο το κέρδος και το βόλεμα των ημετέρων έχουν δημιουργήσει το υπόβαθρο ώστε μια κάπως δυνατότερη βροχή να κοντεύει να στοιχίσει ζωές. Πάνω σε αυτό το υπόβαθρο ήρθαν και οι μνημονιακές επιταγές που διέλυσαν κάθε είδους κρατική υπηρεσία που θα μπορούσε, έστω, να περιορίσει τη ζημιά.
Είναι γνωστή η τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι δημοτικές υπηρεσίες και οι ελλείψεις του προσωπικού που είναι απαραίτητο για την καθαριότητα, τη συντήρηση και την επέκταση των υποδομών και των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας. Κι όμως, η κυβέρνηση όχι μόνο αδιαφορεί μπροστά στο πρόβλημα, αλλά απαιτεί ακόμα περισσότερες απολύσεις από τους Δήμους!
  • Να αποζημιωθούν άμεσα και εξ' ολοκλήρου όλοι οι πληγέντες
  • Να αποκατασταθούν οι ζημιές σε δρόμους και υποδομές
  • Να γίνουν έργα ουσιαστικής αντιπλημμυρικής προστασίας
  • Καμιά απόλυση στο Δημόσιο! Ενίσχυση των υπηρεσιών των Δήμων και των Περιφερειών ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους

Σαν Σήμερα: 28/10/2014



312 μ.Χ: Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος νικά το στρατό του διεκδικητή του θρόνου Μαξέντιου, όταν «βλέπει» ως όραμα στον ουρανό ένα σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτο νίκα».

1919: Ξεκινά στις ΗΠΑ η ποτοαπαγόρευση.

1940: Η φασιστική Ιταλία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Το «Όχι» των Ελλήνων.

1940: Γεννιέται η τραγουδίστρια Πόλυ Πάνου, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Πολυτίμης Κολιοπάνου.

1944: Οι Γερμανοί ανατινάζουν κατά την υποχώρησή τους τη σήραγγα και το γεφύρι του Μπράλλου, καθώς και το γεφύρι της Παπαδιάς.

1955: Γεννιέται ο ιδιοκτήτης της «Microsoft» Μπιλ Γκέιτς.

1962: Λήξη της «κρίσης των πυραύλων», που έφερε στα πρόθυρα πυρηνικού πολέμου ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ διατάσσει την απόσυρση των σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα, με αντάλλαγμα τη μη επέμβαση των ΗΠΑ στην Κούβα.

1963: Γεννιέται ο ιταλός τραγουδιστής Έρως Ραματσότι.

1967: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Τζούλια Ρόμπερτς.

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταγγέλλει την καταδίκη της Σοφίας Καλαντίδου, πρώην βουλευτή του ΚΚΕ και πρόεδρο της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, σε 5μηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή, μετά από μήνυση της εργοδοσίας, για κινητοποίηση της 13 Φλεβάρη 2010, έξω από Σούπερ Μάρκετ της αλυσίδας Αρβανιτίδη. Στην κινητοποίηση αυτή ενώ οι εργαζόμενοι διαδήλωναν έξω απ΄ το κατάστημα ενάντια στις απολύσεις που είχαν γίνει, η προϊστάμενη του καταστήματος τους φωτογράφιζε! Η Καλαντίδου κατηγορήθηκε ότι «επιτέθηκε στην προϊστάμενη, απέσπασε τη φωτογραφική μηχανή και έσβησε τις φωτογραφίες». Μια κατηγορία που κατέρρευσε – μαζί με την «άσκηση βίας» και την «παρακώλυση λειτουργίας του καταστήματος» – για να την καταδικάσουν για «φθορά ατομική ιδιοκτησίας», γιατί «επηρέασε ψυχολογικά» και «δε σταμάτησε» αυτούς που έσβησαν τις φωτογραφίες!
Η αστική ταξική «Δικαιοσύνη» έστειλε ξανά το μήνυμά της. Ποινικοποιούνται οι εργατικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες, ακόμα και οι διαμαρτυρίες ενάντια στις απολύσεις και την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. «Δικαιώνονται», η εργοδοσία, οι μηχανισμοί της και η κυβερνητική πολιτική, ακόμα κι όταν εξόφθαλμα και χωρίς προσχήματα φακελώνουν, χαφιεδίζουν και στοχοποιούν εργαζόμενους.
Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται μέσα στο συνολικότερο πλαίσιο της φασιστικοποίησης της πολιτικής του συστήματος, η οποία συμπληρώνει και στηρίζει την πολιτική των απολύσεων, των μειώσεων μισθών, μεροκάματων και συντάξεων, στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, των μεσαιωνικών και «ελαστικών» εργασιακών σχέσεων, της καταστρατήγησης του ωραρίου, της διάλυσης της ασφάλισης. Καθώς και σ’ ένα αντεργατικό τρομοκρατικό πλαίσιο που επιδιώκει να θέσει σε παρανομία τις απεργίες, τις διαδηλώσεις κι όποιες άλλες μορφές αγώνα επιλέγουν οι εργαζόμενοι κι ο λαός, φτάνοντας να ποινικοποιεί ακόμα και κάθε απλή διαμαρτυρία.
Η τρομοκρατία δε θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει!
Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!
Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και των εργατικών αγώνων!
Κάτω ο κρατικός κι ο εργοδοτικός χαφιεδισμός!

Η υπόθεση των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων μας αφορά ΟΛΟΥΣ! Αγώνας τώρα για δουλειά – σπουδές - ελευθερίες

Οριακή έχει γίνει η κατάσταση με τους πάνω από 1700 εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα. Θυμίζουμε ότι εκτός από τους παραπάνω, 90 ακόμα έχουν πάψει εντελώς να μισθοδοτούνται (το κράτος τους θεωρεί ουσιαστικά απολυμένους) ενώ 180 έχουν απορροφηθεί σε γυμνάσια – λύκεια με βάση το δεύτερο πτυχίο που είχαν. Θυμίζουμε ακόμα ότι πολλές εκατοντάδες ακόμα έχουν υποχρεωτικά μεταταγεί ως διοικητικοί κάτω από το καθεστώς της «κινητικότητας» και ότι οι συνάδελφοι που πετάχτηκαν έξω από τη δουλειά τους είναι περίπου 2.200.
Εχουν περάσει ήδη δεκαπέντε μήνες διαθεσιμότητας. Από τη στιγμή της λήξης της απεργίας της ΟΛΜΕ το Σεπτέμβρη του 2013, οι συνάδελφοι αυτοί έχουν γίνει αντικείμενο εκτεταμένου εμπαιγμού από τα υπουργεία.

Σαν Σήμερα: 27/10/2014



1782: Γεννιέται ο ιταλός βιρτουόζος βιολιστής και συνθέτης Νικολό Παγκανίνι.

1826: Ο Ναπολέων Βοναπάρτης με το στρατό του εισέρχεται θριαμβευτικά στο Βερολίνο, μετά τη νίκη του στη μάχη της Ιένα.

1932: Γεννιέται η αμερικανίδα ποιήτρια Σίλβια Πλαθ.

1938: Η χημική βιομηχανία «Du Pont» ανακοινώνει τη δημιουργία ενός νέου συνθετικού νήματος, το οποίο ονομάζει νάιλον.

1952: Γεννιέται ο ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ρομπέρτο Μπενίνι.

1956: Γεννιέται ο τραγουδιστής Μπάμπης Τσέρτος.

1960: O πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής εγκαινιάζει το Καυτατζόγλειο στάδιο της Θεσσαλονίκης.

1962: Η αποκληθείσα «κρίση των πυραύλων» φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ένα κατασκοπευτικό αεροσκάφος U2 καταρρίπτεται στον εναέριο χώρο της Κούβας, ενώ ένα άλλο αναχαιτίζεται πάνω από τη Ρωσία. 

1978: Γεννιέται στη Σιγκαπούρη η βιολονίστρια και σόου-γούμαν Βανέσα Μέι. 

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Η αγωνία της Αριστεράς για την ψήφο εμπιστοσύνης

Πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση της Παρασκευής 10 Οκτώβρη έξω από τη Βουλή και όσο συζητιόταν η πρόταση για ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Μια συγκέντρωση η οποία, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, μάζεψε 1.500 ανθρώπους. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, που έσυρε σε αυτή και σωματεία, με πρώτη και καλύτερη την ΑΔΕΔΥ, να πιεστούν οι βουλευτές, ει δυνατόν και κυβερνητικοί, να μη δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης, να ασκηθεί πίεση για να πέσει η κυβέρνηση, να πάμε σε εκλογές και να αναλάβει αυτός τα ηνία της χώρας. Αφού βέβαια, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, εδώ και σχεδόν τρία χρόνια έχει εγκαταλείψει κάθε κινηματική αναφορά, αφού έχει κάνει τις άπειρες υποχωρήσεις και προσπαθεί εναγωνίως να βρει κέντρα στήριξης στην ντόπια αστική τάξη και σε τμήματα των ιμπεριαλιστών και αφού έχει αναγάγει ως μείζον πολιτικό ζήτημα τη στάση που θα κρατήσουν οι ανεξάρτητοι βουλευτές στην εκλογή του προέδρου Δημοκρατίας και το αν αυτοί ή κάποιοι από αυτούς χρηματίζονται ή όχι. Συμμετέχοντας έτσι σε μια πολιτική αντιπαράθεση που, πέρα από την αθλιότητα που αναδίδει, είναι πλήρως ξεκομμένη από τα πραγματικά προβλήματα του λαού. Βέβαια, φρόντισε και αυτός από πριν να κοστολογήσει τη ζωή του λαού και να πει ότι στις συγκεκριμένες συνθήκες αυτά τα ψίχουλα που μοίρασε στη ΔΕΘ μπορεί να προσδοκά ο λαός, ο οποίος έχει μεγάλες ευθύνες γι’ αυτό, μια και δεν τον έκανε κυβέρνηση το 2012, όσο τα πράγματα ήταν καλύτερα στην ελληνική οικονομία και όσο η επίθεση δεν είχε προχωρήσει τόσο! Προειδοποιώντας μας μάλιστα ότι αν δεν φροντίσουμε να τον κάνουμε κυβέρνηση, σύντομα τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δύσκολα ως προς τι μπορεί να δώσει στον λαό! Ήδη τα πρώτα δείγματα τα δίνει πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ στους δήμους και τις περιφέρεις που έχει αναλάβει τη διαχείρισή τους. Η όποια κόντρα δίνεται, έχει ένα όριο. Αυτό του κρατήματος της διοίκησης, μια και η κυβέρνηση απειλεί ακόμη και με παύσεις δημάρχους και περιφερειάρχες και η θέση –η καρέκλα– δεν πρέπει να χαθεί. Οπότε; Συμβολικές κόντρες, όπως με το ζήτημα της αξιολόγησης, και τελικά υποταγή στη νομιμότητα (π.χ. Αιγάλεω). Άλλωστε οι εκπρόσωποί του στα ΜΜΕ δείχνουν τα όριά του όταν τους ρωτούν τι θα κάνουν σε περίπτωση που οι ιμπεριαλιστές πάνε κόντρα σε αυτά που διακηρύττει. Οι απαντήσεις είναι γενικόλογες, του τύπου «θα δούμε τότε», προσπαθούν να αμβλύνουν τη στάση επιφανών εκπροσώπων και οργανισμών των ιμπεριαλιστών, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι ακόμη και οι πιο σκληροί από αυτούς μπορεί να κάνουν πίσω, και κάπου εκεί αναφέρουν και τον λαό στον οποίο λένε ότι θα στραφούν! Με ποιον τρόπο; Και ποιον λαό; Αυτόν που κατά τα άλλα είναι του καναπέ και δεν καταλαβαίνει, ή με αυτόν που οι ίδιοι φρόντισαν να του κόψουν τη φόρα, όταν επί δύο και βάλε χρόνια έβγαινε στους δρόμους αντιστεκόμενος στις τροϊκανές πολιτικές;

Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις τις εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τι ακριβώς προσδοκούσαν από αυτή τη συγκέντρωση; Ποια ακριβώς αγωνία εξέφραζαν; Να ξεμπερδεύουμε «από τον λαό και από τα αριστερά» με την κυβέρνηση, βάζοντας ως συμπλήρωμα και την πολιτική της, και όχι μέσω των βουλευτών, όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ναι, εντάξει, αλλά με ποιον τρόπο; Με το να ακολουθεί η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ κατά πόδας ως προς τις πολιτικές πρωτοβουλίες του, για να αντιπροτείνει έναν πιο αριστερό κυβερνητισμό; Γιατί τι άλλο προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όταν στη σχετική της ανακοίνωση λέει:
«Για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, εκπαίδευση, υγεία, πρέπει να καταργηθούν τα μνημόνια και οι τοκογλυφικές δανειακές συμβάσεις. Να διαγράψουμε το χρέος, όχι τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Για να βρουν δουλειά οι άνεργοι πρέπει να γίνουν χιλιάδες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα για εκπαίδευση, υγεία κ.λπ., να μειωθούν άμεσα οι ώρες δουλειάς και τα χρόνια για σύνταξη, να ξαναδουλέψουν οι επιχειρήσεις που κλείνουν, με εργατικό έλεγχο, έξω από τους νόμους της αγοράς και τις επιταγές της ΕΕ. Με εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων μπορεί η κοινωνία να τις αξιοποιήσει για τις δικές της ανάγκες, να διαγραφούν τα δάνεια για τους άνεργους και τους φτωχούς, να μη χαθεί κανένα σπίτι. Με απειθαρχία στις συνθήκες και έξοδο από Ευρωζώνη και ΕΕ δεν θα είναι ο λαός κάτω από τους διαρκείς εκβιασμούς των τοκογλύφων και τις επιταγές των πολυεθνικών». «Παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, «διαπραγμάτευσης», συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου. Δεν παρακαλάμε για κάποια ψίχουλα μέσα σε μια θάλασσα φτώχειας και ανεργίας. Αν η κοινωνία είναι ετοιμοθάνατη, δεν είναι παρηγοριά η ασπιρίνη».
Μετά έχουν άδικο όσοι λένε ότι η μόνη αγωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το πώς θα διαφοροποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και γλιτώσει την ακόμη μεγαλύτερη εκλογική αφαίμαξη;
Τι είναι τελικά αυτό που διαφοροποιεί την εξωκοινοβουλευτική, επαναστατική, αντικαπιταλιστική, κομμουνιστική και ό,τι άλλο θέλετε Αριστερά από τη ρεφορμιστική; Οι πιο αριστερές προτάσεις, ένα πρόγραμμα παρόμοιο με αυτό των ρεφορμιστών αλλά πιο ριζοσπαστικό; Ή μήπως, πέρα από τις αναγκαίες αναλύσεις της, η δράση στην εργατική τάξη, στην υπαλληλία, στους μικρομεσαίους, στους αγρότες και στη νεολαία, έτσι ώστε ο λαός να ξεπεράσει την ήττα του και την αποσυγκρότηση και να διεκδικήσει πραγματικά αυτά που του ανήκουν, αντί να περιμένει τον Μεσσία με τη μεγαλύτερη… αποφασιστικότητα στα λόγια; Και όχι μόνο να διεκδικήσει, αλλά και να ανατρέψει πολιτικές, κυβερνήσεις, το ίδιο το σύστημα.
Πραγματικά κάνει εντύπωση στην ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ενώ λέει «καμία αναμονή. Δεν περιμένουμε τις εκλογές, αν και όποτε γίνουν, ενώ αυτοί συνεχίζουν και κλιμακώνουν την επίθεση», στη συνέχεια, όπως θα ανέμενε κανείς, δεν λέει κουβέντα για το πώς ο λαός θα κλιμακώσει και αυτός την αντίστασή του, τη διεκδίκησή του, άντε την αντεπίθεσή του, αν προτιμάτε! Η όποια τέτοια αναφορά περιορίζεται στον τίτλο της ανακοίνωσης και μόνο. Για να καταλήξει: «παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, «διαπραγμάτευσης», συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου». Άρα λοιπόν η ελπίδα του λαού πρέπει να βρίσκεται σε μιαν άλλη, διαφορετική από αυτή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση; Αυτό θα είναι πλέον το αίτημα αιχμής του κινήματος; Συγγνώμη που θα το πούμε έτσι, αλλά το έχουμε ξαναδεί το έργο τη δεκαετία του ’80 στη χώρα και ξέρουμε τα αποτελέσματα, και χωρίς να θέλουμε να γινόμαστε μάντεις κακών, δεν έχουμε στοιχεία που να μας λένε ότι τώρα θα δούμε κάτι άλλο. Μάλλον χειρότερα θα είναι τα πράγματα, γιατί πέρα από τις διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες που έχουμε αναλύσει διεξοδικά, οι προσδοκίες που αφήνουν στον λαό να έχει είναι πολύ κατώτερες, όπως πολύ κατώτερη των περιστάσεων είναι και η πλειοψηφία της Αριστεράς η οποία έχει καταντήσει κυνηγός όλων αυτών που λέει και κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να αντιτείνει το αντίστοιχο σε πιο «επαναστατική» μορφή. Με τον δικό του τρόπο τα ίδια κάνει και το ΚΚΕ.
Στο δίπολο κοινοβουλευτικός - εξωκοινοβουλευτικός αγώνας, το προαιώνιο βάσανο του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, η Αριστερά, και η… εξωκοινοβουλευτική, στον τόπο μας διάλεξε τον πρώτο πόλο, επιφυλάσσοντας στον δεύτερο τον ρόλο του κολαούζου! Η μεγάλη μάχη των ημερών και των επόμενων μηνών θα είναι να μην πιάσει η κυβέρνηση τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου και να πέσει η κυβέρνηση, ενώ οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια θα αυξάνουν, ενώ η χώρα θα ξεπουλιέται όσο όσο και ενώ γύρω μας οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών δημιουργούν μια ζώνη πολέμου από τη Λιβύη μέχρι την Ουκρανία που τείνει να πνίξει και τη χώρα μας!

Σαν Σήμερα: 26/10/2014



1685: Γεννιέται ο ιταλός συνθέτης Ντομένικο Σκαρλάτι.

1795: Γεννιέται στην Κέρκυρα ο μουσουργός του «Εθνικού Ύμνου» μας Νικόλαος (Χαλκιόπουλος) Μάντζαρος.

1879: Γεννιέται, ο Λέων Μπρονστάιν, γνωστότερος ως Τρότσκι, από τις ηγετικές μορφές της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1912: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη απ΄ τους Οθωμανούς.

1916: Γεννιέται ο πολιτικός και πρόεδρος της Γαλλίας (1981-95) Φρανσουά Μιτεράν.

1929: Εγκαινιάζεται το φράγμα του Μαραθώνα. Από τη λίμνη που σχηματίστηκε θα υδρεύονται η Αθήνα και ο Πειραιάς.

1956: Θεμελιώνεται το Καυτατζόγλειο στάδιο στη Θεσσαλονίκη.

1957: Πεθαίνει στο Φράιμπουργκ ο πεζογράφος Νίκος Καζαντζάκης.

1982: Με απόφαση της πολωνικής Βουλής, τίθεται εκτός νόμου το ελεύθερο εργατικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη».

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Νέα δημοσκόπηση: Σταθερά πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ με 5 μονάδες διαφορά

Προβάδισμα 5 μονάδων του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ καταγράφεται στη δημοσκόπηση που διενήργησε η εταιρεία Pulse για την εφημερίδα "Το Ποντίκι".  Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 27%, η ΝΔ 22%, η Χρυσή Αυγή 7%, το ΠΑΣΟΚ 6,5%, το Ποτάμι 6%, το ΚΚΕ 5,5% και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 3%.
pulse_2.jpg
Η ΔΗΜΑΡ εμφανίζει ποσοστό 1,5%, ο ΛΑΟΣ 1%, ενώ το 4% δηλώνει ότι θα ψηφίσει άλλο κόμμα. Το ποσοστό των αναποφάσιστων αγγίζει το 9,5%, ενώ το 7% των ερωτηθέντων απαντά ότι, είτε θα ψηφίσει λευκό, είτε θα επιλέξει την αποχή. Στην Αναγωγή της Πρόθεσης Ψήφου επί των εγκύρων, ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με 28,5% και η ΝΔ ακολουθεί με 23,5%.
pulse2.jpg

Σαν Σήμερα: 24/10/2014



1857: Ιδρύεται το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στον κόσμο, η αγγλική Σέφιλντ.

1909: Η Ελλάδα, επί κυβερνήσεως Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, αγοράζει το θωρηκτό «Αβέρωφ», αντί 24 εκατομμυρίων δραχμών, από τα οποία τα 8 εκατομμύρια προέρχονται από κληροδότημα του Γεώργιου Αβέρωφ.

1922: Πεθαίνει ο πεζογράφος Ανδρέας Καρκαβίτσας.

1945: Τίθεται σε ισχύ ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών.

1948: Ο Μπερνάρντ Μπαρούχ εισάγει τον όρο «Ψυχρός Πόλεμος».

1973: Τελειώνει ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, με τις ισραηλινές δυνάμεις να φθάνουν 100 χιλιόμετρα έξω από το Κάιρο και 45 χιλιόμετρα έξω από τη Δαμασκό.

1980: Η πολωνική κυβέρνηση νομιμοποιεί το εργατικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη».

1982: Ο Δημήτρης Μπέης εκλέγεται δήμαρχος Αθηναίων, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ.

1987: Συγκροτείται επιτροπή της Βουλής για τις υποκλοπές. Ζητείται η παραίτηση Τόμπρα.

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Εκπροσώπηση της Κυβέρνησης στην παρέλαση για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
   ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
       ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ   
                    ΕΥΒΟΙΑΣ
      ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ

 Ταχ. Δ/νση :     Λ.  Χαϊνά 93
 Ταχ. Κωδ    :    34100 - Χαλκίδα
 Τηλέφωνο   :    2221353690
 Τηλεομοιότυπο:2221353555
 



 




                


Χαλκίδα, 23  Οκτωβρίου 2014
 Αριθ. Πρωτ: 606


Προς: Μ.Μ.Ε. Ν. Ευβοίας

         
         
        

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     

ΘΕΜΑ: Εκπροσώπηση της Κυβέρνησης στην παρέλαση για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940
ΣΧΕΤ.: Το από 22-10-2014 έγγραφο του Γενικού Γραμματέα της Κυβέρνησης

 
             Σας ενημερώνουμε ότι στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 που θα γίνουν στη Χαλκίδα, θα παραστεί ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης ο Ειδικός Γραμματέας Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Δημήτριος Ιατρίδης.


Ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Εύβοιας


Φάνης Σπανός

Μια χώρα, δυο έθνη

Στοιχείο πρώτο: Σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας «Wealth-Χ» και της ελβετικής τράπεζας UBS, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 11 υπερδισεκατομμυριούχοι από 9 που είχαν καταμετρηθεί το 2013. Η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια (14,2 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.
    Στοιχείο δεύτερο: Στην περσινή έκθεση της «Wealth-Χ» όπου έγινε η καταγραφή των κατεχόντων περιουσία μεγαλύτερη των 30 εκατ. δολαρίων η Ελλάδα αναδείχτηκε «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη» με 505 άτομα με περιουσία 60 δισ. δολάρια.
    Στοιχείο τρίτο: Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας «Credit Suisse» στην  Ελλάδα το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου από το 48,6% που συγκέντρωνε το 2007.
    Στοιχείο τέταρτο: Όπως δημοσιεύτηκε πρόσφατα («Βήμα», 24/8/2014) στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί 559 Κροίσοι με περιουσία 76 δισ. δολάρια ενώ τα κεφάλαια που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό ανέρχονται στα 140 δισ. ευρώ. Με άλλα σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων, 559 ολιγάρχες κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 45% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, ενώ τα κεφάλαια που έχουν βγει εκτός χώρας από τους «έχοντες» πλησιάζουν σχεδόν το 80% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδας.
    Ας δούμε τώρα που, σε ποια χώρα, σε ποια εποχή, συμβαίνουν τα παραπάνω. Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ των ετών 2008 – 2013, τις οποίες ανέλυσε ο συνάδελφος Θ.Ηλιοδρομίτης, έχουν προκύψει τα εξής:
  • Τα νοικοκυριά με μηνιαίο εισόδημα κάτω από 750 ευρώ αυξήθηκαν κατά 451,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε ένα δωμάτιο αυξήθηκαν κατά 41,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε κατοικίες μικρότερες των 40 τμ αυξήθηκαν κατά 31,3%.
  • Τα νοικοκυριά με κεντρική θέρμανση μειώθηκαν κατά 48,5%.
  • Τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
  • Η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5%.
  • Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 243%….
    Συμπέρασμα 1ο: Η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, όπου τα 6,3 εκατομμύρια βιώνουν το ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (στοιχεία Γραφείου Προυπολογισμού της Βουλής), έχει μετατραπεί σε έναπειραματόζωο του πιο αδυσώπητου καπιταλισμού.
    Η κρίση αξιοποιήθηκε ώστε η Ελλάδα να μετατραπεί σε παγκόσμιο εργαστήριοαποθέωσης των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων.
    Η Ελλάδα κατάντησε σημαιοφόρος του κοινωνικού δαρβινισμού και του κεφαλαιοκρατικού δόγματος ότι είτε σε συνθήκες κρίσης είτε σε συνθήκες «ανάπτυξης» οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.
    Συμπέρασμα 2ο: Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η διαπίστωση του Μπέντζαµιν Ντισραέλι, του για πολλά χρόνια πρωθυπουργού της Βρετανίας και μάλιστα της βικτωριανής εποχής, μοιάζει με ταξική… μαγνητική τομογραφία του καιρού μας: Υπάρχουν, έλεγε ο (και συντηρητικός) Ντισραέλι «δύο έθνη που µεταξύ τους δεν υπάρχει ούτε σχέση ούτε συµπάθεια και τα οποία δεν κυβερνώνται µε τους ίδιους νόµους (...). Τα δύο αυτά έθνη είναι οι πλούσιοι και οι φτωχοί».
    Επομένως κάθε «εθνική συνεννόηση» σε μια τέτοια Ελλάδα
 - την Ελλάδα που έχει αναδειχτεί σε υπόδειγμα του κεφαλαιοκρατικού νόμου ότι στον καπιταλισμό σε κάθε χώρα υπάρχουν «δυο έθνη», το ολιγομελές έθνος των καταπιεστών, από τη μια και το πολυπληθές έθνος των καταπιεσμένων, από την άλλη-
    δεν μπορεί παρά να έχει ως προαπαιτούμενο για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των πολιτικών δυνάμεων που την επικαλούνται, την ξεκάθαρη τοποθέτησή τους στο ερώτημα: Με ποιο «έθνος» και για τα συμφέροντα ποιού «έθνους»;

Σαν Σήμερα: 23/10/2014


1814: Η πρώτη επέμβαση πλαστική χειρουργικής πραγματοποιείται στην Αγγλία.

1872: Πεθαίνει ο γάλλος ποιητής και συγγραφέας Θεόφιλος Γκοτιέ.

1901: Γεννιέται στο Αιτωλικό ο φιλόσοφος και συγγραφέας Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος.

1925: Γεννιέται στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις.

1940: Γεννιέται ο βραζιλιάνος άσος του ποδοσφαίρου Πελέ (Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο).

1942: Αρχίζει η μάχη του Ελ Αλαμέιν, με τη συμμετοχή και ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

1942: Γεννιέται ο αμερικανός συγγραφέας Μάικλ Κράιτον.

1950: Πεθαίνει ο αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός Αλ Τζόνσον.

1954: Γεννιέται ο ταϊβανέζος σκηνοθέτης Ανγκ Λι.

2002: Τσετσένοι αντάρτες καταλαμβάνουν θέατρο της Μόσχας και κρατούν ομήρους 700 θεατές.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

80 χρόνια από την ίδρυση της ΟΚΔΕ: Κεντρική Εκδήλωση στην Αθήνα

80 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την θεμελίωση το 1934 του ρεύματος του επαναστατικού μαρξισμού / τροτσκισμού και της 4ης Διεθνούς στην Ελλάδα, με δύο σημαντικά ορόσημα:
– Την ίδρυση της Ο.Κ.Δ.Ε. (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας), με την οποία οι τροτσκιστές συγκροτούνται σε ανεξάρτητο ρεύμα (αργότερα τμήμα της 4ης Διεθνούς) στο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας.
– Την έκδοση του περίφημου βιβλίου του Παντελή Πουλιόπουλου «Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;», με το οποίο δόθηκε συντριπτική απάντηση στις αντιμαρξιστικές αυθαιρεσίες και σταλινικές απατεωνιές της 6ης Ολομέλειας του ΚΚΕ, όπου εγκαταλείφθηκε ο στόχος της σοσιαλιστικής επανάστασης.
Από τότε, οι έλληνες τροτσκιστές θα έχουν σταθερή παρουσία και επέμβαση, σε όλες τις περιόδους και τις μεγάλες στιγμές του ελληνικού κινήματος (δικτατορία Μεταξά, Κατοχή–Αντίσταση–Εμφύλιος, μετεμφυλιακά/Ιουλιανά, αντιδικτατορική πάλη και εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973).
Ταυτόχρονα συμπληρώνονται 40 χρόνια πάλης της Ο.Κ.Δ.Ε. στη Μεταπολίτευση, όπου η οργάνωσή μας –πολλές φορές σε αντίξοες συνθήκες– συνέβαλλε καθοριστικά στην ανάδειξη και κατανόηση κρίσιμων θεμάτων για το εργατικό κίνημα, αποτύπωσε το στίγμα της συμμετέχοντας στους αγώνες των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας.
Στα πλαίσια αυτής της επετείου, η Ο.Κ.Δ.Ε. διεξάγει πολιτική καμπάνια με σειρά εκδηλώσεων.

Κεντρική Εκδήλωση στην Αθήνα
Πέμπτη 30/10, 6:30 μμ, Πολυτεχνείο Πατησίων (κτ. Γκίνη)

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Καταδίκασαν σε αργό θάνατο τον Σάββα Ξηρό

Σε αργό θάνατο καταδίκασε τον Σάββα Ξηρό το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων του Πειραιά, απορρίπτοντας την αίτησή του για κατ’ οίκον νοσηλεία και στέλνοντάς τον πίσω στη φυλακή. Ηταν μια απόφαση πολιτική, που υπηρέτησε πλήρως το κλίμα τρομοϋστερίας. Η σκοπιμότητά της φάνηκε και από τη μεθόδευση που ακολουθήθηκε.

Στις 17 του περασμένου Ιούνη, το ίδιο δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) χρειάστηκε να «διασκεφθεί» επί εννιά ημέρες για να εκδώσει την απόφασή του. Με τα δεδομένα που είχε δεν μπορούσε να εκδώσει απορριπτική απόφαση, όπως είχε προτείνει ο εισαγγελέας της έδρας Παπαδιάς. Σ’ αυτές τις εννιά μέρες κατάφερε να μηχανευτεί έναν άλλο τρόπο για να φτάσει με… ασφάλεια δικαίου στην απόφαση. Αγνόησε όλες τις χρόνιες παθήσεις του Σ. Ξηρού, που έχουν ανεβάσει την αναπηρία του στο 93%, και περιορίστηκε μόνο στη σκλήρυνση κατά πλάκας, αποφασίζοντας να εξετάσουν τον πολιτικό κρατούμενοι τρεις νευρολόγοι, ως εμπειρογνώμονες διορισμένοι από το δικαστήριο, προκειμένου να αποφανθούν αν αυτός πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας και αν η παραμονή του στη φυλακή δημιουργεί δυσμενή αποτελέσματα στην έκβαση της υγείας του. Με δυο ad hoc γνωματεύσεις, ενταγμένες στο πνεύμα της τρομοϋστερίας αλλά καλυμμένες με το μανδύα της επιστημοσύνης, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στην απόρριψη του αιτήματος.
Αυτός ήταν ο τελικός σκοπός. Η μεθόδευση αφορούσε την επίτευξή του. Η σύνθεση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της 14ης Οκτώβρη τα βρήκε όλα έτοιμα, έτσι που η εισαγγελέας Μ. Τρουπή να κάνει πρόταση απόρριψης του αιτήματος και το δικαστήριο να τη δεχτεί, αυτοαναγορευόμενο σε τρομοδικείο που δικάζει επί τη βάσει πολιτικών σκοπιμοτήτων. Αντιμετώπισαν τον Σάββα Ξηρό ως πολιτικό αντίπαλο του καπιταλιστικού συστήματος και όχι ως ένα φυλακισμένο που αργοπεθαίνει κάθε μέρα, χωρίς να έχει τη στοιχειώδη ιατρική φροντίδα που κάθε άρρωστος δικαιούται. Οταν πρόκειται για πολιτικούς αντιπάλους, ο ανθρωπισμός, για τον οποίο τόσο καμαρώνει η αστική κοινωνία, πετιέται στα σκουπίδια. Το εσφαλμένο της απόφασης της 17ης Ιούνη, διότι περιόριζε το ζήτημα στην εξέταση μόνο της σκλήρυνσης κατά πλάκας, υπογράμμισε στην αρχική της τοποθέτηση και η συνήγορος υπεράσπισης Αννυ Παπαρρούσου.

Για να καταλάβουμε καλύτερα τη μεθόδευση και τη βαρβαρότητα αυτής της απόφασης, πρέπει να ανατρέξουμε στα δεδομένα της υπόθεσης. Μετά τον τραυματισμό του, ο Σ. Ξηρός είχε αναπηρία 68%. Πλέον, η αναπηρία του φτάνει το 93%, όπως πιστοποιείται από γνωμάτευση επιτροπής αναπηρίας του ΙΚΑ. Το συνολικό αυτό ποσοστό αναπηρίας προκύπτει από τις παθήσεις και στα δύο μάτια (ποσοστό αναπηρίας 85%), από τον ακρωτηριασμό δακτύλων (ποσοστό αναπηρίας 35%), από τη βαρηκοΐα (ποσοστό αναπηρίας 25%), από τη μυελοπάθεια και από βρογχικό άσθμα, υπό συνεχή αγωγή με βρογχοδιασταλτικά (δεν προσδιορίζει ποσοστό). Πέρα από τη γνωμάτευση του ΙΚΑ, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης από κανένα, υπάρχει πρόβλημα με οζίδια που βρέθηκαν στους πνεύμονες. Ομως, με τις ωμές επεμβάσεις της Αντιτρομοκρατικής στους διευθυντές των κρατικών νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης και της Λάρισας, δεν κατέστη δυνατόν να διαγνωστεί αν υπάρχει κακοήθεια. Σημειωτέον ότι ο Σ. Ξηρός έχει κάνει και αιμοπτύσεις.

Η γνωμάτευση του ΙΚΑ δεν ήταν το μοναδικό στοιχείο που εισέφεραν στις 17 Ιούνη οι συνήγοροι υπεράσπισης του Σ. Ξηρού, Α. Παπαρρούσου και Σπύρος Φυτράκης. Στη δίκη εκείνη κατέθεσαν ως μάρτυρες:

– Δύο ιατροδικαστές της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Πειραιά, οι Ηλ. Μπογιώκας και Δ. Τσαγκρή (ο πρώτος είναι ο προϊστάμενος), οι οποίοι έχουν εξετάσει κατ’ επανάληψη τον Σ. Ξηρό και γνωρίζουν τον ιατρικό του φάκελο. Και οι δύο περιέγραψαν το σύνολο των ασθενειών που τον ταλαιπωρούν και τόνισαν με κατηγορηματικό τρόπο ότι αυτές δεν μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν στο κατ’ ευφημισμόν Νοσοκομείο Κρατουμένων, αλλά χρειάζεται ένα οργανωμένο νοσοκομείο για να αντιμετωπίσει τα πολλαπλά προβλήματα ενός τέτοιου πολυασθενούς.

– Δύο ιδιώτες ιατροδικαστές, οι Σ. Τσαντήρης και Ε. Καλλίτσης, που παρακολουθούν τον Σ. Ξηρό και κλήθηκαν από την υπεράσπιση. Υπήρξαν αναλυτικότατοι στις τοποθετήσεις τους και απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις της έδρας με πειστικό τρόπο και επιστημονικά επιχειρήματα. Αναφέρθηκαν στις δύο μεταγωγές του Σ. Ξηρού στο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας και υποστήριξαν ότι με τον τρόπο που έγιναν ήταν σκέτη κοροϊδία. Επεσήμαναν ότι δεν μπορεί να γίνει πραγματική νοσηλεία και να αντιμετωπιστούν τα πολλαπλά προβλήματα υγείας του συγκεκριμένου ασθενούς, γιατί κανένα νοσοκομείο δε διαθέτει όλες τις εξειδικευμένες κλινικές. Αναφέρθηκαν στον κίνδυνο λοιμώξεων που υπάρχει στα νοσοκομεία, τόνισαν ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι νόσος που χρειάζεται ψυχική ηρεμία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατ’ οίκον νοσηλεία είναι μονόδρομος.

– Η παθολόγος Δ. Καραμήτσου (είχε μεσολαβήσει για να γίνει ο Σ. Ξηρός δεκτός από το Πανεπιστημιακό της Λάρισας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ Τ. Κουράκης και η συνάδελφός του Β. Κατριβάνου.

Το δικαστήριο, όμως, έψαχνε να βρει τρόπο να ξεπεράσει τις καταθέσεις τόσων γιατρών (με βαρύνουσες, ασφαλώς, αυτές των δύο κρατικών ιατροδικαστών) και μετά από «εγκυμοσύνη» εννιά ημερών «γέννησε» το κόλπο του περιορισμού  της υπόθεσης μόνο σε μια νόσο και του ορισμού πραγματογνωμόνων. Ο ένας πραγματογνώμονας επιλέχτηκε από τον κατάλογο και οι άλλοι δύο εκτός καταλόγου. Μπορεί κανείς να εικάσει πολλά για τα κριτήρια της επιλογής, όμως εμείς θα μείνουμε στο τι έκαναν. Είδαν τον Σάββα μια φορά, είδαν και τον ιατρικό φάκελο (κατά δήλωσή τους) και απεφάνθησαν με τον τρόπο που ήθελε το δικαστήριο. Το πόσο συνεπές είναι αυτό με τον όρκο του Ιπποκράτη, την ιατρική δεοντολογία και τη βιοηθική το αφήνουμε στην κρίση του αναγνώστη.

Ο νευρολόγος Ι. Μάρκου ορκίστηκε στις 24 Ιούλη, εξέτασε τον Σ. Ξηρό στο κατ’ ευφημισμόν Νοσοκομείο Κρατουμένων στις 5 Αυγούστου και παρέδωσε την τηλεγραφική γνωμάτευσή του στις 29 Σεπτέμβρη. Αποδέχεται μεν ότι ο Σ. Ξηρός πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά η λύση που προτείνει είναι η φαρμακευτική αγωγή (που μπορεί να γίνει και στη φυλακή) και οι τακτικοί αιματολογικοί έλεγχοι. Αποφαίνεται και για την «επίπτωση του άγχους στην εξέλιξη της νόσου». Υπάρχουν, λέει, «πολλές μελέτες που αποδεικνύουν ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εξέλιξή της», όμως «πρέπει να σημειωθεί ότι το άγχος δεν δύναται να ποσοτικοποιηθεί και αποτελεί καθαρά υποκειμενική αντίληψη για κάθε ασθενή», γι’ αυτό και –κατά την άποψή του– «είναι αδύνατον να συσχετισθεί αιτιολογικά το stress που πιθανώς βιώνει ο ασθενής στη φυλακή με συγκεκριμένη πιθανότητα υποτροπής της νόσου»!!!





Ο γιατρός αυτός έφτασε στο σημείο να εμφανιστεί στο δικαστήριο και να ζητήσει από την προεδρεύουσα Ι. Βρεττού, την ώρα που αυτή διάβαζε την έκθεσή του, να καταθέσει ως μάρτυρας! Στην αρχή το δικαστήριο επιφυλάχτηκε και στη συνέχεια αποφάσισε να τον εξετάσει. Επιβεβαίωσε την έκθεσή του και προσέθεσε, απαντώντας σε ερώτηση της εισαγγελέα σχετική με την εξέλιξη τη νόσου, ότι «μιλάμε για ήπια εξέλιξη», ενώ στην γνωμάτευσή του αναφέρει ότι «οι πιθανότητες εξέλιξης της νόσου, υπό αγωγή, σε βαριά κλινική εικόνα είναι σημαντικά μειωμένες». Με την απάντησή του για «ήπια εξέλιξη» ήρθε να βοηθήσει τόσο την εισαγγελέα όσο και το τρομοδικείο στην απόρριψη της αίτησης του Σ. Ξηρού. Η άποψη που εξέφραζε στη γνωμάτευση, ότι υπάρχουν και πιθανότητες για βαριά κλινική εξέλιξη, δημιουργούσε προβλήματα. Μπορεί, λοιπόν, ο καθένας να κρίνει τι ήταν αυτό που οδήγησε έναν πραγματογνώμονα-γιατρό ν’ αφήσει τη δουλειά του και να προσέλθει… αυτοβούλως να καταθέσει σ’ ένα δικαστήριο που δεν τον είχε καλέσει ως μάρτυρα.

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του συγκεκριμένου μάρτυρα, ο Σ. Ξηρός ανέβασε τα μπατζάκια του παντελονιού του, του έδειξε την άθλια κατάσταση των ποδιών του από τη μόλυνση που υπέστη και του ζήτησε τη γνώμη του. Είμαι νευρολόγος και δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη, ήταν η απάντησή του!

Οι άλλοι δύο νευρολόγοι ήταν οι Ελ. Σταμπουλής και Κ. Κυλιντηρέας, καθηγητής και αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, αντίστοιχα, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν, φυσικά, στο δικαστήριο. Ορκίστηκαν στις 31 Ιούλη, αναφέρουν ότι εξέτασαν τον Σ. Ξηρό (χωρίς να αναφέρουν ημερομηνία) και ότι «μελέτησαν λεπτομερώς τον ιατρικό του φάκελο» και παρέδωσαν την κοινή γνωμάτευσή τους, έκτασης μίας σελίδας με μεγάλα γράμματα (!) στις 12 Οκτώβρη! Αυτοί, σε αντίθεση με τον Ι. Μάρκου, αποφαίνονται ότι ο Σ. Ξηρός δεν πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά από «μυελοπάθεια αγνώστου αιτιολογίας»! Για να υπάρχει και κάλυψη, προσέθεσαν: «Το ενδεχόμενο της σκληρύνσεως κατά πλάκας λόγω της φύσεως της ασθένειας και των απεικονιστικών ευρημέτων δεν δύναται να αποκλεισθεί, όπως και η πιθανότητα άλλου ανοσολογικού νοσήματος»! Στο «διά ταύτα» κατέληξαν ότι… δεν τρέχει τίποτα: «Δεν υφίστανται στοιχεία ενεργότητας της νόσου ούτε αντικειμενικά ευρήματα απαιτούντα άμεση θεραπεία. Η μόνη μας σύσταση είναι η ιατρική παρακολούθηση και επανεξέταση με νέο απεικονιστικό έλεγχο σε 6 μήνες»!


Σε όσα παρατέθηκαν παραπάνω μπορεί οποιοσδήποτε καλόπιστος άνθρωπος να δει ξεκάθαρα τη μεθόδευση του δικαστικού συστήματος. Πρώτα περιόρισαν τις παθήσεις του Σ. Ξηρού στη σκλήρυνση κατά πλάκας και στη συνέχεια αναζήτησαν τις κατάλληλες γνωματεύσεις για να καταλήξουν στην εκ των προτέρων ληφθείσα απόφασή τους. Δε δίστασαν να ακυρώσουν όχι μόνο τους ιδιώτες ιατροδικαστές, όχι μόνο τους γιατρούς Τάσο Κουράκη και Νίκο Μανιό (κατέθεσαν πάλι ως μάρτυρες), αλλά και τους δύο ιατροδικαστές της Ιατροδικαστικής Υπηρεσία Πειραιά, των οποίων οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, μετά από αίτημα της συνηγόρου Α. Παπαρρούσου, θεωρήθηκαν ως αναγνωστέα έγγραφα και διαβάστηκαν. Η συνήγορος ζήτησε ακόμη να διαβαστεί ένα απόσπασμα από τη γνωμάτευση του προϊστάμενου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσία Πειραιά, που μεταξύ των άλλων δήλωνε ότι είναι απαράδεκτο που δεν έμεινε στο νοσοκομείο Σ. Ξηρός.

Η διαδικασία ξεκίνησε αργά και τον Σ. Ξηρό φρουρούσαν βαριά οπλισμένοι αστυνομικοί, μη τυχόν και δεν επικρατήσει και μέσα στη δικαστική αίθουσα το κλίμα τρομοϋστερίας. Αρχισε με τους συνηγόρους υπεράσπισης να παρουσιάζουν εν συντομία το ιστορικό των προσπαθειών τους να νοσηλευθεί ο Σ. Ξηρός σε κρατικά νοσοκομεία, οι οποίες δεν καρποφόρησαν και έτσι προέκυψε ως μονόδρομος η ανάγκη της κατ’ οίκον νοσηλείας του. Μετά την ανάγνωση των εγγράφων, εξετάστηκαν ως μάρτυρες οι ιατροδικαστές Σ. Τσαντήρης και Ε. Καλλίτσης, ο καθηγητής Ιατρικής και βουλευτής  Τ. Κουράκης και ο οφθαλμίατρος Ν. Μανιός, οι οποίοι αναφέρθηκαν με πληρότητα σε όλες τις παθήσεις του Σ. Ξηρού και τόνισαν ότι η λύση της κατ’ οίκον νοσηλείας είναι μονόδρομος. Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέτειναν και οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης Α. Παπαρρούσου και Σπ. Φυτράκη, οι οποίοι δεν παρέλειψαν να ξαναθυμίσουν ότι η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για βασανιστήρια στον Σ. Ξηρό.

Εισαγγελέας και τρομοδικείο, όμως, αγνόησαν τα πάντα, απέρριψαν το αίτημα του Σ. Ξηρού για κατ’ οίκον νοσηλεία και τον έστειλαν πίσω στη φυλακή για να βαδίσει στο Γολγοθά του αργού θανάτου. Τον αντιμετώπισαν ακόμη μια φορά ως πολιτικό αντίπαλο του μισητού καπιταλιστικού συστήματος. Ο Σάββας δεν είναι ένας κοινός ποινικός κρατούμενος, ούτε χουντικός, στους οποίους έδιναν (στον Παττακό ακόμα δίνουν!) απανωτές εξάμηνες «κατ' οίκον νοσηλείες» επί σειρά ετών.

Περιττεύει να πούμε ότι αγώνας για την ικανοποίηση του αιτήματος του Σ. Ξηρού πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την τελική του δικαίωση.

ΥΓ: Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι στην εισαγγελική έδρα κάθησε η αντεισαγγελέας Εφετών Μ. Τρουπή, η οποία την περίοδο που ο Χριστόδουλος Ξηρός είχε πάρει άδειες (μέχρι και την τελευταία άδεια) ήταν επίτροπος στις φυλακές Κορυδαλλού. Για την υπόθεση αυτή πέρασε πειθαρχικό και απαλλάχτηκε, όμως για την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης και την ηγεσία του δικαστικού συστήματος τέτοιες παραπομπές αποτελούν ψεγάδι που βαραίνει στην εξέλιξη ενός δικαστικού. Εύλογα σκέπτεται κάποιος, ότι η συγκεκριμένη εισαγγελέας θεώρησε την επιλογή της για την έδρα της συγκεκριμένης υπόθεσης, αν η επιλογή ήταν τυχαία, ως ευκαιρία για να σβήσει το «ψεγάδι».

Σαν Σήμερα: 21/10/2014



1858: Εγκαινιάζεται στο Παρίσι το περίφημο καμπαρέ «Καν-Καν».

1907: Γεννιέται ο ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος, ο κυριότερος εκφραστής του σουρεαλισμού στη χώρα μας.

1918: Πρώτο εργατικό συνέδριο στην Ελλάδα, στο φουαγιέ του «Βασιλικού Θεάτρου» στην Αθήνα.

1924: Γεννιέται η μεγάλη κυρία της σάλσα Σέλια Κρουζ.

1952: Μιλώντας στο 19ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, λέει το περίφημο: «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος. Όλοι οι σκύλοι μια γενιά».

1961: Ο Μπομπ Ντίλαν ηχογραφεί το ομώνυμο πρώτο άλμπουμ του. Είναι μόλις 20 ετών και η ηχογράφηση κοστίζει 400 δολάρια.

1969: Πεθαίνει ο αμερικανός συγγραφέας Τζακ Κέρουακ, εμβληματική μορφή του κινήματος των «μπίτνικς».

1984: Πεθαίνει ο γάλλος σκηνοθέτης Φρανσουά Τριφό.

1996: Πεθαίνει ο αντιβασιλέας της χούντας Γεώργιος Ζωϊτάκης.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014


Σαν Σήμερα: 20/10/2014


1820: Ο Υψηλάντης και οι «Φιλικοί» αποφασίζουν να κηρύξουν επανάσταση στη Μολδοβλαχία.

1820: Οι Ισπανοί πουλάνε στους Αμερικανούς ένα μεγάλο μέρος της Φλόριδα για 5 εκατομμύρια δολάρια.

1864: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Sunday Times».

1864: Ο Αβραάμ Λίνκολν καθιερώνει στις ΗΠΑ την «Ημέρα των Ευχαριστιών».

1912: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει τα Γιαννιτσά.

1950: Ο Μητροπολίτης Κιτίου Μακάριος εκλέγεται ομόφωνα απ’ την «Εκλογική Σύνοδο» Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

1950: Γεννιέται ο αμερικανός ρόκερ Τομ Πέτι.

1968: Ο έλληνας «κροίσος» Αριστοτέλης Ωνάσης παντρεύεται στο Σκορπιό την Τζάκι Κένεντι.

1980: Ξεσηκώνονται οι μοναχοί στα Μετέωρα για τα γυρίσματα της ταινίας «Ο Άγιος», με πρωταγωνιστή των Ρότζερ Μουρ. «Ντύνουν» τα κτίρια των μοναστηριών με αδιαφανές πλαστικό για να τα προστατέψουν από την ιερόσυλη κάμερα των άγγλων τεχνικών.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Αρπάχτε τα, αλλά… «εντίμως»! Του Νίκου Μπογιόπουλου.


Όταν η «Siemens» μοιράζει 1,5 δισ. ευρώ σε «μαύρο» χρήμα για να κάνει τις δουλειές της σε 160 χώρες ανά τον κόσμο, αυτό λέγεται «μίζες», «διαφθορά» και «σκάνδαλο». Όταν, όμως, οι υποψήφιοι των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων επιχορηγούνται με 1,5 δισ. δολάρια από τους πολυεθνικούς κολοσσούς των ΗΠΑ, για να διεξαγάγουν τον προεκλογικό τους αγώνα, αυτό λέγεται «εκλογές»...

    Το σημειώνουμε, διότι ορισμένοι «οργανικοί διανοούμενοι» της πλάκας, τρέφουν ένα ασίγαστο πάθος για το «αμερικάνικο όνειρο», το οποίο προσπαθούν να το πουλήσουν σαν «αμερικανικό παράδειγμα», που πρέπει μάλιστα να το ακολουθήσουμε κι εμείς ως λαός και ως χώρα.
    Το ακατανίκητο επιχείρημά τους είναι ότι αν τα κόμματα θέλουν να τα πιάνουν, τότε να το κάνουν ανοιχτά, να το γνωρίζει ο ψηφοφόρος και τότε «όλα μέλι γάλα». Αλλά το βασικό στην υπόθεση δεν είναι αν τα κόμματα που κυβερνούν στην Αμερική, στην Ελλάδα, στην Ουγκάντα και όπου δραστηριοποιούνται οι «Siemens» τα πιάνουν φανερά ή κρυφά. Το θέμα – όταν τα πιάνουν - είναι ότι τα πιάνουν!
    Ορισμένοι θέλουν το μοντέλο «αμερικανικής δημοκρατίας», όπου η κάθε εταιρεία θα έχει τους «δικούς της» βουλευτές, υπουργούς, πρωθυπουργούς και προέδρους, να αποτελέσει εισαγώγιμο είδος και στην Ελλάδα.
    Δε φτάνει, δηλαδή, που το πολιτικό σύστημα που υπηρετούν και υποστηρίζουν πιάνεται ενίοτε στα πράσα να εξαργυρώνει τη δημαγωγία προς το λαό στα «μαύρα» ταμεία της διαπλοκής, θέλουν να επιβάλουν και τη γύμνια τους σαν «διαφάνεια» (!), την θρυλούμενη σχέση υπαλληλίας τους προς τα μεγάλα συμφέροντα σαν «πολιτική εντιμότητα» (!) και την ξετσιπωσιά σαν «ηθική ακεραιότητα»!
    Σε λίγο, μπορεί να μας πουν ακόμα και ότι το μοντέλο της «φόρα παρτίδα» εξάρτησης του πολιτικού κατεστημένου από τις πολυεθνικές συνιστά...εκχριστιανισμό της πολιτικής ζωής κατά τα πρότυπα της ευαγγελικής συνταγής«εξομολογημένη αμαρτία ουκ έστιν αμαρτία».
    Κλασική περίπτωση, όπου το κρέας βαφτίζεται ψάρι. Αλλά και εξαιρετική η ομολογία που κρύβεται πίσω από όλα αυτά: ότι τέτοιο που είναι το σύστημά τους δεν έχει καμία ελπίδα, κατά πώς προκύπτει από τα λεγόμενά τους, να υπάρξει χωρίς και πέρα από τους ξεπουλημένους που θα βαφτίζουν το ξεπούλημά τους σαν αποδοχή… χορηγίας.
Η «μίζα» βαφτίζεται «χορηγία»;
   Πριν ισχυριστεί κάποιος ότι υπερβάλλουμε να τον ενημερώσουμε: Μόλις χτες ψηφίστηκε στη Βουλή – από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ - ο νόμος με τίτλο:«Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και των αιρετών αντιπροσώπων Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
    Οι βασικές ρυθμίσεις είναι δυο:
    1ο) Υποχρεώνει τα κόμματα να παραδίδουν πλήρη στοιχεία, από ονοματεπώνυμο μέχρι ΑΦΜ και αριθμό ταυτότητας, για κάθε φίλο ή μέλος τους που προσφέρει ενίσχυση στο κόμμα ακόμα και για κουπόνια του ενός ή δυο ευρώ!
    2ο) Την ίδια στιγμή «ευλογεί» και επίσημα την ανοιχτή χρηματοδότηση κομμάτων από επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, όχι μόνο αίρει την απαγόρευση που ισχύει στη χρηματοδότηση κομμάτων από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αλλάπροσφέρει και φοροαπαλλαγές σε επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν κόμματα!
    Έτσι, λοιπόν, μετά τη «σωτηρία» του τόπου, οι κύριοι της τρόικας (η τρόικα είχε θέσει την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου στα «προαπαιτούμενα» για να συνεχίζει να μας «σώζει» και φυσικά η κυβέρνηση έσπευσε να την ικανοποιήσει) θα μας φέρουν και το τέλος της πολιτικής διαπλοκής.
    Η αλήθεια είναι ότι - και σε αυτό το ζήτημα - το εγχώριο καθεστωτικό σύστημα που επίλεκτα στελέχη του έχουν εντοπιστεί να συμμετέχουν στα σουαρέ της αρπαγής, της λεηλασίας, της λαμογιάς και της «Siemens», κρύβεται πίσω από την τρόικα. Χρόνια τώρα θέλουν να επιβάλουν το συγκεκριμένο μέτρο. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να το εντάξουν κι αυτό στα «προαπαιτούμενα».
«Αμερικάνικο όνειρο»…
    Ας δούμε ορισμένες πλευρές του ζητήματος.
    Πρώτον: Λένε ότι ο νόμος στοχεύει στη «διαφάνεια» για τις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων και των εταιρειών-χρηματοδοτών τους. Ρωτάμε: Αν τα λεφτά από τη Siemens ο Τσουκάτος και ο Μαντέλης τα έπαιρναν με... απόδειξη, η διαπλοκή θα ήταν μικρότερη;

    Δεύτερον: Μας λένε να δούμε τι γίνεται στην Αμερική. Πολύ ευχαρίστως:Morgan StanleyUBS AmericasGoldman SachsCitigroupUS GovernmentBankof AmericaMicrosoft. Πρόκειται για αμερικανικές πολυεθνικές, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τράπεζες, εταιρείες πληροφορικής που, όπως δημοσιεύτηκε το 2004, αποτέλεσαν τους μεγαλύτερους χρηματοδότες των υποψήφιων προέδρων Μπους και Κέρι. Αλήθεια:Η δημοσιοποίηση των χρηματοδοτών του Μπους και του Κέρι τους καθιστούσε λιγότερο διαπλεκόμενους με τους χρηματοδότες τους; 
    Πάμε στις εκλογές των ΗΠΑ το 2008:

  • Στη λίστα με τις πολυεθνικές που χρηματοδότησαν τον έναν υποψήφιο, στην 1η θέση βρισκόταν η Goldman Sachs. Η ίδια εταιρεία βρισκόταν στην 4η θέση των χρηματοδοτών και του άλλου υποψηφίου.
  • Στη λίστα με τους μεγαλοκαρχαρίες του χρηματοπιστωτικού καρτέλ που είχαν σπονσοράρει τον έναν υποψήφιο, η Citigroup βρισκόταν στην 3η θέση. Στη λίστα με τους ισχυρούς σπόνσορες του άλλου υποψήφιου, η ίδια εταιρεία, η Citigroup, βρισκόταν στη 2η θέση.
  • Ο ένας είχε στη 4η θέση της λίστας των μεγάλων χρηματοδοτών του την JP Morgan. Ο άλλος την είχε στην 5η θέση.
  • Ο ένας είχε στη λίστα με τους μεγάλους χορηγούς του τα πιράνχας της UBS AG στην 7η θέση. Ο άλλος την είχε στη 15η θέση.
Αλήθεια, το ότι οι πολυεθνικές τα έχωσαν και στον Ομπάμα και στον Μακέιν, κι αυτό καταγράφηκε και καταγράφεται δημόσια, καθιστά λιγότερη τη διαπλοκή τους;

    Τρίτον: Αν ο Σαρκοζί τα έπαιρνε με απόδειξη από την Μπετανκούρ ή αν ο μπερλουσκονισμός ό,τι έκανε το έκανε με απόδειξη, η βρωμιά θα ήταν μικρότερη;
    Τέταρτον: Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη διαπλοκής από το τι πολιτική εφαρμόζεις; Τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετείς; Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη πολιτικής διαπλοκής από τους νόμους, τα ξεπουλήματα, τις εκποιήσεις, τις φοροαπαλλαγές, τα πακέτα σε τράπεζες κτλ. που ψηφίζει ή δεν ψηφίζει ένα κόμμα; Ο φερετζές ότι δεν τα πιάνουν κάτω από το τραπέζι τους μάρανε;

Αβυσσαλέα υποκρισία
    Αυτό που βαφτίζουν οικονομικό έλεγχο των κομμάτων για κάθε ένα ευρώ που πάει στα ταμεία τους από συνδρομές, ενισχύσεις κτλ., δεν αφορά τα κόμματα του συστήματος. Έχει ευθέως στόχο να βάλει στο χέρι εκείνα τα κόμματα που βρίσκονται απέναντι από το σύστημα.Έχει στόχο να ελέγξει, να περιορίσει και να υπονομεύσει την πολιτική αυτοτέλεια των αντισυστημικών κομμάτων.
    Τα κόμματα που εμπλέκονται στις «μίζες» από τη «Siemens», αυτοί που ποτέ δεν έδωσαν εξήγηση για το «πόθεν» των χλιδάτων προεκλογικών κέντρωντων υποψηφίων τους και για τις φαραωνικές προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων τους, που ποτέ δεν εισέπραξαν φράγκο από τα δεκάδες δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής των πλουτοκρατών, που στέλνουν χαιρετίσματα στους θαμώνες της «λίστας Λαγκάρντ», δεν έχουν λόγο να ανησυχούν.

«Τα πράγματα έχουν αλλάξει» (;)

    Ας μπούμε στον κόπο να παρακάμψουμε (για την ανάγκη της συζήτησης και μόνο) την αβυσσαλέα υποκρισία τους. Ας δεχτούμε, επίσης, ότι είναι τόσο ανιστόρητοι, ώστε δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά. Ότι, για παράδειγμα, δεν γνωρίζουν τίποτα για τις διώξεις ανθρώπων στο παρελθόν -εδώ στην Ελλάδα- με μοναδική «κατηγορία» όχι είχαν ενισχύσει οικονομικά το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ότι δεν γνωρίζουν τίποτα για τον Νικηφορίδη που στήθηκε στον τοίχο με την «κατηγορία» ότι μάζευε υπογραφές κατά των πυρηνικών και ότι διοργάνωνε «εράνους», υπέρ της ειρήνης.
   Αλλά πώς να δεχτούμε ότι αυτά που λένε τα πιστεύουν; Ότι, δηλαδή, «οι εποχές έχουν αλλάξει» και ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος φακελώματος». Όμως:

  • Πώς να τους πιστέψεις όταν είναι τα κόμματά τους που συμμετέχουν και υμνούν μια Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου για παράδειγμα (αυτήν τη στιγμή!) τα μισά Κομμουνιστικά Κόμματα έχουν κηρυχτεί παράνομα!
  • Πώς να τους πιστέψεις όταν η ΕΕ τα κάνει πλακάκια με τους ναζί της Ουκρανίας;
  • Πώς να τους πιστέψεις όταν ζητούν, για παράδειγμα, από το ΚΚΕ ή από τον ΣΥΡΙΖΑ, ή από κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, να δίνουν τα στοιχεία των ανθρώπων που τα ενισχύουν με 1 ή δυο ευρώ σε έναν κρατικό μηχανισμό από τον οποίο δεν λείπουν οι «Μπαλτάκοι»;
Φακέλωμα του πολιτικού φρονήματος
    Ας έρθουμε στο κατά τη γνώμη μας ουσιαστικότερο:
    Το να ενισχύεις οικονομικά ένα πολιτικό κόμμα είναι κάτι που συνδέεται άμεσα με το πολιτικό φρόνημα. Αλλά η ελευθερία του πολιτικού φρονήματος βρίσκεται στην καρδιά αυτού που οι ίδιοι αποκαλούν «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα». Βρίσκεται στην καρδιά δηλαδή των ατομικών, των κοινωνικών και των πολιτικών ελευθεριών.
    Συνεπώς, αυτοί που… φοροαπαλλάσσουν τις εταιρείες όταν χρηματοδοτούν κόμματα και πολιτικούς, τι ακριβώς ζητούν από έναν αντισυστημικό ή αντικαθεστωτικό ή αντικαπιταλιστικό ή αντι- ιμπεριαλιστικό ή κομμουνιστικό πολιτικό φορέα; Να συμφωνήσει και, ακόμα χειρότερα, να συνεργήσει και να συνεργαστεί (!) με τους κρατικούς μηχανισμούς για την καταγραφή και τον έλεγχο του πολιτικού φρονήματος των εργαζομένων που το στηρίζουν;
   Τι ακριβώς ζητούν από ένα κόμμα που βρίσκεται απέναντι στην εξουσία τους; Να δώσει διευθύνσεις και ονόματα των μελών του (που καταβάλλουν τις συνδρομές τους στο κόμμα), των οπαδών και των φίλων του (που συμμετέχουν και συμβάλλουν στην οικονομική του ενίσχυση), να «κατονομάσει» τους «συμπαθούντες»; Να «δώσει» στο κράτος και στους μηχανισμούς του τους «συνοδοιπόρους» του; Με άλλα λόγια, του ζητούν να συμφωνήσει και, ακόμα χειρότερα, να συνεργήσει και να συνεργαστεί (!) στο φακέλωμά του;
    Μα είναι με τα καλά τους οι άνθρωποι;

Αρπάχτε τα, αλλά… «εντίμως»! Του Νίκου Μπογιόπουλου.

Αρπάχτε τα, αλλά… «εντίμως»!
Όταν η «Siemens» μοιράζει 1,5 δισ. ευρώ σε «μαύρο» χρήμα για να κάνει τις δουλειές της σε 160 χώρες ανά τον κόσμο, αυτό λέγεται «μίζες», «διαφθορά» και «σκάνδαλο». Όταν, όμως, οι υποψήφιοι των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων επιχορηγούνται με 1,5 δισ. δολάρια από τους πολυεθνικούς κολοσσούς των ΗΠΑ, για να διεξαγάγουν τον προεκλογικό τους αγώνα, αυτό λέγεται «εκλογές»...

    Το σημειώνουμε, διότι ορισμένοι «οργανικοί διανοούμενοι» της πλάκας, τρέφουν ένα ασίγαστο πάθος για το «αμερικάνικο όνειρο», το οποίο προσπαθούν να το πουλήσουν σαν «αμερικανικό παράδειγμα», που πρέπει μάλιστα να το ακολουθήσουμε κι εμείς ως λαός και ως χώρα.
    Το ακατανίκητο επιχείρημά τους είναι ότι αν τα κόμματα θέλουν να τα πιάνουν, τότε να το κάνουν ανοιχτά, να το γνωρίζει ο ψηφοφόρος και τότε «όλα μέλι γάλα». Αλλά το βασικό στην υπόθεση δεν είναι αν τα κόμματα που κυβερνούν στην Αμερική, στην Ελλάδα, στην Ουγκάντα και όπου δραστηριοποιούνται οι «Siemens» τα πιάνουν φανερά ή κρυφά. Το θέμα – όταν τα πιάνουν - είναι ότι τα πιάνουν!
    Ορισμένοι θέλουν το μοντέλο «αμερικανικής δημοκρατίας», όπου η κάθε εταιρεία θα έχει τους «δικούς της» βουλευτές, υπουργούς, πρωθυπουργούς και προέδρους, να αποτελέσει εισαγώγιμο είδος και στην Ελλάδα.
    Δε φτάνει, δηλαδή, που το πολιτικό σύστημα που υπηρετούν και υποστηρίζουν πιάνεται ενίοτε στα πράσα να εξαργυρώνει τη δημαγωγία προς το λαό στα «μαύρα» ταμεία της διαπλοκής, θέλουν να επιβάλουν και τη γύμνια τους σαν «διαφάνεια» (!), την θρυλούμενη σχέση υπαλληλίας τους προς τα μεγάλα συμφέροντα σαν «πολιτική εντιμότητα» (!) και την ξετσιπωσιά σαν «ηθική ακεραιότητα»!
    Σε λίγο, μπορεί να μας πουν ακόμα και ότι το μοντέλο της «φόρα παρτίδα» εξάρτησης του πολιτικού κατεστημένου από τις πολυεθνικές συνιστά...εκχριστιανισμό της πολιτικής ζωής κατά τα πρότυπα της ευαγγελικής συνταγής«εξομολογημένη αμαρτία ουκ έστιν αμαρτία».
    Κλασική περίπτωση, όπου το κρέας βαφτίζεται ψάρι. Αλλά και εξαιρετική η ομολογία που κρύβεται πίσω από όλα αυτά: ότι τέτοιο που είναι το σύστημά τους δεν έχει καμία ελπίδα, κατά πώς προκύπτει από τα λεγόμενά τους, να υπάρξει χωρίς και πέρα από τους ξεπουλημένους που θα βαφτίζουν το ξεπούλημά τους σαν αποδοχή… χορηγίας.
Η «μίζα» βαφτίζεται «χορηγία»;
   Πριν ισχυριστεί κάποιος ότι υπερβάλλουμε να τον ενημερώσουμε: Μόλις χτες ψηφίστηκε στη Βουλή – από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ - ο νόμος με τίτλο:«Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και των αιρετών αντιπροσώπων Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
    Οι βασικές ρυθμίσεις είναι δυο:
    1ο) Υποχρεώνει τα κόμματα να παραδίδουν πλήρη στοιχεία, από ονοματεπώνυμο μέχρι ΑΦΜ και αριθμό ταυτότητας, για κάθε φίλο ή μέλος τους που προσφέρει ενίσχυση στο κόμμα ακόμα και για κουπόνια του ενός ή δυο ευρώ!
    2ο) Την ίδια στιγμή «ευλογεί» και επίσημα την ανοιχτή χρηματοδότηση κομμάτων από επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, όχι μόνο αίρει την απαγόρευση που ισχύει στη χρηματοδότηση κομμάτων από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αλλάπροσφέρει και φοροαπαλλαγές σε επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν κόμματα!
    Έτσι, λοιπόν, μετά τη «σωτηρία» του τόπου, οι κύριοι της τρόικας (η τρόικα είχε θέσει την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου στα «προαπαιτούμενα» για να συνεχίζει να μας «σώζει» και φυσικά η κυβέρνηση έσπευσε να την ικανοποιήσει) θα μας φέρουν και το τέλος της πολιτικής διαπλοκής.
    Η αλήθεια είναι ότι - και σε αυτό το ζήτημα - το εγχώριο καθεστωτικό σύστημα που επίλεκτα στελέχη του έχουν εντοπιστεί να συμμετέχουν στα σουαρέ της αρπαγής, της λεηλασίας, της λαμογιάς και της «Siemens», κρύβεται πίσω από την τρόικα. Χρόνια τώρα θέλουν να επιβάλουν το συγκεκριμένο μέτρο. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να το εντάξουν κι αυτό στα «προαπαιτούμενα».
«Αμερικάνικο όνειρο»…
    Ας δούμε ορισμένες πλευρές του ζητήματος.
    Πρώτον: Λένε ότι ο νόμος στοχεύει στη «διαφάνεια» για τις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων και των εταιρειών-χρηματοδοτών τους. Ρωτάμε: Αν τα λεφτά από τη Siemens ο Τσουκάτος και ο Μαντέλης τα έπαιρναν με... απόδειξη, η διαπλοκή θα ήταν μικρότερη;

    Δεύτερον: Μας λένε να δούμε τι γίνεται στην Αμερική. Πολύ ευχαρίστως:Morgan StanleyUBS AmericasGoldman SachsCitigroupUS GovernmentBankof AmericaMicrosoft. Πρόκειται για αμερικανικές πολυεθνικές, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τράπεζες, εταιρείες πληροφορικής που, όπως δημοσιεύτηκε το 2004, αποτέλεσαν τους μεγαλύτερους χρηματοδότες των υποψήφιων προέδρων Μπους και Κέρι. Αλήθεια:Η δημοσιοποίηση των χρηματοδοτών του Μπους και του Κέρι τους καθιστούσε λιγότερο διαπλεκόμενους με τους χρηματοδότες τους; 
    Πάμε στις εκλογές των ΗΠΑ το 2008:

  • Στη λίστα με τις πολυεθνικές που χρηματοδότησαν τον έναν υποψήφιο, στην 1η θέση βρισκόταν η Goldman Sachs. Η ίδια εταιρεία βρισκόταν στην 4η θέση των χρηματοδοτών και του άλλου υποψηφίου.
  • Στη λίστα με τους μεγαλοκαρχαρίες του χρηματοπιστωτικού καρτέλ που είχαν σπονσοράρει τον έναν υποψήφιο, η Citigroup βρισκόταν στην 3η θέση. Στη λίστα με τους ισχυρούς σπόνσορες του άλλου υποψήφιου, η ίδια εταιρεία, η Citigroup, βρισκόταν στη 2η θέση.
  • Ο ένας είχε στη 4η θέση της λίστας των μεγάλων χρηματοδοτών του την JP Morgan. Ο άλλος την είχε στην 5η θέση.
  • Ο ένας είχε στη λίστα με τους μεγάλους χορηγούς του τα πιράνχας της UBS AG στην 7η θέση. Ο άλλος την είχε στη 15η θέση.
Αλήθεια, το ότι οι πολυεθνικές τα έχωσαν και στον Ομπάμα και στον Μακέιν, κι αυτό καταγράφηκε και καταγράφεται δημόσια, καθιστά λιγότερη τη διαπλοκή τους;

    Τρίτον: Αν ο Σαρκοζί τα έπαιρνε με απόδειξη από την Μπετανκούρ ή αν ο μπερλουσκονισμός ό,τι έκανε το έκανε με απόδειξη, η βρωμιά θα ήταν μικρότερη;
    Τέταρτον: Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη διαπλοκής από το τι πολιτική εφαρμόζεις; Τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετείς; Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη πολιτικής διαπλοκής από τους νόμους, τα ξεπουλήματα, τις εκποιήσεις, τις φοροαπαλλαγές, τα πακέτα σε τράπεζες κτλ. που ψηφίζει ή δεν ψηφίζει ένα κόμμα; Ο φερετζές ότι δεν τα πιάνουν κάτω από το τραπέζι τους μάρανε;

Αβυσσαλέα υποκρισία
    Αυτό που βαφτίζουν οικονομικό έλεγχο των κομμάτων για κάθε ένα ευρώ που πάει στα ταμεία τους από συνδρομές, ενισχύσεις κτλ., δεν αφορά τα κόμματα του συστήματος. Έχει ευθέως στόχο να βάλει στο χέρι εκείνα τα κόμματα που βρίσκονται απέναντι από το σύστημα.Έχει στόχο να ελέγξει, να περιορίσει και να υπονομεύσει την πολιτική αυτοτέλεια των αντισυστημικών κομμάτων.
    Τα κόμματα που εμπλέκονται στις «μίζες» από τη «Siemens», αυτοί που ποτέ δεν έδωσαν εξήγηση για το «πόθεν» των χλιδάτων προεκλογικών κέντρωντων υποψηφίων τους και για τις φαραωνικές προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων τους, που ποτέ δεν εισέπραξαν φράγκο από τα δεκάδες δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής των πλουτοκρατών, που στέλνουν χαιρετίσματα στους θαμώνες της «λίστας Λαγκάρντ», δεν έχουν λόγο να ανησυχούν.

«Τα πράγματα έχουν αλλάξει» (;)

    Ας μπούμε στον κόπο να παρακάμψουμε (για την ανάγκη της συζήτησης και μόνο) την αβυσσαλέα υποκρισία τους. Ας δεχτούμε, επίσης, ότι είναι τόσο ανιστόρητοι, ώστε δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά. Ότι, για παράδειγμα, δεν γνωρίζουν τίποτα για τις διώξεις ανθρώπων στο παρελθόν -εδώ στην Ελλάδα- με μοναδική «κατηγορία» όχι είχαν ενισχύσει οικονομικά το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ότι δεν γνωρίζουν τίποτα για τον Νικηφορίδη που στήθηκε στον τοίχο με την «κατηγορία» ότι μάζευε υπογραφές κατά των πυρηνικών και ότι διοργάνωνε «εράνους», υπέρ της ειρήνης.
   Αλλά πώς να δεχτούμε ότι αυτά που λένε τα πιστεύουν; Ότι, δηλαδή, «οι εποχές έχουν αλλάξει» και ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος φακελώματος». Όμως:

  • Πώς να τους πιστέψεις όταν είναι τα κόμματά τους που συμμετέχουν και υμνούν μια Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου για παράδειγμα (αυτήν τη στιγμή!) τα μισά Κομμουνιστικά Κόμματα έχουν κηρυχτεί παράνομα!
  • Πώς να τους πιστέψεις όταν η ΕΕ τα κάνει πλακάκια με τους ναζί της Ουκρανίας;
  • Πώς να τους πιστέψεις όταν ζητούν, για παράδειγμα, από το ΚΚΕ ή από τον ΣΥΡΙΖΑ, ή από κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, να δίνουν τα στοιχεία των ανθρώπων που τα ενισχύουν με 1 ή δυο ευρώ σε έναν κρατικό μηχανισμό από τον οποίο δεν λείπουν οι «Μπαλτάκοι»;
Φακέλωμα του πολιτικού φρονήματος
    Ας έρθουμε στο κατά τη γνώμη μας ουσιαστικότερο:
    Το να ενισχύεις οικονομικά ένα πολιτικό κόμμα είναι κάτι που συνδέεται άμεσα με το πολιτικό φρόνημα. Αλλά η ελευθερία του πολιτικού φρονήματος βρίσκεται στην καρδιά αυτού που οι ίδιοι αποκαλούν «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα». Βρίσκεται στην καρδιά δηλαδή των ατομικών, των κοινωνικών και των πολιτικών ελευθεριών.
    Συνεπώς, αυτοί που… φοροαπαλλάσσουν τις εταιρείες όταν χρηματοδοτούν κόμματα και πολιτικούς, τι ακριβώς ζητούν από έναν αντισυστημικό ή αντικαθεστωτικό ή αντικαπιταλιστικό ή αντι- ιμπεριαλιστικό ή κομμουνιστικό πολιτικό φορέα; Να συμφωνήσει και, ακόμα χειρότερα, να συνεργήσει και να συνεργαστεί (!) με τους κρατικούς μηχανισμούς για την καταγραφή και τον έλεγχο του πολιτικού φρονήματος των εργαζομένων που το στηρίζουν;
   Τι ακριβώς ζητούν από ένα κόμμα που βρίσκεται απέναντι στην εξουσία τους; Να δώσει διευθύνσεις και ονόματα των μελών του (που καταβάλλουν τις συνδρομές τους στο κόμμα), των οπαδών και των φίλων του (που συμμετέχουν και συμβάλλουν στην οικονομική του ενίσχυση), να «κατονομάσει» τους «συμπαθούντες»; Να «δώσει» στο κράτος και στους μηχανισμούς του τους «συνοδοιπόρους» του; Με άλλα λόγια, του ζητούν να συμφωνήσει και, ακόμα χειρότερα, να συνεργήσει και να συνεργαστεί (!) στο φακέλωμά του;
    Μα είναι με τα καλά τους οι άνθρωποι;