Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την Εργατική Πρωτομαγιά

ΚΚΕ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2017


Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο το 1886, τους καπνεργάτες του ’36 στη Θεσσαλονίκη, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή, την 1η Μάη του ’44, όλους τους αλύγιστους της ταξικής πάλης που έδωσαν και τη ζωή τους για τα δικαιώματα της τάξης τους, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.
Αντλούμε δύναμη από την ιστορική πείρα, οργανώνοντας τους σύγχρονους αγώνες της εργατικής τάξης, τη συμμαχία της με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου στα συνεχόμενα αντιλαϊκά μέτρα, τα μνημόνια κλπ. ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.  
Σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να απολαμβάνει ο λαός τον πλούτο που παράγει, να χρησιμοποιούνται τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας για να δουλεύει σε καλύτερες συνθήκες, με λιγότερο γενικό εργάσιμο χρόνο, αλλά με εργασιακό εισόδημα και κοινωνικές υπηρεσίες που θα εξασφαλίζουν πολύ καλύτερο επίπεδο ζωής. Να έχει μόνιμη δουλειά, με σύγχρονα δικαιώματα, να ζει χωρίς τον εφιάλτη της ανεργίας. Να απολαμβάνει σύγχρονες υπηρεσίες Υγείας, Κοινωνικής φροντίδας, Περίθαλψης, Παιδείας, με προστασία της μητρότητας, των παιδιών και των ηλικιωμένων, ελεύθερο χρόνο και υποδομές δημιουργικής αξιοποίησής του.
Αντί για αυτό, ο λαός σήμερα ζει μέσα στη διαρκή αβεβαιότητα, όπου τσακίζονται όσα δικαιώματα έχουν απομείνει, οι νέοι εργάζονται και ζουν σε συνθήκες χειρότερες από αυτές των προηγούμενων γενιών.
Αυτός ο «παραλογισμός» είναι η «λογική» ενός συστήματος που κινείται με κίνητρο το καπιταλιστικό κέρδος. Η αιτία είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, ο ανταγωνισμός και η αναρχία στην παραγωγή, το ότι μια χούφτα κεφαλαιοκράτες κλέβουν τον παραγόμενο πλούτο, αποφασίζουν τι και πώς θα παραχθεί. Αυτό είναι το εμπόδιο της κοινωνικής εξέλιξης και γι’ αυτό πρέπει να φύγει από τη μέση.
Καλούμε την εργατική τάξη, το λαό να γυρίσουν την πλάτη στην κοινή προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της ΝΔ και των άλλων κομμάτων να υποτάξουν το λαό στον «εθνικό στόχο» της επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Να απομονώσουν αποφασιστικά τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, το ρατσιστικό δηλητήριο που χύνει, το μίσος σε βάρος πρωτοπόρων εργατών, κομμουνιστών, των προσφύγων - θυμάτων του πολέμου.

Η πολυπόθητη για τους καπιταλιστές και το κράτος τους ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας θα είναι βασανιστική, αβέβαιη και λόγω της κατάστασης, των αντιθέσεων στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Κι αν υπάρξει, θα είναι ανάκαμψη για τα κέρδη των λίγων, των μονοπωλίων, του κεφαλαίου. Η ένταση της εκμετάλλευσης και η λιτότητα για το λαό, όχι μόνο δε θα σταματήσουν, αλλά θα κλιμακωθούν, με νέα επίθεση σε εργατικά δικαιώματα, νέα φοροληστεία, νέες περικοπές στις συντάξεις, σ’ ό,τι έχει απομείνει από κοινωνικές υπηρεσίες, μέσω νέων «προγραμμάτων» και μνημονίων, με την ανεργία στα ύψη, και την επέκταση της δουλειάς - «λάστιχο».
Όποια «αντίμετρα» υπάρξουν, το πολύ πολύ να οδηγήσουν σε μια αναδιανομή της φτώχειας, δηλαδή ο λιγότερο φτωχός να «πληρώνει» για τον περισσότερο φτωχό. Το βασικό μέρος των «αντιμέτρων» περιλαμβάνει μέτρα στήριξης του κεφαλαίου, με τη μείωση της φορολογίας του και την επιδότηση του μισθολογικού κόστους, για να έχει ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη, με απευθείας χρηματοδότηση.
Την καπιταλιστική ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα υπηρετούν και εκείνες οι δυνάμεις - με «δεξιό» ή «αριστερό» ιδεολογικό στίγμα - που εμφανίζουν ως λύση για το λαό την καπιταλιστική Ελλάδα με εθνικό νόμισμα. Ζητούν από το λαό να υποκλιθεί σε τμήματα του κεφαλαίου, εγχώρια ή διεθνή, που -για τα δικά τους συμφέροντα- στηρίζουν, άμεσα ή έμμεσα, ή προσαρμόζονται σε  φυγόκεντρες τάσεις της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

   Ο ελληνικός λαός μπορεί και πρέπει να επιλέξει ο ίδιος - με τη θέληση και τη δράση του - την έξοδο από την ΕΕ, τη  μονομερή διαγραφή του χρέους, σχεδιάζοντας αλλιώς την παραγωγή, την οικονομία, τις σχέσεις με άλλες οικονομίες. Αυτή η προοπτική και η ρεαλιστική εφαρμογή της απαιτεί να κατακτήσει τα «κλειδιά» της οικονομίας, να περάσει η εξουσία στα δικά του χέρια. Αυτό αποτελεί πραγματική εναλλακτική, πολιτική και οικονομική, λύση και αξίζει κάθε θυσία.

Καλούμε την εργατική τάξη, το λαό να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις. Ενάντια στη συμμετοχή της χώρας σε αυτούς τους σχεδιασμούς, στις αποστολές των Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων, για την απομάκρυνση των ξένων στρατιωτικών βάσεων, την έξοδο από το ΝΑΤΟ.
Οι ανταγωνισμοί για νέες αγορές και κέρδη δημιουργούν κινδύνους για πιο γενικευμένους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αλλαγές συνόρων, νέα κύματα προσφύγων. Αυτό αποδεικνύουν και οι πρόσφατες επιθέσεις των ΗΠΑ σε Συρία, Αφγανιστάν, η όξυνση της κατάστασης στην Κορεατική Χερσόνησο.
Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου όταν δεν επαρκούν τα «ειρηνικά» μέσα, με την αναδιάταξη των συμμαχιών των ισχυρών και την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες,  συμμετέχει ενεργά στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Προχώρησε ακόμη παραπέρα. Προσκάλεσε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, συμφώνησε με τις ΗΠΑ την επέκταση της στρατιωτικής βάσης της Σούδας, στηρίζει όλα τα επιθετικά ΝΑΤΟϊκά σχέδια.
Ο στόχος της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» είναι ο στόχος του ελληνικού κεφαλαίου, στον ανταγωνισμό του κυρίως με την τουρκική αστική τάξη στην περιοχή. Για το λαό σημαίνει νέες περιπέτειες και κινδύνους. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία εμπιστοσύνη προς τη σημερινή ή άλλη αστική κυβέρνηση, καμία αυταπάτη ότι το ΝΑΤΟ, η ΕΕ είναι εγγυητές των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Γι’ αυτό και η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για την ειρήνη και προστασία των συνόρων πρέπει να συνδέεται: Με την καταδίκη της πολιτικής που εμπλέκει τη χώρα μας σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με το συντονισμό της πάλης με άλλους λαούς, με το στόχο της ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα και σε γειτονικές χώρες, για να ζήσουν οι λαοί πραγματικά ειρηνικά.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα σε όσους δεν αποδέχονται τη σημερινή κατάσταση, δεν υποκύπτουν στη μοιρολατρία και το συμβιβασμό. Τους καλούμε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, για να αναγεννηθεί το εργατικό κίνημα, να συγκροτηθεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια.

Σήμερα είμαστε πιο ώριμοι, εξοπλισμένοι με σύγχρονες επεξεργασίες, με τις αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου μας, για να ανταπεξέλθουμε σε πιο σύνθετες και δύσκολες συνθήκες, να ανοίξουμε ελπιδοφόρο δρόμο πραγματικής φιλολαϊκής διεξόδου.
Η ιστορία της ταξικής πάλης, η νίκη της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, που φέτος γιορτάζουμε τα 100χρονά της, η πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα άνοιξαν το δρόμο για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για να γίνει η εργατική τάξη, που δημιουργεί τον κοινωνικό πλούτο, και τάξη που οργανώνει την παραγωγή προς όφελος όλων των εργαζομένων. Γι’ αυτό το λόγο μπορεί να ηγηθεί και να συσπειρώσει τα άλλα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα στην πάλη για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.
Οι εξελίξεις φανερώνουν τα τεράστια, άλυτα αδιέξοδα του καπιταλισμού, που το μόνο που μπορεί να «προσφέρει» στην ανθρωπότητα, είναι κρίσεις, φτώχεια, ανεργία και πολέμους. Αυτές οι αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι που γεννούν την ανάγκη κατάργησής του, την ανάγκη να εναρμονιστεί ο κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής με την κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Απ’ αυτό προκύπτει η επικαιρότητα και η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού. Η νίκη της αντεπανάστασης δεν αναιρεί την επικαιρότητα κι αναγκαιότητα του σοσιαλισμού - κομμουνισμού. Τα συμπεράσματα από την πορεία της ταξικής πάλης, κατά τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, είναι προωθητική δύναμη για την ανεπίστρεπτη νίκη του κομμουνισμού έναντι του καπιταλισμού.

Η 1η Μάη είναι ημέρα έμπνευσης και διεθνιστικής αλληλεγγύης.
131 χρόνια μετά το Σικάγο κρατάμε άσβεστη ελπίδα για την τελική νίκη της εργατικής τάξης. Οι λαοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους. Έχουν τη δύναμη να αντιστρέψουν την κατάσταση, να απαλλαγούν από τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα. Να γράψουν στη σημαία των σύγχρονων αγώνων τους το σύνθημα:

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ
ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Αυτοδιαχείριση Εργατική απελευθέρωση ή τυρί στη φάκα του καπιταλισμού;

  Μέρος 3

Αυτοδιαχείριση στην Ευρώπη της δεκαετίας του ’70
Η περίπτωση της Λιπ


Η περίπτωση της γαλλικής ωρολογοποιίας Λιπ έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα πιο διάσημα αυτοδιαχειριστικά πειράματα στην Ευρώπη, στον απόηχο του γαλλικού Μάη, που τελικά καταπνίγηκαν από την κρατική εξουσία. Να πως περιγράφει την ιστορία της ένα άρθρο (γράφτηκε με την ευκαιρία του ντοκιμαντέρ «Oι εργάτες της Lip: η φαντασία στην εξουσία» του Κριστιάν Ρουο και δημοσιεύτηκε στη Monde Diplomatique τον Μάρτη του 2007 – http://enthemata.wordpress.com/2013/02/24/halimi-2/):

«Αρχικά, τον Απρίλη του 1973, όταν η Lip ανακοίνωσε σε περίπου 1.300 εργαζόμενους ότι θα γίνουν απολύσεις στο εργοστάσιο ωρολογοποιίας, ο συνδικαλιστής εργάτης Σαρλ Πιαζέ δείχνει αντίθετος στην ιδέα της απεργίας. Προτιμά οι συνάδελφοί του να επιβραδύνουν τον ρυθμό των μηχανών και των χεριών τους, ωστόσο, "είχαν ενσωματώσει τόσο πολύ τον ρυθμό της διαδικασίας παραγωγής που ήταν αδύνατο να τον επιβραδύνουν". Αντί γι’ αυτό λοιπόν, σταματούν να εργάζονται δέκα λεπτά ανά ώρα…

Η Lip, είναι ένα νέο ξεκίνημα της ίδιας ιστορίας, αλλά στην κατεύθυνση της εργατικής αυτοδιαχείρισης. "480 προς απόλυση: η φράση  αυτή σόκαρε. Δεν βρισκόμασταν στην εποχή που διώχναν τους ανθρώπους σα ζώα". Τα διευθυντικά στελέχη της επιχείρησης κρατήθηκαν όμηροι: "Να τους ανταλλάξουμε με ακριβέστερη πληροφόρηση" σχετικά με τις δυσκολίες της επιχείρησης. Στο καρτιέ Παλάντ, στη Μπεζανσόν, τα οχήματα των Ειδικών Δυνάμεων περικύκλωσαν το εργοστάσιο. Ακολούθησε η επίθεση, οι παραβιασμένες πόρτες: "Αυτό μας σόκαρε, εμείς ήμασταν τόσο προσεκτικοί κατά τη διάρκεια προηγούμενων απεργιών να μην γρατζουνιστεί ούτε ένας τοίχος!". Τα διευθυντικά στελέχη απελευθερώθηκαν. Τότε, ανάμεσα στους εργάτες, βρέθηκε κάποιος που είπε: "Κι αν παίρναμε τα ρολόγια;"…. Τι να τα κάνει κανείς όλα αυτά τα ρολόγια; Αποφασίζουν να τα πουλήσουν και να ξαναβάλουν μπροστά το εργοστάσιο για να παραχθούν κι άλλα, αυτή τη φορά χωρίς αφεντικό ("Εσύ όχι, δεν τον έχεις ανάγκη", όπως έλεγε η αφίσα του Μάη). Η πώληση έχει τεράστια επιτυχία. Μέσα σε έξι εβδομάδες έφτασαν το 50% του τζίρου μιας κανονικής χρονιάς. Υπήρχαν άλλες κρυψώνες για τα ρολόγια, άλλες για τα χρήματα. Παράνομες μεταφορτώσεις και συναλλαγές στους δρόμους, μεταμφιέσεις για καμουφλάζ: η τρέλα των νέων εργατών συναντά τη σοφία των αρχαιότερων. "Oσο πιο δυνατά φυσήξει ο άνεμος τόσο καλύτερα θα πάει", εκτιμά ο Σαρλ Πιαζέ, υποδειγματικός αντιπρόσωπος μιας πολύ μαχητικής και γεμάτης φαντασία τότε CFDT. "Η στιγμή της μεγαλύτερης έξαρσης", θυμάται ένας εργάτης, "ήταν η στιγμή της πληρωμής μας. Καταφέραμε ν’ αγγίξουμε το ότι "ήταν εφικτό"".

Μετά οι εργάτες άνοιξαν τις πόρτες του εργοστασίου σε όλους, συμπεριλαμβανομένων και των δημοσιογράφων. Εκείνη την εποχή εκτιμούσαν πως η συνδρομή του κόσμου θα βοηθούσε στο να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Κάποιοι από τους επισκέπτες συμμετέχουν σε γενικές συνελεύσεις, μένουν εκεί για μία ή περισσότερες εβδομάδες, αρχίζουν να καταφθάνουν και φοιτητές με κιθάρες και άλλα όργανα.

Oμως η Μπεζανσόν δεν είναι όλη η Γαλλία. Η εξουσία καταφέρνει να εκκενώσει το εργοστάσιο, προτείνοντας ένα νέο σχέδιο με μόνο 159 καταρχήν απολύσεις. Η πλειοψηφία των εργατών αρνείται. Ο πρωθυπουργός Πιέρ Μεσμέρ συνοψίζει έξαλλος: "Η Lip τελείωσε". Απατάται. Την επιχείρηση αναλαμβάνει ένα "αριστερό αφεντικό", ο Κλοντ Νοϊσβάντερ. Eνα χρόνο και κάτι αργότερα, το Δεκέμβρη του 1974, η διαμάχη μοιάζει να έχει τελειώσει: από τη μια, η αυτοδιαχείριση έχει νικήσει και, από την άλλη, όλοι οι εργαζόμενοι έχουν ξαναπροσληφθεί.

Αλλά τον Μάη του 1974 εκλέγεται πρόεδρος της Γαλλίας ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν. Γι’ αυτόν και  τον πρωθυπουργό του, τον Ζακ Σιράκ, το δεύτερο σημείο είναι κυρίως εκείνο που δημιουργεί πρόβλημα, αυτό το μπρα-ντε-φερ των συνδικάτων ενάντια στην ανεργία, σε μια συγκυρία στην οποία τα σχέδια απολύσεων προσωπικού πολλαπλασιάζονται σ’ όλη σχεδόν τη Γαλλία. Ο Ζαν Σαρμπονέλ, υπουργός Βιομηχανίας το 1973, εξομολογείται πως ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν βασικά εκτιμούσε πως "πρέπει να τιμωρηθούν [οι εργαζόμενοι της Lip].  Να γίνουν και να παραμείνουν άνεργοι. Αλλιώς, θα μολύνουν όλο το κοινωνικό σώμα". Κατά τον Σαρμπονέλ, η εργοδοσία και η κυβέρνηση Σιράκ, εκ προθέσεως "δολοφόνησαν την Lip".

Πώς; Η Ρενό, που είχε ήδη εθνικοποιηθεί, ακύρωσε από τη μια μέρα στην άλλη τις παραγγελίες της σε ρολόγια, ο  νέος υπουργός Βιομηχανίας περιέκοψε μια υπεσχημένη επιδότηση, η εισροή κεφαλαίων σταμάτησε με μια κίνηση. Ο Νοϊσβάντερ υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Ο ίδιος  θα καταλήξει αργότερα στο συμπέρασμα ότι μέχρι τη Lip έχουμε τον πατερναλιστικό καπιταλισμό στον οποίο κυριαρχεί η επιχείρηση. Αμέσως μετά τη Lip, την κυρίαρχη θέση της επιχείρησης παίρνει ο χρηματοπιστωτικός τομέας..»
.
Συνεχίζεται..

Σαν Σήμερα: 26/04/2017

1825: Ο Ιμπραήμ με 11.000 πεζούς και 800 ιππείς κυριεύει τη Σφακτηρία, την οποία υπεράσπιζαν μόνο 1.500 Έλληνες. Πέφτουν μαχόμενοι ο Υπουργός Στρατιωτικών Αναγνώστης Παπαγεωργίου (Αναγνωσταράς) και ο φιλέλληνας Σανταρόζα, μαζί με άλλους 350 Έλληνες


1831: Δημοσιεύεται ο πρώτος νόμος περί τύπου στην Ελλάδα, που εγείρει θύελλα διαμαρτυριών κατά του κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια.
1877: Ανακαλύπτεται στην Ολυμπία από Γερμανούς αρχαιολόγους ο Ερμής του Πραξιτέλη.


1900: Πανελλήνια πρεμιέρα της όπερας του Τζιάκομο Πουτσίνι «Μποέμ» από το Ελληνικό Μελόδραμα του Διονυσίου Λαυράγκα στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών.


1902: Η Manchester United βαφτίζεται με το σημερινό της όνομα αντικαθιστώντας το «Νιούτον Χιθ», δανεισμένο από το όνομα ενός ανατολικού προαστίου του Manchester.
1926: Ιδρύεται και επισήμως ο ΠΑΟΚ, με την έγκριση του καταστατικού του από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.


1929: Βρετανοί πιλότοι πραγματοποιούν, για πρώτη φορά, χωρίς ενδιάμεση στάση, το ταξίδι Λονδίνο-Ινδία, απόστασης 4.130 μιλίων.
1930: Με πρόταση του νέου υπουργού Παιδείας, Γεωργίου Παπανδρέου, ψηφίζεται ο νόμος περί ίδρυσης Εθνικού Θεάτρου στην Αθήνα. Πρώτος σκηνοθέτης διορίζεται ο Μιλτιάδης Λιδωρίκης.


1933: Στην Ελλάδα, καθιερώνεται η δικαστική τήβεννος για τους εφέτες και αρεοπαγίτες, κατά την ώρα της άσκησης του λειτουργήματός τους.
1937: Η γερμανική πολεμική αεροπορία βομβαρδίζει και καταστρέφει τη βασκική πόλη της Γκουέρνικα (Γκερνίκα) στην Ισπανία. Από αυτό το τραγικό γεγονός, ο Πάμπλο Πικάσο εμπνέεται τον πίνακά του «Γκουέρνικα».
1944: Ανασχηματίζεται η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο. Πρωθυπουργός ορκίζεται ο Γεώργιος Παπανδρέου, με αντιπρόεδρο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.
1964: Η νήσος Ζανζιβάρη και η ηπειρωτική Τανγκανίκα σχηματίζουν το κράτος της Τανζανίας, στη δυτική Αφρική.
1986: Πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας. Πρόκειται για το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, μετά από έκρηξη σε έναν από τους αντιδραστήρες του πυρηνικού σταθμού. Τεράστιες ποσότητες ραδιενεργού υλικού σκορπίστηκαν στον αέρα, μέσω του οποίου μεταφέρθηκε στις γύρω περιοχές με ταχείς ρυθμούς. 31 άνθρωποι πέθαναν λίγο μετά την έκρηξη όμως από το 1986 έως σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 25.000 στρατιώτες και πολίτες από την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και άλλες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι εστάλησαν στις εργασίες αποκατάστασης του σταθμού. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περίπου 8,4 εκατομμύρια άνθρωποι στις τρεις αυτές χώρες έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια, από την οποία έχει μολυνθεί έκταση 150.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων ενώ πολλές χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους.

1996: Η ελληνική Βουλή ψηφίζει νόμο για την καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία.
1999: Ο αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής, Ντιέγκο Μαραντόνα, συλλαμβάνεται στο Μπουένος Άιρες για κατοχή ναρκωτικών.
2002: Ο μαθητής Ρόμπερτ Στάινχάουζερ μπαίνει οπλισμένος στο σχολείο του στο Έρφουρτ και σκοτώνει 17 άτομα πριν αυτοκτονήσει.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση της ΛΑ-ΑΑΣ

Τρίτη 25 Απρίλη, στις 6:30 μ.μ στο Μοναστηράκι

Σε μια χρονική στιγμή όπου η απειλή πολέμου δυναμώνει επικίνδυνα, καθώς οι ΗΠΑ εξαπολύουν νέες ένοπλες επιθέσεις (Συρία, Αφγανιστάν) και συσσωρεύουν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις στη Κορεατική χερσόνησο η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία καλεί σε
συγκέντρωση στο Μοναστηράκι την Τρίτη 25 Απρίλη, στις 6:30 μ.μ. και σε πικετοφορία
στους δρόμους της Αθήνας για να καταγγείλουμε την πολύ επικίνδυνη για τους λαούς ένταση των αντιπαραθέσεων και των πολεμικών ενεργειών των ιμπεριαλιστών.

Αισχρή αντικορεατική προπαγάνδα Alpha / E

Σε νέα επίπεδα πέρασε η αντικορεάτικη προπαγάνδα. Την ίδια μέρα ταυτόχρονα η εκπομπή Live News του τηλεοπτικού σταθμού «E» με τον Νίκο Ευαγγελάτο και το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha παρουσιάσαν μια σκηνή από χολιγουντιανή αντικορεατική ταινία The Interview ως πραγματική και ως δείγμα του «μίσους των Βορειοκορεατών για τις ΗΠΑ». Και τα δυο δελτία περιέγραψαν το βίντεο ως «ανατριχιαστικό» ενώ τα στημένα «ρεπορτάζ» διανθίστηκαν με πολλές ανακρίβειες και ψεύδη, πρωτοφανή μοντάζ και πολλά άλλα.
 Είναι σίγουρα αξιοσημείωτο ότι το συγκεκριμένο βίντεο παίχτηκα ταυτόχρονα σε δυο ελληνικά κανάλια και αναρωτιόμαστε αν θα υπάρξει παρέμβαση του ΕΣΡ ή της Δικαιοσύνης για διασπορά ψευδών ειδήσεων ή για κάποιο άλλο αδίκημα.

Μακρόν


Αυτοδιαχείριση Εργατική απελευθέρωση ή τυρί στη φάκα του καπιταλισμού;

Μέρος 2ο

Ουτοπικοί σοσιαλιστές
Ο κομμουνισμός του Οουεν


Οπως αναφέραμε στο εισαγωγικό σημείωμα, οι πρώτες προσπάθειες για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης μέσα στον καπιταλισμό έγιναν από τους ουτοπικούς σοσιαλιστές. Κορυφαίος αυτών ήταν ένας βρετανός βιομήχανος, ο Ρόμπερτ Οουεν, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης. Η ιστορία του αποτυπώθηκε από τον Φρίντριχ Ενγκελς στο μνημειώδες έργο του «Αντι-Ντύρινγκ», από το οποίο αντλούμε το παρακάτω απόσπασμα:

 «Από το 1800 ως το 1829, εφάρμοσε τις αρχές του σαν διευθύνων συνέταιρος, στο μεγάλο νηματουργείο του Νιου Λάναρκ της Σκωτίας. Εδώ μάλιστα είχε περισσότερη ελευθερία κινήσεων, και μια επιτυχία που τον έκανε πασίγνωστο σ’ όλη την Ευρώπη. Μεταμόρφωσε ένα πληθυσμό, που έφτασε σιγά-σιγά τις 2.500 ψυχές και που αρχικά αποτελούνταν από τα πιο ποικίλα και κατά το μεγαλύτερο ποσοστό διεφθαρμένα ηθικά στοιχεία, σε μια τέλεια υποδειγματική κοινότητα, όπου η μέθη, η αστυνομία, οι ποινικοί δικαστές, οι δίκες, η κοινωνική πρόνοια και η φιλανθρωπία ήταν άγνωστα πράγματα. Και όλα αυτά τα πέτυχε γιατί έφερε απλώς όλον αυτό τον κόσμο σε συνθήκες πιο άξιες για τον άνθρωπο και ιδίως γιατί φρόντισε ώστε η γεννιά που μεγάλωνε να παίρνει μια φροντισμένη αγωγή.

Υπήρξε ο πρώτος που καθιέρωσε τα νηπιαγωγεία και τα εισήγαγε για πρώτη φορά στο Νιου Λάναρκ. Από τα δύο χρόνια τους, τα παιδιά πήγαιναν στο σχολειό, όπου διασκέδαζαν τόσο πολύ, ώστε τα ξανάφερναν με κόπο στο σπίτι. Ενώ οι ανταγωνιστές του έβαζαν τους εργάτες να δουλεύουν κάθε μέρα δεκατρείς ως δεκατέσσερις ώρες, στο Νιου Λάναρκ δούλευαν μόνο δεκάμιση ώρες. Οταν μια κρίση του βαμβακιού έφερε αναγκαστικά ένα τετράμηνο σταμάτημα των εργασιών, αυτός εξακολούθησε να πληρώνει τους άνεργους εργάτες ολόκληρο το μεροκάματό τους.

Αυτή η ενέργεια δεν εμπόδισε το ίδρυμα να υπερδιπλασιάσει τα κεφάλαιά του και να δίνει ως το τέλος άφθονα κέρδη τους ιδιοκτήτες.

Ολα αυτά ωστόσο δεν ικανοποιούσαν τον Οουεν. Η ζωή που είχε δημιουργήσει για τους εργάτες του πολύ απείχε από του να είναι η άξια ζωή για τον άνθρωπο, όπως αυτός την ήθελε. "Οι άνθρωποι είναι σκλάβοι μου" έλεγε. Οι καλύτερες σχετικώς συνθήκες ζωής που τους είχε δημιουργήσει απείχαν πολύ από το να τους επιτρέπουν μια ολόπλευρη και λογική ανάπτυξη του χαρακτήρα και της διανοίας τους κι ακόμα λιγότερο μια ελεύθερη δραστηριότητα στη ζωή. "Κι όμως το εργαζόμενο τμήμα αυτών των 2.500 ανθρώπων παρήγε τόσο πραγματικό πλούτο για το σύνολο, όσο μπορούσε να παράγει, μόλις μισό αιώνα πριν ένας πληθυσμός 600.000 ψυχών. Αναρωτιόμουνα: Τί γίνεται λοιπόν η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στον πλούτο που καταναλώνουν τα 2.500 πρόσωπα από εκείνον που θα έπρεπε να καταναλώνουν οι 600.000;".

Η απάντηση ήταν σαφής. Η διαφορά αυτή χρησιμοποιείται για να εξασφαλίσει στους ιδιοκτήτες του ιδρύματος 5% τόκο για το ιδρυτικό κεφάλαιό τους έξω από το ποσόν των 300.000 λιρών στερλινών, που είναι το κέρδος τους….

Οι καινούργιες τεράστιες παραγωγικές δυνάμεις, που ως τώρα είχαν σαν προορισμό μόνο τον πλουτισμό των λίγων και την υποδούλωση των μαζών, αποτέλεσαν για τον Οουεν τη βάση για την κοινωνική αναδιοργάνωση, και τον προορισμό, σαν κοινή ιδιοκτησία, για την ευημερία όλων.

Με αυτόν τον καθαρά λογιστικό τρόπο, σαν καρπός, να πούμε, ενός εμπορικού υπολογισμού, γεννήθηκε ο κομμουνισμός του Οουεν, και διατηρεί πάντα αυτόν τον πρακτικό χαρακτήρα. Ετσι το 1823, ο Οουεν πρότεινε την εξάλειψη της αθλιότητας στην Ιρλανδία, με την ίδρυση τέτοιων κομμουνιστικών κοινοτήτων και επισύναψε στην πρότασή του και πλήρη υπολογισμό των εξόδων ίδρυσης, των ετήσιων δαπανών και των προβλεπομένων εσόδων.  Ετσι το οριστικό του σχέδιο του μέλλοντος το επεξεργάστηκε σε όλες τις τεχνικές του λεπτομέρειες και με τέτοια γνώση των πραγμάτων, που ακόμα και οι ειδικοί τεχνικοί, από τη στιγμή που θα αποδέχονταν το σχέδιο του Οουεν για την κοινωνική μεταρρύθμιση, λίγα θα είχαν να προσθέσουν, ίσως μικρολεπτομέρειες, γι’ αυτή την οργάνωση.

Η στροφή προς τον κομμουνισμό υπήρξε και το σημείο μεταστροφής σ’ ολόκληρη τη ζωή του Οουεν. Οσο εμφανίζονταν σαν απλός φιλάνθρωπος αποκτούσε πλούτη, επιδοκιμασίες, τιμές και φήμη. Ηταν ο πιο δημοφιλής άνθρωπος στην Ευρώπη. Οχι μόνο οι εργοστασιάρχες συνάδελφοί του, αλλά και οι πολιτικοί άνδρες και ηγεμόνες τον άκουγαν και τον επιδοκίμαζαν. Οταν όμως παρουσίασε τις κομμουνιστικές του πεποιθήσεις, τότε όλα άλλαξαν. Τρία ήταν τα μεγάλα εμπόδια που, όπως πίστευε, έκλειναν το δρόμο για την κοινωνική μεταρρύθμιση: η ατομική ιδιοκτησία, η θρησκεία και η σύγχρονη μορφή του γάμου. Ηξερε τι τον περίμενε αν χτυπούσε τα τρία αυτά εμπόδια: η ολοσχερής προγραφή του από όλη την επίσημη κοινωνία και το χάσιμο της κοινωνικής του θέσης.

Παρ’ όλα αυτά δεν δίστασε να επιτεθεί εναντίον τους ανελέητα, και έγινε ό,τι είχε προβλέψει. Αποκηρύχθηκε από την επίσημη κοινωνία. Ο τύπος τον έθαψε με τη σιωπή του, και καταστράφηκε τελείως οικονομικά, ύστερα από την αποτυχία των κομμουνιστικών του πειραμάτων στην Αμερική, για τα οποία θυσίασε όλη του την περιουσία. Τότε στράφηκε απευθείας στην εργατική τάξη και εργάστηκε τριάντα ολόκληρα χρόνια ανάμεσα στους εργάτες. Ολα τα κοινωνικά κινήματα και κάθε πραγματική πρόοδος, που πραγματοποιήθηκαν στην Αγγλία για τα συμφέροντα των εργατών συνδέονται με το όνομα του Οουεν»
.
Συνεχίζεται...

Σαν Σήμερα: 25/04/2017

1719: Ο Ροβινσώνας Κρούσος παίρνει «σάρκα και οστά» μέσα από την πένα του Ντάνιελ Ντεφό.


1792: Ο ληστής ταξιδιωτών, Νίκολας Πελετιέρ, είναι ο πρώτος άνθρωπος στις ΗΠΑ, που εκτελείται με τη γκιλοτίνα.
1850: Ο Πάουλ Γιούλιους φον Ρόιτερ, ιδρυτής του πρακτορείου ειδήσεων Reuters, χρησιμοποιεί 40 περιστέρια για να μεταφέρει στους πελάτες του το κλείσιμο των τιμών του χρηματιστηρίου.

1859: Δίνεται η επίσημη άδεια για τη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ.
1915: Δυνάμεις Νεοζηλανδών και Αυστραλών επιχειρούν απόβαση στις τουρκικές ακτές της Καλλίπολης, στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που διήρκεσαν οκτώ μήνες σκοτώθηκαν περίπου 7.000 Αυστραλοί και 2.000 Νεοζηλανδοί.

1920: Το Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων προσφέρει την κηδεμονία των Αρμενίων στις ΗΠΑ και των Παλαιστινίων στη Βρετανία.
1929: Το γερμανικό κράτος παίρνει δάνειο από τις μεγάλες τράπεζες, επειδή δεν έχει χρήματα να πληρώσει τους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων και να χρηματοδοτήσει επιδόματα ανεργίας.
1941: Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τη Χαλκίδα και εισβάλλουν στην Αττική. Γερμανοί αλεξιπτωτιστές καταλαμβάνουν τον Ισθμό της Κορίνθου.


1942: Στην Κίνα, στην κατειλημμένη από τους Ιάπωνες πόλη Μπενχί, σημειώνεται ένα από τα χειρότερα δυστυχήματα σε ανθρακωρυχείο. Οι νεκροί ξεπερνούν τους 1.500.
1945: Αρχίζει η ιδρυτική συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ.
1953: Οι επιστήμονες Φράνσις Κρικ και Τζέιμς Γουότσον δημοσιεύουν την πρωτοποριακή εργασία τους για τη χημική δομή του DNA. Για την ανακάλυψή τους αυτή, που χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη του 20ου αιώνα, θα τιμηθούν με το βραβείο Νόμπελ το 1962.

1954: Οι ΗΠΑ πραγματοποιούν για πρώτη φορά πυρηνική δοκιμή στα νησιά Μπικίνι.
1959: Ο πρώτος άνθρωπος που -όπως θα αποκαλυφθεί αργότερα- πάσχει από AIDS, εισέρχεται στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Μάντσεστερ. Είναι ναυτικός στο επάγγελμα και θα πεθάνει 4,5 μήνες αργότερα.
1961: Κατοχυρώνεται στον αμερικανό Ρόμπερτ Νόις η πατέντα για το πρώτο ολοκληρωμένο κύκλωμα.
1967: Στις ΗΠΑ, ο κυβερνήτης του Κολοράντο, Τζον Λοβ, υπογράφει τον πρώτο νόμο, που νομιμοποιεί την έκτρωση.
1974: Η Επανάσταση των Γαρυφάλλων στην Πορτογαλία. Οι στρατιωτικοί εγκαθιδρύουν και πάλι τη Δημοκρατία, έπειτα από μισό αιώνα δικτατορίας. Έμεινε στην ιστορία ως «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» («Revolucao dos Cravos» στα πορτογαλικά), επειδή πολλοί κυβερνητικοί στρατιώτες είχαν τοποθετήσει στις κάννες των όπλων τους γαρύφαλλα, με την προτροπή των εξεγερμένων κατοίκων.

1981: Περισσότεροι από 100 εργάτες εκτίθενται στη ραδιενέργεια κατά τη διάρκεια επισκευών του πυρηνικού εργοστασίου στην Τσουρούγκα της Ιαπωνίας.
1994: Πεθαίνει ύστερα από τρίχρονη μάχη με τον καρκίνο ο πολιτικός και υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιώργιος Γεννηματάς. Ο Γιώργος Γεννηματάς ήταν έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), βουλευτής και υπουργός της μεταπολιτευτικής περιόδου επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου.
2001: Ο Michele Alboreto, πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1, σκοτώνεται στη Γερμανία κατά την διάρκεια δοκιμών του νέου μοντέλου της Audi R8. Ήταν 44 ετών και είχε κερδίσει 5 Grand Prix τη δεκαετία του 80.
2005: 107 άτομα πεθαίνουν μετά από σιδηροδρομικό ατύχημα στο Αμαγκάσάκι της Ιαπωνίας.
2005: Βουλγαρία και Ρουμανία υπογράφουν τη συνθήκη σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.