Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Παρακαλούμε την προσοχή σας:

 Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
 

«Για να μπορέσει η ανάπτυξη να ξεκινήσει πρέπει να θεσπιστεί και να ενεργοποιηθεί ένα εξειδικευμένο τμήμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στελεχωμένο με ικανούς, ταχύτατους και "ιδεολογικά προσκείμενους" στην ανάπτυξη δικαστές, το οποίο θα εκδικάζει εντός εβδομάδων τις προσφυγές».
*
«Αν σήμερα μιλάνε κάποιοι για...
ανεμογεννήτριες, δεν καταλαβαίνω γιατί να μη γίνει όλη η Μακρόνησος ένα πάρκο ανεμογεννητριών, αντί να αποτελεί το νησί των εγκαταλελειμμένων χαλασμάτων (...). Να δοθούν, λοιπόν, απεριόριστες χρήσεις γης χωρίς δυνατότητα του συστήματος να εκβιάσει και να πουληθούν άμεσα στους ξένους, να έρθουν να επενδύσουν (...) γιατί να μη νοικιαστούν - ή και να πουληθούν ακόμη - η Μακρόνησος και η Γυάρος;».
*
«Εχει καμία σημασία το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της Μακρονήσου; Σημασία έχει η Μακρόνησος να δίνει πλούτο στον ελληνικό λαό [...] Αλλάζει η ζωή του ανθρώπου αν ο Ολυμπος ήταν στην ιδιοκτησία των Γερμανών (...);».
*
«(...) αν δίναμε την Ακρόπολη στη διαχείριση των Ιαπώνων, να είστε σίγουρη ότι θα λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο, επτά μέρες τη βδομάδα (...). Η Ακρόπολη είναι ένα προϊόν που θα έπρεπε να δουλεύει ακόμα και την Πρωτοχρονιά».
-- Μια τέτοια κίνηση δεν θα σας έθιγε ως Ελληνα;
«Το αντίθετο. Θα με χαροποιούσε ιδιαίτερα (...)».
***
Τα παραπάνω είναι από συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο «Πρώτο Θέμα» της 7-8/1/2012 και συγκεκριμένα στο «Οικονομικό Ενθετο Business Stories», σελ. 12 -13.
*
Ο συνεντευξιαζόμενος,
ο οποίος ζητά να πουληθούν άμεσα νησιά, να πουληθεί η Μακρόνησος και η Γυάρος, να γίνει ο Ολυμπος ιδιοκτησία των Γερμανών, να τεθεί το «προϊόν» Ακρόπολη στη διαχείριση των Ιαπώνων και όλα αυτά στο όνομα της «ανάπτυξης», την οποία θα διασφαλίζουν «ιδεολογικά προσκείμενοι» δικαστές (και ουχί λοχίες...),
δεν είναι άλλος από τον αξιότιμο κύριο Απόστολο Βακάκη. Πρόκειται για τον ιδιοκτήτη των «Jumbo».
«Jumbo», ως γνωστόν, είναι η αλυσίδα πολυκαταστημάτων που έχει στήσει βιομηχανία διώξεων ανά την επικράτεια κατά του ΠΑΜΕ.

Σαν Σήμερα: 28/02/2017

380 μ.Χ: Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μέγας Θεοδόσιος, με έδικτό του (διάταγμα) αναγνωρίζει το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του ρωμαϊκού κράτους.

1632: Γεννιέται ο γάλλος συνθέτης Ζαν Μπατίστ Λουλί.

1692: Ξεκινά το κυνήγι μαγισσών στο Σάλεμ.

1935: Ο δρ. Γουάλας Κράδερς, χημικός στην αμερικανική χημική βιομηχανία «Du Pont», εφευρίσκει το νάιλον.

1942: Γεννιέται ο βρετανός ρόκερ Μπράιαν Τζόουνς, ιδρυτικό μέλος των Rolling Stones.

1943:  «Ηχήστε σάλπιγγες...» απαγγέλλει ο Άγγελος Σικελιανός στην κηδεία του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά στο α’ νεκροταφείο, η οποία εξελίσσεται στην κορυφαία -ίσως- αντιστασιακή εκδήλωση κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, με τη συμμετοχή χιλιάδων κόσμου.

1953: Οι άγγλοι επιστήμονες Φράνσις Kρικ και Tζέιμς Γουάτσον ανακαλύπτουν τη δομή του DNA. Για την ανακάλυψή τους αυτή, που χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη του 20ου αιώνα, θα τιμηθούν με το βραβείο Νόμπελ το 1962.

1960: Γεννιέται ο λαϊκός τραγουδιστής Μανώλης Λιδάκης.

1986: Δολοφονείται ο σουηδός πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Μνημόνιο κι όσο αντέξουν…

Αν πιστοποίησε κάτι η συμφωνία των Βρυξελλών στις 20 Φλεβάρη ανάμεσα στους εκπροσώπους των Τσιπροκαμμένων (Τσακαλώτος-Χουλιαράκης) και στους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών δανειστών, είναι πως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αποφασισμένοι να υπογράψουν τα πάντα, ώστε να μην αναγκαστούν να προσφύγουν σε εκλογές και να εγκαταλείψουν πρόωρα την εξουσία. Γιατί η προσφυγή στις κάλπες τώρα, με το πρόσχημα της «ηρωικής αντίστασης στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών», δε θα είχε τίποτα το ηρωικό. Από πολύ κόσμο θα εκλαμβανόταν ως αποτυχία της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ως διάψευση των υποσχέσεων που έδιναν όταν υπέγραφαν το τρίτο Μνημόνιο κι αμέσως έκαναν εκλογές, ως προσπάθεια να τους υποκλέψουν και πάλι την ψήφο.

Θα διακινδύνευαν, δηλαδή, μια τέτοια κίνηση να τους γυρίσει μπούμερανγκ, πέραν του ότι θα εξόργιζε τους ιμπεριαλιστές δανειστές και ιδιαίτερα τους Γερμανούς, που μέχρι τις εκλογές τους το Σεπτέμβρη θέλουν ησυχία στις μπανανίες και όχι προπαγανδιστικά-προεκλογικά «καουμποϊλίκια», που θα επέτρεπαν στην ακροδεξιά AfD να υποστηρίξει το επιχείρημά της ότι η Μέρκελ με τον Σόιμπλε σχεδίασαν μια πολιτική που «ταΐζει τους τεμπέληδες Ελληνες με το υστέρημα του γερμανού φορολογούμενου».

Γι' αυτό και ο ίδιος ο Σόιμπλε, όταν ξεκαθάρισε το τοπίο και οι Τσιπροκαμμένοι είπαν το «ναι σε όλα», φρόντισε δύο φορές (μία με τηλεοπτική συνέντευξή του και μία προσερχόμενος στο Eurogroup) να πει… καλά λόγια για την πορεία του ελληνικού «προγράμματος». Λόγια που εξέπληξαν όσους δεν αντιλαμβάνονται το πώς πολιτεύεται ο γερμανός ιμπεριαλιστής ηγέτης. «Θεωρούμε ότι η Ευρωζώνη πραγματικά πάει πολύ καλά. Και στην Ελλάδα φαίνονται τα πράγματα να πηγαίνουν καλά. Είμαστε σε καλό δρόμο. Η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική, αυτό είναι το ζητούμενο. Ελπίζω οι θεσμοί να καταλήξουν σε μια κοινή στάση για την Ελλάδα, περιμένουμε την παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Πιστεύω ότι όλοι θέλουν πραγματικά να καταλήξουμε σε συμφωνία. Η Ελλάδα πάντα χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι έχουμε προϋπολογίσει. αλλά πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε» είπε ο Σόιμπλε προσερχόμενος στο Eurogroup.

Θα μπορούσες να το πεις και μαχαιριά στο στήθος του Κούλη (ή κλωτσιά στ' αχαμνά του Μπουμπούκου), αν και δεν νομίζουμε ότι ο Σόιμπλε ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το ποιος θα κερδίσει στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι στην Ελλάδα. Το μήνυμα που έστειλε ήταν ότι η Γερμανία θέλει «ησυχία» στην Ελλάδα, χωρίς βέβαια να κάνει την παραμικρή υποχώρηση ως προς τις ιμπεριαλιστικές της απαιτήσεις και ως προς τις ανάγκες της συνεργασίας της με το ΔΝΤ. Από τη στιγμή που οι Τσιπροκαμμένοι (τους οποίους το προηγούμενο διάστημα «καταχέριαζε» σχεδόν σε καθημερινή βάση) το εξασφαλίζουν αυτό, ο Σόιμπλε δεν έχει κανένα πρόβλημα να πει καλά λόγια, έστω κι αν αυτό θα στενοχωρήσει τον Κούλη και τον Μπουμπούκο. Για τη γερμανική πολιτική όλοι οι αστοί πολιτικοί στην Ελλάδα είναι αναλώσιμοι.

Το παιχνίδι για τη ΝΔ αναγκαστικά αναδιατάσσεται. Οι Τσιπροκαμμένοι υπογράφουν, οι εκλογές αναβάλλονται. Αν μάλιστα επιβεβαιωθεί ότι τα νέα μέτρα θα ξεκινήσουν από το 2019, τότε εκλογές πρέπει λογικά να έχουμε μέσα στο 2018 (λογικά, οι Τσιπροκαμμένοι θα θελήσουν να αποφύγουν την εφαρμογή αυτών που θα έχουν ψηφίσει). Οπότε, η ΝΔ πρέπει να περιμένει, διαφοροποιώντας την αντιπολιτευτική τακτική της: αντί να καταγγέλλει τη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ότι καθυστερεί να κλείσει την αξιολόγηση, να την καταγγέλλει για τα μέτρα που θα συνοδεύσουν το κλείσιμο της αξιολόγησης. Δε θα δυσκολευτούν να το κάνουν. Τα αστικά κόμματα είναι συνηθισμένα στις απότομες στροφές και στις κωλοτούμπες.

Αναδιάταξη της τακτικής του θα κάνει αναγκαστικά και το ΠΑΣΟΚ. Αναφερόμαστε σ' εκείνους τους πασόκους (λέγε με Λαλιώτη) που θα καλόβλεπαν έναν εκτοπισμό των ΑΝΕΛ για να καταλάβει το ΠΑΣΟΚ τη θέση τους. Οι ΑΝΕΛ θα υπογράψουν τη συμφωνία και με τα δυο χέρια, όπως φάνηκε καθαρά από την τοποθέτηση του εκπροσώπου τους Δ. Καμμένου στην εκπομπή της ΕΡΤ το βράδυ της 20ής Φλεβάρη.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά ιδιαίτερη δυσκολία, γιατί επίσημα δεν έκανε κάποιο άνοιγμα σε συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα από την παρούσα Βουλή. Μάλιστα, την Κυριακή, πριν δηλαδή οι Τσιπροκαμμένοι κλείσουν την καταρχήν συμφωνία στις Βρυξέλλες, η Φώφη επανέλαβε τη γραμμή των «τριάδων», που πρώτος είχε διατυπώσει ο Σκανδαλίδης. «Σε τρίδυμο παίζουμε, σε δίδυμο όχι» δήλωσε η αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΣΥ, θέτοντας ως όρο (λέμε τώρα) τη συμμετοχή και των δύο μεγάλων κομμάτων σε μια μελλοντική κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», αφού γίνουν πρώτα εκλογές. Κι όταν της είπαν ότι μ' αυτή τη στάση του ΠΑΣΟΚ μπορεί να προκύψει ακυβερνησία, είχε έτοιμη την απάντηση: «Και γιατί θα πρέπει να το χρεωθούμε εμείς; Να συμφωνήσουν η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν συμφωνήσουν, ας πάμε σε εκλογές και με απλή αναλογική (σ.σ. αν οι πρώτες εκλογές δε δώσουν κυβέρνηση, οι επαναληπτικές θα γίνουν με το νέο εκλογικό νόμο, που ψήφισαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Εμάς μας συμφέρει, τη χώρα ίσως δε θα συμφέρει. Δεν μπορεί όμως να είμαστε μονίμως εμείς η υπεύθυνη δύναμη. Ας το κάνουν κι άλλοι. Αν συμφωνήσουν, τότε ναι, θα μπούμε κι εμείς στην κυβέρνηση».

Ετσι θα πορευτεί το ΠΑΣΟΚ. Με διμέτωπο κατά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και με την ελπίδα ότι η μνημονιακή βαρβαρότητα θα αποψιλώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και θα επαναπατρίσει παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Δε βάζουν μεγάλες φιλοδοξίες, ένα διψήφιο νούμερο στις επόμενες εκλογές και η τρίτη θέση στη Βουλή θα ήταν ό,τι πρέπει για το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά για τη Φώφη.

Σαν Σήμερα: 27/02/2017

274: Γεννιέται ο πρώτος αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μέγας Κωνσταντίνος.

1869: Εγκαινιάζεται ο πρώτος αστικός ατμοκίνητος σιδηρόδρομος της Ελλάδος, υπό την επωνυμία ΣΑΠ Α.Ε., μετέπειτα ΗΣΑΠ. Επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο, η βασίλισσα Όλγα και ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης.

1887: Πεθαίνει ο ρώσος συνθέτης Αλεξάντρ Πορφίριεβιτς Μποροντίν.

1900: Ιδρύεται το Βρετανικό Εργατικό Κόμμα, με πρώτο γραμματέα τον Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ.

1902: Γεννιέται ο αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ.

1932: Γεννιέται στο Λονδίνο η ηθοποιός Ελίζαμπεθ Τέιλορ.

1933: Οι Ναζί πυρπολούν το γερμανικό κοινοβούλιο και επιρρίπτουν την ευθύνη στους κομουνιστές.

1936: Πεθαίνει ο ψυχολόγος - ερευνητής Ιβάν Παβλόφ, ο οποίος έγινε διάσημος κάνοντας πειράματα με το σκυλί του, το διάσημο «Πείραμα του Παβλόφ».

1943: Πεθαίνει ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. 

1952: Πεθαίνει ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος. 

1967: Οι Pink Floyd κυκλοφορούν το πρώτο τους σινγκλ υπό τον τίτλο «Arnold Layne».

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Ανακοίνωση της ΕΡΓΑΣ

Με μαζικούς αγώνες να αποκρούσουμε την αντιλαϊκή καταιγίδα που φέρνει η κυβερνητική υποταγή στις απαιτήσεις των δανειστών
Από υποταγή σε πιο βαθιά υποταγή στις επιταγές των ιμπεριαλιστικών “θεσμών”, από τον πρώτο κύκλο των σκληρών μέτρων του τρίτου μνημονίου στον επόμενο της δεύτερης αξιολόγησης με σφοδρότερα και παρατεταμένα αντιλαϊκά μέτρα οδηγεί τον ελληνικό λαό και τη χώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. 

Αυτό επιβεβαίωσε η κατάληξη του Γιουρογκρούπ της 20.2.2017, που δύο χρόνια, ακριβώς, από την πρώτη συμφωνία υποταγής που είχε υπογράψει στις 20.2.2015 και δεσμεύτηκε για την “πλήρη και έγκαιρη” ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών, για πολλοστή φορά ξανάδωσε την αποδοχή της σε εξοντωτικά αντιλαϊκά μέτρα και, μάλιστα, για μεγάλο βάθος χρόνου. Οι μέχρι προχθές βαρύγδουπες δημαγωγικές λογοκοπίες του Αλ.Τσίπρα ότι “δεν υπάρχει περίπτωση να νο­μοθετήσουμε ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα” έγιναν καπνός καθώς η κυβέρνηση του παραδόθηκε ολοσχερώς στο Γιουρογκρούπ της 20.2. Αποδέχθηκε όχι μόνο «βαθιές και διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις, ειδικά στα πεδία του φορολογικού, του ασφαλιστικού και των εργασιακών (με έμφαση στις συλλογικές συμβάσεις, δηλαδή, στους μισθούς), όπως δήλωσε ο Γ. Ντάισελμπλουμ, αλλά, μετά το πρωτοφανές “προληπτικό” μέτρο του αυτόματου δημοσιονομικού κόφτη που δέχτηκε στην πρώτη αξιολόγηση, προχώρησε στην αποδοχή της ακόμη πιο πρωτοφανούς και εξωφρενικής απαίτησης, στην αποδοχή της “προληπτικής” νομοθέτησης αντιλαϊκών μέτρων από τώρα για μετά το 2018. Δηλαδή, να ψηφίσει από τώρα η Βουλή τα αντιλαϊκά μετρα που θα εφαρμοσθούν από 1.1.2019 και μετά!Να περαστούν νομοθετικά από σήμερα τα αντιλαϊκά δεσμά όχι μόνο της ερχόμενης διετίας αλλά και για τα χρόνια μετά από αυτήν! Ως εκεί έφτασε η υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπάθησε να αναποδογυρίσει το αποτέλεσμα του Γιουρογκρούπ δηλώνοντας, προκλητικά, ότι “ η θέση της ελληνικής κυβέρνησης για ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα, έγινε σεβαστή και αποδεκτή από όλους”(!), ενώ μπήκε σε λειτουργία μια κυβερνητική προπαγάνδα που προσπαθεί να συγκαλύψει τη νέα υπόκλισή της στις ληστρικές υπαγορεύσεις των δανειστών με ένα νέο παραμύθι περί “αντισταθμιστικών μέτρων” που, τάχα, θα “ισορροπήσουν” τις προεξοφλούμενες μεγάλες λαϊκές απώλειες. Ένα παραμύθι παρόμοιο του “παράλληλου προγράμματος” και των “ισοδύναμων μέτρων” που είχε ξεφουρνίσει η κυβέρνηση με την έναρξη του τρίτου μνημονίου και όλοι γνωρίζουν, σήμερα, πόσο κούφιο και παραπλανητικό ήταν.
Την ίδια ώρα που λέγονται αυτά η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρ.Λαγκάρντ, μετά τη συνάντηση της με τη Μέρκελ δίνει επαίνους “στις ελληνικές αρχές που κινούνται στην κατεύθυνση που ήθελαν οι θεσμοί” και δηλώνει πως οι “μεταρρυθμίσεις” στο συνταξιοδοτικό και φορολογικό (δηλαδή οι παραπέρα περικοπές στις συντάξεις, η μείωση του αφορολόγητου των μισθωτών και συνταξιούχων) είναι “απαραίτητες”, ενώ “στρίβοντας” τα όσα έλεγε το ΔΝΤ προηγούμενα ανακοινώνει πως «δεν χρειάζεται κούρεμα χρέους αυτήν τη στιγμή», κάνοντας συντρίμμια τη “διαπραγματευτική” πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τον Σόιμπλε που στηρίζονταν σε δηλώσεις του ΔΝΤ για ”κούρεμα του ελληνικού χρέους”. Αυτή είναι η μοίρα όσων προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την πίεση του ενός ιμπεριαλιστή αναζητώντας πλάτες σε άλλον ιμπεριαλιστή, κάνοντας πως δεν γνωρίζουν ότι η τέτοιου είδους “προστασία” και “στήριξη” αλέθει τον υποτελή τους.
Με απέραντη υποκρισία η ΝΔ που πιέζει για γρήγορη εφαρμογή των “μεταρρυθμίσεων”, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι “τις καθυστερεί”, βγήκε να εκφράσει τη λύπη της για το μεγάλο κόστος που θα έχει για τους πολίτες η "διαπραγμάτευση” της κυβέρνησης και σε ανάλογο μήκος κύματος κινήθηκε και η αντίδραση των υπόλοιπων κομμάτων της αστικής αντιπολίτευσης, σε μια προσπάθεια να εκμεταλλευθούν καιροσκοπικά τις συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, όπου η κυβέρνηση υποτάσσεται στις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ και όλο το αστικό σύστημα κινείται στην ίδια κατεύθυνση της υποτέλειας και συνηγορεί στην κλιμάκωση των μέτρων φτωχοποίησης και εξαθλίωσης του λαού, το ζήτημα της αποτροπής του νέου γύρου λεηλασίας των εργαζόμενων και των συνταξιούχων κρίνεται από τον βαθμό κινητοποίησης και των μαζικών αντιστάσεων του λαϊκού παράγοντα.
Η κινητοποίηση αυτή εμποδίζεται από τις ηγεσίες των ανώτερων συνδικαλιστικών οργάνων,  τα οποία, ενώ προωθείται μια νέα αντιλαϊκή καταιγίδα κρατούν ακινητοποιημένα τα συνδικάτα και ανενημέρωτους τους εργαζόμενους για όσα ετοιμάζονται σε βάρος τους (είναι χαρακτηριστικό ότι οι ηγεσίες και της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ δεν έχουν βγάλει ούτε καν ανακοίνωση, μέχρι τώρα, για τα ανακοινωθέντα μετά το Γιούρογκρουπ). Η μαζική κινητοποίηση των εργαζόμενων δεν μπορεί να γίνει ούτε να υποκατασταθεί με χωριστά συλλαλητήρια που καλούν παραταξιακές δυνάμεις όπως το ΠΑΜΕ ή οι “συντονισμοί” της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ο μαζικός ξεσηκωμός των εργαζομένων και του λαού απαιτεί μια άλλη κατεύθυνση:
Οι εργαζόμενοι πρώτα απ' όλα οι ταξικές αγωνιστικές δυνάμεις τους, να αναπτύξουν μια καμπάνια ενημέρωσης μέσα στους χώρους δουλειάς, μέσα στα σωματεία, στις γειτονιές για τα πρόσθετα βαριά μνημονιακά μέτρα που φέρνει η δεύτερη αξιολόγηση και να απευθύνουν ένα κάλεσμα μαζικού αγωνιστικού ξεσηκωμού, δυναμώνοντας, μέσα κι έξω από τα συνδικάτα, την απαίτηση και την πίεση να διοργανωθεί από τώρα -και όχι όταν θα έρθει η ώρα να νομοθετηθούν τα μέτρα-ένα πρόγραμμα συντονισμένων, ενωτικών πανεργατικών-παλλαϊκών αγώνων με συλλαλητήρια, απεργίες και κάθε μορφής κινητοποιήσεις που θα μεγιστοποιήσουν την αντίσταση στον επερχόμενο νέο κύκλο αντιλαϊκής επίθεσης.
Αυτό το κάλεσμα απευθύνει και σε μια τέτοια αγωνιστική εκστρατεία καλεί όλους τους εργαζόμενους η ΕΡΓΑΣ.

Σαν Σήμερα: 26/02/2017

1802: Γεννιέται ο γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ.

1815: Ο Ναπολέων με 1.200 οπαδούς του ξεκινά από το νησί Έλβα, όπου ήταν εξόριστος, με προορισμό το Παρίσι για να ξαναπάρει την εξουσία.

1906: Γεννιέται ο ζωγράφος Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας.

1923: Ενώνονται οι εθνικιστές και οι φασίστες της Ιταλίας.

1930: Ο πρώτος φωτεινός σηματοδότης εγκαθίσταται στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

1932: Γεννιέται ο τραγουδιστής της κάντρι Τζόνι Κας.

1936: Ύστερα από μακροχρόνιες έρευνες, ο Φερδινάνδος Πόρσε παρουσιάζει το «λαϊκό αυτοκίνητο», γνωστότερο ως Volkswagen.

1945: Γεννιέται ο αμερικανός ρόκερ Μιτς Ράιντερ.

1946: Γεννιέται ο τραγουδιστής Μανώλης Μητσιάς.

1953: Γεννιέται η τραγουδίστρια Χριστιάνα (Λαβίνα).

1959: Πεθαίνει ο ηθοποιός Λου Κοστέλο. Μαζί με τον Μπαντ Άμποτ αποτέλεσα το δημοφιλές κωμικό δίδυμο του κινηματογράφου «Άμποτ και Κοστέλο».

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Νέες προκλήσεις του «συστήματος Μελισσανίδη»

Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης! Η γνωστή παροιμία ταιριάζει στους ανθρώπους του «συστήματος Μελισσανίδη», που συνεχίζουν την τακτική των προκλήσεων, ξιφουλκώντας ξανά κατά του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας (ακόμα και εργαζόμενων στις υπηρεσίες του), επειδή δεν τους κάνουν τα χατίρια, παρανομώντας. Κι όμως, όπως κατ' επανάληψη έχουμε γράψει, θα έπρεπε να ευχαριστούν τη δημοτική αρχή που δεν έκοψε κάθε επικοινωνία μαζί τους, ως όφειλε, αλλά έχει βάλει τις υπηρεσίες να ταλαιπωρούνται με τα καμώματα μιας εταιρίας που δεν είναι ιδιοκτήτης του οικοπέδου της ΑΕΚ και δεν έχει κανένα δικαίωμα να ανεγείρει ποδοσφαιρικό γήπεδο σ' αυτό το οικόπεδο.

Ο Δήμος και οι τεχνικές του υπηρεσίες εμπλέκονται στο ζήτημα της μελέτης υψομέτρων, γνωμοδοτώντας σχετικά ώστε η μελέτη να εγκριθεί από την Περιφέρεια και να κατατεθεί στο φάκελο της οικοδομικής άδειας. Ποιος, όμως, υπέβαλε αυτή τη μελέτη για γνωμοδότηση; Η συμφερόντων Μελισσανίδη ανώνυμη εταιρία «Δικέφαλος 1924». Μια εταιρία που δεν έχει δικαίωμα να πάρει το οικόπεδο και να «σηκώσει» το ποδοσφαιρικό της γήπεδο, όσα «παραχωρητήρια» κι αν επικαλεστεί. Το οικόπεδο δεν ανήκει ούτε στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ. Ανήκει στο ελληνικό δημόσιο, που το έχει  παραχωρήσει στο ερασιτεχνικό σωματείο ΑΕΚ μόνο κατά χρήση, διοίκηση και διαχείριση, προκειμένου να εκπληρώσει τον κοινωφελή σκοπό της άθλησης των αθλητών του. Το οικόπεδο αυτό είναι πράγμα εκτός συναλλαγής και η Ερασιτεχνική ΑΕΚ δε δικαιούται να το παραχωρήσει σε κανένα τρίτο, πολλώ δε μάλλον σε μια κερδοσκοπική εταιρία, όπως είναι η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ.
Οποιαδήποτε τέτοια παραχώρηση είναι εξ ορισμού άκυρη, διότι αντιστρατεύεται το σκοπό της παραχώρησης του οικοπέδου από το Δημόσιο, και επισύρει ως ποινή την επιστροφή του ακινήτου στον ιδιοκτήτη του, το ελληνικό δημόσιο.


Ο δήμος Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας -κακώς, κάκιστα- δεν εξέτασε το ιδιοκτησιακό ζήτημα, αλλά μπήκε σε μια διαδικασία συζήτησης και συνεργασίας με τη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ. Και εξακολουθεί και το κάνει αυτό ακόμα και αφότου έγινε γνωστό ότι η σύμβαση παραχώρησης του οικοπέδου από την Ερασιτεχνική ΑΕΚ στη «Δικέφαλος 1924» αμφισβητείται. Και μάλιστα αμφισβητείται και σε διοικητικό επίπεδο και σε δικαστικό επίπεδο.

Σε διοικητικό επίπεδο αμφισβητείται από το 2014, από την πρώτη στιγμή που η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ κατέθεσε μια αίτηση (κι έναν άδειο φάκελο) ζητώντας Εγκριση Δόμησης για το γήπεδο. Ο προϊστάμενος της τότε αρμόδιας διεύθυνσης (ΔΟΚΚ) ζήτησε έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ νομιμοποιείται να εμφανίζεται ως κύριος του έργου και να ζητά Εγκριση Δόμησης. Τότε, η εταιρία του Μελισσανίδη δεν είχε ούτε καν το άκυρο παραχωρητήριο. Οταν το απέκτησε, μέσα από μια γενική συνέλευση-παρωδία 70 ατόμων, αμφισβητήθηκε διοικητικά η νομιμότητα αυτής της παραχώρησης. Η προϊσταμένη της διεύθυνσης που διαδέχτηκε ως αρμόδια τη ΔΟΚΚ (ΔΑΟΚΑ) απευθύνθηκε στο Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου του ΥΠΕΝ, ζητώντας τη νομική του γνώμη για το κατά πόσο αυτή η παραχώρηση είναι νόμιμη και η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ μπορεί να εμφανιστεί ως κύριος του έργου και να πάρει Εγκριση και Αδεια Δόμησης.

Οπως έχουμε αναλυτικά ενημερώσει, καθώς παρακολουθούμε συστηματικά το θέμα, το Αυτοτελές Τμήμα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου, αφού πρώτα αμφισβήτησε -εμμέσως πλην σαφώς- την εγκυρότητα αυτής της παραχώρησης (με έγγραφό του στις 6.2.2015) και παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχτηκε, δεν έχει δώσει θετική (υπέρ Μελισσανίδη) γνωμοδότηση. Η τελευταία κίνηση που έχει κάνει ήταν η αποστολή εγγράφου στον υπουργό, με το οποίο ζητείται η υποβολή σχετικού ερωτήματος στο ΝΣΚ (Νομικό Συμβούλιο του Κράτους). Το ΝΣΚ έχει ήδη γνωματεύσει στο παρελθόν για ίδια υπόθεση (οικόπεδο που έχει παραχωρηθεί -και ιδιοκτησιακά, μάλιστα- στο ερασιτεχνικό σωματείο ΒΑΟ), η Γνωμοδότησή του λέει πως πρόκειται για «πράγμα εκτός συναλλαγής», που δεν μπορεί να παραχωρηθεί σε οποιονδήποτε τρίτο, αυτή η Γνωμοδότηση έχει γίνει αποδεκτή από τον υφυπουργό Οικονομικών και η εφαρμογή της είναι υποχρεωτική για τη Διοίκηση, και επομένως παρέλκει η υποβολή νέου ερωτήματος (εκτός αν έχει επιλεγεί ο τρόπος της έκδοσης  κόντρα-Γνωμοδότησης για ν' αποκτήσει νομιμοφάνεια μια παρανομία). Ανεξάρτητα απ' αυτό, όμως, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ δεν έχει δώσει ακόμα καμιά απάντηση στο έγγραφο του Αυτοτελούς Τμήματος Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και Εργου για υποβολή ερωτήματος στο ΝΣΚ. Επομένως, σε διοικητικό επίπεδο ακόμα εκκρεμεί η νομιμοποίηση της «Δικέφαλος 1924» ΑΕ ως κυρίου του έργου.

Σε δικαστικό επίπεδο εκκρεμεί η αγωγή μελών της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ κατά του κύρους της γενικής συνέλευσης-παρωδία, που «ενέκρινε» τη σύμβαση παραχώρησης (χωρίς καν να τη γνωρίζει, αφού ο ίδιος ο Μελισσανίδης απαίτησε να γίνει δεκτή επειδή «το λέει αυτός»), αλλά και κατά της σύμβασης παραχώρησης καθεαυτής. Το «σύστημα Μελισσανίδη», που τάχα του φταίει η δημοτική αρχή επειδή καθυστερεί, όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να επιταχύνει το δικαστικό ξεκαθάρισμα αυτής της υπόθεσης, αλλά την οδηγεί από αναβολή σε αναβολή. Η επόμενη δικάσιμος είναι την ερχόμενη Πέμπτη (2.3.2017) και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι «διοικούντες» την Ερασιτεχνική ΑΕΚ δε θα ζητήσουν και πάλι αναβολή.

Αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, επέτρεπαν (για την ακρίβεια, επέβαλαν) στο δήμο Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας να αρνηθεί να παραλάβει τη μελέτη υψομέτρων που κατέθεσε η (παριστάνουσα τον κύριο του έργου) «Δικέφαλος 1924» ΑΕ, έως ότου η εν λόγω εταιρία νομιμοποιηθεί ως κύριος του έργου από τα δικαστήρια και από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΝ. Γιατί δεν νοείται, ο κάθε άσχετος να υποβάλει μια αίτηση σε μια υπηρεσία (στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου εν προκειμένω) και η υπηρεσία να αναλώνει εργατοώρες των υπαλλήλων της, προκειμένου να δώσει μια απάντηση, η οποία είναι άνευ αντικειμένου, γιατί ο άσχετος δεν έχει κανένα δικαίωμα επί του οικοπέδου.

Η δημοτική αρχή, όμως, κάτω από την πίεση του «συστήματος Μελισσανίδη», παρέβλεψε αυτό της το δικαίωμα/υποχρέωση και έβαλε τις υπηρεσίες να παιδεύονται με μια υψομετρική μελέτη, που δεν ανταποκρινόταν ούτε στις ελάχιστες απαιτήσεις που πρέπει να έχει μια υψομετρική μελέτη που αφορά ένα τόσο μεγάλο έργο.

Η πρώτη απάντηση που έδωσαν οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου στη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ ήταν τον Οκτώβρη του 2014. Ανεξάρτητα από το ότι κακώς ο Δήμος νομιμοποίησε την εταιρία Μελισσανίδη, το έγγραφο ήταν τεχνικά τεκμηριωμένο και αποκάλυπτε ότι οι άνθρωποι της «Δικέφαλος 1924» ΑΕ είχαν κάνει τα πάντα αρπακολλατζίδικα, χωρίς καν τις στοιχειώδεις τεχνικές προδιαγραφές, ενώ ήταν πάρα πολλά αυτά που θα έπρεπε να γίνουν ακόμα, για να μπορέσουν οι τεχνικές υπηρεσίες να εξετάσουν την υψομετρική μελέτη, να περάσει το θέμα από την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής και μετά να πάει στο Δημοτικό Συμβούλιο για έγκριση.

Πότε επανήλθε η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου; Στις 25 Οκτώβρη του 2016. Δύο ολόκληρα χρόνια μετά το αρχικό έγγραφο του Δήμου!
Τόσο πολύ βιάζονταν για να «βάλουν τις μπουλντόζες»! Αυτοί έκαναν δυο χρόνια για να υποβάλουν νέο φάκελο, αλλά από το Δήμο απαιτούσαν άμεση απάντηση. Μιλάμε για αποθράσυνση.

Επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι και ο νέος φάκελος που κατέθεσαν είναι αρπακολλατζίδικος, έβαλαν μια «Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών “Αλλη Εντελώς Κατάσταση“» να στείλει ένα ιταμό εξώδικο στη διευθύντρια των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου, στοχοποιώντας την και προσπαθώντας να την τρομοκρατήσουν (είναι γνωστή η δράση των οπαδικών ορδών).  Σε… άψογα ελληνικά, το εξώδικο, που τοιχοκολλήθηκε στις 17 Φλεβάρη, κατέληγε ως εξής (διατηρούμε τη σύνταξη και την ορθογραφία του πρωτότυπου): «Θα θέλαμε επίσης να σας παρακαλέσουμε και επουδενί να σας “απειλήσουμε“, αλλά να σας επαναφέρουμε στην νόμιμη τάξη σαν αρμόδιος υπάλληλος του Δήμου μας, να μην παίρνετε θέση δια της μη υπογραφής σας την υψομετρική μελέτη, στη γνωστή σκοπούμενη και παράνομη αδιαλλαξία των πολιτικών προϊσταμένων σας διότι εγκυμονεί σοβαρό νομικό πρόβλημα για την υπαλληλική σας ιδιότητα αλλά και την εν γένη εξέλιξη σας».

Ακόμα και μετά απ' αυτή την ιταμή πρόκληση κατά υπαλλήλου του και ενώ μπορούσε (και έπρεπε) να επιστρέψει στη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ το φάκελο, έως ότου αυτή νομιμοποιηθεί (δικαστικά και διοικητικά) ως κύριος του έργου, ο Δήμος έβαλε τις τεχνικές υπηρεσίες του να απαντήσουν στις 21.2.2017 με ένα επτασέλιδο έγγραφο, στο οποίο καταγράφονται όλες οι «αρπακολλιές» της υψομετρικής «μελέτης» και περιγράφονται όλα όσα πρέπει να περιλαμβάνει ο φάκελος για να μπορεί να μελετηθεί από τις υπηρεσίες και στη συνέχεια η γνωμοδότηση να παραπεμφθεί για έγκριση στα αρμόδια όργανα του Δήμου. Το βασικότερο ζήτημα που εγείρεται είναι ότι δεν υπάρχει όχι οριστική μελέτη για τους δρόμους που αλλάζουν, λόγω της υπογειοποίησης, αλλά ούτε καν εγκεκριμένη προμελέτη!

Εχοντας εκτεθεί για μια ακόμα φορά και θέλοντας (κατά τη γνωστή ναζιστική μέθοδο) να κατασκευάσει έναν εχθρό, το «σύστημα Μελισσανίδη» αντέδρασε με μια υστερική ανακοίνωση, της ΠΑΕ ΑΕΚ αυτή τη φορά. Δε θα σχολιάσουμε τις ανακρίβειες στα τεχνικά ζητήματα, αλλά μόνο την ακροτελεύτεια απειλή ότι «το γήπεδο θα γίνει και όσοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Δήμου ή αιρετοί, έχουν ευθύνες παρεμπόδισής του, θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των νόμων». Αυτό μπορεί ν' ακούγεται «ωραίο και ηρωικό» στ' αυτιά των «ούγκανων», όμως όποιος έχει έστω και ελάχιστη πολιτική πείρα καταλαβαίνει ότι βρίσκονται σε πανικό.

Σαν Σήμερα: 25/02/2017

1841: Γεννιέται ο γάλλος ζωγράφος Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ.

1873: Γεννιέται στη Νάπολη ο Ενρίκο Καρούζο, για πολλούς ο κορυφαίος τενόρος όλων των εποχών.

1883: Πεθαίνει ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος, κορυφαία πολιτική προσωπικότητα του 19ου αιώνα, που χρημάτισε και πρωθυπουργός.

1901: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Ζέπο Μαρξ, ο μικρότερος των αδελφών Μαρξ.

1943: Γεννιέται ο βρετανός κιθαρίστας και συνθέτης Τζορτζ Χάρισον, ένας από τους τέσσερις Beatles.

1953: Γεννιέται ο ισπανός πρωθυπουργός Χοσέ Μαρία Αθνάρ Λόπεθ.

1968: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος επανεκλέγεται πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

1970: Πεθαίνει ο Μαρκ Ρόθκο, από τους κορυφαίους εκπροσώπους του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη ζωγραφική.

1973: Μακελειό σε κέντρο διασκέδασης της Κατερίνης από τους αδελφούς Κοεμτζή για μια παραγγελιά. Απολογισμός: 3 νεκροί αστυνομικοί και 2 τραυματίες. Λίγο αργότερα, ο Διονύσης Σαββόπουλος εμπνέεται από το γεγονός το τραγούδι του «Μακρύ Ζεϊμπέκικο για το Νίκο».

1984: Πεθαίνει ο ηθοποιός Κούλης Στολίγκας, από τους χαρακτηριστικούς ρολίστες της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου.

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Ερώτηση του ΚΚΕ στη Βουλή για τη λήψη μέτρων στήριξης των ρητινοκαλλιεργητών Νομού Ευβοίας

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Οικονομικών

Θέμα: Μέτρα στήριξης των ρητινοκαλλιεργητών Νομού Ευβοίας

Η ρητινοκαλλιέργεια αποτελεί πολύ σημαντικό παραδοσιακό κλάδο για τη Βόρεια - Κεντρική Εύβοια. Χαρακτηριστικά στην περιοχή παράγονται πάνω από 6.000 τόνοι ρητίνης, καλύπτοντας το 85% της πανελλαδικής παραγωγής.
Στην περιοχή εργάζονται περισσότερες από 1.000 οικογένειες, ενώ στη διάρκεια της κρίσης απασχολούνται και άλλοι εργαζόμενοι που χτυπήθηκαν από την ανεργία.
Οι ρετσινάδες εργάζονται σε αντίξοες συνθήκες, με συχνά εργατικά ατυχήματα, ενώ η προσφορά τους είναι σημαντική, είναι οι "φύλακες των δασών". Καθαρίζουν χιλιάδες στρέμματα υπορόφου δάσους χαλεπίου πεύκης και παράλληλα με την καθημερινή τους παρουσία στα δάση προστατεύουν από πυρκαγιές και λαθροϋλοτομία. Η πολύτιμη αυτή συμβολή τους στη μείωση των πυρκαγιών και των καταστροφών καταγράφεται στα στοιχεία των Δασαρχείων και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Το ΚΚΕ επανειλημμένα με διαδοχικές παρεμβάσεις αναδεικνύει τα προβλήματα των ρητινοκαλλιεργητών και τονίζει ότι οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, τα ανεπαρκή - μειωμένα ποσά της οικονομικής ενίσχυσης, η μείωση της αμοιβής τα τελευταία χρόνια, η αύξηση των εξόδων (π.χ. ενοίκιο, καύσιμα κλπ.) δεν επιτρέπουν την επιβίωση των εργαζομένων του κλάδου και των οικογενειών του με βαριές γενικότερες συνέπειες για την περιοχή.
Όπως καταγγέλλει το σωματείο ρητινοκαλλιεργητών- δασεργατών Νομού Εύβοιας, το 2010 η ενίσχυση ανά κιλό ρητίνης ήταν 0,65 ευρώ (μεικτά), στη συνέχεια μειώθηκε στα 0,37 ευρώ, ενώ πρόσφατα γνωστοποιήθηκε από το ΥΠΕΚΑ ότι η ενίσχυση ανά κιλό ρητίνης το 2016 θα μειωθεί ακόμα περισσότερο στο ύψος των 0,15 ευρώ. Την ίδια στιγμή επιβάλλεται η υποχρέωση για τήρηση βιβλίων εσόδων- εξόδων, που σημαίνει φορολόγηση του εισοδήματος των ρετσινάδων με 26% από το πρώτο ευρώ.
Με τα δεδομένα αυτά, όπως αναφέρουν οι ίδιοι οι παραγωγοί που αυτές τις μέρες βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, το εισόδημά τους θα μειωθεί κατακόρυφα, με κίνδυνο να μη μπορούν να ανταποκριθούν στην κάλυψη στοιχειωδών αναγκών, με αποτέλεσμα ο κλάδος να οδηγείται σε αφανισμό.
Την κατάσταση επιβαρύνει και η διακοπή χορήγησης πάστας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή του ρετσινιού και οι σχετικές σακούλες που χρειάζονται οι ρετσινοπαραγωγοί.
Στις συνθήκες αυτές είναι ανάγκη να αυξηθεί το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης στον κωδικό του προϋπολογισμού στα 2.760.000 ευρώ και να αυξηθεί η αμοιβή στα 0,50-0,65 ευρώ το κιλό της ρητίνης.

Ερωτώνται οι κ. Υπουργοί, τι μέτρα θα λάβει η κυβέρνηση για:
·              Να προσαρμοστεί η οικονομική ενίσχυση στα 2.760.000 ευρώ, αυξάνοντας το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης στον κωδικό του προϋπολογισμού.
·              Να αυξηθεί η αμοιβή στα 0,50-0,65 ευρώ ανά κιλό ρητίνης.
·              Να αποσυρθεί η διάταξη που επιβάλλει την τήρηση βιβλίων εσόδων- εξόδων για τους ρετσινάδες, οι οποίοι όπως είναι γνωστό έχουν συγκεκριμένο και χαμηλό εισόδημα.
·              Να χορηγηθούν από το Υπουργείο τα αναγκαία υλικά, όπως πάστα και σακούλες, σε επαρκή ποσότητα για όλους τους ρητινοκαλλιεργητές.

Οι Βουλευτές

Γιάννης Γκιόκας
Διαμάντω Μανωλάκου

Η κυβέρνηση Τραμπ προωθεί στο εσωτερικό τον εκφασισμό του κράτους και στο εξωτερικό μια επιθετική φιλοπόλεμη πολιτική

Όσο ξεδιπλώνεται η πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ στις ΗΠΑ, με τα απανωτά διατάγματα, τις δηλώσεις και τις απειλές που εκτοξεύονται προς διάφορες κατευθύνσεις, τόσο τροφοδοτούνται και οξύνονται αντιθέσεις εντός και εκτός ΗΠΑ, προκαλώντας πρωτόγνωρες αντιδράσεις και μία αντίστοιχη πολιτική κινητικότητα.
Βγαίνουν στην επιφάνεια αντιθέσεις ανάμεσα σε κύκλους του αμερικανικού μεγάλου κεφαλαίου, αλλά και μία πολιτική και κοινωνική πόλωση, που αποσταθεροποιεί το εσωτερικό μέτωπο στις ΗΠΑ, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει εμπόδια στην επιθετική εξωτερική πολιτική του Τραμπ. Ταυτόχρονα κλιμακώνεται ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός  ανάμεσα στις ΗΠΑ και συμμάχους με αιχμή την Ε.Ε. και ιδιαίτερα την Γερμανία και επίσης σε άλλη φάση περνάνε οι σχέσεις με Κίνα και Ρωσία.
Σε πρώτη φάση οι αντιθέσεις πυροδοτήθηκαν από τη σκλήρυνση της μεταναστευτικής πολιτικής του Τραμπ, που επιχειρείται μέσω του προεδρικού διατάγματος για την απαγόρευση της εισόδου στις ΗΠΑ πολιτών από επτά μουσουλμανικές χώρες και συνεχίζει να «ρίχνει λάδι» στη φωτιά της κόντρας όχι μόνο με δικαστές, αλλά και με κορυφαία μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνολογίας αιχμής και οι οποίοι αντιδρούν γιατί έχουν εργαζόμενους υψηλής κατάρτισης μετανάστες, που είναι και πιο φτηνοί. Διευθύνοντες σύμβουλοι 127 εταιρειών όπως οι «Google», «Tesla», «Apple», HP, «Facebook», «Twitter», «Microsoft», «Netflix», έχουν υπογράψει νομικό έγγραφο υπεράσπισης των μεταναστών, προωθώντας το σε δικαστήριο της Ουάσιγκτον, με το οποίο αντιτίθενται στο προεδρικό διά­ταγμα για περιορισμό της μετανάστευσης.
Σε αυτό το κλίμα, συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις με κρατικές υπηρεσίες και με ομοσπονδιακούς δικαστές όπως ο Τζέιμς Ρόμπαρτ από το Σιάτλ, που ανέστειλε το προεδρικό διάταγμα απαγόρευσης εισόδου πολιτών από επτά μουσουλμανικές χώρες. Ο Τραμπ κατηγόρησε τον δικαστή Ρόμπαρτ ότι βάζει τη χώρα «σε περιπέτειες» και πως «θα φταίει ο ίδιος» αν συμβεί κάτι και παραδέχτηκε πως «τα δικαστήρια κάνουν τη δουλειά πολύ δύσκολη». Όπως εκτιμάται, κάθε πιθανή προσφυγή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα μπορεί να συναντά σε περιφερειακά δικαστήρια αντίστοιχη αντιμετώπιση και έτσι να μπλοκάρεται το διάταγμα.
Παράλληλα αστοί πολιτικοί και ΜΜΕ, εντός και εκτός ΗΠΑ, επιχειρούν να αξιοποιήσουν το ζήτημα για να δημιουργήσουν ένα «αντίπαλο δέος» και δήθεν «προοδευτικό δημοκρατικό μέτωπο», που μπορεί να χειραγωγήσει τον αμερικάνικο λαό και τους λαούς στον κόσμο, μέσα από την αντίθεση στον αντιδραστικό Τραμπ.

Σαν Σήμερα: 24/02/2017

391 μ.Χ: Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Θεοδόσιος Α’ απαγορεύει την ειδωλολατρία. Στο πλαίσιο αυτό παύει και η τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων που είχαν ξεκινήσει το 776 π.Χ.

1786: Γεννιέται ο γερμανός συγγραφέας Βίλχελμ Καρλ Γκριμ, γνωστός από το έργο του «Τα παραμύθια του Γριμ».

1821: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κηρύσσει στο Ιάσιο την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα. 

1934: Γεννιέται ο πρώτος σοσιαλιστής πρωθυπουργός της μεταπολεμικής Ιταλίας, Μπετίνο Κράξι, που πέθανε το 2000 εξόριστος στην Τυνησία, θύμα της επιχείρησης καθαρά χέρια του δικαστή Αντόνιο Ντι Πιέτρο.

1946: Ο Χουάν Περόν εκλέγεται πρόεδρος της Αργεντινής.

1973: Η Χούντα των συνταγματαρχών καταστέλλει την εξέγερση των φοιτητών στη Νομική.

1979: Το συγκρότημα των Police κυκλοφορεί τη μεγάλη επιτυχία «Roxanne».

1981: Ο Εγκέλαδος χτυπά τις Αλκυονίδες με 6,6 Ρίχτερ, αφήνοντας πίσω του 14 θύματα και τους Αθηναίους να περνούν αρκετά βράδια στα πάρκα και τις πλατείες της πόλης.

1981: Τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ αναγγέλλουν τους αρραβώνες του πρίγκιπα Κάρολου με τη Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ.

1983: Πεθαίνει ο αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής Τένεσι Ουίλιαμς.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Αυθάδεια ξετσιπωσιάς…



Όταν μια «αριστερή» κυβέρνηση έχει ξεπεράσει σε αυθάδεια ΑΠΑΤΗΣ και ΑΛΗΤΕΙΑΣ κάθε ιστορικό προηγούμενο, ακόμα και τα προπαγανδιστικά «μαγειρεία» της «Φαιάς Πανούκλας», τότε ο Κουρής δικαιούται και νομιμοποιείται να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Σαν Σήμερα: 23/02/2017

1468: Πεθαίνει ο εφευρέτης της τυπογραφίας Γιοχάνες Γκένσφλάις Τσουρ Λάντεν Τσουμ Γκούτεμπεργκ, γνωστός στην Ελλάδα ως Ιωάννης Γουτεμβέργιος. Την ίδια ημερομηνία του 1455 είχε τυπώσει το πρώτο βιβλίο, τη Βίβλο.

1883: Γεννιέται ο αμερικανός σκηνοθέτης Βίκτωρ Φλέμινγκ.

1939: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Πίτερ Φόντα.

1943: Ιδρύεται στην Αθήνα η Εθνική Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ), που έδρασε στην κατοχή και στις τάξεις της συγκέντρωσε την αφρόκρεμα της ελληνικής νεολαίας.

1957: Πεθαίνει η ρεμπέτισσα Μαρίκα Νίνου.

1965: Πεθαίνει ο άγγλος κωμικός Σταν Λόρελ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Άρθουρ Στάνλεϊ Τζέφερσον, ο «λιγνός» της μεγάλης οθόνης. («Χοντρός και Λιγνός»)

1966: 1500 τηλεοπτικοί δέκτες λαμβάνουν το πρώτο κανονικό πρόγραμμα του ΕΙΡ, της σημερινής ΕΡΤ.

1973: Οι φοιτητές, που έχουν εξεγερθεί κατά της χούντας των συνταγματαρχών, καταλαμβάνουν τη Νομική Σχολή της Αθήνας.

1973: Πεθαίνει η ηθοποιός Κατίνα Παξινού.

1992: Πεθαίνει ο Μάρκος Βαφειάδης, ο αρχηγός του ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Συνεχής αιμορραγία


Αν απομακρυνθούμε λίγο από τον ορυμαγδό της καθημερινής διαπραγματευσιολογίας και δούμε τη «μεγάλη εικόνα», θα διαπιστώσουμε ότι οι συζητήσεις που γίνονται έχουν ως αντικείμενο την παράταση του Μνημόνιου για μερικά ακόμα χρόνια, με υψηλά «πρωτογενή πλεονάσματα», τα οποία θα απαιτήσουν πρόσθετα μέτρα με δημοσιονομικό περιεχόμενο.

Είτε αυτά τα πρόσθετα μέτρα νομοθετηθούν από τώρα, είτε περιληφθούν στον μελλοντικό «κόφτη», είτε έχουμε μεικτό σχήμα (άμεση νομοθέτηση για τα μισά, στον «κόφτη» τα άλλα μισά), η ουσία είναι ότι θα υπάρξουν νέα μέτρα. Αλλιώς «δε βγαίνουν τα νούμερα».

Στην κορυφή των νέων μέτρων είναι η μείωση του αφορολόγητου και η κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» στις συντάξεις. Μπορεί να γίνουν εφάπαξ, μπορεί να γίνουν με δόσεις, μπορεί να γίνουν τώρα, μπορεί να μην αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ και να γίνουν εκλογές για να ψηφιστούν τα μέτρα μετά, σημασία έχει πως νέα δημοσιονομικά μέτρα θα υπάρξουν και πως αυτά τα μέτρα είναι συγκεκριμένα.

Με τη μείωση του αφορολόγητου θα έχουμε μια εκτίναξη της άμεσης φορολογίας για κάθε μισθωτό και συνταξιούχο. Και βέβαια, αυτή η μείωση θα είναι οριζόντια, γεγονός που θα κάνει ακόμα πιο αντιλαϊκό το σύστημα της άμεσης φορολογίας (αυτό της έμμεσης φορολογίας έχει ήδη φτάσει σε απίθανα ύψη αντιλαϊκότητας, με τις συνεχείς αυξήσεις στον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης).

Είναι άλλο πράγμα να παίρνεις ένα πεντακοσάρικο το χρόνο από τον μεροκαματιάρη των 650, των 700, των 800 ευρώ το μήνα (του παίρνεις σχεδόν ένα μισθό) και άλλο να παίρνεις ένα πεντακοσάρικο από τον καπιταλιστή που εμφανίζει ένα εισόδημα 5.000 ευρώ το μήνα ως αμοιβή για τη διοίκηση της επιχείρησής του.

Για την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» στις παλιές συντάξεις δε χρειάζεται να πούμε τίποτα. Θα πρόκειται για το μεγαλύτερο ίσως πετσόκομμα συντάξεων που έχει γίνει κατά τα μνημονιακά χρόνια.

Την ίδια στιγμή, όταν γίνεται λόγος για τη φορολογία των επιχειρήσεων, οι πάντες συμφωνούν ότι είναι υψηλή, και αναζητούν τρόπους μείωσής της, που τη θεωρούν αναπτυξιακό μέτρο. Οι καπιταλιστές, εγχώριοι και αλλοδαποί, παρουσιάζονται από τη συριζαϊκή φιλολογία ως εν δυνάμει σωτήρες της χώρας (η παλιά φιλολογία περί κρατικών επενδύσεων έχει πάει περίπατο - το κράτος πια πουλάει και τ' «ασημικά» του).

Οταν υπογράφηκε το πρώτο Μνημόνιο, η Ελλάδα θεωρήθηκε ως χώρα που πρέπει να συγκρίνεται με αυτές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, είτε άμεσα είτε έμμεσα (μέσω της φορολογίας) υπηρετούν αυτή την κατεύθυνση. Αυτή είναι η κινεζοποίηση της εργατικής τάξης, όπως εμείς την έχουμε χαρακτηρίσει.

Ετσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, ο ελληνικός καπιταλισμός θα συνεχίσει να απαιτεί συνεχώς νέο «αίμα» από την εργατική τάξη και τα υπόλοιπα εργαζόμενα στρώματα. Μπορεί ο ρυθμός να είναι κάπως πιο αργός τώρα (γιατί οι μεγάλες ανατροπές έχουν ήδη συντελεστεί), όμως θα είναι πορεία επιβάρυνσης και όχι ελάφρυνσης. Αυτή είναι η λογική της διαχείρισης του ελληνικού καπιταλισμού, σήμερα και στο ορατό μέλλον.

Για να υπάρξει ανατροπή, θα πρέπει να γίνει κοινωνική επανάσταση. Για να υπάρξει ένα φρενάρισμα, ίσως και κάποια ελάφρυνση, θα πρέπει να μεσολαβήσουν σκληροί ταξικοί αγώνες, που θα φοβίσουν το κεφάλαιο και θα το κάνουν να φρενάρει μπροστά στον κίνδυνο να ρισκάρει για χειρότερα.

Σαν Σήμερα: 22/02/2017

1512: Πεθαίνει ο γενοβέζος έμπορος και θαλασσοπόρος Αμέριγκο Βεσπούτσι, που ταξίδεψε κι έγραψε για την Αμερική, η οποία σύμφωνα με μία άποψη πήρε τ’ όνομά του.

1732: Γεννιέται ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ και ηγετική μορφή της αμερικανικής επανάστασης.

1810: Γεννιέται ο γαλλο-πολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρεντερίκ Σοπέν.

1832: Πεθαίνει ο γερμανός συγγραφέας Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκέτε. 

1900: Γεννιέται ο ισπανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Λουίς Μπουνιουέλ.

1943: Στην κατεχόμενη από τους γερμανούς Αθήνα ξεκινάει η απεργία των μαθητών. 

1949: Γεννιέται ο αυστριακός πιλότος της Formula 1 Νίκι Λάουντα, από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στον κόσμο του αγωνιστικού αυτοκινήτου.

1956: Ο Έλβις Πρίσλει μπαίνει στο στούντιο και ηχογραφεί την πρώτη μεγάλη επιτυχία του «Heartbreak Hotel».

1975: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Ντρου Μπάριμορ.

1987: Πεθαίνει ο «πάπας» της ποπ αρτ Άντι Γουόρχολ.

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Επαναφορά της χρεοκοπημένης πρότασης για «παναριστερή συνεργασία» από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Προ ημερών η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε στη δημοσιότητα πρότασή της “για τον κοινό πολιτικό βηματισμό, την κοινή δράση, τον διάλογο και την πολιτική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών,  αντι-ΕΕ δυνάμεων”. Η πρόταση ζητά να γίνει πολιτική συνεργασία των αναφερόμενων ως “αντικαπιταλιστικών - αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων” που να συμπεριλάβει τέσσερις μορφές: “μόνιμη κοινή δράση”, “κοινή συμμετοχή σε μόνιμες δράσεις που αφορούν κορυφαία πολιτικά ζητήματα,  όπως η ΕΕ”, “από κοινού συμβολή στην ενίσχυση των κοινωνικοπολιτικών συσπειρώσεων και σχημάτων”, “ευρύτερο συστηματικό διάλογο για τα μεγάλα ζητήματα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος,  της αριστεράς και του μετώπου που απαιτεί η εποχή μας”. Ως πολιτική βάση αυτής της συνεργασίας τοποθετεί -ελαφρά συντετμημένο- το λεγόμενο “μεταβατικό πρόγραμμα” (“άμεση στάση πληρωμών στους δανειστές”, “έξοδος από την ευρωζώνη,  ρήξη/ αποδέσμευση από την ΕΕ”, “εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος” κλπ).
Δεν συγκεκριμενοποιείται από την πρόταση σε ποια κόμματα, οργανώσεις και πολιτικές δυνάμεις απευθύνεται, αλλά αν κρίνουμε πώς διαβιβάστηκαν ανάλογες προγενέστερες προτάσεις της και ανεξάρτητα αν λέγεται ότι “απευθύνεται σε δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής -αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ Αριστεράς που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές διαχείρισης του συστήματος”, μάλλον αποδέκτες της είναι μια ευρεία γκάμα δυνάμεων της Αριστεράς με γνωστές βαθιές και ριζικές διαφορές στην πολιτική τους και με ερώτημα πόσες απ' αυτές πληρούν τα χαρακτηριστικά με τα οποία τις περιγράφει η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν μπορεί, επίσης, να μην επισημανθεί σαν αρκετά ...πρωτότυπο ότι η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητά από τις πολιτικές δυνάμεις μια συνεργασία που να έχει σαν πολιτική βάση ...το δικό της πρόγραμμα!
Ανάλογη πρόταση για τον “πολιτικό συντονισμό και για την κοινή δράση” των δυνάμεων της Αριστεράς είχε απευθύνει και πέρυσι τον Γενάρη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία απευθύνονταν σε 12 κόμματα και το τελικό αποτέλεσμα της οποίας ήταν να υπογραφούν μια κοινή ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τέσσερις ακόμα οργανώσεις (ΟΝΡΑ, Εργατικός Αγώνας, Ξεκίνημα, Ένωση Δικαίων) και μια παράλληλη δεύτερη κοινή ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη ΛΑΕ! Η υπόθεση έκτοτε ξεχάστηκε, δεν μπορεί όμως να ξεχαστεί το ναυάγιο -για μια ακόμη φορά- της πρότασης για “παναριστερή συνεργασία”, η οποία, βέβαια, μοιάζει καρικατούρα μπροστά στη χρεωκοπία της “μεγάλης παναριστερής συνεργασίας” που στήθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παρ' όλα αυτά διδάγματα φαίνεται να μην βγαίνουν και παρόμοιες προτάσεις επανέρχονται,  προφανώς, για να εξυπηρετούνται και άλλες σκοπιμότητες:
-Είτε σκοπιμότητες που υπολογίζουν,  κάτω από τις πιέσεις των καιρών, σε αγκιστρώσεις άλλων δυνάμεων γύρω από αυτόν που κάνει την πρόταση (και από αυτή την άποψη η “νέα” πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εμφανίζεται “πολυεπίπεδη”, καθώς απλώνεται από την “κοινή δράση σε κοινωνικούς χώρους” και φτάνει ως τον “συστηματικό διάλογο” για ιδεολογικοπολιτική σύγκλιση,  προκαλώντας, βέβαια, και την απορία αν όχι και το μειδίαμα για το πώς είναι  δυνατόν να ζητάς να γίνει συνεργασία σε όλα αυτά τα επίπεδα χωρίς να εξετάζεις τι ιδεολογικοπολιτικές αποστάσεις σε χωρίζουν με καθένα στον οποίον απευθύνεσαι... )
-Είτε σκοπιμότητες που συνδυάζονται με τη συγκυρία π.χ. με το ενδεχόμενο εκλογών και τη συναφή προσπάθεια να γίνουν κινήσεις προσέγγισης με δυνάμεις που μπορεί να ευνοήσουν εκλογικά αποτελέσματα ή εκλογικές συνεργασίες. Δεν είναι μόνο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έχει δείξει και στο παρελθόν ροπή προς προτάσεις συνεργασίας για να εξυπηρετηθούν, κατά βάθος, εκλογικοί λογαριασμοί. Είναι και άλλες δυνάμεις και δεν μπορεί,  κανείς, να μην παρατηρήσει ότι,  παράλληλα, με την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μια ανάλογη λογική κινείται και στη ΛΑΕ και, μάλιστα, με θέσεις που σε αρκετά σημεία “κουμπώνουν” με τους “στόχους συνεργασίας” που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Να θεωρήσουμε, τυχαίο, ότι ο Π. Λαφαζάνης πρόσφατα έκανε τη διαπίστωση ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ “πραγματοποιεί θετικά βήματα που καθιστούν ρεαλιστική τη δυνατότητα μετώπου”
Σε κάθε περίπτωση το Μ-Λ ΚΚΕ έχει εκφράσει πολλές φορές τους λόγους της διαφωνίας του με προτάσεις “παναριστερής πολιτικής συνεργασίας”, τονίζοντας πως όταν αυτές επανέρχονται δεν συμβάλλουν πάρα μόνο στην ανακύκλωση μιας ιδέας που προκαλεί απογοητεύσεις και θέτει εμπόδια στην πορεία μιας πραγματικής ανασυγκρότησης του αριστερού κινήματος.

Επιβεβαιώνεται ο Βλαδίμηρος


Το αφήγημα που πάσαραν στα παπαγαλάκια του αστικού Τύπου οι άνθρωποι του επιτελείου προπαγάνδας της ΝΔ ήταν ότι ο Μητσοτάκης στη συνάντησή του με τη Μέρκελ, στην έδρα της CDU στο Βερολίνο (και όχι στην καγκελαρία) δεν μίλησε για την εν εξελίξει διαπραγμάτευση ελληνικής κυβέρνησης - «θεσμών», διότι κάτι τέτοιο θα ήταν αντιθεσμικό, αφού η κυβέρνηση έχει την αποκλειστική ευθύνη της διαπραγμάτευσης, αλλά παρουσίασε στη γερμανίδα καγκελάριο το δικό του σχέδιο για την επόμενη μέρα, με εμπροσθοβαρείς μεταρρυθμίσεις και φοροελαφρύνσεις. Οι προτάσεις αυτές -πάντοτε σύμφωνα με το νεοδημοκρατικό αφήγημα- καταγράφηκαν λεπτομερώς, χωρίς να σχολιαστούν. Η αποδοχή τους θα φανεί στο μέλλον.

Και το νεοδημοκρατικό αφήγημα και η  χαρακτηριστική φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της ΝΔ θύμιζαν σκηνικό υποψήφιου που δίνει συνέντευξη στα «αφεντικά» μιας επιχείρησης, που τον ακούνε ευγενικά, κρατούν σημειώσεις και στο τέλος τον ευχαριστούν και του λένε ότι θα του τηλεφωνήσουν. Ηταν πραγματικά τόσο άθλια η εικόνα του Μητσοτάκη, τόσο γλοιώδης η συμπεριφορά του (στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τη Μέρκελ ασχολήθηκε περισσότερο με τον Τσίπρα, στον οποίο έριξε την ευθύνη για την καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης), που η Γεννηματά άδραξε την ευκαιρία για να τον χαρακτηρίσει «υποτακτικό». Ατάραχος ο Μητσοτάκης, έβαλε το γραφείο Τύπου της ΝΔ να ανακοινώσει ότι  «ενημέρωσε την καγκελάριο της Γερμανίας για το εθνικό σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την έξοδο από την κρίση στην ελληνική κοινωνία». Και γιατί έπρεπε να ενημερώσει τη γερμανίδα καγκελάριο για ένα σχέδιο που υποτίθεται ότι θα θέσει υπόψη του ελληνικού λαού; Για να πάρει την έγκρισή της; 'Η για να την πείσει ότι αξίζει να τον στηρίξει, βάζοντας τρικλοποδιές στον Τσίπρα;

Δεν μας ενδιαφέρει εδώ η απάντηση που έδωσε η Μέρκελ (του είπε να περιμένει, γιατί δε θα ήθελε εκλογικές «περιπλοκές» στην Ελλάδα κατά τη γερμανική προεκλογική περίοδο), αλλά η ενέργεια του Μητσοτάκη να πάει στο Βερολίνο για να παρουσιάσει στη Μέρκελ και στον Σόιμπλε το πρόγραμμα της ΝΔ. Ενέργεια που αποκαλύπτει δουλικότητα του αισχίστου είδους, «προσόν» στο οποίο έχει ασκηθεί εδώ και δεκαετίες η οικογένεια Μητσοτάκη (πάντοτε φρόντιζε να διαφημίζει ως προσόν την ξενοδουλεία, όταν άλλες αστικές φαμίλιες φρόντιζαν να την κρύψουν πίσω από νέφη δήθεν αυτονομίας και ανεξαρτησίας).

Ανεξάρτητα από το προκλητικό ξενόδουλο στιλ, όμως, επί της ουσίας οι Μητσοτάκηδες δε διαφέρουν από τα υπόλοιπα αστικά τζάκια, η ΝΔ δε διαφέρει από τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που υπήρξε μετρ της παραπλάνησης και της δημαγωγίας, τήρησε με θρησκευτική ευλάβεια όλες τις δεσμεύσεις του ελληνικού καπιταλιστικού σχηματισμού έναντι των ιμπεριαλιστικών κέντρων (αμερικάνικες βάσεις, ΝΑΤΟ, ΕΟΚ/ΕΕ). Μπούκωσε τον ελληνικό λαό με μεγάλα λόγια, αλλά πρακτικά δεν έκανε τίποτα διαφορετικό από τους δεξιούς προκατόχους του, οι οποίοι επίσης υποχρεώθηκαν κάποια στιγμή να κάνουν μια κίνηση εκτόνωσης της αντιιμπεριαλιστικής αγανάκτησης του ελληνικού λαού (προσωρινή έξοδος από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ).

Ισχύει, μήπως, τίποτα διαφορετικό για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ; Δεν έτρεχε ο Τσίπρας στο περιβόητο Ambrosetti Forum στις όχθες της λίμνης του Κόμο και δεν καμάρωνε η συριζαϊκή προπαγάνδα ότι γίνεται αποδεκτός από το διεθνές αστικό τζετ σετ ως αυριανός πρωθυπουργός της Ελλάδας; Δεν έτρεχαν ο Δραγασάκης με τον Σταθάκη στο γραφείο του Γεργκ Ασμουσεν στο Βερολίνο, που τους κανόνισε συνάντηση με τον Μπενουά Κερέ στον πύργο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη, όπου «όλως τυχαίως» συναντήθηκαν και με τον Μάριο Ντράγκι στο ασανσέρ και είπαν μερικά λόγια στο πόδι;
Δεν πήγαινε ο Τσίπρας ως «ταπεινός προσκυνητής» στην έδρα του Σόιμπλε στο Βερολίνο, το Γενάρη του 2013; Και δεν παρουσίαζαν αυτή τη συνάντηση ως «σπάσιμο του πάγου» και ως επίδειξη ενδιαφέροντος του Βερολίνου ν' αποκτήσει «δίαυλο επικοινωνίας» με τον ΣΥΡΙΖΑ;


Και για να μην μείνουμε στα παλιά, δεν πήγε πρόσφατα ο Τσίπρας στο Βερολίνο για να ζητήσει μεσολάβηση της Μέρκελ και την άκουσε να του λέει ότι πρέπει να τα βρει με την τρόικα (ό,τι ακριβώς είχε πει και στον Σαμαρά τον Οκτώβρη του 2014); Δεν έγραψε τούτη τη βδομάδα ένα γλοιώδες άρθρο ο Τσακαλώτος στη Bild (ναι, στην πιο κίτρινη από τις γερμανικές κιτρινοφυλλάδες!), στο οποίο καμάρωνε ότι ο ΟΟΣΑ «μας έχει τοποθετήσει στην κατηγορία “star performer“ όσον αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» (!) και για το ότι «ψηφίστηκε ο νόμος για την Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας, η οποία θα διαχειρίζεται δημόσια περιουσιακά στοιχεία και διαθέτει ήδη Διοικητικό Συμβούλιο, CEO και πρόεδρο, και είναι έτοιμη να αυξήσει την αξία των δημοσίων επιχειρήσεων και δημόσιων ακινήτων προς όφελος των δημοσίων επενδύσεων στην ελληνική οικονομία, αλλά και των πιστωτών»;

Για να έχουμε ένα εμπειρικό μέτρο σύγκρισης, μπορούμε να αναρωτηθούμε: ήρθαν ποτέ οι ηγέτες των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών χωρών για να γλείψουν την κυβέρνηση των Αθηνών; Εγραψαν γλοιώδη άρθρα σε ελληνικές εφημερίδες; Κάθε που έρχονται στην Αθήνα έρχονται για να κλείσουν δουλειές για τα μονοπώλια των χωρών τους, όχι για να ζητήσουν πολιτική στήριξη από ελληνικά κόμματα της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης. Αν και εμπειρικό, αυτό το μέτρο σύγκρισης περιγράφει με χαρακτηριστικότατο τρόπο αυτό που ο Λένιν ανέλυσε ως σχέσεις εξάρτησης μέσα στο παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού. Εξ ου και ο τίτλος αυτού του σημειώματος.

Εχουν περάσει 102 χρόνια από τότε που γράφτηκε το μνημειώδες έργο του Β. Ι. Λένιν «Ο Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού» και μολονότι έχουν επισυμβεί πολλές αλλαγές στον καπιταλιστικό κόσμο, ο πυρήνας της ανάλυσής του για το μονοπώλιο και τον ιμπεριαλισμό ως κρατική έκφραση της εξουσίας του μονοπωλιακού καπιταλισμού διατηρεί αναλλοίωτη την αξία του, αποτελώντας απόλυτη αλήθεια στις δεδομένες ιστορικές συνθήκες.

Ο ιμπεριαλισμός έχει την τάση προς τον αποικισμό συμπέρανε ο Λένιν. Το αποικιοκρατικό σύστημα κατέρρευσε μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο, χάρη σε μια αλυσίδα εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων, στις οποίες έπαιξε σημαίνοντα ρόλο το κομμουνιστικό κίνημα, όμως η τάση του ιμπεριαλισμού προς τον αποικισμό δεν εξαφανίστηκε. Το παλιό αποικιακό σύστημα αντικαταστάθηκε από ένα πολυδαίδαλο σύστημα εξάρτησης των πρώην αποικιών και μετά ανεξάρτητων χωρών, από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στη σφαίρα επιρροής των οποίων εντάχθηκαν. Η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ αποικία, όμως η θέση του -τυπικά ανεξάρτητου- ελληνικού κράτους δε διέφερε και πολύ από τη θέση μιας αποικίας. Η οικονομική εξάρτηση ήταν ασφυκτική από τη γέννηση του ελληνικού κράτους, ενώ υπήρξε περίοδος που τα πολιτικά κόμματα έφεραν τον τίτλο της «μεγάλης δύναμης» στην οποία ήταν υποτελή (αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό).

Το φαινόμενο της μπανανίας εμφανίστηκε μετά την απελευθέρωση από τη ναζιφασιστική κατοχή, αφού ο ελληνικός αστισμός σώθηκε χάρη στην πολεμική παρέμβαση των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (Βρετανίας αρχικά, ΗΠΑ μετά το 1947). Μετά την κατάρρευση της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας το 1974, καταβλήθηκε προσπάθεια να μη φαίνεται το ελληνικό κράτος ως μπανανία. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος για ν' αποφύγουν μια έκρηξη του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος που αποδεσμεύτηκε σαν συσπειρωμένο ελατήριο μετά την πολιτική αλλαγή. Οι σχέσεις εξάρτησης, όμως, ουδέποτε εξαφανίστηκαν.

Από το 2010, όταν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου προσέτρεξε στους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και στο ΔΝΤ για δανεισμό, το ελληνικό κράτος ξαναεμφανίστηκε στο προσκήνιο ως μπανανία. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι αστοί πολιτικοί έσπευσαν να δηλώσουν εκ των προτέρων τη δουλικότητά τους κι αν άλλοι χρειάστηκε να περάσουν ένα εφιαλτικό 17ωρο (κατά δήλωσή τους), στη λήξη του οποίου βγήκαν με ένα τρίτο Μνημόνιο παραμάσχαλα. Σημασία έχει η ουσία, που δεν έχει αλλάξει σε τίποτα. Και δεν έχει αλλάξει γιατί η ουσία δεν καθορίζεται από τη βούληση, το στιλ και τη διαπραγματευτική μαγκιά του ενός ή του άλλου έλληνα αστού πολιτικού, αλλά από τις σχέσεις εξάρτησης του ελληνικού καπιταλισμού από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Για να σπάσουν οι σχέσεις εξάρτησης θα πρέπει να τσακιστεί ο ελληνικός καπιταλισμός, θα πρέπει να ηττηθεί η ελληνική αστική τάξη. Θα πρέπει να οικοδομηθεί μια εργατική εξουσία, η οποία θα βάλει μπροστά τον κοινωνικό μετασχηματισμό με την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και την οικοδόμηση μη εκμεταλλευτικών (πρώιμων κομμουνιστικών) σχέσεων παραγωγής. Κάποιοι, όμως, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η θεωρία «πάλιωσε» κι ότι «μοντέρνα» είναι η (μουχλιασμένη) ευρωαναθεωρητική θεωρία των «διαδοχικών ρήξεων» (πρώτα θα βγούμε από το ευρώ, μετά από την ΕΕ, θα έχουμε και εργατικό έλεγχο και μετά θα ξυπνήσουμε με σοσιαλισμό).

Σαν Σήμερα: 21/02/2017

1677: Πεθαίνει ο ολλανδο-εβραίος φιλόσοφος Μπαρούχ Σπινόζα.

1835: Πεθαίνει ο αγωνιστής του '21 Στάικος Σταϊκόπουλος.

1848: Οι Μαρξ και Ένγκελς δημοσιεύουν το «Κομουνιστικό Μανιφέστο», τη «Βίβλο» του Κομουνισμού.

1878: Εκδίδεται ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος στις ΗΠΑ. Οι σελίδες του περιλαμβάνουν 50 ονόματα.

1893: Γεννιέται ο ισπανός κλασσικός κιθαρίστας Αντρέ Σεγκόβια.

1925: Γεννιέται ο αμερικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Σαμ Πέκινπα.

1927: Γεννιέται ο γνωστός γάλλος σχεδιαστής μόδας Ιμπέρ Ντε Ζιβανσί.

1932: Η ΕΣΣΔ αφαιρεί τη ρωσική υπηκοότητα από τον Λέον Τρότσκι, έναν από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1933: Γεννιέται η «ιέρεια» της τζαζ και της σόουλ Νίνα Σιμόν, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Γιουνίς Κάθλιν Γουέιμον.

1994: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της αθλητικής εφημερίδας Sportime. Το σχήμα της σε ταμπλόιντ δημιουργεί νέα δεδομένα στο χώρο του αθλητικού τύπου. Καινοτομία της νέα εφημερίδας αποτελεί το δισέλιδο των πολιτικών ειδήσεων.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Αυτοί είναι...

Σαν Σήμερα: 20/02/2017

1909: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Φιγκαρό» το «Μανιφέστο του Φουτουρισμού» από τον ποιητή Φίλιππο Τομάσο Μαρινέτι.

1913: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει τα Ιωάννινα.

1927: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Σίντνεϊ Πουατιέ.

1932: Ο περιορισμός των σελίδων και η απαγόρευση κάθε παροχής δώρων ή βιβλίων είναι τα νέα μέτρα για τον Τύπο που εφαρμόζει η κυβέρνηση Βενιζέλου. 

1957: Γεννιέται ο τραγουδοποιός Ορφέας Περίδης.

1960: Πεθαίνει ο ηθοποιός Βασίλης Λογοθετίδης.

1962: Οι Αμερικανοί στέλνουν στο διάστημα, σε τροχιά γύρω από τη Γη, τον πρώτο συμπατριώτη τους, τον αντισυνταγματάρχη Τζον Γκλεν.

1967: Γεννιέται ο λαϊκός τραγουδιστής Κώστας Μακεδόνας, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Κώστα Πάκα.

1967: Γεννιέται ο Κουρτ Κομπέιν, δημιουργός του συγκροτήματος grunge «Nirvana».

1970: Πεθαίνει, σε ηλικία 83ων ετών, ο ηθοποιός Χριστόφορος Νέζερ.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

O άσσος της "δικαιωματικής αριστεράς"

 

Έγινε υπουργός από τον Πάνο Καμμένο και τώρα που ετοιμάζεται να διεκδικήσει το συριζα, μετά την πανωλεθρία Τσίπρα, το παίζει "αριστερός" κι "εκσυγχρονιστής"

Σαν Σήμερα: 19/02/2017

1473: Γεννιέται ο πολωνός αστρονόμος Κοπέρνικος.

1878: Ο Τόμας Έντισον λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το γραμμόφωνο.

1878: Συγκροτείται στο Λιτόχωρο Επαναστατική Ελληνική Κυβέρνηση. Υπογράφεται η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.

1910: Με ήττα εγκαινιάζει το νέο της γήπεδο «Ολντ Τράφορντ» η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Χάνει με 4-3 από τη μισητή της αντίπαλο Λίβερπουλ.

1940: Γεννιέται στο Ντιτρόιτ ο τραγουδιστής της σόουλ Σμόκι Ρόμπινσον.

1948: Γεννιέται ο εμβληματικός κιθαρίστας του χέβι μέταλ Τόνι Αϊόμι.

1962: Πεθαίνει ο γιατρός και ερευνητής Γεώργιος Παπανικαλάου, εφευρέτης του γνωστού Τεστ Παπ.

1967: Γεννιέται στο Πουέρτο Ρίκο ο ηθοποιός Μπενίσιο Ντελ Τόρο.

1985: Ο Μικ Τζάγκερ κυκλοφορεί το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του με τίτλο «She is the boss».

1995: Ο ντράμερ των Motley Crue Τόμι Λι και η πρωταγωνίστρια του Baywatch Πάμελα Άντερσον παντρεύονται στην παραλία Κανκούν του Μεξικού. Η νύφη φορά ένα καυτό λευκό μπικίνι.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού αρνείται να εφαρμόσει δικαστική απόφαση για επαναπρόσληψη απολυθέντων συνδικαλιστών

Ως κράτος εν κράτει συμπεριφέρεται το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού της οικογένειας Εφραίμογλου, που διευθύνεται από τη Σοφία Κουνενάκη-Εφραίμογλου, μέλος για δύο θητείες (μέχρι το 2016) του ΔΣ του ΣΕΒ. Απέλυσε μέλη της διοίκησης του υπό σύσταση σωματείου των εργαζόμενων και ενώ υπάρχει δικαστική απόφαση που επιβάλλει την άμεση επαναπρόσληψή τους, αρνείται να την εφαρμόσει.

Στο θέμα είχαμε αναφερθεί τον Απρίλη του 2016, ενώ καταγγελία έβγαλε και η ΠΟΘΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος). Το ΙΜΕ και το τεράστιο «μαγαζί» του, το συγκρότημα «Ελληνικός Κόσμος», έχει «ανακαλύψει» τη μέθοδο της καθυστέρησης της πληρωμής των εργαζόμενων επί μήνες, εξασφαλίζοντας έτσι κεφάλαιο κίνησης (και κέρδη) από την απλήρωτη δουλειά των μεροκαματιάρηδων. Παράλληλα, δεν εφαρμόζει ό,τι απέμεινε από την εργατική νομοθεσία και αφορά τα ωράρια και τις υπερωρίες, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να απασχολούνται σε καθεστώς δουλείας.

Πρωτοπόροι εργαζόμενοι ξεκίνησαν την προσπάθεια να στήσουν σωματείο στο χώρο (παλιότερη προσπάθεια είχε ματαιωθεί από την εταιρία). Η προσπάθειά τους έφτανε στο τέλος, όταν η διοίκηση χτύπησε με τις πρώτες τρομοκρατικές απολύσεις. Ο πρόεδρος Γιάννης Καραμήτρος απολύθηκε, μολονότι οι παραστάσεις στις οποίες εργαζόταν ως φωτιστής δεν είχαν ολοκληρωθεί. Και ο εργαζόμενος στο λογιστήριο Νίκος Σταυρίδης απολύθηκε ενώ του είχε προταθεί να αναλάβει πόστο αυξημένης ευθύνης, λόγω αποχώρησης άλλου εργαζόμενου.

Οι δύο εργαζόμενοι δεν αποδέχτηκαν την απόλυσή τους. Εκαναν αγωγή και δικαιώθηκαν. Στις 19 Δεκέμβρη του 2016 δημοσιεύτηκε η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που έκρινε ότι η απόλυση έγινε για συνδικαλιστικούς λόγους (δε δέχτηκε τον ψεύτικο ισχυρισμό ότι τάχα η διοίκηση δε γνώριζε για το υπό σύσταση σωματείο), τη χαρακτηρίζει άκυρη, όρισε αποζημίωση για καθένα από τους δύο απολυθέντες συνδικαλιστές και υποχρεώνει την εταιρία να τους επαναπροσλάβει (αλλιώς θα πληρώνει αποζημίωση 50 ευρώ για κάθε μέρα που καθυστερεί να τους επαναπροσλάβει).

Μολονότι η απόφαση κηρύχτηκε προσωρινά εκτελεστή (δηλαδή η έφεση που άσκησε η επιχείρηση δεν αναστέλλει την εφαρμογή της), το ΙΜΕ αρνείται και να επαναπροσλάβει τους δύο εργαζόμενους και να τους καταβάλει τις αποζημιώσεις που όρισε το δικαστήριο. Μέχρι στιγμής, κάθε προσπάθεια των εργαζόμενων να έρθουν σε επαφή με τη διοίκηση της επιχείρησης απέβη άκαρπη.

Η τακτική του ΙΜΕ είναι προφανής. Ξέρει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να επιδοθούν σε ατέρμονες νομικές διαδικασίες, που απαιτούν υπέρογκες δαπάνες. Ποντάρει στην κούραση και την εξάντλησή τους. Το υπουργείο Εργασίας οφείλει να παρέμβει άμεσα και να επιβάλει την τήρηση της νομιμότητας από τους καπιταλιστές του ΙΜΕ. Οι εργαζόμενοι στο χώρο του θεάματος-ακροάματος πρέπει να στηρίξουν τους συναδέλφους τους. Αυτή η υπόθεση δεν πρέπει να χαθεί.

Σαν Σήμερα: 18/02/2017

1546: Πεθαίνει ο γερμανός θεολόγος Μαρτίνος Λούθηρος, που με τις 95 θέσεις του χώρισε την Ευρώπη σε καθολικούς και διαμαρτυρόμενους.

1564: Πεθαίνει ο ιταλός ζωγράφος Μιχαήλ Άγγελος.

1745: Γεννιέται ο κόμης Αλεσάντρο Βόλτα, ιταλός φυσικός που εφηύρε τη μπαταρία. Το όνομά του δόθηκε στη μονάδα μέτρησης της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος.

1883: Γεννιέται στο Ηράκλειο ο συγγραφέας του «Ζορμπά», Νίκος Καζαντζάκης.

1896: Γεννιέται ο γάλλος σουρεαλιστής ποιητής Αντρέ Μπρετόν, που έγραψε και το «Μανιφέστο του Σουρεαλισμού».

1900: Ιδρύεται στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Άγιαξ».

1952: Η Ελληνική Βουλή επικυρώνει τη συμφωνία ένταξης της χώρας μας στο ΝΑΤΟ, με μόνες αρνητικές ψήφους τις οκτώ της ΕΔΑ και τη μία του Μιχάλη Κύρκου.

1954: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Τζον Τραβόλτα.

1964: Ο Γεώργιος Παπανδρέου λαμβάνει από τον βασιλιά Παύλο την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, μετά το θριαμβευτικό 52,87% που συγκέντρωσε η Ένωση Κέντρου στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου. 

1993: Πεθαίνει ο σκηνοθέτης Κώστας Καραγιάννης, γνωστός κυρίως από τις μεγάλες επιτυχίες του την εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Κινηματογραφική προβολή 16/2/17: ΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Φίλοι και φίλες, γειά χαρά!

Στην προβολή αυτής της Πέμπτης 16/2, θα παρακολουθήσουμε μια εξαιρετική ταινία του ιρανικού κινηματογράφου, πριν τα... ποτηράκια της Τσικνοπέμπτης.

(Τουτέστιν, η προβολή ξεκινά στις 9:29 μ.μ. ακριβώς!...)

Καλή θέαση!

Inline images 2

Ε Ν Α Σ   Χ Ω Ρ Ι Σ Μ Ο Σ

جدایی نادر از سیمین‎‎ | JODAI-E NADER AZ SIMIN | Ιράν 2011 | 2h 03’

Σκηνοθεσία: Ασγάρ Φαραντί | Σενάριο: Ασγάρ Φαραντί, Μαρκ Μάτκοτ

Μουσική: Σατάρ Ορακί, Ντιβακάρ Ποχαρέλ | Φωτογραφία: Μαχμούντ Καλαρί

Ερμηνείες: Λεϊλά Χαταμί, Πεϊμάν Μοαντί, Σαχάμπ Χοσεϊνί, Σαρέ Μπαγιάτ, Σαρινά Φαραντί, Μπαμπάκ Καριμί, Αλί-Ασγάρ Σαχμπαζί, Σιρίν Γιαζντανμπάχς, Κιμιά Χοσεϊνί, Μεριλά Ζαρεΐ

Γλώσσα: περσικά | Χαρακτηρ.: δραματική

Ένα συγκλονιστικό πορτραίτο μιας θρυμματισμένης σχέσης, που ξετυλίγεται ταυτόχρονα ως ενδοσκόπηση στις πατριαρχικές και θρησκευτικές εξουσιαστικές δομές του σύγχρονου Ιράν.


Ο Ναντέρ και η Σιμίν διαφωνούν για το αν πρέπει να συνεχίσουν τη ζωή τους στο Ιράν. Η Σιμίν θέλει να φύγει. Ο Ναντέρ είναι δέσμιος του άρρωστου πατέρα του που πάσχει από αλτσχάιμερ και δε θέλει να τον αφήσει μόνο. Έτσι χωρίζονται. Η κόρη τους, ελπίζοντας να γυρίσει γρήγορα η μητέρα της, μένει προσωρινά με τον πατέρα της. Ανήμπορος να φροντίσει τον γέρο γονιό του, ο Ναντέρ προσλαμβάνει μία γυναίκα για να τον περιποιείται. Χωρίς να το καταλάβει, ο Ναντέρ, βρίσκεται ξαφνικά μπλεγμένος σε μια μοιραία παρεξήγηση, αιχμαλωτισμένος σε έναν ιστό από ψέματα και κοινωνικές αντιδικίες...


Πρόκειται για έναν αριστουργηματικό, μοναδικής δεξιότητας συνδυασμό δράματος χαρακτήρων και κοινωνικής τοιχογραφίας. Χωρίς ίχνος καλλιτεχνικού φολκλόρ ή φωτογενούς μιζέριας, ο Ασγάρ Φαραντί, δημιουργός του φιλμ Τι απέγινε η Έλι (Dar bāre-ye Elly, 2009), περιγράφει με διεισδυτική ακρίβεια όλο τον σύγχρονο κοινωνικό ιστό του Ιράν, αποτυπώνοντας τις διαπλεκόμενες σχέσεις του, τονίζοντας τις εγγενείς αντιφάσεις του και φέρνοντας στην επιφάνεια τις (πολιτικές από τη μια και ψυχολογικές από την άλλη) δυνάμεις που τον καθορίζουν.
Η ταινία Ένας χωρισμός αποτέλεσε, όταν προβλήθηκε, τη μεγάλη έκπληξη της χρονιάς. Απέσπασε εγκωμιαστικούς διθυράμβους από όλο το φάσμα της κριτικής και διέγραψε μία τεράστια εμπορική επιτυχία διεθνώς. Έφυγε από το 61ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου με την Χρυσή Άρκτο καλύτερης ταινίας, την Αργυρή Άρκτο γυναικείας ερμηνείας (από κοινού στις τρεις πρωταγωνίστριές της) και την Αργυρή Άρκτο ανδρικής ερμηνείας (επίσης από κοινού στους άνδρες πρωταγωνιστές), απέσπασε Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και Σεζάρ ξενόγλωσσης ταινίας, καθώς επίσης δεκάδες άλλα βραβεία, υποψηφιότητες και διεθνείς διακρίσεις.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας

Καλή θέαση – η συνέχεια επί της οθόνης...


Ραντεβού στη Χαλκίδα, στο Εργατικό Κέντρο

Ώρα έναρξης προβολής: 9.29 μ.μ. ακριβώς!

Είσοδος ελεύθερη



Η   κ ι ν η μ α τ ο γ ρ α φ ι κ ή   ο μ ά δ α   σ ι ν ε φ ι λ μ

Σαν Σήμερα: 17/02/2017

1600: Καίγεται στην πυρά, θύμα της Ιεράς Εξέτασης, ο ιταλός φιλόσοφος Τζορντάνο Μπρούνο, που υποστήριξε τη θεωρία του Κοπέρνικου.

1673: Πεθαίνει ο γάλλος συγγραφέας Ζαν Μπατίστ Ποκελέν, γνωστότερος ως Μολιέρος.

1909: Πεθαίνει ο ηγέτης των Απάτσι, Τζερόνιμο.

1916: Γεννιέται ο ιταλός ηθοποιός Ραφ Βαλόνε.

1929: Γεννιέται ο παλαιστίνιος ηγέτης Γιασέρ Αραφάτ.

1933: Εκδίδεται το πρώτο τεύχος της αμερικανικής πολιτικής επιθεώρησης Newsweek.

1952: Ο Γουίστον Τσόρτσιλ ανακοινώνει ότι η Μ. Βρετανία είναι πλέον η τρίτη πυρηνική δύναμη μετά τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, καθώς απέκτησε τη δική της ατομική βόμβα.

1957: Γεννιέται η καναδή τραγουδοποιός Λορίνα ΜακΚένιτ.

1963: Γεννιέται ο Μάικλ Τζόρνταν, από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών.

1982: Ο πολιτικός γάμος καθιερώνεται στην Ελλάδα ως ισόκυρος με το θρησκευτικό.

1982: Πεθαίνει ο πιανίστας και συνθέτης της τζαζ Θελόνιους Μονκ.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Βαρύ τίμημα, ισχνό αντιστάθμισμα


♦ Την προηγούμενη εβδομάδα, το πρωτοσέλιδο της κυβερνητικής «Εποχής» προειδοποιούσε για «Γκρίζες ζώνες στη διαπραγμάτευση» και για το ότι είναι «Απαραίτητη η γραμμή άμυνας και τα όρια». Τώρα, ο τίτλος είναι μέσα στη μαύρη απογοήτευση: «Βαρύ τίμημα, ισχνό αντιστάθμισμα». Το -κατά την «Εποχή» βαρύ τίμημα «περιλαμβάνει το σημαντικά μεγάλο μέρος των συμφωνιών ΔΝΤ-Γερμανίας», έναντι του οποίου «προσφέρεται ένα ισχνό αντιστάθμισμα, ασαφές ακόμη, που θα αφορά κυρίως τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος». Και τι προτείνει η «Εποχή» ενώπιον αυτής της κατάστασης; Κυβερνητική εφημερίδα είναι και μάλιστα ο άτυπος επικεφαλής της φράξιας που την εκδίδει τυχαίνει να είναι και ο υπουργός Οικονομικών που κάνει τη διαπραγμάτευση. «Αναφορές όπως αυτή του Αλέξη Τσίπρα ότι δεν μπορεί να συνεχίσουν οι λαοί της Ευρώπης να ζουν με λιτότητα και ότι “δεν μπορούν να αποφασίζουν κάποια εξωθεσμικά όργανα σε κλειστές πόρτες“ δεν περνούν πια χωρίς να χαθεί η σημασία τους» είναι η κατακλείδα του σχολίου. Ωραία αυτά τα… οραματικά, αλλά να υπογράψει ή όχι τη συμφωνία η κυβέρνηση; Μάλλον να υπογράψει…

Σαν Σήμερα: 16/02/2017


1497: Γεννιέται ο γερμανός ουμανιστής Φίλιπ Σβαρτσερντ, γνωστότερος με το εξελληνισμένο όνομα Φίλιππος Μελάγχθων.

1833: Εκδίδεται στο Ναύπλιο το πρώτο φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβερνήσεως».

1903: Πεθαίνει, σε ηλικία 83ων ετών η Σούζαν Άντονι, η διάσημη αμερικανίδα σουφραζέτα, που αγωνίστηκε για την παροχή δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες.

1907: Γεννιέται ο συγγραφέας Άγγελος Τερζάκης.

1946: Πραγματοποιείται στις ΗΠΑ η πρώτη εμπορική πτήση ελικοπτέρου, με ένα τετραθέσιο Σικόρσκι S51.

1958: Γεννιέται ο αμερικανός ράπερ Ice-T, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τρέισι Μάροου. 

1959: Ο Φιντέλ Κάστρο ανακηρύσσεται πρόεδρος της Κούβας, μετά την ανατροπή του Μπατίστα.

1985: Πεθαίνει ο λογοτέχνης Γιώργος Ιωάννου.

1985: Ο Μπρους Σπρίγκστιν ανεβαίνει στο Νο1 του βρετανικού πίνακα επιτυχιών με το άλμπουμ του «Born in the USA». Είναι η πρώτη φορά που ο «Boss» του αμερικάνικου ροκ κατακτά την κορυφή των charts.

1985: Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου εγκαινιάζει το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, παρουσία 12.000 φιλάθλων, κατά την τελετή έναρξης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Τα έχουν υπογράψει όλα! ...παίζει επικοινωνιακό παιχνίδι. Οτι τάχα «αντιστέκεται». Οτι «διαπραγματεύεται ηρωικά»


Νίκος Μπογιόπουλος
 
 
Στις 5 Δεκέμβρη 2016 συνεδρίασε το Eurogroup. Οι αποφάσεις του, όπως θυμόμαστε όλοι, πανηγυρίστηκαν έξαλλα από την κυβέρνηση. Ας δούμε, λοιπόν, τι έλεγαν εκέινες οι αποφάσεις:
«Το Eurogroup σημειώνει πως η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου για το... 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ), καθώς και μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας σε όρους κόστους, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων για την αγορά εργασίας (...)».

Και αμέσως παρακάτω: «To Εurogroup υπενθύμισε ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ που θα επιτευχθεί το 2018 πρέπει να διατηρηθεί σε μεσοπρόθεσμο διάστημα».

Συμπέρασμα: Η κυβέρνηση έχει αποδεχτεί, έχει συναποφασίσει, έχει συνυπογράψει και έχει πανηγυρίσει (!) την πολιτική των πλεονασμάτων 3,5% και για μετά το 2018 – και μάλιστα για «μακροπρόθεσμο διάστημα». Την πολιτική, δηλαδή, της λιτότητας, των μέτρων διαρκούς λεηλασίας του λαού και των Μνημονόων, όπως κι αν αυτή μεταβαπτιστεί.

Και τώρα που έρχεται η στιγμή για την εφαρμογή της πολιτικής της, τι κάνει; Ερχεται στο εσωτερικό και παίζει επικοινωνιακό παιχνίδι. Οτι τάχα «αντιστέκεται». Οτι «διαπραγματεύεται ηρωικά».

Πουλάει «κολοκοτρωνέικη» δήθεν «αντίσταση». Η οποία, μετά και την απαραίτητη κινδυνολογία για να μειωθούν οι κοινωνικές διαμαρτυρίες, καταλήγει εκέι που κατέληγαν τα ανάλογα τερτίπια και των προηγούμενων «σωτήρων»: Στους... «έντιμους συμβιβασμούς».

Γνωστό το παραμύθι. Αλλά παρότι γνωστό και επαναλαμβανόμενο, ευτό δεν το κάνει λιγότερο κουραστικό και αχρείο.

Συνθηκολόγηση και υποταγή της κυβέρνησης στις προσταγές και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών

Με την πρωθυπουργική διαβεβαίωση ότι: «…δεν ψάχνω πρόθυμους να ψηφίσουν νέα μέτρα γιατί δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα…», τις κινδυνολογικές δηλώσεις της Γερμανίας, τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις των Σόιμπλε-Τόμσεν, τον ανελέητο εκλογολογικό βομβαρδισμό των υπολοίπων αστικών πολιτικών κομμάτων, τις ατελείωτες αναλύσεις των οικονομολογούντων, τις ανεκδιήγητες συνεντεύξεις των πολιτικών συντακτών κι όλ’ αυτά με αποκλειστικό στόχο την κραυγαλέα παραπλάνηση του λαϊκού παράγοντα, κύλισε η τελευταία εβδομάδα, περιμένοντας τις ήδη ειλημμένες και γνωστές, αποφάσεις του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ.
Τις αντιδραστικές και αντιλαϊκές αποφάσεις με τις οποίες οι εκτελεστικοί διευθυντές του Ταμείου εκβιάζουν την εθελόδουλη κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία με τη σειρά της τους διαβεβαιώνει ότι προσπαθεί με κάθε τρόπο να κλείσει την «αξιολόγηση». Το ΔΝΤ, παραβλέποντας τον κοινωνικό βόγκο και τη διογκούμενη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, απαιτεί, προκλητικά, την άμεση εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, τη βελτίωση των δημοσίων οικονομικών, την επιδιόρθωση των ισολογισμών των τραπεζών (δηλ. τη μείωση των «κόκκινων δανείων», την ύπαρξη αποθεματικού ασφαλείας, την ενίσχυση του νομικού πλαισίου, την ενίσχυση της εποπτείας και την άρση των εμποδίων για την ανάπτυξη) και παράλληλα, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης του εισοδήματος, (δηλ. τη μείωση του αφορολόγητου και την κατάργηση των φοροαπαλλαγών) και τον εξορθολογισμό του Ασφαλιστικού, (δηλ. τη μείωση των συντάξεων). Επιπλέον, εάν η συγκυβέρνηση συμφωνήσει με την Ευρωζώνη για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ, τότε να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα (μειώσεις μισθών και συντάξεων, ομαδικές απολύσεις, κ.α.) που υπολογίζονται στο 2% του ΑΕΠ, δηλ. στα 4,2-4,5 δις €.  Την ίδια στιγμή, παρέχει σοβαρή μείωση των φόρων στα μεγάλα εισοδήματα και στις επιχειρήσεις. Θα πρέπει να πούμε, πως  η απόφαση για συμμετοχή ή όχι του ΔΝΤ στη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος δεν βρισκόταν στην ατζέντα της συνεδρίασης, καθώς η θέση Τραμπ για το ελληνικό πρόγραμμα, δεν έχει ακόμα εκδηλωθεί. Το βέβαιο είναι ότι είτε από τη θέση του «ενεργού μέλους», είτε από τη θέση του «τεχνικού συμβούλου», το ΔΝΤ δεν πρόκειται να ξεκολλήσει από τη χώρα μας, αν δεν πάρει πίσω και την τελευταία δεκάρα, από τα 13 δις € των δικών του δανεικών.

Θυμίζουμε ακόμα, πως ο Β.Σόιμπλε έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι εάν το ΔΝΤ δεν συμμετάσχει, τότε «το πρόγραμμα τελείωσε!». Νέο, σκληρό μήνυμα προς την Ελλάδα απέστειλε το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, όταν σε δηλώσεις του στο ARD διαμήνυσε ότι η Ελλάδα πρέπει να δρομολογήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για να καταστεί ανταγωνιστική, αλλιώς «η πίεση στην Ελλάδα, προκειμένου να αναλάβει τις μεταρρυθμίσεις, πρέπει να συνεχιστεί, ώστε να καταστεί ανταγωνιστική, αλλιώς δεν θα μπορέσει να μείνει στην Ευρωζώνη».
 Στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στη Μάλτα, η Α.Μέρκελ απάντησε στον Τσίπρα, που ζητάει πολιτική διέξοδο στο θέμα, πως η μόνη λύση είναι ο συμβιβασμός με τους «θεσμούς», δηλαδή με το γνωστό σκηνικό των μεταξύ τους αντιπαραθέσεων να μετατρέπονται τελικά σε επαχθή βάρη για το λαό και τους εργαζόμενους. Περίπου ταυτόσημη ήταν και  η δήλωση του Επιτρόπου Οικονομικών, Ν.Μοσκοβισί, ότι: «Δουλεύουμε με βάση τις συμφωνίες, οι οποίες πρόσφατα επαναβεβαιώθηκαν από το ΔΝΤ». Κάπου στην ίδια γραμμή και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μ.Ντράγκι, ότι: «Το επιτυχές κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης θα εξαρτηθεί από τρία ''μέτωπα'': Από το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5%, την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού και από μια σειρά από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις…Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και η ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης» είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, προκειμένου να ενταχθούν ελληνικά ομόλογα στα προγράμματα της ποσοτικής χαλάρωσης». Από την πλευρά του ο Γ.Ντάισελμπλουμ επικεφαλής του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στο ολλανδικό κοινοβούλιο, ξεκαθάρισε ότι: «Η απόφαση της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο είναι πολύ σαφής: Αν το ΔΝΤ δεν συμμετάσχει ή αποσύρει τη συμμετοχή του στο τρίτο ελληνικό πρόγραμμα, τότε και η Ολλανδία δεν θα διατηρήσει τη συμμετοχή της σε αυτό». Ταυτόχρονα, δήλωσε «έκπληκτος» από την απόφαση του ΔΝΤ που χαρακτηρίζει το χρέος σαν «απολύτως μη βιώσιμο». Αλλά και από την πλευρά του Ευρωκοινοβουλίου, ο αντιπρόεδρος Α.Γ.Λάμπσντορφ, δήλωσε ότι: «Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο, το συντομότερο δυνατό, να κρατήσουμε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διατηρήσουμε την αλληλεγγύη αλλά να τη βοηθήσουμε να βγει από την Ευρωζώνη(…) Πρέπει να υπάρξει μια σταδιακή επιστροφή στο εθνικό της νόμισμα».  Όλες οι παραπάνω διατυπώσεις αναιρούν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις κυβερνητικές αυταπάτες για «κακό» ΔΝΤ και «καλή» Ε.Ε. Με λίγα λόγια, όλοι τους, πατώντας πάνω στην πρεμούρα της κυβέρνησης να κλείσει η «αξιολόγηση» μέχρι την 20η Φλεβάρη, πιέζουν, εκβιάζουν και απειλούν για νομοθέτηση εκ των προτέρων μέτρων και αφετέρου καλούν δήθεν το ΔΝΤ να δείξει κάποια σημάδια επιείκειας σε ό,τι αφορά το ύψος αυτών των μέτρων, προκειμένου να προκύψει ένας ακόμα αντιλαϊκός συμβιβασμός ικανοποιητικός και για τους δανειστές και για τη συγκυβέρνηση. Με δυο λόγια, όλοι τους εναντίον του λαού μας.  
Αλλά και για το θέμα του χρέους, σε πρόσφατη Έκθεση του, το ΔΝΤ προβλέπει την εκτίναξή του στο 275% του ΑΕΠ έως το 2060 και κατά συνέπεια προτείνει επέκταση των περιόδων χάριτος και λήξεων έως το 2040 και το 2070 αντιστοίχως, «κλείδωμα» σε σταθερά επιτόκια έως 1,5% σε όλα τα ευρωπαϊκά δάνεια, αναβολή στην καταβολή τόκων έως το 2040 με κεφαλαιοποίησή τους. Το ποιος ζει και το ποιος πεθαίνει, μέχρι τότε, είναι πέρα από φανερό…

Στο EuroWorking Group της περασμένης Πέμπτης δεν σημειώθηκε καμία εξέλιξη, καθώς οι προϋποθέσεις για μία συμφωνία μέχρι τις 20 Φλεβάρη παραμένουν οι ίδιες, δηλ. η ύπαρξη σύγκλισης των «θεσμών» (ΔΝΤ και ΕΕ) και η πολιτική βούληση από την ελληνική πλευρά να νομοθετήσει εκ των προτέρων μέτρα για μετά το 2018. Ωστόσο παραπέμφθηκε για χθες Παρασκευή το απόγευμα μία συνάντηση των εκπροσώπων των «θεσμών» με την παρουσία  του Γ.Ντάισελμπλουμ, του Μ.Κερέ από την ΕΚΤ, του Κλ.Ρέγκλινγκ από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και του Π.Μοσκοβισί από την Κομισιόν, αλλά και εκπρόσωπο από το ΔΝΤ, προκειμένου έστω και την ύστατη ώρα βρεθεί κάποιο κοινό πλαίσιο συμφωνίας στο αφορολόγητο, το ασφαλιστικό και τα εργασιακά. Υπάρχει η πρόταση των «θεσμών» για έκπτωση στα μέτρα στο ύψος του 2% του ΑΕΠ, μεταξύ άλλων, την οποία θα παρουσιάσουν στην ελληνική πλευρά και μόνον αν ο  Ε.Τσακαλώτος τη δεχθεί θα μπορέσουν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις στην Αθήνα. Διαφορετικά, το όλο θέμα μετατίθεται για το Eurogroup της 20ης  Μάρτη, κάτω από τη βαριά σκιά των ολλανδικών εκλογών. Ανεξάρτητα όμως από τα γύφτικα παζάρια, το ζήτημα ουσίας είναι ότι τα εργατολαϊκά νοικοκυριά, που καλούνται να πληρώσουν έστω και τη δήθεν «έκπτωση» των μέτρων και την ελεημοσύνη των ιμπεριαλιστών, έχουν κυριολεκτικά πλέον στυφτεί. Στο επερχόμενο τέταρτο Μνημόνιο (ή όπως αλλιώς ονομαστεί), είτε προβλέπεται «πρωτογενές πλεόνασμα» 3,5%, είτε 2% του ΑΕΠ αυτά  μεταφράζονται σε παραπέρα σύνθλιψη των μεροκάματων, μισθών και συντάξεων, σε επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας, σε στύψιμο των μικροεπαγγελματιών και της φτωχομεσαίας αγροτιάς, σε δραστικές περικοπές στις δαπάνες για Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια. Μεταφράζονται σε μία επίθεση διαρκείας στα εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού. Παρά την κυβερνητική και αντιπολιτευτική δημαγωγία και τις φτηνές αντεγκλήσεις για το άμεσο κλείσιμο της «αξιολόγησης» κατ’ απαίτηση της αστικής τάξης και τις επιμέρους αντιθέσεις των ιμπεριαλιστικών κέντρων, ο κοινωνικός ορίζοντας σκοτεινιάζει συνεχώς για το λαό, με το βάθεμα της εξάρτησης να παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις και τη χώρα μας να γίνεται άθυρμα στα νύχια των ιμπεριαλιστών. Όλες σχεδόν οι βασικές υποδομές της χώρας που μέχρι τώρα αποτελούσαν τα εργαλεία του αστικού πολιτικού συστήματος (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΔΑΘ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, Αττικό Μετρό, ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ, ΟΣΥ κλπ.), έχουν εκχωρηθεί –με ευθύνη όλων των αστικών κομμάτων- για 99 χρόνια στο «Υπερταμείο» των ξένων, ενώ η εσωτερική υποτίμηση έχει ξεπεράσει ήδη και τα κατώτατα όρια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κατά συνέπεια το πρόβλημα δεν είναι αν τα μέτρα είναι ένα δις πάνω ή ένα δις κάτω, αλλά το άμεσο σταμάτημα της εξάρτησης και της μνημονιακής πολιτικής, που οδηγεί το λαό μας σε όλο  και βαθύτερα σκοτάδια.


Μέσα από την ομίχλη, τη συσκότιση, το αλληλομπέρδεμα, τους συμψηφισμούς,  επιχειρείται η συγκάλυψη των βρώμικων, αντιλαϊκών αποφάσεων των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των εγχώριων υπηρετών τους. Και τα ΜΜΕ παίζοντας  το ρόλο τους θολώνουν ακόμα περισσότερο τα νερά, προσπαθώντας να αποτυπωθεί στη λαϊκή συνείδηση ο δήθεν συναγερμός που έχει σημάνει προκειμένου να βρεθεί λύση για την «αξιολόγηση» πριν το Eurogroup της 20ης Φλεβάρη και η εντύπωση ότι από τη μία βρίσκεται η «καλή» Γαλλία και η «κακή» Γερμανία, ή η «σωστή» Κομισιόν και το «λαθεμένο» ΔΝΤ, ή ακόμα ότι ίσως ευθύνεται ο Σόιμπλε, μάλλον ο Τόμσεν, μπορεί η Μέρκελ, πιθανόν ο Τσίπρας, κλπ., κλπ. Ένα είναι βέβαιο. Σίγουρα όλοι, όσοι εκφράζουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα συμφέροντα  του ξένου ιμπεριαλισμού και της ντόπιας ολιγαρχίας, πιέζουν ασφυκτικά τα εργατολαϊκά στρώματα για μία «άνευ όρων» συνθηκολόγηση, για να αποδεχθούν όχι μόνο τα –ανεξάρτητα από το σε ποια ποσοστά θα καταλήξουν- νέα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά και το επερχόμενο τέταρτο κατά σειρά Μνημόνιο, στο όνομα της «εθνικής ομοψυχίας».  Υπάρχει, κατά συνέπεια, μακριά πορεία αγώνων, μέσα από τους οποίους θα κατακτηθεί και θα αναπτυχθεί η οργανωτικότητα και το επίπεδο συνείδησης του λαού μας, μέσα από τους οποίους θα σφυρηλατηθεί η ενότητα και η ιδεολογία της εργατικής τάξης. Μόνο οι διαρκείς και παρατεταμένοι λαϊκοί αγώνες μπορούν να εγγυηθούν την επανάκτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και δημοκρατικών ελευθεριών και την αποτίναξη της ντόπιας ολιγαρχίας και των ξένων αφεντικών της.

Σαν Σήμερα: 15/02/2017

399 π.Χ: Ο φιλόσοφος Σωκράτης καταδικάζεται να πιει το κώνειο, επειδή «εισήγαγε καινά δαιμόνια στην αθηναίων πολιτεία». 

54 μ.Χ: Γεννιέται ο ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας.

1564: Γεννιέται ο ιταλός αστρονόμος και φυσικός Γκαλιλέο Γκαλιλέι, που υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία, την οποία εξαναγκάστηκε από την Ιερά Εξέταση ν’ απαρνηθεί.

1835: Γεννιέται ο ποιητής και πεζογράφος Δημήτριος Βικέλας, πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

1898: Γεννιέται ο ιταλός ηθοποιός Αντόνιο ντε Κούρτιλ, που έμεινε στην ιστορία του κινηματογράφου με το όνομα Τοτό.

1906: Ιδρύεται το κόμμα των Εργατικών της Βρετανίας.

1931: Κάνει πρεμιέρα ο πρώτος κινηματογραφικός «Δράκουλας».

1936: Ο Χίτλερ ανακοινώνει τη δημιουργία του «λαϊκού αυτοκινήτου». Πρόκειται για το δημοφιλέστατο έως και σήμερα σκαραβαίο της Volkswagen.

1999: Συλλαμβάνεται στο Ναϊρόμπι της Κένυας και μεταφέρεται στην Τουρκία ο κούρδος ηγέτης του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

ΝΑΡ

Με αφορμή το 4ο συνέδριο της νεολαίας του ΝΑΡ (Κομμουνιστική Απελευθέρωση) διαβάσαμε και τι δεν διαβάσαμε. Πέρα από τη φλυαρία για την επανάσταση της ερχόμενης Δευτέρας, μιλάμε για ξεκατίνιασμα με αφορμή το σεξισμό και τους LGTBQ (λεσβίες, γκέϊ, τρανσέξουαλ, μπαϊσέξουαλ και κουήρ). Όπου το δευτερεύον ανάγεται σε πελώριο και ο μικρόκοσμος σε μεγάκοσμο. Αντιλαμβανόμαστε απολύτως πως όπως στρώνεις, κοιμάσαι και ευχόμαστε στους αντικαπιταλιστές μας «Καλά ξεμπερδέματα»

Ετοιμάζονται να ολοκληρώσουν το «σκάνδαλο Μελισσανίδη»;


Μέσα στην τούρλα του Σαββάτου, έχουμε και τον υφυπουργό Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη, που εμφανίστηκε σε εκπομπή αθλητικού ραδιοφώνου (ΣΠΟΡ FM, 8.2.2017) και δήλωσε τα εξής εκπληκτικά: «Το γήπεδο της ΑΕΚ με ταλανίζει και οικογενειακά. Με τους ΑΕΚτζήδες της οικογένειας να με… πιέζουν. Σαφέστατα θα πρέπει να τελειώσει αυτή η ιστορία. Η ΠΑΕ ΑΕΚ έχει ακολουθήσει όλες τις διαδικασίες. Νομίζω είμαστε στο τελικό στάδιο. Ομως, δεν μπορεί κανείς να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρχουν νομικά κωλύματα στο μέλλον. Ο δήμαρχος μπορεί να εκφράζει και την τοπική κοινωνία. Οπως κάθε δήμαρχος. Νομίζω πάντως πως αυτό που ζητούσε ο δήμαρχος ήταν νομιμότητα και νομίζω ότι τηρείται. Θα τελειώσει σύντομα αυτή η ιστορία. Εφόσον τηρούνται οι όροι νομιμότητας θα τελειώσει αυτή η ιστορία. Εχω την αίσθηση ότι είναι μέσα στους νόμους και των κανονισμών το γήπεδο της ΑΕΚ».

Ενα μέλος της κυβέρνησης επικαλείται τα οπαδικά αισθήματα μελών της οικογένειάς του για να δώσει απάντηση σε μια κρατική υπόθεση! Ενα μέλος της κυβέρνησης, παντελώς αναρμόδιο, αποφαίνεται εν είδει υπερδικαστή, ότι μια ανώνυμη εταιρία, που έχει εκκρεμότητες (τουλάχιστον) με υπηρεσίες του Δημοσίου, είναι νόμιμη, και καλά θα κάνουν οι υπηρεσίες να μην την ταλαιπωρούν. Μόνο οι υπάλληλοι του Μελισσανίδη μιλούν μ’ αυτόν τον τρόπο.

Κανονικά, αν ο πρωθυπουργός Τσίπρας σεβόταν στοιχειωδώς τη νομιμότητα (θυμόσαστε το σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα»;), θα έπρεπε αμέσως να αποπέμψει τον υφυπουργό του. Εκτός αν ο Βασιλειάδης παίζει το ρόλο του «λαγού», προαναγγέλλοντας ένα επικείμενο σκάνδαλο. Τους προειδοποιούμε να μην τολμήσουν!