Η Ελληνική Αστυνομία «καταστέλλει» το κυκλοφοριακό χάος της Αθήνας

 

Η εξαγγελία του σχεδίου «Κόμβος» από την κυβέρνηση, με την επιστράτευση 150 αστυνομικών για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας στην Αθήνα, παρουσιάζεται ως μια άμεση λύση στο κυκλοφοριακό χάος της πρωτεύουσας. Με στόχο τη μείωση των καθυστερήσεων, το μέτρο εστιάζει στη διαχείριση της ροής των οχημάτων σε κρίσιμα σημεία της πόλης. Ωστόσο, πίσω από αυτή την πρωτοβουλία αναδεικνύεται μια βαθύτερη αντίφαση που χαρακτηρίζει και τη συγκοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.

Η καθημερινότητα των Αθηναίων αποκαλύπτει μια ξεκάθαρη εικόνα: υποβαθμισμένες δημόσιες συγκοινωνίες, ελλείψεις προσωπικού, ανεπαρκής συντήρηση και μειωμένα δρομολόγια. Η μέση διάρκεια διαδρομής για 10 χιλιόμετρα αγγίζει τα 29,4 λεπτά, ενώ οι αστικές συγκοινωνίες πραγματοποίησαν πέρυσι 228.891 λιγότερα δρομολόγια, παρότι οι επιβάτες αυξήθηκαν κατά 35,4 εκατομμύρια. Στο μετρό, η φθορά αναγκάζει τους συρμούς να κινούνται με μειωμένες ταχύτητες, ενώ η υποστελέχωση οδηγεί σε αραιά δρομολόγια και συνωστισμό. Παρατηρούνται συχνά ακόμη και ακινητοποιήσεις συρμών λόγω σοβαρών βλαβών. Στα λεωφορεία και τραμ, η έλλειψη οδηγών και οι ανενεργές υποδομές, όπως οι φορτιστές για τα ηλεκτρικά οχήματα, επιδεινώνουν την κατάσταση.

Επομένως, το σχέδιο του Χρυσοχοΐδη δεν αποτελεί ουσιαστική λύση αλλά διαχειριστικό μέτρο που συγκαλύπτει τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος. Το κυκλοφοριακό χάος δεν είναι απλώς ζήτημα «κακής ρύθμισης», αλλά αποτέλεσμα της υποχρηματοδότησης των δημόσιων υποδομών και της προτεραιότητας που δίνεται στην ιδιωτική έναντι της δημόσιας και δωρεάν μετακίνησης. Η ενίσχυση της αστυνομικής παρουσίας λειτουργεί ως επιφανειακή παρέμβαση, που μεταθέτει το βάρος από τις ανεπάρκειες των κυβερνητικών πολιτικών.

Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο έντονη αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ελλάδα αποτελεί τη δεύτερη χώρα στην Ευρώπη με τους περισσότερους αστυνομικούς ανά 100.000 πολίτες. Αντί για επενδύσεις σε μέσα μαζικής μεταφοράς, προσωπικό και συντήρηση, επιλέγεται η ενίσχυση της κατασταλτικής διαχείρισης της καθημερινότητας. Έτσι, το σχέδιο «Κόμβος» λειτουργεί ως μια πολιτική βιτρίνας, που επιχειρεί να διαχειριστεί τα συμπτώματα χωρίς να αγγίζει την ουσία του προβλήματος, καθιστώντας τούς ασφυκτικά γεμάτους συρμούς και τις ουρές αναμονής στους σταθμούς καθημερινό φαινόμενο.