Επιμένουμε στο δρόμο της αντιφασιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης :

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!
• ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΓΙΑ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν οι εμποροϋπάλληλοι την Κυριακή 3 Νοεμβρίου, την πρώτη Κυριακή που θα μπορούν τα εμπορικά καταστήματα να είναι ανοιχτά σύμφωνα με το νέο νόμο. Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας εκτός από την προκήρυξη της 24ωρης απεργίας καλεί και σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, για την ίδια μέρα. Πρόκειται για το νόμο που επιτρέπει τα εμπορικά καταστήματα να είναι ανοιχτά επιπλέον επτά Κυριακές το χρόνο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας εκτός από τις επτά Κυριακές που ορίζει ο νόμος θα μπορούν και οι Αντιπεριφερειάρχες με απόφασή τους να λειτουργούν τα εμπορικά καταστήματα και τις 52 Κυριακές του χρόνου. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν αξίζει να ανοίγουν τα μαγαζιά και τις Κυριακές από τη στιγμή που ήδη δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και φυσικά αν θα έχουν δουλειά.
Εξάλλου από τους 143 εμπορικούς συλλόγους αναμένεται να ανοίξουν οι 57, καθώς αρνητικά έχουν απαντήσει 69 σύλλογοι, ενώ η Συνομοσπονδία Εμπορίου εκτιμά ότι επτά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα και άλλοι τέσσερις το έχουν αφήσει στην κρίση των καταστηματαρχών.

Απολύθηκε ο Μπογιόπουλος από τον Ριζοσπάστη


Πηγή: "Κουτί της Πανδώρας"

Σε μια προφανή αλλά και πρωτοφανή προσπάθεια να επικαλύψει πολιτικά την δρομολογημένη, όπως φαίνεται, εκδίωξη του δημοσιογράφου του «Ριζοσπάστη» κ. Ν. Μπογιόπουλου, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ αποφάσισε, σύμφωνα με άρθρο στα Νέα, την απόλυσή του.

Η κίνηση αυτή δεν έχει ιστορικό προηγόυμενο, καθώς μέχρι τώρα δεν συνηθιζόταν το ανώτατο καθοδηγητικό όργανο του κόμματος να απολύει εργαζομένους του, καθήκον με το οποίο είναι επιφορτισμένη η διεύθυνση της εφημερίδας. Ο Νίκος Μπογιόπουλος εργαζόταν στον Ριζοσπάστη επί σειρά ετών. Η στήλη που διατηρούσε («Ημεροδρόμος»), καταργήθηκε προσφάτως, επίσης με άνωθεν εντολή. Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, το αιτιολογικό της απόφασης της ΚΕ του ΚΚΕ είναι ότι ο κ. Μπογιόπουλος αρνήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση εργασίας.

Κατά τις φήμες που κυκλοφόρησαν ο εν λόγω δημοσιογράφος είχε ενημερώσει τους αρμοδίους ότι δεν πρόκειται να υπογράψει ατομική σύμβαση εργασίας, παραιτούμενος ωστόσο του μισθού του (υπενθυμίζεται ότι βάσει του νέου καταστατικού του ΚΚΕ τα κομματικά μέλη που εργάζονται στα κομματικά ΜΜΕ αμείβονται εφ’ εξής με τα χρήματα που λαμβάνουν τα επαγγελματικά στελέχη (υπολογίζονται περί τα 800 ευρώ). Στο πλαίσιο αυτό ζητείται από τους εργαζομένους η παραίτησή τους και η υπογραφή ατομικής σύμβασης εργασίας. Ωστόσο, ο κ. Μπογιόπουλος φέρεται να είχε δηλώσει ότι δεν θα φύγει από τον «Ριζοσπάστη» παρά το γεγονός ότι αποποιείτο του κομματικού μισθού του, κάτι που οδήγησε ενδεχομένως στην πολιτική απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για την απομάκρυνσή του.

Σημειώνεται, ότι ο κ. Μπογιόπουλος βρισκόταν στο «στόχαστρο» της ηγετικής ομάδας του Περισσού εδώ και καιρό. Από τον Ιούλιο του 2011 το Πολιτικό Γραφείο του κόμματος υπό την τότε γενική γραμματέα κυρία Αλέκα Παπαρήγα, είχε ενημερώσει τις κομματικές οργανώσεις με εμπιστευτικό εσωκομματικό σημείωμα ότι η έκδοση του βιβλίου του εν λόγω δημοσιογράφου για την οικονομική κρίση με τίτλο «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» (εκδόσεις Λιβάνη) έγινε χωρίς την έγκριση του Περισσού και ασκούσε κριτική καθώς είχε θεωρηθεί ότι δεν προέβαλλε ορθά την άποψη του κόμματος και δημιουργούσε «σύγχυση στις μάζες».

Η κατάσταση οξύνθηκε περαιτέρω όταν ο κ. Μπογιόπουλος αρθρογράφησε τον περασμένο Μάρτιο στον «Ριζοσπάστη» στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου, ο οποίος πήρε την μορφή χιονοστιβάδας κατά της ακολουθούμενης «γραμμής» η οποία οδήγησε το ΚΚΕ στην συντριπτική ήττα των εκλογών του 2012. Ο κ. Μπογιόπουλος κατέκρινε την ηγεσία για τους χειρισμούς της και σημείωνε ότι «με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών ΄΄πλησιάζουμε΄΄ το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό», καθώς και ότι η διακηρυσσόμενη «Λαϊκή Συμμαχία», «είναι ΄΄συμμαχία΄΄ μόνο με τον εαυτό μας». Μιλούσε επίσης για «λάθος πορεία» και υποστήριζε ότι από την πολιτική της ηγεσίας που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια «έχουμε ήδη δείγματα ότι δεν περπατάει: οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας ΄΄Ρ΄΄, επίπεδο ταξικού κινήματος, οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα».

Κινηματογραφική προβολή 31/10/13: Η ΕΒΔΟΜΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Φίλοι και φίλες γειά χαρά!

Το φετινό ταξίδι στις προβολές συνεχίζεται την Πέμπτη 31 Οκτώβρη, με μία από τις σπουδαιότερες
δημιουργίες του κινηματογράφου. μια ταινία που ανέδειξε τον δημιουργό της σε έναν από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του κόσμου.


Η   Ε Β Δ Ο Μ Η   Σ Φ Ρ Α Γ Ι Δ Α


DET SJUNDE INSEGLET | Σουηδία 1957 | Ασπρόμ. | Διάρκεια: 1h 36'

Σκηνοθεσία-σενάριο: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν | Μουσική: Έρικ Νόρντγκρεν | Φωτογραφία: Γκούναρ Φίσερ
Παίζουν: Γκούναρ Μπγιόρνστραντ, Μπενκτ Έκεροτ, Μαξ φον Σίντοφ,
Νιλς Πόπε, Μπίμπι Άντερσον, Ίνγκα Λαντγκρέ, Όκε Φρίντελ.


H αδιαφορία μου για τους ανθρώπους με έχει κάνει αποσυνάγωγο. Ζω σε κόσμο φαντασμάτων, είμαι δεσμώτης των ονείρων. Θέλω ο Θεός να απλώσει το χέρι του, να δείξει το πρόσωπό του, να μου μιλήσει. Τον φωνάζω στο σκοτάδι, όμως κανείς δεν είναι εκεί...”
-Αντόνιους Μπλοκ

Η αγωνία μου δεν είναι ίδια με εκείνη των θρήσκων, παρόλο που εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο.”
-Ίνγκμαρ Μπέργκμαν


Το 1957 είναι η χρονιά που ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν δίνει το πρώτο του μεγάλο αριστούργημα, που αποτελεί συγχρόνως ταινία-σταθμό στην ιστορία του σινεμά. Από τις πιο ενδοσκοπικές, αλληγορικές, μα ταυτόχρονα και μεγαλοφυώς προσιτές δημιουργίες της ευρωπαϊκής τέχνης, αυτό το φιλμ έχει αποτυπωθεί στον λευκοπίνακα της κινηματογραφικής μνήμης, μέσα από ιδέες εικονοπλαστικής σύλληψης, χαρακτηριστικές της δημιουργικής διάνοιας του σκηνοθέτη.

Ο ιππότης Αντόνιους Μπλοκ (Μαξ φον Σίντοφ), συνοδευόμενος από τον ιπποκόμο του, Γιονς (Γκούναρ Μπγιόρνστραντ), επιστρέφει στο κάστρο του στη Σουηδία, που η ενδοχώρα της ερημώνεται από την πανούκλα, ύστερα από δέκα χρόνια απουσίας στις Σταυροφορίες. Ο ιππότης βασανίζεται από το ερώτημα της ύπαρξης ή όχι του θεού και κυρίως από τον παραλογισμό της σιωπής του θεού, που καθιστά την ανθρώπινη ύπαρξη μια μοναχική πορεία μέσα σε ένα κόσμο όπου θριαμβεύει ο θάνατος. αντίθετα, ο ιπποκόμος, κυνικός και μηδενιστής, ανακαλύπτει ότι ο φόβος είναι το μοναδικό θεμέλιο της θρησκείας. Δίπλα στα κεντρικά αυτά πρόσωπα, κινούνται διάφοροι χαρακτήρες, καθώς και μια οικογένεια σαλτιμπάγκων: ο Γιοφ (Νιλς Πόπε), η Μία (Μπίμπι Άντερσον) και το παιδί τους.

Καθ’ οδόν, τον Αντόνιους επισκέπτεται ο Θάνατος (Μπενκτ Έκεροτ) και τον πληροφορεί ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για τους δύο συνταξιδιώτες. Ο ιππότης, ως τελευταία προθεσμία, προκαλεί τον Θάνατο σε μία παρτίδα σκάκι, με αντάλλαγμα τη ζωή του, αν τον κερδίσει. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού αυτού, που διακόπτεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ο Αντόνιους πιέζει τον Θάνατο (που εντέχνως δεν διευκρινίζεται αν είναι απεσταλμένος του Θεού) για απαντήσεις στα μεταφυσικά του ερωτήματα.

Ο ιππότης και ήρωας της ταινίας έχει ιδανικά, αλλά κυρίως ερωτηματικά: η αναστολή που ζητά από τον Χάρο δεν είναι από αγάπη για τη ζωή, αλλά από επιθυμία για γνώση. Ο ιπποκόμος του δείχνει κυνικός, γιατι έχει χάσει ακόμα και την περιέργεια των ερωτηματικών. έχει αποδεχτεί τις αρνητικές απαντήσεις, καθώς και το γεγονός ότι ο θεός δεν είναι παρά μια εικόνα, ένα ψευδαισθητικό είδωλο, που ο άνθρωπος δημιούργησε υπό την πίεση της άγνοιας και του φόβου του για τον θάνατο. Τα μέλη της περιπλανώμενης οικογένειας-θιάσου έχουν αποκλείσει από τη ζωή τους τα ερωτηματικά, όχι από ανοησία, αλλά από ανάγκη και επιλογή: χαίρονται τη ζωή, το παιδάκι τους, τις φρέσκες φράουλες, τα ερωτικά παιχνίδια. Σε αυτούς χαρίζεται η τύχη ή ο Χάρος.

Ένα φιλμ μαγικό, με εικόνες ανείπωτης δραματουργικής δύναμης, εικαστική τελειότητα, έξοχη φωτογραφία, την εμβληματική σκηνή της παρτίδας σκακιού ανάμεσα στον ιππότη και τον Θάνατο και ένα σενάριο του ίδιου του Μπέργκμαν, απ' όπου ξεπηδούν οι υπαρξιακοί στοχασμοί του πάνω στη θρησκεία, τη ζωή και τον θάνατο. στοχασμοί που αντικατοπτρίζουν την εσωτερική ένταση του δημιουργού, η οποία γεννήθηκε μέσα από τη σύγκρουση με την παιδική του πίστη, τη σφυρηλατημένη σε ένα αυστηρά λουθηρανικό περιβάλλον.

Ένα φιλμ-αλληγορία, με φόντο τη ρεαλιστική και σκληρή απεικόνιση μιας εποχής δεισιδαιμονιών και πνευματικής έκπτωσης, παρουσιασμένη με τη μορφή ενός σκοτεινού παραμυθιού που καλύπτει, κάτω από την εξιστόρησή του, έναν γιγάντιο όγκο φιλοσοφικών ερωτημάτων.

Η ταινία αυτή αντιμετωπίζει -όσο ίσως καμία άλλη- το τελικό στάδιο, το αναπόφευκτο του θανάτου, την αδυναμία αντίδρασης του ανθρώπου, το πλήρες μυστήριο της ζωής, το ανεξέλεγκτο της μοίρας και τελικά τη ματαιότητα κάθε προσπάθειας αντίστασης. Σύμφωνα με τον Μπέργκμαν, "καμιά κοσμοθεωρία δεν μπορεί να λυτρώσει τον άνθρωπο από το ερώτημα της σκοπιμότητας της ζωής και του θανάτου και τον παραλογισμό της ίδιας του της ύπαρξης, παρά μόνον η νηφάλια και ευσυνείδητη παραδοχή των σκληρών κανόνων αυτού του παιχνιδιού".

Η ταινία ολοκληρώνεται με μία εικόνα συγκλονιστική, ένα μεσαιωνικό εικονογραφικό μοτίβο, τον χορό του Θανάτου, που σέρνει προς το άγνωστο τους ήρωες αυτού του συμβολικού δράματος.

Η Έβδομη σφραγίδα τιμήθηκε με το Ειδικό Βραβείο Επιτροπής και με υποψηφιότητα για Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών 1957.


Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας


Ραντεβού στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, στη Χαλκίδα. 
Ώρα έναρξης: 9.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

Η κινηματογραφική ομάδα σινεφιλμ

Σαν Σήμερα: 31/10/2013



1821: Γεννιέται ο ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

1896: Γεννιέται στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης.

1905:  «Το Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β΄ παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.

1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.

1910: Πεθαίνει ο ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής Ερρίκος Ντινάν, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού.

1918: Η Γερμανία καταθέτει τα όπλα. Τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1938: Ο Όρσον Γουέλς δεν δυσκολεύεται να πείσει -μέσω ραδιοφώνου- τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.

1944: Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τη ναζιστική κατοχή.

1960: Γεννιέται ο αργεντινός άσος του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Μαραντόνα.

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Θέατρο Διστόμου



Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού»

Το θεατρικό εργαστήρι Διστόμου «Θεατροφρένεια» διοργανώνει ημερήσια εκδρομή στην Αθήνα τη Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013 για να παρακολουθήσουμε την θεατρική παράσταση  «Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού» του ιταλού Νομπελίστα συγγραφέα Ντάριο Φο  σε σκηνοθεσία Σπύρου Παπαδόπουλου.
Τιμή εισιτηρίου θεατρικής παράστασης: 10€
Τιμή μεταφοράς: Εξαρτάται από την συμμετοχή
Πληροφορίες : Τάσος Σταθάς _ τηλ.: 6981230818
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Πρόκειται για μια ανελέητη σάτιρα της εξουσίας με το γνωστό τρελό χιούμορ του Φο, που δεν αφήνει τίποτα όρθιο!

Ένας τρελός για δέσιμο, ειδικός στις μεταμφιέσεις (Σπύρος Παπαδόπουλος) διεισδύει στα γραφεία της κεντρικής Ασφάλειας, μεταμφιεσμένος σε ανώτατο ανακριτή του Υπουργείου Δικαιοσύνης, για να διαλευκάνει την υπόθεση της «αυτοκτονίας» ενός αναρχικού που έπεσε από τον 6ο όροφο της Ασφάλειας κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.

Κι από δω αρχίζουν όλα! Οι άνθρωποι της Ασφάλειας τρομοκρατημένοι γίνονται έρμαια στην εξυπνάδα και στη φαντασία του τρελού και πέφτουν σε όλες τις παγίδες που τους στήνει. Από άγριοι και βλοσυροί, μεταμορφώνονται σιγά - σιγά σε κάτι αξιοθρήνητα ανθρωπάκια που δέρνονται και αλληλοκατηγορούνται μεταξύ τους, ενώ είναι έτοιμοι να πηδήξουν κι αυτοί απ’ το παράθυρο και… η κατηφόρα δεν έχει τέλος! Μέσα σε δύο ώρες η κεντρική Ασφάλεια γίνεται μπάχαλο!

Η εξουσία καλείται να παίξει το ψεύτικο χαρτί της τρομοκρατίας, να μεταδώσει στην πλειονότητα του πληθυσμού την παθητική τρομοκρατία, ώστε να μπορέσει να καλέσει σε συσπείρωση την αστική τάξη … και όλα αυτά μέσα από την κωμική ματιά του Ντάριο Φο.

«Ο ΤΥΧΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ» γράφτηκε το 1970 για να ασκήσει κριτική στην κατάχρηση εξουσίας του συστήματος δικαιοσύνης της Ιταλίας και της κυβερνητικής διαφθοράς και ο θεατής παρά τα σαράντα και πλέον χρόνια που έχουν περάσει διαπιστώνει τις ομοιότητες με την Ελλάδα του σήμερα.

Μητσοτάκης: Το 2014 θα γίνουν 15.000 απολύσεις στο δημόσιο



mitsotakis_1Mε τίτλο «το πελατειακό κράτος εξυπηρετούσε πολλούς», η βελγική γαλλόφωνη εφημερίδα «Λα Λιμπρ Μπελζίκ» φιλοξενεί συνέντευξη του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη.

Όπως είπε, η τρόικα ζητά να τεθούν σε διαθεσιμότητα 25.000 δημόσιοι υπάλληλοι, εκ των οποίων οι 12.500 άμεσα και οι υπόλοιποι μέχρι το τέλος του έτους. Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, από το 2009 έως και σήμερα το δημόσιο μετρά 130.000 λιγότερους υπαλλήλους, ενώ τονίζει ότι θα γίνουν 15.000 απολύσεις το 2014.

«Σήμερα έχουμε 130.000 δημόσιους υπαλλήλους λιγότερους, σε σχέση με το 2009 και το κόστος των δημοσίων υπηρεσιών έχει επίσης μειωθεί σημαντικά», αναφέρει ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος υπογραμμίζει ότι πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά, ως προς την αποτελεσματικότητά τους.

Αναφερόμενος στις προσπάθειες καταπολέμησης του πελατειακού κράτους, ο υπουργός υπογραμμίζει ότι δεν γίνεται πλέον καμία πρόσληψη εκτός ΑΣΕΠ και η επιλογή των στελεχών γίνεται ανάλογα με τις δεξιότητές τους.

«η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται για μια νέα πρόσληψη για κάθε απόλυση. Η λογική της τρόικας είναι ότι οι απολύσεις αποτελούν εργαλείο ανανέωσης του ανθρώπινου δυναμικού. Δεν υπέγραψα αυτή τη συμφωνία, την κληρονόμησα. Πρέπει, λοιπόν, να την εφαρμόσω. Οι απολύσεις θα γίνουν. Πρόκειται για δέσμευση. Οι δημόσιοι υπάλληλοι στους οποίους έχουν επιβληθεί πειθαρχικές κυρώσεις θα πρέπει να αποχωρήσουν. Οι δημόσιες επιχειρήσεις θα κλείσουν. Όσοι δεν προστατεύονται πλέον από την ιδιότητά του δημοσίου υπαλλήλου θα χάσουν τη δουλειά τους. Είναι κάπως σαν εφαρμογή στρατιωτικού νόμου. Είναι δύσκολο και οδυνηρό για μια κοινωνία που έχει πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους, οι οποίοι προέρχονται όλοι από τον ιδιωτικό τομέα. Η ελληνική κοινωνία το αποδέχεται, εφ’ όσον αυτές οι απολύσεις είναι αποτέλεσμα αξιολόγησης και οδηγήσουν σε βελτίωση της δημόσιας διοίκησης» είπε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

Επί δύο μέρες μερικές εκατοντάδες μέλη σχημάτων της ΠΑΑΣ, αλλά και συναγωνιστικών σχημάτων, απ' όλη την Ελλάδα συμμετείχαν σε ένα σημαντικό διάλογο για το μέλλον του εγχειρήματος. Οι απόψεις, ο προβληματισμός, οι κοινές αλλά και οι διαφορετικές απόψεις και η όλη διαδικασία έδειξαν ότι υπάρχει η αποφασιστικότητα να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια συνεύρεσης των δυνάμεων της λαϊκής αντίστασης και της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, για να δώσουν τη δική τους συμβολή στη δημιουργία του αναγκαίου μετώπου αντίστασης του λαού.
Ήταν τέτοια η διάθεση όλων να συμβάλουν στην υπόθεση αυτή που και χρόνος δε χάθηκε αλλά και δεν έφτασε για να μιλήσουν όλοι όσοι θέλανε. Είναι χαρακτηριστικό ότι τοποθετήθηκαν πάνω από 80 μέλη σχημάτων από την Ξάνθη μέχρι την Κρήτη και από την Ικαρία και την Πελοπόννησο μέχρι την Ηγουμενίτσα.
Η συζήτηση αφορούσε σχεδόν τα πάντα εστιάζοντας κυρίως στο όνομα (ουσιαστικά στις κατευθύνσεις που θα πρέπει να έχει η συνεργασία), στο τρόπο συγκρότησής της αλλά και σε ποια μέτωπα προκρίνεται  να παρέμβει σε αυτή τη φάση.
Η Λαϊκή Αντίσταση -  Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, όπως κατέληξε πλέον να λέγεται, ναι μεν γύρισε μια νέα σελίδα στη συγκρότησή της, μένει όμως να αποδείξει στο κόσμο της αριστεράς και σε όλο το λαό ότι δεν είναι άλλη μια συνένωση δυνάμεων για εκλογικούς ή άλλους σκοπούς, αλλά μια συνεργασία που θα τα δώσει όλα για την αντίσταση του λαού ενάντια στην επίθεση του συστήματος, για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του στους μισθούς και συντάξεις, στην υγεία και στη παιδεία, για τα δημοκρατικά του δικαιώματα, για την ανεξαρτησία της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά, για τη πάλη κατά του φασισμού και της φασιστικοποίησης, για την ανατροπή, κόντρα σε λογικές διαχείρισης του συστήματος και ανάθεσης της πάλης του λαού σε άλλους.
Μέχρι τώρα έχουν φτιαχτεί σχήματα σε πάνω από 25 πόλεις και είναι στα σκαριά και σε άλλες είτε υπάρχουν δυνάμεις των δύο οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτή είτε όχι.
Στο τέλος της πανελλαδικής σύσκεψης εγκρίθηκε ως απόφαση  η εισήγηση του Παναττικού Συντονιστικού και ορίστηκε Πανελλαδική Επιτροπή, με προσπάθεια να εκπροσωπηθούν όλα τα σχήματα και που θα αναλάβει το συντονισμό τους.
Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό η ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55 καθώς και η Πρωτοβουλία Αντίστασης Ασπρόπυργου. Παραβρέθηκαν και εκπρόσωποι της Πορείας Αριστερής.
Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με το χαιρετισμό της αγωνίστριας από την Τουρκία, απεργού πείνας Φαντίκ Αντιγιαμάν.

Σαν Σήμερα: 30/10/2013



1821: Γεννιέται ο ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

1896: Γεννιέται στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης.

1905:  «Το Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β΄ παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.

1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.

1910: Πεθαίνει ο ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής Ερρίκος Ντινάν, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού.

1918: Η Γερμανία καταθέτει τα όπλα. Τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1938: Ο Όρσον Γουέλς δεν δυσκολεύεται να πείσει -μέσω ραδιοφώνου- τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.

1944: Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τη ναζιστική κατοχή.

1960: Γεννιέται ο αργεντινός άσος του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Μαραντόνα.

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Γιώργος Δελαστίκ : ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΕ; ΦΥΛΑΚΗ !

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Την ψήφισαν τελικά προχτές οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ την επαίσχυντη τροπολογία , το άκρον άωτον της ευρωδουλείας: θα χώνουν στη φυλακή όποιον διαφωνεί με την εξωτερική πολιτκή της ΕΕ! Όχι δεν πρόκειται για κακόγουστο αστείο. Από την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου ο Ποινικός Κώδικας της Ελλάδας περιλαμβάνει και το άρθρο 485Α με τίτλο: "Παραβάσεις Κανονισμών της ΕΕ" βάσει του οποίου τιμωρείται με φύλακιση μέχρι δύο ετών όποιος παραβιάζει κυρώσεις εναντίον κρατών, οργανώσεων ή προσώπων που έχει επιβάλει η ...ΕΕ! Απίστευτο , εξωφρενικό, αλλά δυστυχώς πέρα για πέρα αληθινό.

Η σφοδρότατη κοινοβουλευτική αντίδραση του ΚΚΕ, το οποίο ανέδειξε την αισχρή κοινοβουλευτική στάση και μέσω του Ριζοσπάστη που προχτές έκανε κεντρικό πρωτοσέλιδο θέμα του την αποκρουστική τροπολογία της κυβέρνησης καθιστώντας την ευρύτερα γνωστή , ξεγύμνωσε ακόμη περισσότερο τους αδίστακτους ευρώδουλους Σαμαρά και Βενιζέλο.
Δεν απέτρεψε την υπερψήφισή της από τους κυβερνητικούς σύγχρονους "γερμανοτσολιάδες" της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή.Yποχρέωσε όμως την κυβέρνηση να εγκαταλείψει το "μπαλαμούτι" , την απάτη δηλαδή χρησιμοποίησης και του ΟΗΕ προκειμένου να συγκαλύψει την προσπάθεια εξόντωσης μέσω φυλάκισης οποιουδήποτε Έλληνα αντιστέκεται στις αποφάσεις της ΕΕ εναντίον χωρών ή οργανώσεων που δεν υποκύπτουν στη γραμμή του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ και των υποτελών του στην ΕΕ! Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες από την αρχή τάχθηκαν εναντίον της κυβερνητικής τροπολογίας και την καταψήφισαν. Η ΔΗΜΑΡ στην αρχή είχε ταχθεί υπέρ , αλλά βλέποντας στη συνέχεια το θόρυβο που ξεσηκώθηκε και τον αυτοεξευτελισμό που υπέστη, προτίμησε στο τέλος να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και να μην πάρει μέρος στην ψηφοφορία προκειμένου να διασώσει ό,τι ήταν δυνατό να σωθεί.


Είναι πραγματικά κατάπτυστη η στάση του Σαμαρά και του Βενιζέλου και πρέπει σίγουρα να δόσουν λόγο και για την τροπολογία αυτή, όταν θα απομακρυνθούν από την εξουσία. Αυτονόητο είναι πως το άρθρο του Ποινικού Κώδικα πρέπει να καταργηθεί αμέσως από την επόμενη κυβέρνηση της Ελλάδας , αν φυσικά αυτή δεν είναι γερμανόδουλη όσο η σημερινή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η αρχική τροπολογία που έφεραν τα δύο κόμματα , πέρα από την προσπάθειά τους να θολώσουν τα νερά συμπεριλαμβάνοντας και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για να καλύψουν το γεγονός πως η εξόντωση των αντιπάλων της ΕΕ τους ενδιέφερε , ήταν ως εξής:«Όποιος με πρόθεση παραβιάζει κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί σε βάρος κρατών ή οντοτήτων ή οργανισμών ή φυσικών ή νομικών προσώπων, με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή με κανονισμούς της ΕΕ, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών εκτός αν από άλλη διάταξη προβλέπεται βαρύτερη ποινή. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εφαρμόζονται και όταν οι προβλεπόμενες σε αυτό πράξεις δεν είναι αξιόποινες κατά τους νόμους της χώρας στην οποία τελέστηκαν».! Τελικά είναι τόσο ξετσίπωτοι που αφαίρεσαν εντελώς το μπαλαμούτι του ΟΗΕ, άλλαξαν την τουλάχιστον εξάμηνη φυλάκιση με κατ'ανώτατο όριο δύο χρόνια φυλάκισης και τελικά την ψήφισαν αδίστακτα μόνοι τους.

Εξόφθαλμος στόχος της κυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου και των ποταπών βουλευτών τους είναι να ποινικοποιήσουν κάθε είδους πολιτική δράση που με λόγια ή πράξεις αρνείται να υποταχθεί στη γραμμή της ΕΕ στην εξωτερική πολιτική. Αν για παράδειγμα η ΕΕ χαρακτηρίσει οριστικά και αμετάκλητα "τρομοκρατική οργάνωση" οργανώσεις της Χεζμπολάχ στο Λίβανο ή το PKK στο τουρκικό Κουρδιστάν , όποιος Έλληνας συμπαραστέκεται στις οργανώσεις αυτές από εδώ και πέρα να.. φυλακίζεται! Ακόμη και η Χούντα των συνταγματαρχών είναι συζητήσιμο αν σε έστελνε εξορία ή σε βασάνιζε για θέματα εξωτερικής πολιτκής - αλλά ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος δεν έχουν κανέναν απολύτως ενδοιασμό να φυλακίζουν όποιον Έλληνα διαφωνεί με την πολιτική της ΕΕ εναντίον κρατών , οργανώσεων ή προσώπων! Είναι προφανές ότι λειτουργούν ως τυφλά όργανα του Τέταρτου Ράιχ. Η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε μετατραπεί ολόκληρη σε μια απέραντη φυλακή, πολύ χειρότερη από εκείνη της χούντας, αν ο εμετικός αυτός νόμος του Σαμαρά και του Βενιζέλου ίσχυε π.χ. την εποχή του πολέμου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, αφού σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις εκείνης της εποχής έως και το...97%(!) των Ελλήνων τάσσονταν και ντε φάκτο εναντίον της γραμμής της ΕΕ στο θέμα αυτό.

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφήσουμε να ισχύσει στην πράξη ο κατάπτυστος νόμος του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Είχε απόλυτο δίκιο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης , όταν έλεγε στη Βουλή: "  Η απειθαρχία και η ανυπακοή εδώ είναι επιβεβλημένες. Είναι καθήκον κάθε ανθρώπου που θέλει την πρόοδο της κοινωνίας και δεν μπορεί να υποταχθεί στη λογική του "να μπει στο γύψο όλη η ανθρωπότητα" ή έστω ολόκληρη η Ευρώπη, να αντιταχθεί στην εκδοχή που τελικά ψήφισαν οι βουλευτές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Σαν Σήμερα: 29/10/2013



1863: Ιδρύεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός.

1911: Πεθαίνει ο αμερικανός εκδότης Τζόζεφ Πούλιτζερ, ο άνθρωπος που έδωσε τον ορισμό της «κίτρινης δημοσιογραφίας», αλλά και δημιούργησε τα έγκυρα δημοσιογραφικά βραβεία που φέρουν το όνομά του.

1918: Ιδρύεται η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ).

1923: Περίπου ένα χρόνο μετά τη μικρασιατική καταστροφή, ο Κεμάλ Ατατούρκ ανακηρύσσει την Τουρκική Δημοκρατία.

1947: Το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία σχηματίζουν τη «Μπενελούξ», που αποτέλεσε τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

1956: Η Μαρία Κάλλας κάνει το ντεμπούτο της στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης με τη «Νόρμα» του Μπελίνι.

1971: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Γουαϊνόνα (Λόρα) Ράιντερ (Χόροβιτς).

1986: Πεθαίνει ο ηθοποιός Μίμης Φωτόπουλος.

1988: Ξεσπά το «σκάνδαλο Κοσκωτά», όταν ο υπουργός Παιδείας, Γιώργος Παπανδρέου, καταγγέλλει τον πρόεδρο του Ολυμπιακού για παράνομες συναλλαγές με την τράπεζα «Merrill Lynch».

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α : Ανακοίνωση ΤΕ Εύβοιας για την 28η Οκτωβρίου.

 Η 28η Οκτωβρίου 1940 ο ελληνικός λαός είπε ΟΧΙ στην κατοχή που είχε επιβάλει η ναζιστική Γερμανία, στην υποδούλωση και την πείνα, ΟΧΙ στον φασισμό και τον ολοκληρωτισμό.



28η Οκτωβρίου 2013  πρέπει να πούμε ΟΧΙ στη λαίλαπα των μνημονίων, στη σύγχρονη κατοχή που επιβάλλουν Ε.Ε.- Δ.Ν.Τ.- Κυβέρνηση – Κεφάλαιο, πρέπει να πούμε ΟΧΙ στον σύγχρονο Φασισμό- Ολοκληρωτισμό.


Καλούμαστε να γιορτάσουμε την επέτειο του περήφανου Όχι του λαού μας εν μέσω της πιο βίαιης επίθεσης στην κοινωνία και στην εργασία. Η φτώχια, η πείνα και η ανεργία που μας έχουν επιβάλει, προσομοιάζει μόνο με αυτή που υπήρχε στις χειρότερες περιόδους της ιστορίας μας. Οι ειδικοί λένε ότι η οικονομική κατάσταση σήμερα, είναι ίδια με αυτή που υπήρχε μόνο σε περιόδους πολέμου!

Η κυβερνητική πολιτική των μνημονίων, με τις επιταγές της Τρόικα και του ΔΝΤ θέλει να διαλύσει ότι δικαίωμα απέμεινε σε παιδεία, υγεία, εργασία.  Με περισσή
υποκρισία όλοι αυτοί που υλοποιούν την σύγχρονη κοινωνική υποδούλωση, που εκχωρούν την εθνική ανεξαρτησία, που περιφρονούν τον λαό και την κοινωνική
δικαιοσύνη μας καλούν να γιορτάσουμε το ΟΧΙ. Όμως η συγκυβέρνηση του ΝΑΙ σε όλα, της υλοποίησης των μνημονίων και της καταστροφής των κοινωνικών υπηρεσιών, των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων, δεν δικαιούται να γιορτάζει την 28η Οκτωβρίου.

Η συγκυβέρνηση λειτουργεί σαν την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου χτυπώντας κάθε αγωνιστή που επιδιώκει να αντισταθεί στη σύγχρονη βαρβαρότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν: Χτυπά αλύπητα τους εργάτες που αγωνίζονται για το δικαίωμα στην εργασία, χτυπά τους μαθητές και τους καθηγητές που αγωνίζονται για το δικαίωμα στην παιδεία, χτυπά όποιον αντιστέκεται στα περιβαλλοντοκτόνα σχέδια μεγάλων επιχειρήσεων (Σκουριές, Κερατέα).

Η φετινή παρέλαση στην πόλη μας θα είναι διαφορετική. Θα παρελάσουν οι εργαζόμενοι των 5 εργοστασίων που εδώ και καιρό αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Οι εργαζόμενοι που επί ένα μήνα έκαναν κατάληψη στο κτήριο της Νομαρχίας και η μόνη απάντηση που τους δόθηκε ήταν η καταστολή, με συλλήψεις και χημικά. Και απέναντι σε αυτούς, στην εξέδρα των επισήμων θα στέκονται οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης. Οι βουλευτές της  κυβέρνησης που ψηφίζουν τα μνημόνια και την αντιλαϊκή πολιτική, οι τοπικοί άρχοντες που έστειλαν τα ΜΑΤ να κλείσουν το δρόμο στα σωματεία.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ευβοίας θα είναι εκεί όπως και σε κάθε αγώνα που κάνουν οι εργαζόμενοι και καλεί και όλο το λαό της Χαλκίδας να παραβρεθεί στην παρέλαση για να φωνάξουμε μαζί με τα σωματεία των εργοστασίων ένα βροντερό ΟΧΙ στην πολιτική που έχει φέρει το λαό μας σε αυτήν την κατάσταση.

T.E. ΕΥΒΟΙΑΣ

Οταν ο Σαμαράς αντιγράφει την ρητορική του Χίτλερ και την πολιτική ατζέντα του ναζιστικού μορφώματος της Χ.Α



«Έχουμε τόσους ανέργους όσους και παράνομους μετανάστες κι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί».

Αντώνης Σαμαράς.

Η φωτογραφία που παραθέτουμε κυκλοφορεί στο facebook.

Το πανό στο φορτηγάκι, που είναι ναζιστικού κόμματος, στην Γερμανία, την εποχής του '30,   γράφει: «500.000 άνεργοι, 400.000 Εβραίοι η λύση είναι απλή».

Ο Χίτλερ και το κόμμα του είχε βρει την «απλή λύση». Εξόντωσε στους φούρνους του Άουσβιτς εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίους.

Τι να σκέπτεται άραγε ο Σαμαράς που διαπιστώνει ότι  «έχουμε τόσους άνεργους όσους και μετανάστες», «κι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί»;
Δεν μπορεί να ξέρουμε τι έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι αντιγράφει την ρητορική του Χίτλερ και την πολιτική ατζέντα του ναζιστικού μορφώματος του έγκλειστου Μιχαλολιάκου.

Σαν Σήμερα: 28/10/2013



312 μ.Χ: Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος νικά το στρατό του διεκδικητή του θρόνου Μαξέντιου, όταν «βλέπει» ως όραμα στον ουρανό ένα σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτο νίκα».

1919: Ξεκινά στις ΗΠΑ η ποτοαπαγόρευση.

1940: Η φασιστική Ιταλία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Το «Όχι» των Ελλήνων.

1940: Γεννιέται η τραγουδίστρια Πόλυ Πάνου, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Πολυτίμης Κολιοπάνου. 

1944: Οι Γερμανοί ανατινάζουν κατά την υποχώρησή τους τη σήραγγα και το γεφύρι του Μπράλλου, καθώς και το γεφύρι της Παπαδιάς.

1955: Γεννιέται ο ιδιοκτήτης της «Microsoft» Μπιλ Γκέιτς.

1962: Λήξη της «κρίσης των πυραύλων», που έφερε στα πρόθυρα πυρηνικού πολέμου ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ διατάσσει την απόσυρση των σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα, με αντάλλαγμα τη μη επέμβαση των ΗΠΑ στην Κούβα.

1963: Γεννιέται ο ιταλός τραγουδιστής Έρως Ραματσότι.

1967: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Τζούλια Ρόμπερτς. 

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Ανακοίνωση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α : Ποινικοποιείται η απειθαρχία στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση !

 Το προανήγγειλε ουσιαστικά ο Σαμαράς από αμερικανικού εδάφους: 


«πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το άλλο άκρο που μιλάει για έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ», είχε δηλώσει συμπληρώνοντας επεξηγηματικά τη φράση του «έχουμε την πολιτική βούληση να συντρίψουμε τον εξτρεμισμό».

Τώρα, με τροπολογία που –σημειολογικά- κατατέθηκε σε νομοσχέδιο για τα «βραχιολάκια» των κρατουμένων (!), προβλέπεται ότι:
«Όποιος με πρόθεση παραβιάζει κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί σε βάρος κρατών ή οντοτήτων ή οργανισμών ή φυσικών ή νομικών προσώπων, με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή με κανονισμούς της ΕΕ τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών», με την προσθήκη: «εκτός αν από άλλη διάταξη προβλέπεται βαρύτερη ποινή»(!).

Τις ίδιες δηλαδή μέρες που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό ο διαδηλωτής Γεράσιμος Γεωργάτος, ποινικοποιείται ολόκληρη η διαδήλωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, στην οποία συμμετείχε! Οι νεολογισμοί και οι ακυρολεξίες περί «διεθνούς κοινότητας» και «διεθνούς έννομης τάξης», έρχονται να θωρακίσουν τη συμμόρφωση των λαών στην εκάστοτε πολιτική του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Έτσι, οι ίδιοι που μας βομβάρδιζαν με χημικά όταν διαδηλώναμε κατά του Σαντάμ Χουσεΐν που βομβάρδιζε τους Κούρδους με χημικά, έχουν την άνεση να μας ποινικοποιούν που αντισταθήκαμε στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία.

Ποινικοποιείται η αντίσταση του λαού της Χαλκιδικής, ο αγώνας κατά της βάρβαρης πολιτικής της ΕΕ, του ΔΝΤ και των άθλιων κυβερνήσεών τους.

Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός επελαύνει με γρήγορα βήματα. Η αριστερά και όσοι αναφέρονται σ’ αυτήν, δεν μπορεί να περιορίζονται στην  κοινοβουλευτική καταγγελία, σε τροποποιητικές παρεμβάσεις ερμηνευτικού χαρακτήρα ή σε παζάρια για την επιμέτρηση της ποινής. Πρέπει με την κοινή δράση της να οργανώνει τον αγώνα, τη λαϊκή αντίσταση, την πολιτική ανυπακοή, τη ρήξη και την ανατροπή αυτού του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.

Άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου: Ποιος είπε το «Όχι»; Ο Μεταξάς;…

Αυτός ήταν ο «πατριώτης» που είπε το «Όχι» κατά του ναζισμού και του φασισμού;…
 
Τι χρειάζεται αυτός ο τόπος; Αυτός ο τόπος «χρειάζεται Μεταξάδες» έλεγε από βήματος Βουλής ο χρυσαυγίτης υποφυρερίσκος, ο βουλευτής Παππάς. Όσο για τους Γεωργιάδη – Βορίδη ήταν βουλευτές του ΛΑΟΣ όταν ο τότε αρχηγός τους, ο Καρατζαφέρης, επισκεπτόταν ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 2011 το σπίτι του Μεταξά σε ένδειξη… «σεβασμού και μνήμης». Η δε «Καθημερινή» δεν έλειψε ποτέ από τα εκδοτικά εκείνα συγκροτήματα που επιδαψιλεύουν δάφνες στον «πατριώτη» Μεταξά που «είπε το Όχι». Μάλιστα η «Καθημερινή» το έχει πάει και παραπέρα. Ειδικά σε εκείνο το αφιέρωμά της για τον φασίστα Μεταξά, στις 4/8/2007 (ανήμερα, δηλαδή, της κήρυξης της δικτατορίας της «4ης Αυγούστου») όταν και ισχυριζόταν ότι η διακυβέρνηση Μεταξά, εκτός από πατριωτική» που ήταν, πορεύτηκε και με «χαρακτηριστικά φιλολαϊκού» καθεστώτος...

Είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι ο Μεταξάς είπε «Όχι» το 1940; Το δικό του «Όχι» γιορτάζουμε τη Δευτέρα; Η’ μήπως ισχύει εκείνο που έλεγε για τον Μεταξά ο κεντρώος πολιτικός, ο Καφαντάρης, ότι δηλαδή: «Είπε το ΟΧΙ, ο μόνος Έλληνας που θα μπορούσε να πει το ΝΑΙ»; (1).
 
Όπως θα δούμε, το «Όχι» του Μεταξά δεν ήταν «Όχι» κατά του φασιστικού Άξονα. Δεν είχε φυσικά καμία σχέση με το «Όχι» του ελληνικού λαού. Το «όχι» του Μεταξά ήταν ένα τόσο δα … μικρούλι και ξέπνοο «όχι».
Το λέμε εξαρχής και θα το εξηγήσουμε:

Παρέμβαση της ΚΙΝΗΣΗΣ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55 στη σύσκεψη της ΠΑΑΣ

Μετά την ανοιχτή χρεοκοπία της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας – ορατή τουλάχιστον από το 2006 – που οδήγησε στο γνωστό διεθνή οικονομικό έλεγχο της χώρας από: ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν και την εγκατάσταση των εκπροσώπων τους στην Αθήνα, διαμορφώθηκε μια νέα κατάσταση που, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από:
1) παραπέρα βάθεμα αλλά και πληρέστερη-ασφυκτικότερη ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας,
2) παρατεταμένη οικονομική κρίση που δεν πρόκειται για «κρίση υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου» (αντιμαρξιστική άποψη) αλλά για κυκλική καπιταλιστική κρίση υπερπαραγωγής,
3) μια χωρίς προηγούμενο επίθεση των μεγάλων ισχυρών μονοπωλίων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και του ντόπιου κεφαλαίου που κορυφώνεται στην εκμηδένιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών αλλά και την απότομη και ραγδαία χειροτέρευση της κατάστασής τους, ενώ οι τεράστιες περικοπές των «πάντων» (μισθών, συντάξεις, κλπ.), η εκτίναξη στα ύψη της μαζικής ανεργίας, ιδιαίτερο στους νέους, ο πληθωρισμός, οι τεράστιες αυξήσεις τιμών, η ληστρική φορολογία, κλπ. τις καταδικάζουν στην πείνα και την εξαθλίωση, βαθαίνοντας στο έπακρο το προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου και των πλατιών λαϊκών μαζών,
4) το εν εξελίξει ξεπούλημα του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
5) το διαρκές βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής που εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων, τόσο με τις χιλιάδες δολοφονικές επιθέσεις πανελλαδικά των χιτλερικών αποβρασμάτων ναζι-φασιστών της «Χρυσής Αυγής» ενάντια σε μετανάστες εργάτες και έλληνες αντιφασίστες (μαζί με 5 δολοφονίες με τελευταία εκείνη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα) αλλά και με τον ολόπλευρο εκφασισμό του αστικού κράτους (αστυνομία, στρατός, δικαιοσύνη, κλπ) και το φασιστικό πογκρόμ «ανακατάληψης των πόλεων» του εθνικιστικού-ρατσιστικού δίδυμου Σαμαρά-Δένδια ως την επίσημη συμμετοχή του ναζι-φασιστικού ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου και των γνωστών ναζι-φασιστών Βορίδη-Γεωργιάδη-Πλεύρη, που τώρα πέρασαν ανοιχτά στο αδελφό τους κόμμα, τη μοναρχοφασιστική ΝΔ.
Στη νέα σημερινή κατάσταση της χώρας, η τωρινή στρατηγική επιλογή του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και της ξενόδουλης αντιδραστικής αστικής τάξης αλλά και των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων είναι: παραμονή της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ. Αυτή έχει εκφραστεί επανειλημμένα τόσο απ’ τα μεγαλοαστικά κόμματα(ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) αλλά και απ’ τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δασκαλόπουλο παραμονές εκλογών του 2012: «Ευρώπη ή χάος» όσο και απ’ τους διάφορους ηγέτες της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.
Με τη στρατηγική αυτή του κεφαλαίου ευθυγραμμίζονται πλήρως τόσο τα μεγαλοαστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κλπ.) όσο και τα ρεφορμιστικά κόμματα της χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ.) αλλά και σειρά εξωκοινοβουλευτικές Οργανώσεις που παραιτήθηκαν απ’ την αντιιμπεριαλιστική πάλη για την έξοδο της χώρας απ’ την ΕΕ που εκφράζεται στην αντιιμπεριαλιστική θέση-σύνθημα: «ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΕ», που παλιότερα, όταν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της ΕΟΚ, για τους αντιιμπεριαλιστές-κομμουνιστές είχε τη μορφή: «ΟΧΙ στη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ» (κάποιοι παραπέμπουν την αποχώρηση απ’ την ΕΕ στο μακρινό μέλλον της «επανάστασή τους»).
Σε πλήρη αντιπαράθεση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» θεωρεί ότι η μοναδική διέξοδος που έχει σήμερα μπροστά της η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι είναι η αμφισβήτηση της καταστροφικής επιλογής του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου: παραμονής της Ελλάδας σε ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ και η διεξαγωγή και ανάπτυξη της ταξικής πάλης – σε συνδυασμό με την πάλη για την υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων – για άμεση ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, απ’ την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση (μαζί και από ΕΥΡΟ-ΟΝΕ). Οι σημερινές αρνητικές εξελίξεις στη χώρα με κορυφαία τη χρεοκοπία της οικονομίας και οι εξόφθαλμα δυσμενέστερες εξελίξεις στις σχέσεις Ελλάδας-ΕΕ κατέστησαν το αντιιμπεριαλιστικό σύνθημα της εργατικής τάξης και του λαού «έξω η Ελλάδα απ’ την ΕΕ» όχι μόνο ένα υπερώριμο αίτημα αλλά το θέτουν και στο κέντρο της σημερινής πολιτικής δράσης της εργατικής τάξης και του λαού ως άμεσο στόχο πάλης για την αποχώρηση της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και την ανάπτυξη πλατιού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Κι αυτό επειδή η σημερινή αντιιμπεριαλιστική πάλη:
Πρώτο, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της γενικότερης αντιιμπεριαλιστικής πάλης για την οριστική και πλήρη, μελλοντικά, απαλλαγή της χώρας απ’ την εξάρτησή της (οικονομική-πολιτική-στρατιωτική) απ’ τις διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,
Δεύτερο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων, αφού οι επιθέσεις αυτές δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τρίτο, είναι αναγκαία και συνδέεται αναπόσπαστα με την αποτελεσματική απόκρουση και ματαίωση των επιθέσεων του κεφαλαίου ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των πλατιών λαϊκών μαζών αφού κι’ αυτές δηλ. όλα τα αντιλαϊκά μέτρα δεν προέρχονται μόνο από το ντόπιο αλλά και από το ξένο κεφάλαιο, προέρχονται κατευθείαν και από ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν,
Τέταρτο, συνδέεται άμεσα με τη ματαίωση του εν εξελίξει ξεπουλήματος του πλούτου της χώρας στο ξένο αλλά και στο ντόπιο κεφάλαιο,
Πέμπτο, συνδέεται άμεσα με το πρόβλημα της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας, πάνω στο οποίο «πατά» η παραπλανητική δημαγωγική προπαγάνδα όλων των εθνικιστών και ναζι-φασιστών («Χρυσή Αυγή», ΛΑΟΣ, κλπ.), που εδώ και καιρό έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.
Χωρίς τα παραπάνω σημεία δεν νοείται αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση, καταντά κενή περιεχομένου.

26 Οχτώβρη 2013

ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55

Σαν Σήμερα: 27/10/2013



1782: Γεννιέται ο ιταλός βιρτουόζος βιολιστής και συνθέτης Νικολό Παγκανίνι.

1826: Ο Ναπολέων Βοναπάρτης με το στρατό του εισέρχεται θριαμβευτικά στο Βερολίνο, μετά τη νίκη του στη μάχη της Ιένα.

1932: Γεννιέται η αμερικανίδα ποιήτρια Σίλβια Πλαθ.

1938: Η χημική βιομηχανία «Du Pont» ανακοινώνει τη δημιουργία ενός νέου συνθετικού νήματος, το οποίο ονομάζει νάιλον.

1952: Γεννιέται ο ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ρομπέρτο Μπενίνι.

1956: Γεννιέται ο τραγουδιστής Μπάμπης Τσέρτος.

1960: O πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής εγκαινιάζει το Καυτατζόγλειο στάδιο της Θεσσαλονίκης.

1962: Η αποκληθείσα «κρίση των πυραύλων» φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ένα κατασκοπευτικό αεροσκάφος U2 καταρρίπτεται στον εναέριο χώρο της Κούβας, ενώ ένα άλλο αναχαιτίζεται πάνω από τη Ρωσία.

1978: Γεννιέται στη Σιγκαπούρη η βιολονίστρια και σόου-γούμαν Βανέσα Μέι. 

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Με ποιόν θα πας και ποιον θ' αφήσεις



Ο Μεταξάς, ένας φιλόδοξος φασίστας και εκμεταλλευόμενος την προσωπική του σχέση με τους μασόνους (Είχε φτάσει στον τριακοστό βαθμό της μασονίας. Ανήκε στην Στοά «Ησίοδος», στην οποία είχε διατελέσει «σεβάσμιος»), βρέθηκε σύντομα στα ανώτατα στάδια της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.

Με τις πλάτες του Βασιλιά πάει στην Γερμανία και ολοκληρώνει τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου.

Το σαράκι της πολιτικής τον οδηγεί να φτιάξει το κόμμα των Ελευθεροφρόνων το οποίο όμως δεν μπόρεσε ποτέ να βρει λαϊκά ερείσματα. Στις τελευταίες που πήρε μέρος το 1936 έλαβε μόνο 50.137 ψήφους.

Η απελπισία του ήταν μεγάλη βλέποντας τα όνειρα του να γκρεμίζονται. Στο ημερολόγιο του έγραψε: «Εκλογαί. Από χθες είχα την διαίσθησιν της αποτυχίας. Ερημιά σπιτιού. Κέντρον, χαλαρότης, μόνον οι πιστοί Κεφαλλήνες. Καμία εκδήλωσις έξω. Σήμερον επίσης, παρ' όλας τας ελπίδας οικείων και φίλων. Νύκτα εξεδηλώθη πλήρως η αποτυχία. Παντού. Εξαιρέσεις Ηλείας και Μεσσηνίας και εκεί μόνον κάτι. Εις Κεφαλληνίαν η επιτυχία όχι πλήρης. Εις Αθήνας η αποτυχία οικτρά. Συμπέρασμα, ο αντιβενιζελισμός δεν με θέλει, με απέβαλεν εκ του μέσου του. Καλλίτερα».

Όλα έδειχναν ότι η πολιτική σταδιοδρομία του Μεταξά έφτανε στο τέλος της. Ο Βασιλιάς όμως είχε διαφορετική άποψη. Στις 9 του Μάρτη τον διορίζει υπουργό στρατιωτικών και ο δρόμος για τον Μεταξά να εγκαταστήσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου είχε αρχίσει ήδη.

Αμέσως μετά την επικράτηση της δικτατορίας ο Μεταξάς φτιάχνει ένα υφυπουργείο Δημοσίας Ασφάλειας στο υπουργείο Εσωτερικών. Επικεφαλής διορίζει ένα πρόσωπο αφοσιωμένο στην υπόθεση της 4ης Αυγούστου και ιδιαίτερα στον αρχηγό της. Τον Κ. Μανιαδάκης.

Σ’ αυτόν ανατέθηκε να εδραιώσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Με ποιο τρόπο; Μ’ αυτόν που περιγράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος στο βιβλίο του «4η Αυγούστου»:

«Τα βασανιστήρια που εφάρμοσαν οι χαφιέδες της αστυνομίας εναντίον των αντιπάλων του καθεστώτος, των κομμουνιστών, σοσιαλιστών, δημοκρατικών, εναντίον των πρωτοπόρων εργατών, φοιτητών, αγροτών και διανοουμένων είναι πολύ δύσκολο να περιγραφούν.
Το ρετσινόλαδο και ο πάγος ήταν από τις κυριότερες μεθόδους βασανισμού για την απόσπαση ομολογιών και δηλώσεως μετανοίας. Το βασανιστήριο του ρετσινόλαδου εφαρμοζόταν περίπου με τον παρακάτω τρόπο:

Στο τραπέζι του ανακριτή – βασανιστή υπήρχαν τρία ποτήρια, το ένα με 30 δράμια, το άλλο με 75 και το τρίτο με 100 δράμια ρετσινόλαδο. Αν ο ανακρινόμενος δεν ομολογούσε ή δεν υπέγραφε του έδιναν να πιει το πρώτο ποτήρι. Στην περίπτωση που αρνιόταν και έφερνε αντίσταση άρχιζαν το άγριο ξυλοκόπημα, το φάλαγγα ή χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους βασανισμού. Ύστερα από μισή ώρα, εφόσον ο αρχιβασανιστής ανακριτής το θεωρούσε σκόπιμο, ακολουθούσε το δεύτερο στάδιο ανάκρισης και ο κρατούμενος έπινε το δεύτερο ποτήρι των 75 δραμίων. Αν η αντίσταση του κρατουμένου ήταν μεγάλη, ύστερα από ένα τετράωρο γινόταν και η τρίτη «ανάκρισις» και τον υποχρέωναν να πιει ένα ποτήρι των 100 δραμίων. Σε αυτό το διάστημα και αρκετές ώρες ύστερα από την επενέργεια του καθαρτικού, ο κρατούμενος ήταν κλεισμένος στο κελλί του και δεν του επέτρεπαν να πάει στο αποχωρητήριο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος και το κελλί, στο οποίο τον άφηναν κλεισμένο τέσσερεις, πέντε και περισσότερες μέρες, αληθινός υπόνομος.

Το δεύτερο βασανιστήριο ήταν η στήλη πάγου. Ανάβαζαν τον κρατούμενο στην ταράτσα της Ασφάλειας και τον υποχρέωναν να καθίσει γυμνός πάνω σε μία στήλη πάγου. Το αποτέλεσμα ήταν ίδιο με του ρετσινόλαδου. Ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος. Πολλές φορές οι βασανιστές τον υποχρέωναν να κάθεται τόση πολλή ώρα πάνω στον πάγο, ώστε ορισμένοι κρατούμενοι πάθαιναν κρυοπαγήματα. Υπάρχει μάλιστα στη ζωή ένας από αυτούς που βασανίστηκαν με τη μέθοδο του πάγου: ο Χρήστος Χριστακάκης, ο οποίος υποφέρει από τις συνέπειες του φοβερού βασανιστηρίου. Άλλο βασανιστήριο ήταν το τράβηγμα των νυχιών με τσιμπίδες. Σε άλλους έβαζαν σπίρτα στα νύχια και τα άναβαν ή τους έκαιγαν το κορμί με τσιγάρο. Άλλους τους χτυπούσαν με σακκουλάκια άμμο στα πόδια.

Το ξύλο και τα βασανιστήρια γίνονταν συνήθως στην ταράτσα της Γενικής ή Ειδικής Ασφάλειας για να μην ακούγονται οι κραυγές του κρατούμενου. [...] Την εποχή εκείνη «αυτοκτόνησε» σύμφωνα με την εκδοχή της Ασφαλείας, ο χημικός Μαρουκάκης, που είχε συλληφθεί με την κατηγορία ότι ήταν υπεύθυνος του παράνομου Ριζοσπάστη. Στην πραγματικότητα τον Κ. Μαρουκάκη, αφού τον βασάνισαν φρικτά, τον έρριξαν από την ταράτσα και τον σκότωσαν. Με τον ίδιο τρόπο δολοφόνησαν και το γέρο αγωνιστή, στέλεχος της «Εργατικής Βοήθειας», [...] Βαλλιανάτο. Υπολογίζεται ότι εκτός από τις δεκάδες αγωνιστές που πέθαναν από τις κακουχίες στις φυλακές και τις εξορίες και τις εκατοντάδες που παραδόθηκαν από το ξενοκίνητο καθεστώς της 4ης Αυγούστου στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές και εκτελέστηκαν, δώδεκα τουλάχιστον δολοφονήθηκαν στην περίοδο της 4ης Αυγούστου κατά τον ίδιο τρόπο στα διάφορα φασιστικά κάτεργα.
Γενική αρχή του καθεστώτος ήταν «σακατεύετε αλλά μη σκοτώνετε». Οι αφηνιασμένοι βασανιστές δεν μπορούσαν πάντα να συγκρατήσουν το «ζήλο» τους σε ορισμένα όρια. Έπειτα, πολλές δολοφονίες έγιναν προμελετημένα, γιατί το καθεστώς ήθελε να «ξεπαστρέψει» και μερικούς για να φοβηθούν και να «σπάζουν» ευκολότερα οι άλλοι. Σε πολλές δεκάδες φτάνουν οι πολίτες που τρελλάθηκαν, έγιναν φυματικοί ή ανάπηροι ή υπέφεραν για πολλά χρόνια ύστερα από τα βασανιστήρια.».

Ερχεται λοιπόν η στιγμή που ο φασίστας Μουσολίνι στέλνει στον Μεταξά τον πρέσβη που έχει στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι να ζητήσει απ’ τον δικτάτορα να επιτρέχει στις ιταλικές ένοπλες δυνάμεις να καταλάβουν κάποια στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους. Η απάντηση του Μεταξά αρνητική. Δεν μπορούσε να ήταν και διαφορετική. Διορισμένος, απ’ τον Βασιλιά –που υποστήριζε τα συμφέροντα των Αγγλογάλλων- δικτάτορας και αντιλαμβανόμενος τα αισθήματα της κοινής γνώμης έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και απέρριψε το τελεσίγραφο των Ιταλών.

Η στάση που είχε τότε το διδακτορικό καθεστώς ξεκάθαρη. Ο αρχιστράτηγος Αλ. Παπάγος, λίγες μέρες πριν την ιταλική εισβολή, έλεγε πως αν μας επιτεθούν «θα ρίξωμεν μερικές τουφεκιές διά την τιμήν των όπλων» και ο δικτάτορας Μεταξάς σε συζήτηση με δημοσιογράφους, μόλις άρχισε η ιταλική επίθεση, δήλωνε πως η Ελλάδα δεν πολεμά για τη νίκη και, όπως σημειώνει στο ημερολόγιό του, τον ανησυχούσε «η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη».

Όταν ξεκίνησε η επίθεση του Ιταλογερμανικού άξονα πάνω από 2.000 κομμουνιστές και δημοκράτες σάπιζαν σε φυλακές και τόπους εξορίας.
Στις 31 Οκτώβρη από τα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας της Αθήνας, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης καλούσε τον ελληνικό λαό με ανοιχτό γράμμα του να πολεμήσει ενάντια στο φασισμό. Το «Ανοιχτό γράμμα» του Ν. Ζαχαριάδη ήταν και η βάση της πολιτικής του γραμμής, που καθόρισε και την πορεία και την έκβαση του αγώνα:

«Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα, με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα, όλοι οι Ελληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει, πρέπει να παλεύει αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό, που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Επαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για τον σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι, και θα είναι, μια καινούρια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, με έναν πραγματικό λαϊκό πολιτισμό. Ολοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα είναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας»

Την ίδια στιγμή περίπου 600 κρατούμενοι στην Ακροναυπλία υπέβαλαν υπόμνημα στην κυβέρνηση που καταδίκαζε την ιταλική φασιστική επίθεση, καλούσαν σε αντίσταση και ζητούσαν να πολεμήσουν. «Εμείς οι κομμουνιστές παίρνουμε τη θέση μας στην πρώτη γραμμή του πυρός ...για τη συντριβή των επιδρομέων και την υπεράσπιση της ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας μας». Το ίδιο αίτημα εξέφρασαν και οι κομμουνιστές κρατούμενοι σε Φολέγανδρο, Ανάφη, Κίμωλο, Γαύδο, Πύλο, Αίγινα κ.α. Η κυβέρνηση όμως απέρριψε το αίτημα, ζητώντας να αποκηρύξουν πρώτα τις αντιφασιστικές και κομμουνιστικές τους ιδέες. Χαρακτηριστική η φράση του Μεταξά που είπε: «Εμείς θέλουμε να πολεμήσουμε την Ιταλία οι κομμουνιστές θέλουν να πολεμήσουν το φασισμό».

Ο πόλεμος ξεκίνησε και ο ελληνικός λαός έγραψε στα βουνά της Πίνδου μερικές απ’ τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του. «Οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες» είχε πει ο Ουίνστον Τσώρτσιλ περιγράφοντας την στάση του ελληνικού στρατού απέναντι στον Ιταλογερμανικό άξονα.

Μετά την εισβολή των Γερμανών, το τμήμα της αστικής τάξης που είχε οικονομικοπολιτικές σχέσεις με τους Αγγλογάλλους φρόντισε να φύγει από την Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή, το δε τμήμα της που είχε ανάλογες σχέσεις με τους Γερμανούς να μείνει στην Ελλάδα και να εγκαθιδρύσει το κατοχικό καθεστώς με διάφορα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα και έναν κρατικό μηχανισμό. Ενα μηχανισμό που θα αποτελούσε, όπως αποδείχτηκε μετά την απελευθέρωση, ένα από τα πιο καλά εργαλεία εξασφάλισης της εξουσίας του κεφαλαίου στο σύνολό του, με τη χρησιμοποίησή του από το φιλοαγγλικό τμήμα της άρχουσας τάξης και του αστικού πολιτικού κόσμου, που υποτίθεται ότι έκανε αντίσταση στη γερμανική κατοχή από το εξωτερικό, αλλά και τους Αγγλους. Μεμονωμένα μόνο πρόσωπα του αστικού πολιτικού κόσμου πέρασαν στην Αντίσταση.

Ηταν τότε που με πρωτοβουλία του ΚΚΕ γινόταν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ για να αντισταθεί ένοπλα στους κατακτητές.
Ηταν τότε που οι «εθνικόφρονες» στελέχωναν τους γερμανοτσολιάδες και τα «σώματα ασφαλείας» που συνεργαζόταν με τους φασίστες εισβολείς.

Σαν Σήμερα: 26/10/2013



1685: Γεννιέται ο ιταλός συνθέτης Ντομένικο Σκαρλάτι.

1795: Γεννιέται στην Κέρκυρα ο μουσουργός του «Εθνικού Ύμνου» μας Νικόλαος (Χαλκιόπουλος) Μάντζαρος.

1879: Γεννιέται, ο Λέων Μπρονστάιν, γνωστότερος ως Τρότσκι, από τις ηγετικές μορφές της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1912: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη απ΄ τους Οθωμανούς.

1916: Γεννιέται ο πολιτικός και πρόεδρος της Γαλλίας (1981-95) Φρανσουά Μιτεράν.

1929: Εγκαινιάζεται το φράγμα του Μαραθώνα. Από τη λίμνη που σχηματίστηκε θα υδρεύονται η Αθήνα και ο Πειραιάς.

1956: Θεμελιώνεται το Καυτατζόγλειο στάδιο στη Θεσσαλονίκη.

1957: Πεθαίνει στο Φράιμπουργκ ο πεζογράφος Νίκος Καζαντζάκης.

1982: Με απόφαση της πολωνικής Βουλής, τίθεται εκτός νόμου το ελεύθερο εργατικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη».

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ''ΚΑΦΕΝΑΙ''-''ΜΥΡΣΙΝΗΣ''

2η απάντηση του πρώην καφενείου "ΚΑΦΕΝΑΙ"και νυν καταστήματος μαζικής εστίασης "ΜΥΡΣΙΝΗ", στις συνεχιζόμενες συκοφαντικές και ανυπόστατες, επιθέσεις των τριών πρώην εργαζομένων του ‘’ΚΑΦΕΝΑΙ’’.

Το “ΚΑΦΕΝΑΙ’’ δεν οφείλει ούτε ένα ευρώ!
Οι απολύσεις των τριών υπαλλήλων έγιναν με κάθε νομιμότητα!
Η αναγκαστική συγχώνευση των δύο μαγαζιών οδήγησε αναπόφευκτα σε περιορισμένο αριθμό απολύσεων, μιας και ήταν εντελώς αδύνατο, δυστυχώς, να απορροφηθεί το σύνολο των εργαζομένων.
Η ελληνική δικαιοσύνη απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα κατά της ιδιοκτήτριας και της επέβαλε συντηρητική κατάσχεση, μόνο εάν και όταν αποδειχτεί ότι υπάρχει οφειλή, μετά την εκδίκαση της υπόθεσης, όπως παγίως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις.
Έδωσε άλλωστε το δικαίωμα στην ιδιοκτήτρια, να χρησιμοποιήσει το κατάστημα της όπως αυτή επιθυμεί, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι τρεις πρώην εργαζόμενοι.
Οι δεκαπέντε εργαζόμενοι της νέας δραστηριότητας που αποκαλούνται "συμμορία"από τους "τρεις", έχουν προσφύγει με ψήφισμα τους στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης διεκδικώντας το δικαίωμα τους να εργάζονται χωρίς συκοφαντικές επιθέσεις και απειλές από μια ομάδα το πολύ οκτώ ατόμων, που με πρόσχημα την εργατική διεκδίκηση, διασύρουν εργοδότη και εργαζόμενους.
Οι χαρακτηρισμοί ‘’κάτεργο΄΄, ‘’συνοδοιπόρος της κυβέρνησης Σαμαρά", ‘’δουλεμπορικές συνθήκες εργασίας’’, ‘’φασίζουσες τακτικές’’ δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα και αγγίζουν τα όρια του γελοίου.
Οι συχνές, υστερικές ντουντουκοπαραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα με την ίδια φρασεολογία, με τους ίδιους διαμαρτυρόμενους, αποσκοπούν στην δολιοφθορά του καταστήματος και στην διαπόμπευση ιδιοκτήτριας και εργαζομένων.
Ψευδώς δε, υπογράφουν στα συκοφαντικά έντυπα τους, ως "Επιτροπή εργαζόμενων "ΚΑΦΕΝΑΙ"-"ΜΥΡΣΙΝΗΣ"αφού το θέμα αφορά μόνο τρεις πρώην εργαζόμενους του "ΚΑΦΕΝΑΙ" και κανέναν άλλον!
Πίσω από αυτές τις δράσεις είναι συγκεκριμένη πολιτική ομάδα που για να δικαιολογήσει την ύπαρξη της καταναλώνει την αγωνιστική της δράση ενάντια σε μικρομάγαζα, θέλοντας να αναγάγει μια αστική διάφορα που ήδη έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης σε μείζον πολιτικό και κοινωνικό θέμα.
Η "ΜΥΡΣΙΝΗ", εδώ και έντεκα χρόνια, πιστεύουμε οτι κοσμεί με την παρουσία της την Θεσσαλονίκη και δεν την αγγίζουν συκοφαντίες και λάσπες.
Θα απαντάμε στις ύβρεις και στις προσβολές με συνέπεια, ποιότητα και σεβασμό στον κόσμο που μας στήριξε και μας στηρίζει.

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΤΙΣ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΑΜΕ προς… (απο)κλιμάκωση;

Τελικά, έστερξε η ΓΣΕΕ να προκηρύξει απεργία! Στις 6 του Νοέμβρη! Για να την προετοιμάσει καλά! Τώρα που ο μεγάλος κύκλος των κινητοποιήσεων στο Δημόσιο έκλεισε (προς το παρόν τουλάχιστον), τώρα που ο κίνδυνος ενός ευρύτερου μετώπου πάλης των εργαζομένων απομακρύνθηκε (προσωρινά, έστω), η ηγεσία της ΓΣΕΕ καλεί σε μία ακόμη 24ωρη απεργία με όλα τα φόντα να είναι μία ακόμη τουφεκιά στον αέρα. Με αυτήν την απεργία θα δοθεί -υποτίθεται- η απάντηση στην εντεινόμενη επίθεση του συστήματος. Μόνο που θα πρέπει να μας απαντήσουν οι καρεκλοκένταυροι της συνομοσπονδίας γιατί αυτή η απάντηση θα είναι αποτελεσματική. Ποια είναι τα στοιχεία που, πρώτον, θα εμπνεύσουν τους εργαζόμενους να στηρίξουν την απεργία αυτή και, δεύτερον, θα πιέσουν την κυβέρνηση και το σύστημα που την στηρίζει να κάνουν πίσω από την επίθεση που έχουν δρομολογήσει. Και επιπλέον, θα πρέπει να μπουν στον κόπο να μας απαντήσουν γιατί αυτή η απεργία δεν προκηρύχτηκε κατά τη διάρκεια του πρόσφατου μεγάλου απεργιακού αγώνα. Δύσκολες οι απαντήσεις, γι’ αυτό και δεν θα τις πάρουμε ποτέ από τους εργατοπατέρες. Αν και στις συνειδήσεις των εργαζομένων έχουν ήδη δοθεί.

Όμως, τα ερωτήματα αυτά δεν απευθύνονται μόνο σε ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Απευθύνονται και στους «ταξικούς» συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Οι οποίοι εμφανίζουν την απεργία αυτή ως αποτέλεσμα της δικής τους πίεσης και της απόφασής τους να εξαγγείλουν απεργία για τις 23 Οκτώβρη. Μπράβο τους, λοιπόν! Κατάφεραν να «σύρουν» τους κυβερνητικούς εργατοπατέρες! Άσχετα βέβαια με το ότι η 23 Οκτώβρη «φαγώθηκε». Εξάλλου, μπλόφα ήταν. Όπως και τόσες απεργίες που έχει εξαγγείλει από μόνο του το ΠΑΜΕ (γνωρίζοντας ότι προσανατολίζεται σε κάτι αντίστοιχο η ΓΣΕΕ) και τις «κατάπιε αμάσητες» χάριν της «μαζικότητας» και της «επιτυχίας» που θα είχε μια γενική, πανεργατική απεργία! Μα, με ποιους; Με τους πουλημένους της ΓΣΕΕ; Με αυτούς που δεν ανέχονται να μοιραστούν ούτε δρόμο ούτε πλατεία; Ναι, ακόμη και με αυτούς, όταν το ζήτημα είναι να επιστρέψουμε στην... κανονικότητα, εκεί που τα κουκιά είναι μετρημένα και τα πάντα τακτοποιημένα και εντός ελέγχου. Και ας σημαίνει αυτή η «κανονικότητα» την ισοπέδωση των εργατικών δικαιωμάτων, την υποδούλωση της εργατικής τάξης, τη φασιστικοποίηση, την επέλαση του εργασιακού μεσαίωνα.
«Την πρότασή τους για Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία στα μέσα Οκτώβρη, καλά προετοιμασμένη, που θα συζητηθεί πλατιά μέσα στα σωματεία και τους εργαζόμενους, που θα γίνει δική τους υπόθεση για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της και η μαζική συμμετοχή σε αυτή, επανέφεραν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στη χτεσινή συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ. Απέναντι στις κωλυσιεργίες και τους τυχοδιωκτισμούς των άλλων δυνάμεων, το ΠΑΜΕ, τα συνδικάτα που συσπειρώνονται σε αυτό, αντιπαραθέτουν τη συγκεκριμένη δράση, με σχέδιο και οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, για να παρθεί απόφαση για απεργία, ν' ανοίξει μέτωπο στην εργοδοσία και την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, για να μπούνε σε κίνηση οι εργάτες και να κλιμακώσουν την πάλη τους.» (Ριζοσπάστης 24/9/2013, «Να γίνει υπόθεση της εργατιάς η Πανεργατική Απεργία»). Ναι, ήταν πρόταση του ΠΑΜΕ αυτή η απεργία! Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε! Και ήταν τόσο καλόβολη για τους εργατοπατέρες! Μια τόσο βολική διέξοδος διαφυγής από το πρόβλημα εκείνης της περιόδου!
Το ΠΑΜΕ παρουσιάζει αυτήν την απεργία πότε ως κλιμάκωση-συνέχιση των αγώνων που έχουν ξεσπάσει και πότε ως εφαλτήριο νέων αγώνων από τους εργαζόμενους αυτής της χώρας που τραβάνε τα πάνδεινα! Καλεί τα μέλη του -ομοσπονδίες, σωματεία και αγωνιστές- να δώσουν τη μάχη ώστε η απεργία να έχει τη μέγιστη δυνατή επιτυχία. Κάτι σαν τη «μητέρα των μαχών» που πρέπει να δώσουν η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας. Και αυτό ενώ έχουν προηγηθεί η απεργία των καθηγητών, οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην υγεία, ενώ βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη κινητοποιήσεις -απεργιακές και μη- σε κλάδους του Δημοσίου για τη διαθεσιμότητα, ενώ εργάτες σε εργοστάσια -από τα Αμυντικά Συστήματα έως εργοστάσια στην Εύβοια, αλλά και οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία- βρίσκονται σε συνεχείς κινητοποιήσεις εδώ και αρκετούς μήνες. Την ίδια στιγμή που οι απολύσεις δίνουν και παίρνουν, όπως η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση της Σπρίντερ.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι εργαζόμενοι δείχνουν τη διάθεση και την αποφασιστικότητα -άσχετα από απόψεις που μπορεί να επικρατούν- να αντισταθούν και να παλέψουν κατά της πολιτικής που τους στέλνει στην ανεργία. Απαιτούν το δικαίωμα στη δουλειά.
Θα περίμενε κανείς από μια δύναμη η οποία καμώνεται την ταξική, που σε όλους τους τόνους διαχωρίζει τη θέση της από τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές, που καταγγέλλει τους πάντες ως ουρά της ΓΣΣΕ, με τις δυνάμεις που ισχυρίζεται ότι διαθέτει, να κινηθεί στην όσο το δυνατόν πιο ενεργητική στήριξη αυτών των αγώνων και βέβαια στο συντονισμό τους. ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ! ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ, ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ! Να επιδιώξει -κάτω από την πραγματική πίεση των αγώνων των εργαζόμενων- τον εξαναγκασμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών να πάρουν απεργιακές αποφάσεις σε δευτεροβάθμιο ή τριτοβάθμιο επίπεδο, και -σε τελική ανάλυση- να στηρίξει τις προσπάθειες ξεπεράσματος των ηγεσιών αυτών. Άλλωστε, αυτός δεν υποτίθεται ότι είναι ο λόγος ύπαρξης του ΠΑΜΕ;
Το ΠΑΜΕ, όμως, παρά τους βερμπαλισμούς του, κινείται σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση. Είτε παρουσιάζοντας μια άλλη, δήθεν αγωνιστική, πρόταση (π.χ. καθηγητές), είτε συντασσόμενο σχεδόν πλήρως με τις κυβερνητικές δυνάμεις (π.χ. υγεία) στάθηκε απέναντι από τις διαθέσεις ολόκληρων κλάδων ή σημαντικών τμημάτων τους, αντί να προσπαθήσει έστω να τις μπολιάσει με μια λογική στήριξης ώστε να έχουν διάρκεια. Όσο για το συντονισμό κλάδων και χώρων δουλειάς, όπου αυτό επιτεύχθηκε σε μια προσπάθεια να ξεπεραστούν οι ξεπουλημένες ηγεσίες, υπήρξε και πάλι άρνηση. Η προκήρυξη της απεργίας στις 23 Οκτώβρη ήταν το αποκορύφωμα της στάσης του αυτής.
Σε όλες τις περιπτώσεις, το ΠΑΜΕ προβάλλει ως δικαιολογία την υπευθυνότητα. Τη «σωστή στάθμιση» των διαθέσεων του κόσμου, έτσι όπως τις ερμηνεύει αυτό δηλαδή. Χωρίς βέβαια να μας εξηγεί γιατί πάει κόντρα στους χώρους που οι εργαζόμενοι αποφασίζουν να ξεπεράσουν τις ηγεσίες τους, ακόμη και μέσα από μαζικές συνελεύσεις τις οποίες έχει κάνει σημαία τελευταία. Δέσμιο της συνολικής του ρεφορμιστικής λογικής, της υποταγής του στο σύστημα και στους συσχετισμούς, δεν πιστεύει στους αγώνες και τη δύναμη του λαού, αρνείται να αναλάβει ακόμη και το ρόλο για τον οποίο υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε. Καταλήγει έτσι και αυτό (είτε το θέλουν είτε όχι οι αγωνιστές που έχει στις γραμμές του) να παίζει το ρόλο του κυματοθραύστη των αγώνων. Η «υπευθυνότητά» του απευθύνεται τελικά στο σύστημα και προτείνει «αγωνιστικές διεξόδους» αποκλιμάκωσης των αγώνων. Τελικά, πόσο διαφέρει η λογική του ΠΑΜΕ από τη λογική των κυβερνητικών συνδικαλιστών, τουλάχιστον ως προς το αποτέλεσμα;

Σαν Σήμερα: 25/10/2013



1822: Αρχίζει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τους Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή. Στο πλευρό των Οθωμανών και οι έλληνες οπλαρχηγοί Βαρνακιώτης, Μπακόλας, Ίσκος, Ράγκος και Βαλτινός.

1825: Γεννιέται ο αυστριακός συνθέτης Γιόχαν Στράους ο νεότερος.

1881: Γεννιέται ο ισπανός ζωγράφος Παμπλό Πικάσο.

1946: Αρχίζει η δίκη της Νυρεμβέργης, η πρώτη δίκη ναζιστών εγκληματιών πολέμου.

1947: Γεννιέται ο τραγουδοποιός Θανάσης Γκαϊφύλιας.

1959: Αρχίζει επισήμως το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας στο ποδόσφαιρο.

1960: Η αμερικάνικη εταιρία «Bulova» λανσάρει το πρώτο ηλεκτρονικό ρολόι χειρός, το «Accutron 214».

1973: Πεθαίνει ο αιθίοπας θρύλος του μαραθωνίου Αμπέμπε Μπικίλα. Χρυσός Ολυμπιονίκης το 1960 και το 1964.

1980: Πεθαίνει ο εκδότης και ιδιοκτήτης των εφημερίδων «Ακρόπολη» και «Απογευματινή», Νάσος Μπότσης.

1984: Ανακαλύπτεται ο ιός της ηπατίτιδας.

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Κινηματογραφική προβολή 24/10/13: ΝΤΕΛΙΚΑΤΕΣΕΝ

Φίλοι και φίλες γειά χαρά!

Το πρόγραμμα προβολών της κινηματογραφικής ομάδας σινεφιλμ συνεχίζεται την Πέμπτη 24 Οκτώβρη με την ταινία:

Ν Τ Ε Λ Ι Κ Α Τ Ε Σ Ε Ν

DELICATESSEN | Γαλλία 1991 | 'Εγχρ. | Διάρκεια: 1h 40'

Σκηνοθεσία: Ζαν-Πιερ Ζενέ και Μαρκ Καρό | Σενάριο: Ζιλ Αντριέν | Μουσική: Κάρλος ντ' Αλέσιο | Φωτογραφία: Νταριούς Χόντζι
Παίζουν: Ντομινίκ Πινόν, Μαρί-Λορ Ντουνιάκ, Ζαν-Κλοντ Ντρεϊφύς, Καρέν Βιάρ.


Πρόκειται για ένα αλλόκοτο σουρεαλιστικό παραμύθι, εν μέρει εφιαλτική ανθρωποφάγα κωμωδία, εν μέρει ταινία τρόμου και εν μέρει μύθος για παιδιά, που καθόρισε την καινοτόμα καλλιτεχνική φόρμα στην οποία θα στήριζε την μετέπειτα μοναχική πορεία του ο σκηνοθέτης Ζαν-Πιέρ ΖενέΑμελί», «Άλιεν-Η αναγέννηση», «Ατέλειωτοι»).

Στο σενάριο της ταινίας, που έγραψε ο Ζιλ Αντριέν (γνωστός στη Γαλλία από τα κόμιξ του), τα πράγματα είναι πολύ... περίεργα. Σε έναν μετα-αποκαλυπτικό «μη τόπο», μια μελλοντική χώρα, όπου έχει χαθεί η έννοια του χρήματος και μόνο νόμισμα είναι τα αγαθά, στέκει μια απομονωμένη πολυκατοικία. Εκεί καταφθάνει ο Λουιζόν (Ντομινίκ Πινόν), πρώην κλόουν που παράτησε την καριέρα του, όταν τα μέλη του θιάσου του... κατασπάραξαν τον στενό του φίλο και συνεργάτη: μια μαϊμού.

Ο Λουιζόν πληρώνει τον ταξιτζή που τον μετέφερε με... σπόρους. Αμέσως προσλαμβάνεται από τον ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας και του χασάπικου Κλαπέ (Ζαν-Κλοντ Ντρεϊφύς) ως επιστάτης του κτιρίου. Σε αντάλλαγμα για τη δουλειά του, ο Κλαπέ του προσφέρει ένα διαμέρισμα. Αυτό όμως που δεν γνωρίζει ο Λουιζόν είναι πως, όταν τελειώσει με τα μερεμέτια του, πρόκειται να καταλήξει στα... πιάτα των ενοίκων. Σε μια εποχή που είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς τροφή γενικά, πόσο μάλλον κρέας, οι ένοικοι της πολυκατοικίας έχουν βρει το δικό τους σύστημα: ο Κλαπέ βάζει μια αγγελία στην εφημερίδα, ο υποψήφιος εμφανίζεται, αναλαμβάνει την όποια δουλειά του προσφέρει ο χασάπης και –πριν το καταλάβει– οι ένοικοι έχουν... χορτάσει! Μόνο που, στην περίπτωση του Λουιζόν, τα πράγματα περιπλέκονται λίγο... Βλέπετε, ο χασάπης έχει μια γλυκύτατη, μυωπική κορούλα, την οποία –απ’ ό,τι φαίνεται– υπεραγαπά. Όταν λοιπόν η Ζυλί (Μαρί-Λορ Ντουνιάκ) ερωτεύεται τον ο Λουιζόν, εκείνος "κερδίζει" πίστωση χρόνου. Για πόσο όμως;

Η όλη κατάσταση, πάντως, της ανέχειας φαίνεται ότι έχει δυσκολέψει πολύ τους ενοίκους της πολυκατοικίας, που έχουν αρχίσει να "το χάνουν" εντελώς. Το παρανοϊκό κλίμα της σκηνοθεσίας των Καρό-Ζενέ, συμπληρώνουν οι –κάτι παραπάνω από εκκεντρικοί– χαρακτήρες του Αντριέν: πέρα από το χασάπη και τη θελκτική ερωμένη του (Καρέν Βιάρ), στα διαμερίσματα συναντούμε ακόμη δυο πιτσιρίκια (Μπόμπαν Γιανέφσκι και Μίκαελ Τοντ), που δίνουν καινούργιο νόημα στη λέξη σκανδαλιά, έναν γέρο (Χάουαρντ Βέρνον) που κρατά το δωμάτιό του πλημμυρισμένο ώστε να συγκεντρώνονται βατράχια και σαλιγκάρια (τα οποία "μάλλον" χρησιμοποιεί ως τροφή), δυο αδέρφια που κατασκευάζουν παιχνίδια που κάνουν "μού" (τα οποία "μάλλον" δεν χρησιμοποιούν ως τροφή!). Στο αποκορύφωμα, η αριστοκράτισσα κυρία Interligator (Σιλβί Λαγκούνα) που ισχυρίζεται ότι... φωνές από το υπερπέραν την καλούν να αυτοκτονήσει!

Από όλους αυτούς τους θεότρελλους χαρακτήρες, το ενδιαφέρον προσπαθούν να μονοπωλήσουν τα δύο "πιτσουνάκια" μας, όμως τελικά αναδεικνύεται η λαμπρή δουλειά των δύο σκηνοθετών. Μέσα από τα εκπληκτικά σκηνικά, τον υπέροχο φωτισμό και τα εντυπωσιακά πλάνα "ξεπηδούν" τα φαντάσματα του Φελίνι, του Γκοντάρ, του Μπουνιουέλ, του Νταλί, αλλά και του ίδιου του Τέρι Γκίλιαμ! Aυτή η μαύρη κωμωδία, στην όλη παραφροσύνη της, φλερτάρει τη ρομαντική κομεντί και αφήνει κατά μέρος το "σπλάτερ" στοιχείο με το οποίο... εκ φύσεως συγχρωτίζεται το πάντα υποφώσκον θέμα του κανιβαλισμού.

Ταυτόχρονα, η φιγούρα του χασάπη εν ώρα εργασίας, ο συγχρονισμός όλης της πολυκατοικίας στο ρυθμό του σουμιέ του κρεοπώλη που... συνευρίσκεται με τη ντίβα του ρετιρέ, η σκηνή της... επιδιόρθωσης του σκασμένου προφυλακτικού με... τεχνική ποδηλάτου, αποτελούν σκηνές-φόρο τιμής από τους δύο σκηνοθέτες στον Τσάρλι Τσάπλιν

Όταν βέβαια συνεργάζονται ένας σκηνοθέτης διαφημιστικών, ένας σκηνοθέτης πειραματικού βίντεο και ένας συγγραφέας κόμιξ, μάλιστα όλοι αυτοί Γάλλοι, δεν μπορεί κάποιος παρά να περιμένει αυτό το τόσο διαφορετικό αποτέλεσμα: με περισσή ικανότητα και φαντασία, δημιουργούν μία σεκάνς ανθολογίας, αλλά και τον θαυμασμό του κοινού.

Η ταινία κέρδισε 4 Βραβεία Σεζάρ και 2 Φελίξ· μεταξύ αυτών, βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και βραβείο σεναρίου.


Δείτε εδώ: το τρέιλερ της ταινίας.

Ραντεβού στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, στη Χαλκίδα. 
Ώρα έναρξης: 9.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

Σαν Σήμερα: 24/10/2013


1857: Ιδρύεται το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στον κόσμο, η αγγλική Σέφιλντ.

1909: Η Ελλάδα, επί κυβερνήσεως Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, αγοράζει το θωρηκτό «Αβέρωφ», αντί 24 εκατομμυρίων δραχμών, από τα οποία τα 8 εκατομμύρια προέρχονται από κληροδότημα του Γεώργιου Αβέρωφ.

1922: Πεθαίνει ο πεζογράφος Ανδρέας Καρκαβίτσας.

1945: Τίθεται σε ισχύ ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών.

1948: Ο Μπερνάρντ Μπαρούχ εισάγει τον όρο «Ψυχρός Πόλεμος».

1973: Τελειώνει ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, με τις ισραηλινές δυνάμεις να φθάνουν 100 χιλιόμετρα έξω από το Κάιρο και 45 χιλιόμετρα έξω από τη Δαμασκό.

1980: Η πολωνική κυβέρνηση νομιμοποιεί το εργατικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη».

1982: Ο Δημήτρης Μπέης εκλέγεται δήμαρχος Αθηναίων, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ.

1987: Συγκροτείται επιτροπή της Βουλής για τις υποκλοπές. Ζητείται η παραίτηση Τόμπρα.

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Δέσποινα Κουτσούμπα - "Ανατροπή" 22/10


Δεν βαρέθηκε ο Βορίδης να καλεί τον Πρετεντέρη στην Ανατροπή;

Καμιά φορά, τις Δευτέρες, χαζεύω την εκπομπή «Ανατροπή» του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μάκη Βορίδη στο Mega Channel.

Παλιά την παρακολουθούσα πιο συχνά αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, το θέαμα είναι φτωχό καθώς ο βουλευτής επιμένει να καλεί συνεχώς τον δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη.

Τόσους δημοσιογράφους διαθέτει αυτή η χώρα, είναι τόσο δύσκολο πια για τον κ. Βορίδη να καλέσει και...
κάποιον άλλον;

Σαν Σήμερα: 23/10/2013



1814: Η πρώτη επέμβαση πλαστική χειρουργικής πραγματοποιείται στην Αγγλία.

1872: Πεθαίνει ο γάλλος ποιητής και συγγραφέας Θεόφιλος Γκοτιέ.

1901: Γεννιέται στο Αιτωλικό ο φιλόσοφος και συγγραφέας Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος.

1925: Γεννιέται στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις.

1940: Γεννιέται ο βραζιλιάνος άσος του ποδοσφαίρου Πελέ (Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο).

1942: Αρχίζει η μάχη του Ελ Αλαμέιν, με τη συμμετοχή και ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

1942: Γεννιέται ο αμερικανός συγγραφέας Μάικλ Κράιτον.

1950: Πεθαίνει ο αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός Αλ Τζόνσον.

1954: Γεννιέται ο ταϊβανέζος σκηνοθέτης Ανγκ Λι.

2002: Τσετσένοι αντάρτες καταλαμβάνουν θέατρο της Μόσχας και κρατούν ομήρους 700 θεατές.

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Ανακοίνωση για την επίθεση των ΜΑΤ σε συγκέντρωση εργαζομένων στην Εύβοια

Σε ανακοίνωσή του για την επίθεση των ΜΑΤ εναντίον ανέργων και εργαζομένων της Χαλκίδας, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Το ΚΚΕ καταγγέλλει την απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ με χημικά σε συγκέντρωση εργαζομένων έξω από το κτίριο της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας που διεκδικούν την καταβολή των δεδουλευμένων τους και το δικαίωμά τους στη δουλειά. Πρόκειται για εργαζόμενους από τα εργοστάσια "Τσιμέντα Χαλκίδας", "Σέλμαν", "Νεοσέτ", "Ιντερκέμ", "Μηχανική".
Η σημερινή επίθεση των ΜΑΤ, που αποτελεί συνέχεια των συλλήψεων 13 εργαζομένων από τα εργοστάσια της περιοχής, αποδεικνύει ότι η υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής περνά μέσα από το δόγμα "νόμος και τάξη" της κυβέρνησης. Οι εργαζόμενοι, ο λαός με οργάνωση της πάλης και λαϊκή συμμαχία μπορούν να απαντήσουν στον αυταρχισμό της κυβέρνησης απέναντι στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες».

Οντως... πάλιωσε ο μαρξισμός ...

Του Γιώργου Αλεξάτου
ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ! ΟΝΤΩΣ, ΠΑΛΙΩΣΕ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ...

Πόσες φορές δεν χρειάστηκε να παρέμβω σε κουβέντες για να αντικρούσω απόψεις ανθρώπων που είχαν επίγνωση αυτής της μεγάλης αλήθειας! Έπρεπε να φτάσω στα 57 για να καταλάβω κάτι που τόσος και τόσος κόσμος υποστήριζε -κι απ' όσο θυμάμαι, από τότε που θυμάμαι- ήξερε κι εγώ του έκανα τον εξυπνάκια:
Δεν υπάρχει πλέον ταξική πάλη, για τον απλό λόγο ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις. Τρανή απόδειξη η εισοδηματική ισότητα που έχει επιτευχθεί στον τόπο μας.

Μόλις 26.770 και 26.160 ευρώ ήταν το εισόδημα που δήλωσαν για το 2012 ο κ. Κόκκαλης και ο κ. Αλαφούζος. Ακόμα χειρότερα, ο κ. Βγενόπουλος έζησε τον περασμένο χρόνο με 18.217 ευρώ. Περίπου 1.500 τον μήνα.

Ζητώ συγγνώμη από όλους εκείνους που -και από εδώ ακόμα- τους υποχρέωνα να υποστούν τις εμμονές μου σε μια θεωρία ιστορικά ξεπερασμένη.