Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Διακήρυξη της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ


Η Οκτωβριανή Επανάσταση
    φωτίζει τον αγώνα των λαών
για την εθνική και κοινωνική
απελευθέρωση, για το σοσιαλισμό
Συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια από τη μεγάλη σοσιαλιστική Οκτωβριανή Επανάσταση.
Μπροστά στο Σοβιέτ της Πετρούπολης, στις 25 Οκτώβρη (7 Νοέμβρη) 1917, ο Λένιν θα διακηρύξει: “Η επανάσταση των εργατών και αγροτών, που για την αναγκαιότητά  της μιλούσαν πάντα οι μπολσεβίκοι, πραγματοποιήθηκε”. Τη νύχτα της 25 προς 26 Οκτώβρη με την ηγεσία του κόμματος των μπολσεβίκων οι επαναστάτες  εργάτες, φαντάροι και ναύτες, θα καταλάβουν με έφοδο τα Χειμερινά Ανά­κτορα και θα συλλάβουν τα μέλη της αστικής Προσωρινής κυβέρνησης. Η έ­νο­πλη εξέ­γερση της Πετρούπολης είχε θριαμβεύσει. Όλη η εξουσία θα περάσει στα χέρια των Σοβιέτ, και το ιστορικό 2ο πανρωσικό συνέδριο των Σοβιέτ θα α­ναγ­γείλει σ' όλη τη Ρωσία πως “στηριγμένο στη θέληση της τεράστιας πλειο­ψη­φίας  των εργατών, των φαντάρων και των αγροτών, στηριγμένο στη νικηφόρα εξέ­γερση των εργατών και της φρουράς της Πετρούπολης  παίρνει την εξουσία στα χέ­ρια του”.
Τη νύχτα της 26ης του Οκτώβρη (8 Νοέμβρη) 1917, τα πρώτα διατάγματα που θα ψηφίσει το συνέδριο των Σοβιέτ, είναι το “διάταγμα για την ειρήνη” και το “διά­ταγμα για τη γη”. Οι εργασίες του συνεδρίου θα τελειώ­σουν, έχοντας συγκροτήσει την πρώτη  Σοβιετική κυ­βέρνηση, το Συμβούλιο των επιτρόπων του λαού. Πρό­εδρος του Συμβουλίου των επιτρόπων του λαού θα εκ­λεγεί ο Λένιν.
Με το διάταγμα για την ειρήνη, η σοβιετική εξουσία θα προτείνει “να αρχίσουν αμέσως διαπραγματεύσεις για μια δίκαιη δημοκρατική ειρήνη που την ποθεί  ολόψυχα η συντριπτική πλειοψηφία των εξαντλημένων, βασανισμένων και τυραννισμένων από τον πόλεμο εργατών και εργαζομένων τάξεων όλων των εμπόλεμων χωρών”, ενώ  θα απευθύνει έκκληση στους συνειδητούς εργάτες των εμπόλεμων μεγάλων δυνάμεων, Αγγλίας, Γαλλίας και Γερμανίας, να βοηθήσουν “για να τελεσφορήσει το έργο της ειρήνης  και ταυτόχρονα  το έργο της απελευθέρωσης των εργαζομένων και εκμεταλλευομένων μαζών του πληθυσμού”. Με το διάταγμα  για τη γη, θα γίνει πράξη η παναγροτική εντολή, θα καταργηθεί αμέσως η ιδιοκτησία γης των τσιφλικάδων, χωρίς καμιά  αποζημίωση, και θα παραχωρηθεί δωρεάν για χρήση όλων των εργαζομένων, η γη που κατείχαν οι τσιφλικάδες, η αστική τάξη, η τσαρική οικογένεια, η εκκλησία και τα μοναστήρια. Θα εθνικοποιηθεί όλη η γη της χώρας , όλος ο ορυκτός  πλούτος, το υπέδαφος, τα δάση και τα νερά. Θα καταδειχτεί έτσι από την πρώτη στιγμή, ο χαρακτήρας της σοβιετικής εξουσίας, διατρανώνοντας τη θέληση του επαναστατημένου  λαού για ειρήνη και λευτεριά, για το χτίσιμο ενός καινούργιου κόσμου.
Στις 3 Νοέμβρη, η εξουσία των Σοβιέτ, νίκησε ολοκληρωτικά και στη Μόσχα. Σε μια “θριαμβευτική πορεία της σοβιετικής εξουσίας”, όπως έλεγε ο Λένιν, ως το Γενάρη – Φλεβάρη 1918, η επανάσταση θα απλωθεί νικηφόρα και η σοβιετική εξουσία θα εγκαθιδρυθεί σ' όλη τη χώρα.
★★★
Πρόλογο της Οκτωβριανής Επανάστασης, αποτέλεσε η αστικοδημοκρατική επανάσταση του Φλεβάρη 1917. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος -άδικος, αντιδραστικός, καταχτητικός από όλες τις εμπόλεμες ιμπεριαλιστικές  δυνάμεις, τις κεντρικές αυτοκρατορίες από τη μια μεριά και την τριπλή συμμαχία Αγγλίας, Γαλλίας και τσαρικής Ρωσίας από την άλλη- εξακολουθούσε να μαίνεται, θερίζοντας  αδυσώπητα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Η μεγαλοαστική τάξη και οι τσιφλικάδες θησαύριζαν από τον πόλεμο. Διδαγμένο από την πείρα  της επανάστασης  του 1905 και της αντίδρασης που επακολούθησε, θα δυναμώσει και θα οξυνθεί το επαναστατικό κίνημα των λαϊκών μαζών, για το γκρέμισμα της αιματοβαμμένης τσαρικής μοναρχίας των Ρομανώφ, για την ειρήνη ενάντια στην ιμπεριαλιστική σφαγή και για να δοθεί γη στους χωρικούς. Η ένοπλη επανάσταση του Φλεβάρη – Μάρτη θα βγάλει ορμητικά στο προσκήνιο  τις μάζες του λαού, θα καταλύσει την τσαρική απολυταρχία, αλλά η αστική Προσωρινή κυβέρνηση που θα  την αντικαταστήσει, θα συνεχίσει τον πόλεμο, όπως πρόσταζαν τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και των τσιφλικάδων. Ο Λένιν, θα προδιαγράψει,  από την εξορία, πως η Προσωρινή κυβέρνηση δεν θα δώσει “ούτε την ειρήνη, γιατί είναι μια κυβέρνηση πολέμου”, “ούτε το ψωμί, γιατί η κυβέρνηση αυτή είναι αστική”, “ούτε τη λευτεριά, γιατί η κυβέρνηση αυτή είναι των μεγαλοϊδιοχτητών και των μεγαλοκεφαλαιοκρατών, που φοβούνται  το λαό”.

Μόνο το πολιτικάντικο παιχνίδι τους ενδιαφέρει


Οσο περνούν οι μέρες τόσο γίνεται πιο καθαρό πως αυτό που εκτυλίσσεται γύρω από την καταστροφική ρύπανση του Σαρωνικού είναι ένα πολιτικάντικο παιχνίδι ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, τη ΝΔ κυρίως. Και οι μεν και οι δε αδιαφορούν πλήρως για τα αίτια της καταστροφής, για τη γρήγορη αντιμετώπισή της, για την πρόληψη παρόμοιων καταστροφών στο μέλλον. Η αντιπολίτευση βρήκε την κυβέρνηση με την πλάτη στα σκοινιά και τη σφυροκοπά ανελέητα, ενώ η κυβέρνηση αμύνεται απεγνωσμένα, μετρώντας το χρόνο μέχρι να ξεχαστεί κι αυτό.

Δεν ξέρουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τι συμβαίνει στον Πειραιά με τα σαπιοκάραβα, το εμπόριο και το λαθρεμπόριο καυσίμων; Φυσικά και ξέρουν. Οπως ξέρουν ότι τρανταχτά ονόματα του «επιχειρηματικού τζετ σετ» φτιάχτηκαν με αυτό το λαθρεμπόριο. Δεν ήξεραν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αυτή την κατάσταση, όταν ανέλαβαν τα κυβερνητικά ηνία; Φυσικά και ήξεραν. Παριστάνουν τώρα τους αιφνιδιασμένους, ανακαλύπτουν «κενά» στη νομοθεσία, «αρρυθμίες» στον κρατικό μηχανισμό, με μοναδικό σκοπό να αποσείσουν τις ευθύνες τους, να τη βγάλουν καθαρή μέχρι «να περάσει η μπόρα». Κι ο Κουρουμπλής με τον Σαντορινιό έσωσαν τις καρέκλες τους, γιατί ο Τσίπρας αναγκάστηκε να τους «υιοθετήσει» και αν τους διώξει τώρα (κατόπιν εορτής) θα επιβεβαιώσει την κριτική της αντιπολίτευσης.

Σκεφτείτε μόνο τι σχεδιάζει να κάνει η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων. Να πάρει την αρμοδιότητα από την Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων και να τη δώσει στους Νηογνώμονες. Δηλαδή, σε ιδιωτικές εταιρίες που μόλις δουν λίγο «λάδι» εκδίδουν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας για το χειρότερο σαπάκι!

Η καταστροφή του Σαρωνικού οφείλεται από τη μια στην απληστία του εφοπλιστικού κεφαλαίου, που δε λογαριάζει ούτε περιβάλλον ούτε ανθρώπινες ζωές, και από την άλλη στην άθλια πολιτική των κυβερνήσεων (όλων ανεξαιρέτως, και της σημερινής), που κάνει πλάτες στους εφοπλιστές και παίζει στα ζάρια το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, μη διαθέτοντας ούτε έναν στοιχειώδη μηχανισμό άμεσης αντιμετώπισης τέτοιων καταστροφών.

ΥΓ. Χαρακτηριστική του πολιτικάντικου παιχνιδιού που παίζεται είναι η μούγκα των Οικολόγων Πρασίνων. Οταν συμμετέχεις στην κυβέρνηση κι απολαμβάνεις παχυλότατα κρατικά πόστα, δείχνεις… ανοχή στις «αναποδιές». Αλλωστε, η οικολογία αυτού του τύπου ήταν πάντοτε ένα όχημα για πολιτική καριέρα και «μασούλημα» κονδυλίων.

Σαν Σήμερα: 24/09/2017

787 μΧ: Ξεκινά τις εργασίες της η 7η Οικουμενική Σύνοδος (2η της Νίκαιας).

1180: Πεθαίνει ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Μανουήλ Α΄ ο Κομνηνός.

1664: Το Νέο Άμστερνταμ μετονομάζεται σε Νέα Υόρκη. 

1828: Ο Καποδίστριας οργανώνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα Ταχυδρομική Υπηρεσία.

1884: Γεννιέται ο τούρκος στρατηγός και πολιτικός Ισμέτ Ινονού, ο οποίος το 1938 διαδέχτηκε στην προεδρία της Τουρκίας τον Κεμάλ Ατατούρκ.

1895: Ο πρώτος γύρος του κόσμου με ποδήλατο από γυναίκα, ολοκληρώνεται έπειτα από 15 μήνες.

1924: Γεννιέται η μεγάλη κυρία του θεάτρου, Βούλα Ζουμπουλάκη.

1927: Ιδρύεται αυτόνομος οργανισμός διοίκησης του Λιμένα Πειραιώς, ο γνωστός ΟΛΠ.

1936: Γεννιέται ο Τζιμ Χένσον, ο δημιουργός του «Muppet Show».

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Κύλησε ο τέντζερης

Ο Κουρουμπλής τράβηξε πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας με τις ιταμές δηλώσεις που έκανε από την πρώτη στιγμή (ευρισκόμενος στο Λονδίνο μάλιστα!) που έγινε ορατή η πετρελαιοκηλίδα από τη βύθιση του «Αγία Ζώνη ΙΙ», κι αυτό ήταν κάπως βολικό για τον Τσίπρα, πρώτο γιατί ο Κουρουμπλής θεωρείται «πασόκος με παλαιοκομματικές αντιλήψεις» και δεύτερο γιατί η αναπηρία του προκαλεί μια συμπάθεια για το πρόσωπό του και μια εν γένει συγκαταβατική αντιμετώπισή του από τον κόσμο (που δεν ξέρει και κρίνει συχνά από τη δημόσια εικόνα που ένας αστός πολιτικός φιλοτεχνεί για τον εαυτό του). Σύντομα, όμως, φάνηκε πως για τον υφυπουργό Νεκτάριο Σαντορινιό, βέρο συριζαίο, στον οποίο ο Τσίπρας ανέθεσε τον συντονισμό της επιχείρησης αντιμετώπισης της ρύπανσης, ισχύει η παροιμία «κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι».

Είναι αυτός που ξεπερνώντας σε ιταμότητα τον Κουρουμπλή  βγήκε και δήλωσε ότι «σε είκοσι μέρες οι παραλίες της Αττικής θα είναι καθαρότερες από πριν»! Στη συνέχεια δε, όταν επιστήμονες ξεκαθάρισαν ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να καθαρίσει ο Σαρωνικός, ο Σαντορινιός, σαν να μην έτρεξε τίποτα, βγήκε και πήρε πίσω τη δήλωσή του, λέγοντας ότι «μέσα σ' αυτόν τον πανικό κάνουμε και λάθη»! Μιλάμε για τον απόλυτο αμοραλισμό. Γιατί αυτά τα «λάθη» δεν είναι τυχαία. Είναι ένα ακόμα συνειδητό ψέμα, σαν τα χιλιάδες που λένε ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του, προσπαθώντας να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό. Αυτό έκανε και ο Σαντορινιός, γιατί μόνο με το ψέμα έχουν μάθει να λειτουργούν ως πολιτικά όντα. Απλά, έκανε λάθος υπολογισμό. Κυρίως ως προς τον χρόνο που πέταξε το ψέμα. Δεν υπολόγισε ότι η υπόθεση ήταν ακόμα «καυτή», οπότε το ψέμα θα αποκαλυπτόταν. Φυσικά, σκέψη να παραιτηθεί μετά την αποκάλυψη ούτε που του πέρασε από το μυαλό. Ανθρωποι που έχουν ψηφίσει και με τα δυο χέρια σωρεία μνημονιακών αντιλαϊκών νομοθετημάτων έχουν γίνει εντελώς χοντρόπετσοι.

Αντίθετα, η πονηρή «Αυγή» κατάλαβε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει ζημιωμένος αν ακολουθήσει τη γραμμή Κουρουμπλή-Σαντορινιού, που είναι «από άλλο ανέκδοτο» και έμεινε από νωρίς στη γραμμή που υιοθέτησε μετά και το Μαξίμου. «Λελογισμένη αυτοκριτική» και μεταφορά της ευθύνης στις «χρόνιες παθογένειες των μηχανισμών της δημόσιας διοίκησης, οι οποίες αποτελούν ένα ακόμα σύμπτωμα του δικομματικού συστήματος».  
Μόνο που οι «μηχανισμοί» έχουν πολιτικούς προϊσταμένους και τα τελευταία δύο χρόνια αυτοί (οι πολιτικοί προϊστάμενοι) δεν ανήκουν στον παλιό δικομματισμό, αλλά στον νέο δικομματισμό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. 
Κι αυτό ο κόσμος το ξέρει.

Σχόλια

 Θυμάστε το παλιό σαρκαστικό τραγούδι της αριστεράς «Τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά;»

Αυτό θυμήθηκα όταν διάβασα σ’ ένα περιοδικό το άρθρο του Α.Τσίπρα για τον Α.Παπανδρέου. 

Θέλει να του μοιάσει του εκλιπόντος αστοσοσιαλδημοκράτη Α.Παπανδρέου ο νυν πρωθυπουργός και ταυτόχρονα να κλέψει -όσο μπορεί- το ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία του οποίου (Φ.Γεννηματά) ξεφωνίζει πως η κληρονομιά τής ανήκει. 

Όμως ο Α.Τσίπρας θέλει να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη». 

Γι’ αυτό και επέλεξε την 3η Σεπτέμβρη, μέρα ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, να κυκλοφορήσει το επίμαχο άρθρο.

 Χάρισμά του τα πρότυπα που διαλέγει. 

Άλλωστε τα πρότυπα είναι σαν τις αποκριάτικες μάσκες. 

Φοράς ό,τι σου ταιριάζει.

Σαν Σήμερα: 23/09/2017

480 π.Χ: Ο ελληνικός στόλος υπό τον Θεμιστοκλή καταναυμαχεί τον περσικό στόλο στα στενά της Σαλαμίνας. Ο αρχηγός των Περσών, Ξέρξης, παρακολούθησε την τραγωδία του ναυτικού του από το όρος Αιγάλεω.

1541: Πεθαίνει ο ελβετός αλχημιστής Φίλιππος Παράκελσος.

1845: Η πρώτη ομάδα μπέιζμπολ συγκροτείται στη Νέα Υόρκη με την ονομασία «Knickerbockers» και θέτει τους κανόνες του αθλήματος.

1939: Πεθαίνει, σε ηλικία 83 ετών, ο ψυχίατρος και ιδρυτής της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ.

1943: Γεννιέται ο ισπανός τραγουδιστής Χούλιο Ινγκλέσιας.

1949: Γεννιέται ο αμερικανός ρόκερ Μπρους Σπρίνγκστιν.

1967: Η χούντα των συνταγματαρχών απελευθερώνει τον Γεώργιο Παπανδρέου.

1973: Πεθαίνει ο χιλιανός ποιητής και διπλωμάτης Πάμπλο Νερούντα.

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Συνάντηση εργασίας για το Πρόγραμμα παροχής επισιτιστικής βοήθειας


evia gr
  ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ

Χαλκίδα, 22-09-2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση εργασίας των εταίρων της Κοινωνικής Σύμπραξης της Π.Ε. Εύβοιας με θέμα  την ομαλή ολοκλήρωση των διανομών των Κεντρικών Προμηθειών του Προγράμματος ΤΕΒΑ, καθώς και την ενημέρωση και το συντονισμό για την επικείμενη έναρξη της Πράξης «Αποκεντρωμένες προμήθειες τροφίμων και βασικής υλικής συνδρομής του Επιχειρησιακού Προγράμματος Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους (ΤΕΒΑ), πραγματοποιήθηκε χθες, Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, στο Διοικητήριο της Π.Ε Εύβοιας, ύστερα από πρόσκληση του Αντιπεριφερειάρχη Φάνη Σπανού.  
Βασικό αντικείμενο της σύσκεψης ήταν η οργάνωση των διαδικασιών και ο συντονισμός των εταίρων, προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα η υλοποίηση του Προγράμματος για την παροχή επισιτιστικής βοήθειας στους δικαιούχους του ΚΕΑ - ΤΕΒΑ. Επίσης, αποφασίστηκε η ένταξη, ως νέων εταίρων της Κοινωνικής Σύμπραξης, της Ομάδας Αλληλεγγύης Αλιβερίου και της Ένωσης Πολυτέκνων Κύμης και Περιχώρων.   
Με το πέρας της συνάντησης εργασίας, ο Φάνης Σπανός δήλωσε:
«Δυστυχώς, όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας χρειάζονται υλική, αλλά και ηθική στήριξη. Στόχος μας, μέσα από το πρόγραμμα του ΤΕΒΑ, είναι να συνδράμουμε αυτούς τους ανθρώπους, μεριμνώντας για την εξασφάλιση των στοιχειωδών αγαθών σίτισης και διαβίωσης με τρόπο διαφανή, αποτελεσματικό και κυρίως αξιοπρεπή. Να εξοφλήσουμε, αν θέλετε, ένα μικρό μέρος από το χρέος όλων μας, προς τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας που υπηρετούμε.»

Λιτότητα, κινεζοποίηση και επιτροπεία επ' αόριστον

«Εμένα με λένε Ρίζο κι όπως θέλω το γυρίζω» λέει μια ηπειρώτικη παροιμία. Δεν ξέρουμε αν έτυχε να την ακούσει ο Τσακαλώτος στις ετήσιες διακοπές του στην Πρέβεζα, φροντίζει όμως να την εφαρμόζει με… μακιαβελική συνέπεια.

Την Τετάρτη 13 Σεπτέμβρη, οι οικονομικοί συντάκτες κλήθηκαν σχεδόν συνωμοτικά (με τηλεφωνήματα και όχι με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) για «άτυπη ενημέρωση» στο υπουργείο. Δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε. Οι πάντες γνωρίζουν πλέον, ότι ο «υψηλόβαθμος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών» που τους μίλησε ήταν ο Τσακαλώτος. Οργάνωσε αυτή την άτυπη συνέντευξη Τύπου για να πει βασικά δυο πράγματα. Πρώτον, ότι υπάρχει κίνδυνος να ζητηθούν νέα μέτρα για το 2018 και δεύτερο ότι δεν μπορεί να υπάρξει «καθαρή έξοδος» από το Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018. Οπως είπε χαρακτηριστικά, ανάμεσα στο clean exit (καθαρή έξοδος) και στην προληπτική γραμμή πίστωσης υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ενδιάμεσο φάσμα.

Ούτε άπειρος είναι ο Τσακαλώτος ούτε χαζοχαρούμενος. Οργάνωσε σκόπιμα αυτή τη συνέντευξη Τύπου, ξέροντας πως αυτά που θα πει θα συζητηθούν και θα ερμηνευτούν ως αποδόμηση του success story που είχε παρουσιάσει ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη, ως καμπανάκι κινδύνου γι' αυτά που έρχονται.

Δήλωση υποστήριξης της ΟΚΔΕ στον λαό της Καταλονίας

Η παρακάτω δήλωση της ΟΚΔΕ έχει αποσταλεί σε οργανώσεις και κινήματα της Καταλονίας


Η ΟΚΔΕ δηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη της στον αγώνα του καταλανικού λαού να καθορίσει ο ίδιος το δικό του μέλλον.
Υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα το δικαίωμα της εθνικής του αυτοδιάθεσης έως και του κρατικού αποχωρισμού από το Ισπανικό κράτος εάν αυτό είναι η θέλησή του.
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα των καταλανών εργαζομένων και του λαού να καθορίσουν οι ίδιοι τις δομές της διακυβέρνησής τους, να λύσουν όπως θεωρούν καλύτερα  τα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η καπιταλιστική κρίση. Μόνο στην βάση της ελεύθερης επιλογής και συνύπαρξης είναι δυνατό να δημιουργηθούν αλληλέγγυοι δεσμοί μεταξύ όλων των λαών του Ισπανικού Κράτους και όλης της Ευρώπης.
Καταγγέλλουμε τις απειλές, τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και τα σχέδια καταστολής που απεργάζεται η αντιδραστική κυβέρνηση Ραχόϊ και η Ισπανική Μοναρχία, αυτό το αποστεωμένο και οπισθοδρομικό φεουδαρχικό κατάλοιπο. Η “εθνική ενότητα” του πρωθυπουργού Ραχόϊ και του βασιλιά Φελίπε σημαίνει συνέχιση της αντεργατικής πολιτικής, διάσωση των τραπεζών και ληστεία των εργαζομένων, μεγαλύτερη αντιδημοκρατική αναδίπλωση και αφαίρεση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Την ίδια επίθεση και αντιδημοκρατική αναδίπλωση άλλωστε την βλέπουμε σε όλη την Ε.Ε. Η Ευρώπη της Φτώχειας, του Πολέμου, του Ρατσισμού και της Καταστολής δεν είναι παρά η Ευρώπη του Κεφαλαίου και του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και όχι των Εργαζομένων.

Ζήτω η ανεξάρτητη Καταλονία

Σαν Σήμερα: 22/09/2017

1949: Γεννιέται ο τραγουδιστής των «Deep Purple», Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ.

1950: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Μέριλ Στριπ.

1955: Το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι εκπέμπει στη Μεγάλη Βρετανία.

1968: Ιδρύεται η Κομουνιστική Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ).

1973: Ο Χένρι Κίσινγκερ είναι ο πρώτος εβραίος, που ορκίζεται υπουργός Εξωτερικών στις ΗΠΑ.

1976: Στην Ελλάδα, καθιερώνονται βιβλιάρια υγείας για τα παιδιά.

1977: Γεννιέται ο βραζιλιάνος άσσος του ποδοσφαίρου Ρονάλντο, κατά κόσμον Λουίς Ναζάριο Ντα Λίμα.

1980: Ξεκινά ο δεκαετής πόλεμος ανάμεσα στο Ιράν και το Ιράκ.

2001: Πεθαίνει, σε ηλικία 81 ετών, ο αμερικανός βιολονίστας, ουκρανικής καταγωγής, Αιζαακ Στερν

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Παιδική χαρά


  Θες επειδή ήταν ακόμα ξενυχτισμένος, καθώς είχε επισκεφτεί τη γενέτειρα, ως σύμβουλος επικοινωνίας του πρωθυπουργού αυτή τη φορά, θες γιατί έβλεπε με τα μάτια της ψυχής του την οπτασία της λατρεμένης (του) Ελένης Μενεγάκη, το βέβαιο είναι πως όταν ο Νίκος Καρανίκας άρπαξε το πληκτρολόγιο για να γράψει το πόνημά του στο αγαπημένο (του) facebook, είχε κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο και βρισκόταν τρία χρόνια πίσω (σαν την πρωταγωνίστρια του Outlander ένα πράμα).

Οπότε… εκφράστηκε αβίαστα: «Στα τσακιδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά».

Αν είχε ήδη βρεθεί στο Μαξίμου, μπορούμε να φανταστούμε το κύπελλο με τον φρέντο του κυρ-Αλέκου να προσγειώνεται πάνω του. Αν βρισκόταν αλλού, μπορούμε να φανταστούμε τα «γαλλικά» από το τηλέφωνο.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ηρωικό ποστ κατέβηκε λίγο μετά την ανάρτησή του.

Αντίθετα, ο πονηρός Καμμένος, αυτός που έλεγε στους χαλκιδικιώτες να λιντσάρουν τον Πάχτα που είναι τσιράκι της Eldorado, δεν την πάτησε σαν τον Καρανίκα.

Εχοντας πληροφορηθεί τον σχετικό θόρυβο, φόρεσε το πιο θλιμμένο (και σοβαρό!) ύφος του και δήλωσε ότι «δεν είναι ευχάριστη η αποχώρηση της ElDorado από την Ελλάδα» και εξέφρασε την ευχή «να καθίσουν στο τραπέζι και να συνεχιστεί η επένδυση»!

«Επιμελητηριακή Μέλισσα»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Επιμελητηριακή Μέλισσα

Θέλω να ευχαριστήσω  θερμά όλους εσάς τους εμπόρους, βιοτέχνες, επαγγελματίες, αλλά και όλους τους φίλους και τις φίλες για την στήριξη που δείξατε μέχρι σήμερα τόσο στην διακήρυξη του συνδυασμού μας «Επιμελητηριακή Μέλισσα», όσο και σε εμένα τον ίδιο προσωπικά.

Η αγάπη σας είναι για εμένα και για τους συνεργάτες μου πολύτιμη και μεγαλώνει την ευθύνη μας απέναντι στο θεσμό του Επιμελητηρίου. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό στην πρώτη γραμμή της μάχης για να δημιουργήσουμε ένα Επιμελητήριο αντάξιο της ιστορίας του και χρήσιμο στην τοπική επιχειρηματικότητα.

Θα είμαστε εκεί τέσσερα χρόνια για να υλοποιήσουμε το πρόγραμμά μας, να αναδείξουμε όλα τα προβλήματα της επιχειρηματικότητας, να συγκρουστούμε αλλά και για να εγκύψουμε στα πραγματικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους συναδέλφους μας, αναδεικνύοντας παράλληλα και μια νέα Επιμελητηριακή γενιά, στην οποία θα παραδώσουμε την σκυτάλη όπως έκαναν και οι προκάτοχοι μας.

Πάμε όλοι μαζί! Στην επιχειρηματικότητα δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές.   
Με εκτίμηση,

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΥΚΟΥΖΑΣ
Επικεφαλής του Συνδυασμού «Επιμελητηριακή Μέλισσα»

Σαν Σήμερα: 21/09/2017

1832: Πεθαίνει ο σκοτσέζος μυθιστοριογράφος και ποιητής σερ Ουόλτερ Σκοτ.

1895: Ιδρύεται η πρώτη εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων από τον Φρανκ Ντουριέα, με την επωνυμία «Duryea Motor Wagon Company».

1903: Προβάλλεται το πρώτο γουέστερν με τίτλο «Kit Carson».


1925: Εξουδετερώνεται η συμμορία των θρυλικών Γιαγκούλα και Μπαμπάνη.

1947: Γεννιέται ο αμερικανός συγγραφέας Στίβεν Κινγκ, ο μετρ του τρόμου.

1949: Δημιουργείται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, γνωστότερη ως Δυτική Γερμανία, από τις τρεις κατοχικές δυνάμεις που την ήλεγχαν (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ).

1974: Νομιμοποιείται το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ).

1991: Η αμερικανική ομοσπονδία του μπάσκετ ανακοινώνει, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης του 1992, τη δημιουργία της αποκληθείσας «Ντριμ Τιμ», που αποτελείται από παίκτες του ΝΒΑ.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ωμή καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων από τις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες

Δεν έχουν στεγνώσει ακόμα οι υπογραφές κυβέρνησης-θεσμών στο 4ο μνημόνιο, και σε μια σειρά μεγάλων εμπορικών εταιρειών και πολυεθνικών, καθημερινά πραγματοποιούνται μικρά ή μεγάλα επεισόδια αντεργατικών ανατροπών, με τον αέρα που η εργοδοσία έχει αποκτήσει με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο.
Οι εμποροϋπάλληλοι, λοιπόν, υφίστανται αιφνιδιαστικές αλλαγές στις συμβάσεις εργασίας τους, μειώσεις μισθών, αποσταθεροποίηση του ωραρίου, εντατικοποίηση της εργασίας, υποχρεωτική δουλειά τις Κυριακές, απληρωσιά και απολύσεις. Όλα αυτά “νόμιμα”, με βάση διευρυμένο αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο που έχει επιβληθεί !
Media Markt, Lidl, Leroy Merlin, Ηλεκτρονική, Public, Πλαίσιο, Κωτσόβολος και ΑΒ Βασιλόπουλος στο πρόσφατο παρελθόν, το σενάριο ίδιο αλλά και χειρότερο σήμερα. Ενδεικτικά:
Στα Media Markt μετατρέπεται η 8ωρη-5νθήμερη εργασία σε 6ήμερη, προωθούνται τα “σπαστά ωράρια” με την εργοδοτική απειλή της απόλυσης.
Στα Lidl πάνω από 50 εργαζόμενοι απολύθηκαν από τις αρχές του 2017, ενώ 70 εργαζόμενοι κάτω από μια συνεχή εργοδοτική πίεση και τρομοκράτηση εξαναγκάσθηκαν σε παραίτηση, με σκοπό την αντικατάσταση των παλιότερων εργαζόμενων (οι οποίοι διατηρούν κάποια δικαιώματα και λίγο καλύτερους μισθούς σε σχέση με νεοπροσλαμβανόμενους) με νέους εργαζόμενους που θα κάνουν εκ περιτροπής εργασία,  θα δουλεύουν 3 ημέρες την εβδομάδα και θα πληρώνονται με 200-300 ευρώ.

Και φυσικά «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»…


Του Νίκου Μπογιόπουλου




Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη στον κόσμο, η χώρα με τους «οικειοθελώς» φορολογούμενους εφοπλιστές, που η διασωστική της υποδομή σε ό,τι αφορά ναυτικά ατυχήματα εκείνο που κυρίως έχει να επιδείξει είναι η αυτοθυσία, ο αλτρουισμός και η γενναιότητα των παιδιών που συμμετέχουν ως πληρώματα και ως διασώστες σε τέτοιες επιχειρήσεις, παρακολουθεί μια ακόμα καταστροφή γαρνιρισμένη με την γελοιότητα των πολιτικών προϊσταμένων.

Η καταστροφή στο Σαρωνικό έφερε ξανά στο προσκήνιο τα ήδη γνωστά: Πιστοποιητικά «αξιοπλοΐας» άνευ αξίας, σύστημα πρόληψης – αντιμετώπισης ναυτικών ατυχημάτων από ανεπαρκές έως ανύπαρκτο, πλήθος ερωτηματικών ανάμεσα στα οποία και εκείνα που εγείρονται για ενδεχόμενες «κομπίνες» και στη μέση ένα κράτος υπηρέτης των συμφερόντων του κεφαλαίου που οι ταγοί του – όταν γίνεται η… «στραβή» – πουλάνε επικοινωνιακή τρελίτσα.

Αυτή η μαύρη εικόνα, σε μια ακτογραμμή δεκάδων χιλιομέτρων στην Αττική, γίνεται ακόμα πιο «μαύρη»αν σκεφτεί κανείς ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που στις θάλασσές της εκατομμύρια άνθρωποι διακινούνται κάθε χρόνο. Που εκατοντάδες δεξαμενόπλοια με φορτία – βόμβα πηγαινοέρχονται στα λιμάνια της. Βέβαια κι αυτοί οι κυβερνώντες έδωσαν την συνήθη υπόσχεση: Θα διεξαχθούν ενδελεχείς έρευνες για τα αίτια της καταστροφής. Υποψιαζόμαστε, δε, ότι «το μαχαίρι θα μπει βαθιά στο κόκκαλο»…

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τι σημαίνει να «μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο», είτε το κράτος τουςυπηρετεί τους καπιταλιστές στη στεριά, είτε στον αέρα, είτε στη θάλασσα:

• Πριν από δυο σχεδόν δεκαετίες, όταν το «Γιάκοβλεφ» πήρε μαζί του πάνω από 70 ανθρώπους εκδόθηκε πόρισμα. Ήταν φυσικά αθωωτικό για τους «από πάνω». Μόνο που το αεροδρόμιο δεν είχε ραντάρ προσέγγισης…

• Όταν ναυάγησε το «Δύστος» – και εκείνο είχε πιστοποιητικά… αξιοπλοΐας – έσπευσαν να αθωώσουν την ΑΓΕΤ για το σαπάκι της που τράβηξε στον τάφο 20 ανθρώπους. Πέντε μέρες αργότερα ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας υπέγραψε απόφαση που έδινε άδεια στα πλοία της εταιρείας να σαλπάρουν με μειωμένη σύνθεση του πληρώματος…

• Το «Αϊρον Αντώνης» πήρε στον πάτο 24 ανθρώπους, στον Ατλαντικό, το ’94. Του είχαν δώσει πιστοποιητικά αξιοπλοΐας από τον «Ελληνικό Νηογνώμονα». Ο γαλλικός Νηογνώμονας το είχε βγάλει άχρηστο, αλλά εκείνοι το έκριναν αξιόπλοο! Μετά δήλωσαν αθώοι. Είναι ιδιωτικός, είπαν, ο «Νηογνώμονας» και συνεπώς τι φταίει το κράτος (τους) για τα πιστοποιητικά που δίνει! Η εταιρεία και ο υπεύθυνος του «Νηογνώμονα», 4 χρόνια μετά, αν και κρίθηκαν ένοχοι, πλήρωσαν 500.000 δραχμές και αφέθηκαν ελεύθεροι…

• Όταν έπεσαν η «Ρικομέξ» και τα άλλα κτίρια που καταπλάκωσαν 140 ψυχές, είπαν ότι θα αποδοθούν οι ευθύνες. Δεκαοχτώ χρόνια μετά ποιος δεν θυμάται εκείνον τον απίθανο ισχυρισμό του αρμόδιου υπουργού για τους «χαμένους» φακέλους με τις πολεοδομικές παραβάσεις; Συμβαίνει καμιά φορά να «χάνονται» οι φάκελοι όταν αφορούν πολυεθνικές, μονοπώλια, εργολάβους, εφοπλιστές και γενικώς την «υγιή επιχειρηματικότητα»…

• Εφτά χρόνια πριν το κακό των εμπρησμών του 2007, είχαν προηγηθεί οι 12 καμένοι άνθρωποι στις πυρκαγιές του 2000. Η λαμπαδιασμένη γη είχε ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια στρέμματα. Αλλά αυτοί δεν έφταιγαν! Ένα χρόνο αργότερα, το 2001, με την Αναθεώρηση του Συντάγματος προώθησαν τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων ανά την επικράτεια…

• Κάθε τόσο χάνεται μια ολόκληρη πόλη από τα αυτοκινητικά δυστυχήματα. Πρώτη αιτία; Οι κακοτεχνίες στους δρόμους! Πόσοι εργολάβοι έχουν τιμωρηθεί; Κανένας. Ποτέ! Γιατί; Ρωτήστε τις «αθώες» κυβερνήσεις…

• Οι 14 νεκροί της «Πετρόλα» ζητούν δικαίωση από το 1992. Ο Λάτσης 40 χρόνια πριν έλεγε στους κατοίκους της Ελευσίνας ότι «το καζάνι της «Πετρόλα» θα φτάσει και θα εγκατασταθεί μέσα στην πλατεία σας»! Ο μακαρίτης και οι επίγονοί του χαίρουν της εκτίμησης όλων των κυβερνώντων ως μεγάλοι ευεργέτες, ενίοτε ως «μοναδικοί μειοδότες» και εσχάτως ως «επενδυτές» που η τρόικα θέτει στα προαπαιτούμενα των αξιολογήσεων τις μπίζνες τους σαν αυτή στο Ελληνικό…

• Στο κρεματόριο της Ναυπηγοεπισκευαστικής, στις οικοδομές, στα μεγάλα έργα, οι «σταυροί» είναι αμέτρητοι. Η «σφαγή» είναι ανείπωτη. Από το 1974 έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω από 5.000 εργάτες στα λεγόμενα εργατικά «ατυχήματα», σε στεριά και θάλασσα. Κηδεύονται στα μουγκά. Σπάνια θα βρει κανείς ενοχή βιομήχανου, εργολάβου, εφοπλιστή για ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας. Η κακιά η μοίρα φταίει συνήθως…

• Όταν βυθίστηκε το «Σαμίνα»,
ο τότε εκπρόσωπος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είχε δηλώσει ότι δεν μπορεί να εγείρεται κατηγορία κατά ενός υπουργού όταν κάποια υπηρεσία δεν κάνει καλά τη δουλειά της! Σωστά… Πού ακούστηκε να ζητάμε ευθύνες από εκείνους που διοικούν το κράτος! Πού ακούστηκε να έχει ευθύνη ένας υπουργός όταν το υπουργείο του και οι υπό την ευθύνη του υπηρεσίες δίνουν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας σε φέρετρα 80 και πλέον ανθρώπων όπως το «Σαμίνα»; Εδώ δεν είχε ευθύνη ο Σημίτης όταν παραδόθηκε ο Οτσαλάν…

Ήταν λίγες μέρες αργότερα από την τραγωδία του «Σαμίνα» που ο τότε πρωθυπουργός είχε κάνει εκείνη την εμβληματική δήλωση: «Αυτή είναι η Ελλάδα»…

Είκοσι χρόνια – και είκοσι δεκαετίες – μετά, ανεξαρτήτως του πως κάθε φορά το διατυπώνουν, βρισκόμαστε ακριβώς στο ίδιο σημείο: «Αυτή είναι η Ελλάδα»…

Η καταστροφή είναι ακόμα σε εξέλιξη. Για αυτό σταματάμε – προς το παρόν – εδώ. Μία μόνο παρατήρηση. Πικρή: Με τόσα που γίνονται, κι αφού συνήθως δεν φταίει κανείς από τους διαχειριστές μας, είτε γαλάζιοι, είτε πράσινοι, είτε ροζ είναι αυτοί, τότε θα πρέπει να ψάξουμε αλλού να βρούμε «ποιος φταίει». Και που να ψάξουμε; Μήπως ανάμεσά μας; Και σε όσους από εμάς τους ανέχονται

Εφημερίδα Λαϊκός Δρόμος


Ανασύνταξη 436 (Ιούλης-Αύγουστος 2017)

http://anasintaxi.blogspot.gr/

Σαν Σήμερα: 20/09/2017

490 π.Χ: Έλληνες και Πέρσες συγκρούονται στο Μαραθώνα. Οι Πέρσες, υπό τον Δάτι και τον Αρταφέρνη, αφήνουν στο πεδίο της μάχης 6.500 νεκρούς, ενώ οι απώλειες από την ελληνική πλευρά είναι μόλις 192, ανάμεσά τους και ο Καλλίμαχος.

490 π.Χ: Γεννιέται στο Δήμο της Φλύας -το σημερινό Χαλάνδρι- ο Ευριπίδης, ένας από τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας.

356 π.Χ: Γεννιέται στην Πέλλα ο Μακεδόνας στρατηλάτης Μέγας Αλέξανδρος.

1934: Γεννιέται η μεγάλη ιταλίδα ηθοποιός Σοφία Λόρεν.

1946: Ξεκινά το πρώτο φεστιβάλ των Καννών.

1960: Εγκαινιάζεται στη Θεσσαλονίκη το πρώτο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου.

1971: Πεθαίνει ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης. 

1975: Γεννιέται ο κολομβιανός πιλότος της F1, Χουάν Πάμπλο Μοντόγια.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ- ΟΔΗΓΗΤΗ




Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις του 43ου Φεστιβάλ στη Χαλκίδα χθες, Σάββατο 16 Σεπτέμβρη, στο πάρκο Δέλτα, όπου αποτέλεσαν την κορύφωση των φεστιβαλικών εκδηλώσεων  στην περιοχή Αν. Στερεάς- Εύβοιας.
Πλήθος κόσμου συμμετείχε και τίμησε με την παρουσία του τη μεγάλη γιορτή της νεολαίας. Εργαζόμενοι, νεολαία, άνθρωποι όλων των ηλικιών παρακολούθησαν το πρόγραμμα που ετοίμασαν οι οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, διασκέδασαν και χόρεψαν με την ψυχή τους.  

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με αφιέρωμα στο πολιτικό και έντεχνο τραγούδι από τους Δημήτρη και Σπύρο Καραβά.
Τη σκυτάλη πήρε η καλλιτεχνική ομάδα της ΚΝΕ που παρουσίασε αφιέρωμα με θέμα: «τα επιτεύγματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας στον Σοσιαλισμό». Τα σοβιετικά τραγούδια αντήχησαν στις εργατογειτονιές της Χαλκίδας. Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή ήταν όταν όλος ο κόσμος με σημαίες και γροθιές τραγούδησε τη Διεθνή.

Χαιρετισμό εκ μέρους των οργανώσεων της ΚΝΕ απηύθυνε η Γεωργία Πύθουλα, μέλος του ΚΣ και γραμματέας του ΣΠ Αν. Στερεάς & Εύβοιας της ΚΝΕ. Μεταξύ άλλων ανέφερε:
"Χαιρετίζουμε όλους εσάς που βρίσκεστε εδώ. Με περηφάνια σας λέμε ότι δε λυπηθήκαμε χρόνο και κούραση για να στήσουμε το Φεστιβάλ μας, για να φτάσουμε όσο πιο μακριά μπορούσαμε με τον Ριζοσπάστη και το φυλλάδιο στο χέρι, για να κουβεντιάσουμε με τον κόσμο και να τον καλέσουμε στη μεγάλη γιορτή που φτιάχνουν κάθε χρόνο οι οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, για την εργατική τάξη και τα παιδιά της.
Μπήκαμε στα εργοστάσια, βρεθήκαμε έξω από τα σχολεία, χτυπήσαμε τις πόρτες σε γειτονιές και χωριά και αφουγκραστήκαμε τους προβληματισμούς και τις σκέψεις του λαού και της νεολαίας.
.......................
Δε θα σταματήσουμε να λέμε με σιγουριά ότι η ελπίδα βρίσκεται στην οργανωμένη πάλη ενάντια στους πραγματικούς φταίχτες για τη ζωή που έχουμε, το μεγάλο κεφάλαιο, τα αφεντικά.
............................
Ο δρόμος του αγώνα όσο δύσκολος και αν είναι φωτίζεται από το δίκιο των πολλών. Δηλαδή από όλους εμάς που παράγουμε αυτόν τον τεράστιο πλούτο που υπάρχει, αλλά αποθηκεύεται στα σεντούκια των καπιταλιστών. Αυτός ο πλούτος μας ανήκει, και το δίκαιο είναι να τον απολαμβάνουμε εμείς. Τι μένει;;
Μένει να το πάρουμε απόφαση όπως κάναν οι εργάτες το 1917 στη Ρωσία και να διώξουμε τους εκμεταλλευτές μας, να πάρουμε από τα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας και να φτιάξουμε τη δική μας κοινωνία, τη νέα ζωή που δε θα υπάρχει πια εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Δεν είναι τρελό, είναι απλά δίκαιο! Η δύναμη είναι στα χέρια μας!....
Με δυνατό ΚΚΕ μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά!
Κάθε νέος να σκεφτεί να κάνει το βήμα να οργανωθεί στην ΚΝΕ, την οργάνωση που διαπαιδαγωγεί τις νέες γενιές επαναστατών, που ετοιμάζει τα νέα μέλη του ΚΚΕ, που 100 χρόνια θυσίασαν το πολυτιμότερο αγαθό: τη ζωή τους...γιατί αποφάσισαν να παλέψουν μέχρι τέλους τη σπουδαία αυτή υπόθεση.
Αυτό εννοεί ο Μαγιακόφσκι όταν γράφει ότι το μέλλον δε θα ρθει από μονάχο του αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς. Για αυτό δανειστήκαμε τα λόγια του για το φετινό φεστιβάλ μας..."


Κεντρικός ομιλητής στο Φεστιβάλ ήταν ο Κύριλλος Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στην ομιλία του, ανάμεσα σε άλλα, τόνισε:

«Το φετινό Φεστιβάλ της ΚΝΕ είναι αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Στο σημαντικότερο δηλαδή γεγονός όλων των εποχών και ιδιαίτερα του 20ου αιώνα. Το γεγονός που ουσιαστικά άνοιξε μια καινούργια εποχή, την εποχή των σοσιαλιστικών επαναστάσεων, την εποχή που η εργατική τάξη παλεύει να πάρει την εξουσία να οικοδομήσει μια νέα κοινωνία, το σοσιαλισμό κομμουνισμό μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δηλαδή μια κοινωνά που οι λίγοι δεν θα κλέβουν τη δουλειά των πολλών, μια κοινωνία όπου όλη η οικονομία και όλος ο πλούτος βρίσκονται στα χέρια της κοινωνίας, των εργαζομένων και όχι μιας μειοψηφίας του πληθυσμού (...)
    Με το βλέμμα στραμμένο στο παρόν και το μέλλον οι νέοι Κομμουνιστές, οι Κνιτες και οι Κνίτισες απευθύνονται στη νεολαία της χώρας μας στα παιδιά που ανήκουν στις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Στα παιδιά που καλούνται σήμερα να ζήσουν σε πιο δυσμενείς συνθήκες από ότι οι γονείς ακόμα και οι παππούδες τους (…) Να ζουν έτσι σε μια εποχή που ο πλούτος που παράγεται μεγαλώνει με απίστευτους ρυθμούς, τη στιγμή που η νέα γνώση θα μπορούσε να γίνει κτήμα των περισσότερων, τη στιγμή που επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας θα μπορούσαν να απελευθερώσουν τον άνθρωπο, να τον ξαλαφρώσουν από το άγχος της επιβίωσης, να εξασφαλίσουν σταθερή και δημιουργική δουλειά σε όλους με μείωση του εργάσιμου χρόνου με σταθερό χρόνο εργασίας και μια σειρά ακόμα δικαιώματα και κατακτήσεις.
    Ένα όμως τείχος βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές τις δυνατότητες και στην πραγματικότητα που ζούμε σήμερα.
    Το τείχος αυτό συνθέτει η καπιταλιστική ιδιοκτησία, το γεγονός ότι η οικονομία και ο πλούτος που παράγεται βρίσκεται στα χέρια μια μειοψηφίας κηφήνων, άχρηστων στη παραγωγική διαδικασία μετόχων μεγάλων επιχειρήσεων και ομίλων που δεν ξέρουν τι έχουν στην ιδιοκτησία τους (…)  Αυτό το τείχος το συνθέτει το κράτος που προστατεύει τα συμφέροντα αυτής της μειοψηφίας, τα κόμματα της, οι θεσμοί οι νόμοι, οι δυνάμεις καταστολής. Το συνθέτει ακόμα η προκατάληψη, οι αυταπάτες, ο φόβος, οι ψευδαισθήσεις, η παραίτηση, η υποταγή, η συνήθεια, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, το ψέμα.
    Αυτό το τείχος, αυτός ο λευκός πάγος που βρίσκεται ανάμεσα στις δυνατότητες της εποχής μας και τη σημερινή πραγματικότητα ανάμεσα στην πραγματική ελευθερία και την σημερινή σιωπηλή σκλαβιά, αυτός υπέστη ένα σοβαρό ρήγμα με την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917 και όλα όσα ακολούθησαν. Το έργο του γκρεμίσματος αυτού του τείχους δεν ολοκληρώθηκε, το ρήγμα ξανάκλεισε. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι όλα είναι ίδια όπως πριν. Το ζήτημα παραμένει ίδιο η ανάγκη αυτό το τείχος να γκρεμιστεί για να μπορέσει να ζήσει ανθρώπινα ο άνθρωπος, ανάγκη που χει γίνει ακόμα πιο κραυγαλέα σε σχέση με το 1917. Σήμερα όμως μπορούμε να διδαχτούμε να μάθουμε καλύτερα από την ιστορία πως θα σπάμε τον πάγο , πως θα χαράσσουμε πιο γερά πιο σταθερά τους δρόμους για το μέλλον.
Ουτοπία. Θα πει κάνεις.

Τι αστείο, αλήθεια, ότι πιο επιστημονικό έβγαλε η ανθρώπινη ιστορία να θεωρείτε ουτοπικό ανεφάρμοστο αδύνατο απραγματοποίητο. Τι ειρωνεία.
Κι όμως η πραγματική ουτοπία είναι αυτή που λέει ότι μπορούμε να αλλάξουμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας χωρίς να αλλάξουμε τίποτα από αυτά που διαμορφώνουν τη σημερινή πραγματικότητα λες και η ζωή μας είναι έξω από αυτά. Δηλαδή να μείνει απείραχτη η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, να συνεχίζουν οι λίγοι να κλέβουν τη δουλειά των πολλών, που καθημερινά συσσωρεύει προσθέτει και νέο πλούτο,  να συνεχίζει το κράτος να προστατεύει τα συμφέροντα τους, να συνεχίζουν να εναλλάσσονται οι κυβερνήσεις τους «δεξιές», «αριστερές» ή «κεντρώες» (…)

    Ουτοπίες χρεωκοπημένες στην ίδια τη ζωή. Κορωνίδα της χρεωκοπίας αυτής της ουτοπίας και αυταπάτης είναι τα τελευταία χρόνια η περίοδος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Τι υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ότι μπορεί να διαχειριστεί φιλολαϊκά την κρίση χωρίς στην ουσία να πειράξει μια τρίχα από το σύστημα. Τι έκανε τελικά; Συνεχίζει την πολιτική εντασης της εκμετάλλευσης, στηριξης της ανταγωνιστικότητας και των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων δηλαδή την  αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική από εκεί που την άφησαν οι άλλοι.  Και όχι μόνο, τώρα όπως είδαμε και στην ΔΕΘ ανταγωνίζεται με την ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα το ποιος είναι πιο φιλικός απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους ποιος τους κάνει περισσότερο τα χατίρια ποιος στηρίζει τους στόχους τους. Άλλωστε οι εκπρόσωποι των επιχειρηματικών ομίλων το είχαν προβλέψει λέγοντας ότι η «οικονομία έχει τη δικιά της λογική» και δεν ανησυχούσαν για τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση έχοντας διαβεβαιώσεις ότι θα στηρίξει τους στόχους του κεφαλαίου. Ενώ σήμερα του δίνουν τα εύσημα για τη συνέπεια του στη στήριξη της στρατηγικής του. Πανηγύριζε τις προάλλες η ΕΕ για το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει τα πρωτία στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων...
Ουτοπία είναι και το νέο σύνθημα της «δίκαιης ανάπτυξης» που λανσάρει ο πρωθυπουργός  λες και μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη στο σύστημα της αδικίας και της εκμετάλλευσης.
Ναι, θα πει κανείς, αλλά η πράξη έδειξε ότι η προσπάθεια να φτιαχτεί μια νέα κοινωνία απέτυχε, δεν άντεξε τη σύγκριση, τον ανταγωνισμό με τον καπιταλισμό...
Αυτό που δεν άντεξε είναι τα κενά οι αδυναμίες και τα λάθη που συσσωρεύθηκαν στη προσπάθεια του να χτιστεί μια νέα κοινωνία. Δεν άντεξε η λογική που κήρυξε το τέλος της ταξικής πάλης ενώ αυτή συνεχιζόταν, δεν άντεξαν οι πολιτικές επιλογές που προσπαθούσαν να παντρέψουν το νέο που γεννιόταν με το παλιό που πέθαινε  στην οικονομία στοιχεία του σοσιαλισμού με αυτά του καπιταλισμού, της αγοράς (…)  
Η προσωρινή αυτή ήττα μας διδάσκει, όχι για να εγκαταλείψουμε τον αγώνα, όχι για να λυγίσουμε το γόνατο μπροστά στο καπιταλισμό, στο κίνητρο του κέρδους, στην αγορά αλλά το αντίθετο, να μάθουμε ότι η πάλη του παλιού με το νέο είναι σκληρή ανελέητη περνάει από πολλές φάσεις και δε τελειώνει μέχρι να πάψει να υπάρχει το παλιό μέχρι το νέο να πατήσει γερά στα δικά του πόδια, στις δικές του δυνάμεις.
Όμως αυτό το γεγονός δεν μπορεί να σβήσει τις μεγάλες πρωτόγνωρες κατακτήσεις που έφερε στον εργαζόμενο άνθρωπο αυτή η πρώτη προσπάθεια οικοδόμησης της νέας κοινωνίας. Μια κοινωνία που βεβαίως δεν ήταν τέλεια είχε τις δυσκολίες τις αδυναμίες της αλλά ήταν το καινούργιο στην ανθρωπινή ιστορία ήταν μια κοινωνία που έστειλε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τη φτώχεια, τα ταξικά εμπόδια στη γνώση τη μόρφωση στο πολιτισμό, την ανεργία, το άγχος της επιβίωσης , την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Εξασφαλίζοντας  παροχή δωρεάν υπηρεσιών υγείας, παιδείας, πρόνοιας, ασφάλισης για όλο το πληθυσμό,  φθηνής πρόσβασης στη κατοικία, στις μεταφορές, υποδομές για ενασχόληση με τον αθλητισμό, το πολιτισμό, την αναψυχή δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν για όλους (…)
Μια κοινωνία που έβαζε στο επίκεντρο της παραγωγής και της οικονομίας την ικανοποίηση των  εργατικές λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος (…)
Μια κοινωνία που απέδειξε ότι οι εργάτες μπορούν χωρίς τα αφεντικά, ότι μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη παραγωγή χωρίς το κίνητρο του κέρδους για τους λίγους αλλά με κίνητρο της ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων (…)  
Μια κοινωνία που η έννοια πατρίδα πήρε άλλο νόημα σημαίνοντας την πατρίδα των εργαζομένων που ζουν χωρίς αφεντικά. Ο πατριωτισμός σήμαινε υπεράσπιση όλων των δικαιωμάτων και των εργατικών κατακτήσεων, υπεράσπιση της εργατικής εξουσίας. Αυτό άλλωστε έδωσε τη δύναμη στους εργαζόμενους της Σοβιετικής Ένωσης να αντιπαλέψουν τις ιμπεριαλιστικε επεμβάσεις από το 1918-1921 και την φασιστική ναζιστική επιθεση κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ, να περάσουν στην αντεπίθεση και με τη καθοδήγηση της Σοβιετικής ηγεσίας να τσακίσουν το φασισμό.  

Ναι θα πει κανείς αλλά δεν υπήρχε ελευθερία, δημοκρατία, υπήρχε καταπίεση της γνώμης, υπήρχε ολοκληρωτισμός.  
Αλήθεια που είναι περισσότερο ελεύθερος ο άνθρωπος όταν έχει σταθερή δουλειά, δεν φοβάται την ανεργία, όταν έχει δωρεάν παιδεία, υγεία, πολιτισμό, αθλητισμό, στέγη, τροφή, θέρμανση και ρεύμα. Ή όταν είναι «ελεύθερος» να είναι άνεργος, να πεθάνει της πείνας, να πεθάνει άστεγος από το κρύο.
Αλήθεια που υπάρχει περισσότερη δημοκρατία εκεί που οι εργαζόμενοι μέσα από τις συνελεύσεις τους στους χώρους δουλειάς εκλέγουν αντιπροσώπους τους, μπορούν να τους ανακαλούν και να τους ελέγχουν εκεί που οι ίδιοι έχουν λόγο μέσα από συλλογικές διαδικασίες να διαμορφώνουν την πολιτική της δικιάς τους εξουσίας . Ή όταν κάθε τέσσερα χρόνια με εκλογές καλούνται οι εργαζόμενοι να διαλέξουν ανάμεσα σε κατά βάση εκπροσώπους κομμάτων του κεφαλαίου, να διαλέξουν ποια κυβέρνηση θα διαχειριστεί καλύτερα τις υποθέσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στο πλαίσιο θεσμών και διαδικασιών που έχουν φτιαχτεί για να ξεγελάνε τους εργαζόμενους και να διαιωνίζουν την αστική εξουσία; (…)
Η ένταση του αντικομουνισμού πρέπει να προβληματίσει. Γιατί ασχολούνται με κάτι το τόσο αποτυχημένο, το ξεπερασμένο και ανεφάρμοστο; Γιατί τέτοια αντικομμουνιστική μανία;
Γιατί αναγνωρίζουν ότι οι αιτίες που οδήγησαν στον Οκτώβρη του 1917 είναι ζωντανές περισσότερο από ποτέ (...). Γιατί ειδικά σήμερα που έχει τσαλακωθεί πολύ η εικόνα του καπιταλισμού τα χρόνια της κρίσης των δυσκολιών στη καπιταλιστική ανάκαμψη, τα χρόνια της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και των κινδύνων για πιο γενικευμένες ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις; τα χρόνια που ο καπιταλισμός δεν μπορεί να προσφέρει ούτε καν αυτά που μπορούσε πριν από 30-40 χρόνια σε αυτές λοιπόν τις συνθήκες πρέπει να σβήσει η ιστορική μνήμη να θαφτεί να συκοφαντηθεί να ταυτιστεί με ότι χειρότερο γέννησε ο καπιταλισμός το ναζισμό- φασισμό.
Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι η σπίθα της κοινωνικής αλλαγής τροφοδοτεί τον αγώνα και  τις διαθέσεις για σύγκρουση για αντιπαράθεση με την αντεργατική επίθεση που εντείνεται με τη κατεύθυνση του κεφαλαίου για ένταση της εκμετάλλευσης με κάθε τρόπο. Γιατί δεν θέλουν οι οποίες αντιδράσεις στη πολιτική τους να μπολιαστούν με την προοπτική της κοινωνικής ανατροπής να ριζοσπαστικοποιηθούν.

Το κάλεσμα  στον αγώνα για μια τέτοια κοινωνία στηρίζεται στα αδιέξοδα και τα προβλήματα της σημερινής πραγματικότητας, βγαίνει από τις σημερινές συνθήκες της ζωής της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, των παιδιών της εργατικής λαϊκής οικογένειας δεν είναι ένα θεωρητικό ιδεολογικό ζήτημα. Είναι ζωτική ανάγκη για το λαό μας τους εργαζόμενους και τους νέους των λαϊκών εργατικών οικογενειών...
Αυτό το κάλεσμα απευθύνουν το ΚΚΕ και η ΚΝΕ στους νέους, στους νέους που έχουν ακούσει για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση σαν να είναι ένα παραμύθι μια πολύ παλιά ιστορία, στους νέους που έρχονται με όλα όσα έχουν ακούσει για το σοσιαλισμό κομμουνισμό σε αυτούς που έχουν προκαταλήψεις και επιφυλάξεις.

    Βεβαίως σήμερα δεν έχουν διαμορφωθεί αυτές οι συνθήκες που βάζουν στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της ανατροπής της παλιάς εξουσίας. Ο συσχετισμός δυναμης παραμένει αρνητικός. Όμως το ΚΚΕ δεν παραπέμπει αυτό το ζήτημα στο μακρινό και απροσδιόριστο μέλλον, δουλεύει από τα σήμερα,  χαράζει από σήμερα το δρόμο που προετοιμάζει συγκεντρώνει δυνάμεις, που διαμορφώνει προϋποθέσεις σε αυτή την κατεύθυνση. Πολύ απλά γιατί αυτό το ζήτημα υπάρχει στο πυρηνά κάθε προβλήματος, κάθε ζητήματος που απασχολεί σήμερα την ζωή των νέων και γενικότερα των εργαζομένων. Οποια πέτρα και να σηκώσεις από κάτω θα βρείς το ζήτημα ποιος έχει την εξουσία, ποιος ελέγχει την οικονομία (...)
   
Το Κόμμα μας με συνέπεια και σταθερότητα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ελπίζουν από εναλλαγές κυβερνήσεων του κεφαλαίου όποιο πρόσημο και αν έχουν όποιο χρώμα και αν βάφονται, και επιβεβαιώθηκε. Οι κυβερνήσεις φεύγουν και έρχονται όμως ένα πράγμα μένει απαράλλακτο η διαχείριση                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Σήμερα λοιπόν πρέπει να ωριμάζει η ιδέα η άποψη ότι οι εργαζόμενοι, πρέπει να βρεθούν στο τιμόνι της εξουσίας, να οργανώσουν τη δικιά τους εξουσία.
Καμιά ουσιαστική λύση για τους εργαζόμενους δεν μπορεί να έρθει αν δεν γίνει κοινωνική ιδιοκτησία ο πλούτος που παράγεται αν δεν σχεδιαστεί κεντρικά η οικονομία. 

Οι κομμουνιστές σε αντίθεση με αυτά που τους κατηγορούν – ότι δεν ενδιαφέρονται για το σήμερα και τα άμεσα λαϊκά προβλήματα και ότι τα παραπέμπουν όλα στο σοσιαλισμό- μπαίνουν μπροστά στην οργάνωση της εργατικής λαϊκής πάλης για τα φλέγοντα προβλήματα που απασχολούν το λαό μας τους εργαζόμενους τους νέους. Ποιος μπορεί να πει το αντίθετο άραγε; Οι εργαζόμενοι στα Τσιμέντα Χαλκίδας; οι εργαζόμενοι στο Ζούρα, στις ιχθυοκαλλιέργειες του Νηρέα; οι μετανάστες στα Οινόφυτα, οι εμποροϋπάλληλοι για Κυριακάτικη αργία , οι ρετσινάδες της Β. Εύβοιας;
Οι κομμουνιστές παλεύουν για να οργανώσουν την πάλη των εργαζομένων για τα οξυμένα προβλήματα τους να συσπειρωθούν ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι στα συνδικάτα, στις εργατικές λαϊκές οργανώσεις. Σε αυτές τις μάχες σε αυτή τη πάλη βλέπουν το σχολείο των αυριανών ακόμα πιο αποφασιστικών και καθοριστικών μαχών του μέλλοντος (…)
Για αυτό τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ δείχνουν το ποιος είναι και ο πραγματικός ένοχος για τα προβλήματα των εργαζομένων δηλαδή , το κεφάλαιο, η εργοδοσία , η εξουσία και οι κυβερνήσεις τους.  
Παλεύουν για να ανέβει η απαιτητικότητα των εργαζόμενων ιδιαίτερα των νέων, να μάθουν ότι πρέπει να διεκδικούν από το κεφάλαιο και την κυβέρνηση οργανωμένα, να μάθουν ότι πρέπει να παλεύουν για αυξήσεις σε μισθούς σε συντάξεις, ότι δεν πρέπει να υποτάσσονται στο συμφέρον της επιχείρησης, δηλαδή του εργοδότη, ότι τίποτα δεν χαρίστηκε πότε στους εργαζόμενους.
Προτείνουν στόχους πάλης που δεν συμβιβάζονται δεν αποδέχονται τα όρια της καπιταλιστικής κερδοφορίας, το κριτήριο του κέρδους δεν συμβιβάζονται με τα περί αντοχών της οικονομίας, και της αναμονής της ανάκαμψης.
Παλεύουν ο κάθε επί μέρους αγώνας να συνδέεται με πιο συνολική πάλη που θα στηρίζεται σε στόχους που παίρνουν υπόψη τις σύγχρονες δυνατότητες της επιστήμης και της παραγωγής και το ιστορικό επίπεδο των αναγκών που διαμορφώνεται για τους εργαζομένους, γιατί ο αντίπαλος ενιαία διαμορφώνει την στάση του, τη γραμμή του παρολες τις διαφορές και τους ανταγωνισμούς τους οι εργοδότες ενιαία στέκονται απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων (…)
Μέσα από αυτό  το δρόμο  συναντιέται η πάλη των εργαζομένων με την πάλη των φτωχών αγροτών και αυταπασχολουμένων , να χτίζονται προϋποθέσεις για την κοινωνική συμμαχία εργαζόμενων και λαϊκών στρωμάτων στη βάση της αντιπαράθεσης με το κοινό αντίπαλο το μεγάλο κεφάλαιο, τα μονοπώλια.
Έτσι συμβάλλουν από τώρα να συγκροτείται η μαχητική δύναμη που δεν σκύβει το κεφάλι στον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, που κοντράρεται με τους στόχους του κεφαλαίου, που εκπαιδεύεται για τις πιο κρίσιμες  μελλοντικές μάχες.

Σε αυτή τη καθημερινή δουλειά δίνουμε σήμερα όλες μας τις δυνάμεις.
Μιλάμε πλατιά για την κοινωνία που εμείς παλεύουμε, δίνουμε τη μάχη για να δυναμώσει σε ευρύτερες εργατικές λαϊκές δυνάμεις σε νέους της εργατικής λαϊκής οικογένειας η πεποίθηση ότι αυτός ο κόσμος μπορεί και πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει από την μαζική πολιτική λαϊκή δράση, θα αλλάξει από την δράση των εργατικών λαϊκών μαζών που πρέπει να βγουν στο προσκήνιο. Θα αλλάξει από έναν καινούργιο μεγάλο εργατικό λαϊκό ξεσηκωμό.
Με το βλέμμα προς το μέλλον υπερασπιζόμαστε την ιστορική προσφορά και σημασία της σοσιαλιστικής Οκτωβριανής Επανάστασης (…)
    Τιμάμε τον μεγάλο Οκτώβρη και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση (…) με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον.
Το χτίσιμο της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας στο μέλλον μπορεί να γίνει πάνω σε γερότερες βάσεις και λόγω αλλων αντικειμενικών συνθηκών, λόγω υπερωρίμανσης των όρων για τη νέα κοινωνία αλλα και λόγω της πείρας που έχουμε. Ξέρουμε ποια λάθη πρέπει να αποφύγουμε, έχουμε συνείδηση της ανάγκης να μην χαθεί η επαναστατική ορμή για να φθάσει η υπόθεση μας ως το τέλος.
Τον τιμάμε παλεύοντας να ξελασπώσουμε το μέλλον για τις νέες γενιές της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Τον τιμάμε γιατί είναι δικιά μας υπόθεση η πάλη για να μπορεί να ανθρωπέψει ο άνθρωπος να ζήσει μια αληθινά ανθρώπινη ζωή, αφορά την δικιά μας ζωή, τη ζωή της νεάς γενιάς, τη ζωή των παιδιών μας.
Το πιο ακριβό πράγμα στον άνθρωπο είναι η ζωή που αξίζει να την αφιερώσει κανείς στο πιο ωραίο ιδανικό του κόσμου στον αγώνα για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας, λέει ο μεγάλος σοβιετικός συγγραφέας Νικολάι Οστρόφσκι στο βιβλίο του «Πως δενότανε τ' ατσάλι», Για αυτό το ωραίο ιδανικό καλούμε τους νέους να στρατευτούν στις γραμμές της ΚΝΕ, να παλέψουν από τα σήμερα ανοίγοντας δρόμους σε αυτή την κατεύθυνση έχοντας ακλόνητη την πεποίθηση πως το μέλλον θα φέρει νέες θύελλες και επαναστάσεις λαϊκούς ξεσηκωμούς όσα και να πουν ότι και να κάνουν.  

Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με μεγάλο λαικό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη.

Ξεχωριστή θέση είχε στο φεστιβάλ ο παιδότοπος. Τα παιδιά γέλασαν με την ψυχή τους από το θέατρο σκιών, με τον Θανάση Λιούνη, με τίτλο «ο Καραγκιόζης Δάσκαλος» και ξετρελάθηκαν από την παράσταση μαγείας, από τον ταχυδακτυλουργό Πρωτέα. Ακολουθησαν πολύ παιχνίδι και καλλιτεχνικές δημιουργίες.

Οι μαθητές έπαιξαν το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού βασισμένο στο λογοτεχνικό έργο του Γκαιντάρ Αρ. «Το Σχολείο».

Στον χώρο λειτουργούσε έκθεση βιβλίου της Σύγχρονης Εποχής, ενώ οι οργανώσεις της ΚΝΕ είχαν ετοιμάσει έκθεση που τιτλοφορούταν: «Αλήθειες και Ψέματα για τον Σοσιαλισμό», ο κόσμος την επισκέφτηκε με μεγάλο ενδιαφέρον.